Hoofdmenu openen

De TT van Assen 1989 was de negende Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1989. Ze werd verreden op het TT Circuit Assen nabij Assen.

Vlag van Nederland TT Assen 1989
TT-Circuit Assen
Officiële naam 59e Dutch TT, Grote Prijs der KNMV
Land Vlag van Nederland Nederland
Datum 24 juni 1989
Organisator FIM, KNMV
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Eerste Vlag van Verenigde Staten Wayne Rainey
Tweede Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Derde Vlag van Frankrijk Christian Sarron
250 cc
Poleposition Vlag van Spanje Sito Pons
Snelste ronde Vlag van Spanje Sito Pons
Eerste Vlag van Duitsland Reinhold Roth
Tweede Vlag van Spanje Sito Pons
Derde Vlag van Zwitserland Jacques Cornu
125 cc
Poleposition Vlag van Nederland Hans Spaan
Snelste ronde Vlag van Italië Ezio Gianola
Eerste Vlag van Nederland Hans Spaan
Tweede Vlag van Spanje Àlex Crivillé
Derde Vlag van Spanje Julián Miralles
80 cc
Poleposition Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger
Eerste Vlag van Duitsland Peter Öttl
Tweede Vlag van Spanje Manuel Herreros
Derde Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger
Zijspan
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Snelste ronde Vlag van Nederland Egbert Streuer/Vlag van Nederland Geral de Haas
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Webster/Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Hewitt
Tweede Vlag van Nederland Egbert Streuer/Vlag van Nederland Geral de Haas
Derde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Formule 1
Poleposition Vlag van Verenigd Koninkrijk Carl Fogarty
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Carl Fogarty
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Carl Fogarty
Tweede Vlag van Zwitserland Andreas Hofmann
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Burnett

AlgemeenBewerken

De TT van Assen werd verreden in het kader van de "Speedweek Assen", die al begon op 19 juni met de trainingen voor het Europees kampioenschap wegrace. De EK-races vonden plaats op 20 juni, de Formule 1-klasse reed op 22 juni. De WK-races werden verreden op zaterdag 24 juni (80-, 125-, 250- en 500 cc en de zijspanklasse). De start van de races werd vertraagd omdat het publiek 's nachts een aantal strobalen in brand had gestoken en ook TV-kabels van de NOS had vernield.

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Wayne Gardner mocht van dokter Costa rijden in Assen, maar merkte al tijdens de trainingen dat hij nog lang niet hersteld was van zijn beenbreuk. Hij reed desondanks de negende tijd, ruim twee seconden langzamer dan Kevin Schwantz. Ook Wayne Rainey, Pierfrancesco Chili en Christian Sarron zelf doken ruim onder het oude trainingsrecord van Sarron. Christian's broer Dominique Sarron schakelde zichzelf uit door een valpartij in de warm-uptraining. Hij brak een botje in zijn schouder.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 2"09"85
2.   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 2"10'56
3.   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 2"10'59
4.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 2"10'66
5.   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 2"10'95
6.   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 2"11'33
7.   Ron Haslam Pepsi-Suzuki 2"11'46
8.   Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha 2"11'87
9.   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 2"12'20
10.   Randy Mamola Cagiva Corse 2"12'42

De raceBewerken

De start van de race werd vertraagd door een domme actie van Randy Mamola, de clown onder de coureurs die het publiek al vermaakt had met een klompendans, maar die tijdens de opwarmronde nog een mooie wheelie wilde maken. Hij trok zijn Cagiva achterover in de Strubben en mocht die op de grid laten repareren. Toen er eindelijk gestart werd nam Wayne Rainey de leiding voor Kevin Schwantz, Eddie Lawson, Kevin Magee, Christian Sarron en Freddie Spencer. Rainey leidde drie ronden voor Schwantz en de goed volgende Pierfrancesco Chili, die in gevecht was met Eddie Lawson. Lawson nam pas in de negende ronde de derde plaats over toen Chili's Pirelli-banden de geest begonnen te geven. Nu werd Lawson belaagd door Sarron wiens Yamaha minder snel was maar veel beter stuurde, ondanks het feit dat hij vanwege een handblessure had gekozen voor (zwaardere) stalen remschijven. Schwantz had intussen al in de vierde ronde de leiding genomen en tegen het einde van de race begon hij weg te lopen van Rainey. Schwantz had een voorsprong van 2,5 seconde toen vier ronden voor het einde een drijfstang van zijn Suzuki brak. Nu kon Rainey de overwinning niet meer ontgaan. Lawson werd tweede en Sarron derde. Freddie Spencer werd dertiende nadat hij twee keer rechtdoor was geschoten door vastlopers.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

