Hoofdmenu openen

De TT van Assen 1984 was de achtste Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1984. De races werden verreden op 30 juni 1984 op het vernieuwde TT Circuit in Assen.

Vlag van Nederland TT Assen 1983
Het vernieuwde TT circuit in Assen.
Het vernieuwde TT circuit in Assen.
Officiële naam Grote Prijs van Nederland der KNMV
Land Vlag van Nederland Nederland
Datum 30 juni 1984
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Eerste Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola
Tweede Vlag van Frankrijk Raymond Roche
Derde Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
250 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Jacques Cornu
Eerste Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Tweede Vlag van Zwitserland Jacques Cornu
Derde Vlag van Duitsland Manfred Herweh
125 cc
Poleposition Vlag van Oostenrijk August Auinger
Snelste ronde Vlag van Spanje Ángel Nieto
Eerste Vlag van Spanje Ángel Nieto
Tweede Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Derde Vlag van Zwitserland Hans Müller
80 cc
Poleposition Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger
Snelste ronde Vlag van Spanje Jorge Martínez
Eerste Vlag van Spanje Jorge Martínez
Tweede Vlag van Nederland Hans Spaan
Derde Vlag van Duitsland Hubert Abold
Zijspan
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Eerste Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Tweede Vlag van Nederland Egbert Streuer/Vlag van Nederland Bernard Schnieders
Derde Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Formula One TT
Poleposition Vlag van Noord-Ierland Joey Dunlop
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Marshall
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Marshall
Tweede Vlag van Noord-Ierland Joey Dunlop
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Grant

AlgemeenBewerken

De TT van Assen werd verreden op een vernieuwd 1,5 km korter circuit, met over de volledige lengte nieuw asfalt. Er werd ook een race in de Formula One TT-klasse verreden. De wisselende weersomstandigheden op de racedag zorgden voor wat problemen bij de bandenkeuze, maar het was niet zo erg als tijdens de trainingen, toen het bijna voortdurdend geregend had. Ondanks de kou en de regen waren er 130.000 toeschouwers.

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

 
De Yamaha OW 76 in de fabriekskleuren, waarmee Tadahiko Taira in Assen debuteerde.

Op de weinige droge momenten tijdens de trainingen moest Freddie Spencer niet alleen zijn viercilinder Honda NSR 500 afstellen, maar ook nog testwerk verrichten voor Michelin. Toen hij zich begon te realiseren dat hij wellicht beter de driecilinder Honda NS 500 had kunnen inzetten was het te laat en te nat om er nog een tijd mee te zetten. Het resultaat was een vijfde startplaats, 1½ seconde langzamer dan Eddie Lawson en zelfs nog achter Raymond Roche met zijn productie-Honda RS 500 R. Er werd een driecilinder voor Spencer in gereedheid gebracht, maar het aanvullende reglement van de Asser TT verbood het starten met een andersoortige machine dan waarmee was getraind. Tadahiko Taira, de testrijder van Yamaha, debuteerde met de fabrieks-Yamaha OW 76 en reed de tiende tijd, achter Gustav Reiner, die terugkeerde na zijn