 
Wayne Rainey
Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 43"42'08 2 20
2   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 43"49'05 6 17
3   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 43"51'92 4 15
4   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 44"04'19 5 13
5   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 44"12'16 3 11
6   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 44"12'40 9 10
7   Ron Haslam Pepsi-Suzuki 44"13'19 7 9
8   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 44"31'63 12 8
9   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda 44"37'92 13 7
10   Rob McElnea Cabin-HRC-Honda 45"07'51 14 6
11   Randy Mamola Cagiva Corse 45"47'04 10 5
12   Alessandro Valesi Iberna-Yamaha +1 ronde 15 4
13   Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha +1 ronde 8 3
14   Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha +1 ronde 18 2
15   Cees Doorakkers[1] Honda +1 ronde 22 1
16   Bruno Kneubühler Römer-Honda +1 ronde 23
17   Michael Rudroff Rallye Sport-Honda +1 ronde 26
18   Michele Valdo[2] Honda +1 ronde 25
19   Simon Buckmaster[2] Team Katayama-Honda +1 ronde 17
20   Marco Papa Greco-Paton +1 ronde 21
21   Peter Schleef Honda +1 ronde 35
22   Martin Trösch[2] Honda +1 ronde 33
23   Niggi Schmassmann[2] Technotron-Honda +1 ronde 29
24   Felix Beck[2] Zeder AG-Honda +1 ronde 30
25   Alois Meyer[2] Rallye Sport-Honda +1 ronde 36

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Pavol Dekanek[2] Wernberger Konservenfabrik-Honda 34
  Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki Drijfstang 1
  Andreas Leuthe[2] Librenti-Suzuki 31
  Josef Doppler[2] Suzuki 27
  Karl Truchsess[2] Shell-Honda 24
  Peter Lindén[2][3][4] Flygvapnet-Eurovan Germany-Honda 19
  Eddie Laycock[4] Millar-Honda 20
  Juan López Mella[2] Xunta-Honda 32
  Stéphane Mertens[4] Total Bel Ray-Honda 16

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Rachel Nicotte[2] Ville de Plaisir-Jacadi-Chevallier-Honda 28
  Dominique Sarron ELF-ROC-HRC-Honda Blessure[5] 11

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Fernando González de Nicolás Club Cross Pozuelo-Honda
  Ian Pratt[2] Honda
  Tony Carey[2] Uvex-Eurol-Spondon-Honda

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Adrien Morillas ELF-ROC-HRC-Honda [6]
  Norihiko Fujiwara Tech 21-Yamaha [7]
  Shin’ichi Itō Seed-HRC-Honda [8]
  Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha Gezin[9]
  Shunji Yatsushiro Pentax-HRC-Honda [8]
  Kunio Machii Nescafé-Yamaha [8]
  Bubba Shobert Cabin-HRC-Honda USA Gewond[10]
  Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha [11]
  Romolo Balbi[12] Honda
  Massimo Broccoli Cagiva Corse
  Michael Dowson Yamaha
  Fabio Biliotti Team Katayama-Honda
  John Kocinski Roberts-Yamaha [13]
  Ernst Gschwender Suzuki Deutschland
  Fred Merkel Gallina-HB-HRC-Honda
  Thierry Crine Konica Minolta-Suzuki [14]
  Roger Burnett Rothmans-HRC-Honda [15]
  Alberto Rota Yamaha

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 143
2   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 127
3   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 97
4   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 83
5   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 80
6   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 77
7   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda 56
8   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 48
  Ron Haslam Pepsi-Suzuki
10   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 43

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Slechts 0,08 seconde scheidde Sito Pons en Reinhold Roth, voor wie Assen een van zijn favoriete circuits was. Jean-Philippe Ruggia zette zijn Yamaha YZR 250 op de derde plaats, maar Juan Garriga was slechts twaalfde, nog achter Alberto Puig met de Yamaha TZ 250-productieracer. Carlos Lavado had eindelijk weer een machine, de Rudy Project-Aprilia van de zwaar geblesseerde Fabio Barchitta. Hij kwalificeerde zich als zeventiende. Wilco Zeelenberg had van HRC een fabriekskit gekregen, maar had moeite om zijn nieuwe onderdelen af te stellen en kwalificeerde zich slechts als 23e.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 2"15'10
2.   Reinhold Roth HB-Shoei-HRC-Honda 2"15'18
3.   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 2"15'44
4.   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 2"15'75
5.   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 2"15'90
6.   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 2"16'18
7.   Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 2"16'38
8.   Loris Reggiani HB-HRC-Honda 2"16'58
9.   Alberto Puig Nieto-Ducados-Yamaha 1"16'62
10.   Didier de Ragiguès Aprilia 2"16'84

De raceBewerken

Na de eerste ronde leidde Reinhold Roth voor Carlos Cardús, Luca Cadalora, Jacques Cornu, Martin Wimmer, Gary Cowan, Didier de Radiguès en Sito Pons. Daarmee waren de kansen van Yamaha al bijna de grond in geboord, met Cadalora als enige vertegenwoordiger van een fabrieksteam. Jean-Philippe Ruggia (Gauloises-Sonauto-Yamaha) was al in de eerste ronde gevallen en Juan Garriga (Ducados-Repsol-Yamaha) viel uit door een gebroken zuiger. Cadalora ging echter het gevecht met Roth aan en nam enkele malen de leiding over. Af en toen bemoeide Pons zich met het gevecht, terwijl Cornu vanaf de vierde plaats toekeek. Bij Cadalora's Yamaha brak echter ook een zuiger en toen werd het een compleet Honda-gevecht, dat werd gewonnen door Roth voor Pons, Cornu en Cardús. Martin Wimmer plaatste zich met zijn privé-Aprilia voor de fabrieksmachine van De Radiguès en pas op de zevende plaats volgde de eerste Yamaha, de privé-Yamaha TZ 250 van Alberto Puig.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Reinhold Roth HB-Shoei-HRC-Honda 41"03'89 2 20
2   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 41"04'28 1 17
3   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 41"04'67 6 15
4   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 41"15'47 4 13
5   Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 41"17'48 7 11
6   Didier de Radiguès Aprilia-Rotax 41"19'35 10 10
7   Alberto Puig Nieto-Ducados-Yamaha 41"41'19 9 9
8   Wilco Zeelenberg[16] Samson-Sharp-HRC-Honda 41"41'43 23 8
9   Marcellino Lucchi[3] Aprilia-Rotax 41"47'33 7
10   Carlos Lavado Rudy Project-Aprilia-Rotax 41"52'14 17 6
11   Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda 41"58'82 5
12   Stefano Caracchi Honda 41"59'99 4
13   Patrick van den Goorbergh[3] Docshop-Yamaha 42"00'34 3
14   Harald Eckl Römer-Aprilia-Rotax 42"04'87 2
15   Alberto Rota FMI-Aprilia-Rotax 42"05'17 1
16   August Auinger Project Consult-Yamaha 42"05'49
17   Andreas Preining Aprilia-Rotax 42"08'41
18   Fausto Ricci FMI-Aprilia-Rotax 42"10'28
19   Bernard Haenggeli[3] Yamaha 42"16'73
20   Daniel Amatriaín Team Katayama-Ducados-HRC-Honda 42"43'33 20
21   Bernard Schick[3] Yamaha 42"47'25
22   René Delaby[3] Yamaha 42"57'60
23   Jean-François Baldé Yamaha 43"25'27

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Gary Cowan Docshop-Yamaha Val
  Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha Val 3
  Adrien Morillas Yamaha
  Nigel Bosworth[3] Aprilia-Rotax Val[17]
  Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha Zuiger 5
  Alex Barros McDonald's-Venemotos-Yamaha Val 16
  Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha Zuiger 12
  Hans Becker Seel Val
  Loris Reggiani HB-HRC-Honda Val 8
  Erich Neumair[16] Aprilia-Rotax
  Renzo Colleoni[3] Aprilia-Rotax
  Maurizio Vitali Honda
  Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda Val

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Jean-Francois Foray Yamaha
  Javier Cardelús JJ Cobas-Rotax
  Andrew Leisner Honda
  Kevin Mitchell Yamaha
  Alain Bronec[3] Aprilia-Rotax
  Virginio Ferrari Gazzaniga-Rotax
  Manfred Herweh Yamaha
  Massimo Matteoni Yamaha
  Urs Jücker Yamaha
  Hans Koopman[3] Honda
  Luis Lavado Yamaha

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Toshihiko Honma Yamaha [18]
  Jim Filice HRC-Honda [19]
  John Kocinski Roberts-Yamaha [20]
  Jochen Schmid Honda Blessure[21]
  Tadayuki Okada Cabin-HRC-Honda [8]
  Toshinobu Shiomori Yamaha [8]
  Daryl Beattie Honda
  Paolo Casoli Pileri-AGV-Honda
  Junya Arai Honda [8]

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 164
2   Reinhold Roth HB-Römer-HRC-Honda/
HB-Shoei-HRC-Honda
103
3   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 100
4   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 99
5   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 95
6   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 70
7   Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 51
  Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda
9   Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda 44
  Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax

125cc-klasseBewerken

 
Hans Spaan

De trainingBewerken

Met 0,7 seconde verschil in de trainingen kon Hans Spaan tevreden zijn, temeer omdat hij bijna een volle seconde sneller was dan WK-leider Ezio Gianola. Jorge Martínez was nog niet helemaal hersteld van zijn sleutelbeenbreuk en liet de 80cc-klasse varen, maar in de 125cc-kwalificatie was hij vierde. Peter Öttl kwalificeerde zich als tiende met de nieuwe 125cc-Krauser, die zich nog in het ontwikkelingsstadium bevond. De machine was ontwikkeld door Herbert Rittberger.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 2"25'20
2.   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 2"25'92
3.   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 2"26'05
4.   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 2"26'68
5.   Stefan Prein Honda 2"27'07
6.   Bruno Casanova Aprilia-Rotax 2"27'11
7.   Julián Miralles Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 2"27'53
8.   Gabriele Debbia Aprilia-Rotax 2"27'82
9.   Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 2"27'91
10.   Peter Öttl LCR-Krauser 2"28'28

De raceBewerken

De kopgroep bestond aanvankelijk uit Stefan Prein, Àlex Crivillé, Jorge Martínez en Ezio Gianola, maar in de derde ronde had Hans Spaan aansluiting gevonden en hij nam de leiding voor Crivillé en Gianola. Spaan hield de leiding een aantal ronden, maar raakte bij het Mandeveen even in het gras. Vijf ronden lang volgde (en bestudeerde) hij Crivillé. Drie ronden voor het einde ging Gianola onderuit en ontstond een gevecht tussen Spaan en Crivillé. In de voorlaatste ronde passeerde Spaan Crivillé bij de Stekkenwal. Crivillé nam de leiding terug, maar Spaan wist dat hij bij de Stekkenwal kon toeslaan en deed dat ook. Crivillé was tevreden met zijn tweede plaats, want door de val van Gianola kwam hij aan de leiding van het wereldkampioenschap.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 38"57'69 1 20
2   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 38"57'88 2 17
3   Julián Miralles Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 39"17'33 7 15
4   Stefan Prein Honda 39"18'01 5 13
5   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 39"40'65 13 11
6   Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 39"40'66 9 10
7   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 39"49'11 4 9
8   Taru Rinne Servisco-Honda 39"55'30 11 8
9   Koji Takada Fukuda-Honda 40"04'09 15 7
10   Alfred Waibel Honda 40"04'43 12 6
11   Thierry Feuz[16] Honda 40"05'12 21 5
12   Lucio Pietroniro Honda 40"05'46 16 4
13   Gabriele Debbia[16] Aprilia-Rotax 40"06'46 8 3
14   Allan Scott Honda 40"08'66 31 2
15   Dirk Raudies[16] Honda 40"16'00 27 1
16   Domenico Brigaglia Garelli 40"21'81 18
17   Doriano Romboni Honda 40"22'02 29
18   Flemming Kistrup[16] Honda 40"22'57 17
19   Hubert Abold Rotax 40"22'99 19
20   Manfred Fischer[16] Honda 40"23'31 23
21   Adri Nijenhuis[16] Honda 40"34'44 34
22   Heinz Lüthi Honda 40"34'69 24
23   Othmar Schuler Honda 41"19'31 35
24   Herri Torrontegui[22] Honda 41"31'78 14

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Peter Öttl LCR-Krauser Opgave[23] 10
  Adi Stadler Honda 32
  Bruno Casanova Aprilia-Rotax Val 6
  Robin Appleyard Honda 33
  Robin Milton Honda 26
  Luis Miguel Reyes Marlboro-Honda 20
  Jean-Claude Selini[16] Honda 36
  Alex Bedford 7Up-EMC-Rotax 30
  Stefan Dörflinger Marlboro-Aprilia-Rotax 25
  Corrado Catalano Gazzaniga-Rotax 28
  Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda Val 3
  Emilio Cuppini Garelli 22

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Bert Smit Honda
  Johnny Wickström Honda
  Bady Hassaine Honda
  Gastone Grassetti Aprilia-Rotax
  Håkan Olsson[16] Rotax
  Pier Paolo Bianchi MBA[24]
  Mike Leitner Honda
  Jos van Dongen Casal
  Trevor Manley Honda
  Kryszstof Galatowicz Honda
  Rafael Roses Honda
  Valerio Vivarelli Rotax

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Masayuki Hirose Honda [8]
  Kenishi Yoshida Honda [8]
  Masato Shima Honda [8]
  Yukata Fujiwara Honda [8]
  Kazuaki Yamashita Honda [8]
  Shin'ichi Fujiyama Honda [8]
  Gerhard Waibel Honda
  Kasuya Yamada Honda [25]
  Ian Saunders Honda
  Jean-Pierre Jeandat[26] Honda
  Stuart Edwards Honda
  Hervé Duffard[26] Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 92
2   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 81
3   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 78
4   Julián Miralles Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 77
5   Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 61
6   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 57
7   Koji Takada Fukuda-Honda 50
8   Robin Milton Honda 46
9   Stefan Prein Honda 44
10   Allan Scott Honda 37

80cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Al tijdens de trainingen bleek dat de Krausers erg snel waren, met Stefan Dörflinger, Herri Torrontegui en Peter Öttl op de eerste drie plaatsen. Hoewel Jorge Martínez weer redelijk hersteld was van zijn sleutelbeenbreuk, beperkte hij zich in Assen nog tot de 125cc-klasse. Zijn teamgenoten Manuel Herreros en Julián Miralles completeerden de voorste startrij.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 2"33'35
2.   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser 2"34'81
3.   Peter Öttl Atomic-Krauser 2"34'81
4.   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 2"35'03
5.   Julián Miralles Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 2"35'50
6.   Jörg Seel Seel 2"36'68
7.   José Saez Krauser 2"37'41
8.   Luis Alvaro Krauser 2"37'47
9.   Andrés Sánchez Krauser 2"37'51
10.   Hans Koopman Viplex-Ziegler 2"38'01

De raceBewerken

De 80cc-race ging net als in de Grand Prix van Oostenrijk een half uur later van start omdat een aantal rijders demonstreerde voor behoud van deze klasse. Toen het licht eenmaal groen werd raakten zowel Peter Öttl als Stefan Dörflinger ver achterop. Even bestond de kopgroep uit Manuel Herreros, Herri Torrontegui en de (verdacht) snel gestarte Luis Alvaro. Alvaro waagde één aanval op Herreros, maar moest dat bekopen met een stukje door het gras, waarop Herreros hem middels een handgebaar duidelijk maakte dat hij zich niet met het gevecht mocht bemoeien. Herreros maakte zich los van Torrontegui en Alvaro, maar intussen kwamen Dörlinger en Öttl langzaam maar zeker richting zijn achterwiel. Zelfs tijdens hun onderlinge gevecht maakten ze nog tijd goed op Herreros. Aanvankelijk liet Öttl het aanvallen aan Dörflinger over. Hij bekeek het vanaf de derde positie, maar in de laatste ronden viel hij Herreros zelf aan. Herreros leek de race te winnen, maar in de laatste ronde brak het Meeuwenmeer zijn achterwiel even weg. Öttl kon daarvan profiteren, maar Dörflinger niet.

Uitslag 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Peter Öttl Atomic-Krauser 28"30'78 3 20
2   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 28"31'12 4 17
3   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 28"31'35 1 15
4   Julián Miralles Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 28"48'67 5 13
5   Jaime Mariano[27] Banca March-Timspeed-Casal 29"00'63 13 11
6   Bogdan Nikolov Krauser 29"07'27 17 10
7   Hans Koopman[3] Viplex-Ziegler 29"07'48 10 9
8   Bert Smit Krauser 29"07'97 16 8
9   Paolo Priori Krauser 29"08'22 15 7
10   Bernd Völkel[27] Seel 29"16'55 14 6
11   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser 29"17'94 2 5
12   Ralf Waldmann[16][27] Seel 29"34'02 12 4
13   Stefan Brägger[27] Casal 29"44'08 28 3
14   Jos van Dongen Casal 29"50'07 22 2
15   Stefan Kurfiss[27] Krauser 29"52'38 23 1
16   René Dünki LCR-Krauser 29"52'90 25
17   Luis Alvaro[27] Krauser 29"53'27 8
18   Günter Schirnhofer Krauser 29"53'74 19
19   Janez Pintar[16][27] Eberhardt 29"54'03 24
20   Reiner Koster Kroko 30"07'05 26
21   Joaquin Gali[27] Krauser 30"08'59 27
22   Heinz Paschen Casal 30"11'49 32
23   Zdravko Matulja Casal 30"12'02 29
24   Thomas Engl[27] Krauser +1 ronde 35
25   Matthias Ehinger Krauser +1 ronde 34
26   János Szabó[16][27] Krauser +2 ronden 20

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Gabriele Gnani Gnani Opgave[28] 18
  Jörg Seel Seel Schakelpedaal 6
  José Saez[27] Krauser Val 7
  Maik Stief[27] Casal 33
  Andrés Sánchez JJ Cobas-Rotax 9
  Roberto Sassone[27] Unimoto Val 11
  Undine Kummer[27] Krauser 31

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Jacques Bernard[27] Fantic
  Javier Arumi[27] Krauser Defect[29]
  Manuel Duarto Zündapp

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Chris Baert[27] Bultaco
  Paul Bordes[16][27] RB
  Alojz Pavlič[27] Seel
  Emilio Palencia[27] Arbizu-Casal
  Fabrice Roy[27] Tyl
  Claude Gourdon[27] DGM

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Antonio Sánchez[27] JJ Cobas-Rotax
  Jorge Martínez Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi Blessure[30]
  Giuseppe Ascareggi| BBFT

Top tien tussenstand 80cc-klasseBewerken

(Nog één race te gaan: GP van Tsjecho-Slowakije).

Pos Coureur Merk Ptn
1   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 75
  Peter Öttl Atomic-Krauser
3   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 69
4   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser 55
5   Gabriele Gnani Gnani 37
6   Bogdan Nikolov Krauser 37
7   Paolo Priori Krauser 25
8   Antonio Sánchez JJ Cobas-Rotax 30
9   Jaime Mariano Banca March-Timspeed-Casal 28
10   Julián Miralles Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 26
  Hans Koopman Viplex-Ziegler

ZijspanklasseBewerken

De trainingBewerken

Rolf Biland reed de snelste tijd in de vierde tijdtraining, want de tweede had hij gemist door ontstekingsproblemen en de derde door het experimenteren met sproeiernaalden. Egbert Streuer had gehoopt in Assen zijn nieuwe injectiesysteem te kunnen gebruiken, maar dat was nog niet doorontwikkeld.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd
1.   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Dow Chemical-LCR-Krauser 2"17'42
2.   Egbert Streuer   Geral de Haas Lucky Strike-LCR-Yamaha 2"17'75
3.   Steve Webster   Toni Hewitt Brown-Silkolene-LCR-Krauser 2"17'84
4.   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 2"19'19
5.   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 2"19'25
6.   Markus Egloff   Urs Egloff BP-SMS-Yamaha 2"20'12
7.   Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha 2"20'46
8.   Steve Abbott   Shaun Smith LCR-Yamaha 2"20'52
9.   Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ADM 2"21'35
10.   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha 2"21'41

De raceBewerken

Bij de start waren Egbert Streuer/Geral de Haas het snelste weg, gevolgd door Steve Webster/Tony Hewitt. Rolf Biland/Kurt Waltisperg startten zo slecht, dat zowel Steve Abbott/Shaun Smith als Rolf Steinhausen/Bruno Hiller (vanaf de derde startrij) nog voor hem zaten. Na één ronde was al duidelijk dat de race tussen Webster en Streuer zou gaan. Het duurde lang tot Biland de derde plaats had overgenomen, maar ook toen verloor hij alleen nog maar tijd op het leidende duo. Negen ronden lang leidde Streuer, op start/finish steeds maar enkele centimeters voor Webster, waardoor het leek of die laatste nog wat over had. In de tiende ronde passeerde Webster in de Veenslang, maar toen bleek dat Streuer op zijn beurt weer goed kon volgen. Het resulteerde in nog enkele inhaalacties, maar uiteindelijk sloeg Webster - opnieuw in de Veenslang - definitief toe. Streuer probeerde nog een laatste wanhoopsactie in de Geert Timmerbocht, maar moest daarbij door het gras en werd tweede met slechts 0,4 seconde achterstand, maar een halve minuut voor Biland/Waltisperg. Op de vraag achteraf aan Biland wat zijn probleem was geweest, antwoordde hij: "Webster en Streuer".

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Grid Punten
1   Steve Webster   Tony Hewitt Brown-Silkolene-LCR-Krauser 37'07"67 3 20
2   Egbert Streuer   Geral de Haas Lucky Strike-LCR-Yamaha +0"44 2 17
3   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Dow Chemical-LCR-Krauser +31"09 1 15
4   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser +34"92 5 13
5   Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ADM +1'00"63 9 11
6   Steve Abbott   Shaun Smith LCR-Yamaha +1'04"01 8 10
7   Bernd Scherer   Thomas Schröder BSR-Krauser +1'20"81 12 9
8   Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha +1'22"31 7 8
9   Theo van Kempen   Simon Birchall Beijeman-LCR-Krauser +1'27"64 14 7
10   Yvan Nigrowsky   Jacques Corbier LCR-JPX +1'32"24 6
11   Fritz Stölzle   Hubert Stölzle LCR-Krauser +1'36"09 13 5
12   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha +1'36"44 10 4
13   Yoshisada Kumagaya   Peter Lindén[2][3][4] Windle-Yamaha +1'43"66 3
14   René Progin[31]   Yvan Hunziker[31] LCR-Krauser +1'48"82 15 2
15   Tony Baker   Trevor Hopkinson LCR-Krauser +1'49"95 1
16   Barry Smith[31]   David Smith[31] Windle-ADM

Niet gefinishedBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 4
  Markus Egloff   Urs Egloff BP-SMS-Yamaha Los zijspanwiel 6
  Jos van Stekelenburg[31]   Rini Betgens[31] LCR-Yamaha 20
  Barry Brindley   Graham Rose Fowler-Yamaha 11

Niet gestartBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Tony Wyssen   Kilian Wyssen LCR-Krauser Blessure van Tony.

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Bakkenist Merk
  Billy Gällros[32]   Håkan Olsson[32] Yamaha
  Wolfgang Stropek   Steve Campbell LCR-Krauser
  Gary Thomas   Eckart Rösinger LCR-Krauser
  Kenny Howles[32]   Steve Pointer[32] LCR-Krauser
  Ray Gardner   Tony Strevens LCR-Krauser
  Judd Drew[31]   Brian Houghton[31] LCR-JPX
  Clive Stirrat   Simon Prior LCR-Krauser
  George Hardwick   Steve Parker LCR-Yamaha

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1   Steve Webster   Tony Hewitt Brown-Silkolene-LCR-Krauser 61
2   Egbert Streuer   Bernard Schnieders en
  Geral de Haas
Lucky Strike-LCR-Yamaha 51
3   Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha 47
4   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 45
5   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Dow Chemical-LCR-Krauser 35
6   Fritz Stölzle   Hubert Stölzle LCR-Krauser 34
7   Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ADM 29
8   Markus Egloff   Urs Egloff BP-LCR-Yamaha /
BP-SMS-Yamaha
25
9   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 21
10   Barry Brindley   Graham Rose Fowler-Yamaha 20
  Yoshisada Kumagaya   Brian Barlow,
  Peter Lindén
Windle-Yamaha

Formule 1Bewerken

De trainingBewerken

Al in de training stond er geen maat op Carl Fogarty, die zijn Honda naar poleposition reed. Steve Hislop, die enkele weken eerder tijdens de TT van Man zowel de Formula One TT, de Supersport 600 TT als de Senior TT gewonnen had, viel nogal tegen met de zevende startplaats. Trevor Nation reed met de Norton RCW 588 wankelmotor de tiende tijd.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Carl Fogarty Honda 2"17'51
2.   Roger Burnett Honda 2"17'94
3.   Jari Suhonen Yamaha 2"18'09
4.   Andreas Hofmann Honda 2"18'34
5.   Jamie Whitham Durex-Suzuki 2"19'45
6.   Anders Andersson Suzuki 2"19'45
7.   Steve Hislop HRC-Honda 2"19'86
8.   Michael Galinsky Bimota-Yamaha 2"20'28
9.   Jeffry de Vries Yamaha 2"20'38
10.   Trevor Nation Norton 2"20'43

De raceBewerken

De Formule 1-race verliep eigenlijk vrij eentonig. Vanaf de start leidde Carl Fogarty voor Andy Hofmann en Roger Burnett. Fogarty bouwde een voorsprong op van tien seconden en omdat de koplopers in dezelfde ronde gingen tanken bracht ook de tankstop de spanning niet terug. Fogarty reed ook de snelste raceronde en had bij de finish 17 seconden voorsprong. Fogarty ging nu ruim aan de leiding in de totaalstand, omdat hij als enige ook aan de eerste race in Sugo had deelgenomen. Hij scoorde daar slechts drie punten, maar met de vierde plaats in de Formula One TT en deze overwinning had hij tien punten voorsprong op de Schot Brian Morrison.

Uitslag Formule 1Bewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Carl Fogarty Honda 58"06'40 1 20
2   Andreas Hofmann Honda 58"23'24 4 17
3   Roger Burnett Honda 58"23'56 2 15
4   Jari Suhonen Yamaha 58"45'55 13
5   Jamie Whitham Durex-Suzuki 58"47'74 5 11
6   Jeffry de Vries[2] Yamaha 58"51'01 9 10
7   Brian Morrison Honda 9
8   Robert Dunlop Honda 8
9   Tony Rohrer Honda 7
10   Trevor Nation Norton 10 6
11   Steve Hislop[3] HRC-Honda 7 5
12   Peter Rubatto Bimota-Yamaha 4
13   Mario Rubatto Suzuki 3
14   Steve Williams Yamaha 2
15   Peter Lindén[2][3] Honda 1
16   Mile Pajic Kawasaki 13
17   Claudio Biesele Bimota-Yamaha
18   Steve Cull Norton
19   Christian Monsch Honda
20   Esko Kuparinen Honda
21   Peter Krummenacher Meienberg-Honda
22   Peter Sköld Honda
23   Johnny Willemsen Suzuki 33
24   Rico Mertens Suzuki 37
25   Vittorio Scatola Onbekend
26   Nattavude Charoensukhawatana Kawasaki
27   Ignace Parijs Honda

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Anders Andersson[16] Suzuki 6
  Michael Galinsky Bimota-Yamaha 8
  Gerard van der Wal Yamaha Lege tank 15
  Dick Bemelman Bimota-Yamaha Lege tank 20
  Tom de Klerk Ducati 39
  Henk Twikler Suzuki 41

OnbekendBewerken

(Ingeschreven deelnemers)

Coureur Merk
  Bodo Schmidt Yamaha
  Ray Hutchison Suzuki
  Kit Chung Chao Kawasaki
  Brian Reid Honda
  René Rasmussen Suzuki
  Steve Spray[33] Norton
  Phil Armes Suzuki
  John Caffrey Yamaha
  Robert Holden Honda
  Jerome van Haeltert Suzuki
  Johan van Vaerenbergh Kawasaki
  Stéphane Mertens Honda
  Eddie Laycock Millar-Honda
  Peter Granath Yamaha
  Erkki Siukola Suzuki
  Michael Seward Honda
  Simon Cheung Honda

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Joey Dunlop HRC-Honda Blessure[34]
  Charlie Corner Honda
  Nick Jefferies Yamaha
  Michael Dowson Yamaha
  Dave Leach Yamaha
  Yasutomo Nagai Yamaha [8]
  Yukiya Ōshima Suzuki [8]
  Sam McClements Honda
  Rob Phillis Kawasaki
  Graeme McGregor Honda
  Ken’ichirō Iwahashi Honda [8]
  Doug Polen Suzuki
  Noboru Miura Honda [8]
  Mikael Lundvall Kawasaki
  Phillip McCallen Shell Gemini-Honda
  Andy McGladdery Honda
  Ian Jones Ducati
  Mistuo Saito Yamaha [8]
  Jun Maeda Honda [8]
  Pedro Batista Honda
  Christer Lindholm Suzuki
  Colin Gable Honda
  Russell Benney Honda
  Shoji Miyazaki Honda [8]
  Dennis Ireland Honda
  Shoichi Tsukamoto Kawasaki [8]
  Toni Moran Yamaha
  Brent Gladwin Honda
  Steve Ward Honda
  Tadaaki Hanamura Yamaha [8]
  Woolsey Coulter[3] Honda
  Göran Forsslund Suzuki
  Bob Jackson Honda
  Tadashi Ohshima Honda [8]
  Steve Lindsell Yamaha
  Tatsuro Arata Yamaha [8]

Top tien tussenstand Formule 1Bewerken

(Na drie wedstrijden)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Carl Fogarty Honda 36
2   Brian Morrison Honda 26
3   Steve Hislop Honda 25
4   Jamie Whitham Durex-Suzuki 21
5   Michael Dowson Yamaha 20
6   Robert Dunlop Honda 17
  Andreas Hofmann Kawasaki
  Yasutomo Nagai Yamaha
9   Yukiya Oshima Suzuki 15
  Nick Jefferies Yamaha
  Roger Burnett Honda

TriviaBewerken

Ad SlotBewerken

Formule 1-coureur Ad Slot kwam in de dinsdagavondtraining (20 juni) ten val nadat hij twee remblokken verloren was. Hij werd naar het Academisch Ziekenhuis Groningen gebracht, waar zijn toestand aanvankelijk stabiel leek. In de nacht van donderdag op vrijdag (23 juni) overleed hij plotseling aan een halswervelbreuk.

Peter LindénBewerken

Peter Lindén had het drukste programma van alle coureurs. Maandag 19 juni: twee trainingen voor het Europees kampioenschap 250 cc en twee trainingen voor het Europees kampioenschap 500 cc. Dinsdag 20 juni: 's ochtends training voor het Europees kampioenschap 250 cc en training voor het Europees kampioenschap 500 cc en 's middags beide races. 's Avonds training voor het WK Formule 1. Woensdag 21 juni: Twee trainingen voor het WK Formule 1, training voor het WK zijspannen en training voor het WK 500 cc. Donderdag 22 juni: Training voor het WK Formule 1, twee trainingen voor het WK zijspannen en twee trainingen voor het WK 500 cc, 's avonds: Formule 1 race. Vrijdag 23 juni: training voor het WK 500 cc en het WK zijspannen. Zaterdag 24 juni: 500 cc-race en aansluitend zijspanrace als invaller in het zijspan van Yoshisada Kumagaya. Peter Lindén legde in totaal 552,06 racekilometers af. De resultaten: EK 250: 15e, EK 500: 2e, Formule 1: 15e, GP 500: DNF, WK zijspannen: 13e.

SpanningBewerken

De overwinning van Peter Öttl in de 80cc-klasse bracht een zinderende spanning teweeg, want hij stond nu gelijk met Manuel Herreros op de eerste plaats. Die spanning zou ook nog twee maanden en drie dagen aanhouden, want dan vond pas de GP van Tsjecho-Slowakije plaats. Dat zou de laatste race van het seizoen én van de geschiedenis van de 80cc-klasse worden.

Failliete sponsorenBewerken

Jacques Cornu had niet veel hoop op het langer voortbestaan van zijn helmensponsor Levior. Toen hij voor Kiwi-helmen reed ging die failliet en dit jaar was ook zijn sponsor Römer failliet gegaan (Levior bestond in 2018 114 jaar).

Agostini en SpencerBewerken

De relatie tussen teammanager Giacomo Agostini en Freddie Spencer begon steeds warriger te worden. Agostini had zich negatief uitgelaten over Spencer, maar gaf tijdens een gezamenlijke persconferentie de pers de schuld. Nu verdedigde hij Spencer door te melden dat die nog moest wennen aan de Yamaha YZR 500 en dat hij twee nieuwe rijders had die beiden geen ervaring met de Yamaha hadden. Hij keek uit naar een derde rijder om het team aan te vullen en bezon zich nog op het verlengen van het contract met Spencer. Die derde rijder had hij feitelijk al in huis: Luca Cadalora deed het goed in de 250cc-klasse.

LangkamperenBewerken

Hoewel de WK-kalender toch al lang bekend was, was men in Spa-Francorchamps nog aan het werk in het rennerskwartier, dat pas op dinsdag na de TT van Assen gebruikt zou kunnen worden. Assen ving dit op door het rennerskwartier tot dinsdagochtend, drie dagen na de TT, open te houden.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1989
FIM wereldkampioenschap wegrace
41e seizoen (1989)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1989

Vorige race:
TT Assen 1988
TT Assen Volgende race:
TT Assen 1990
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI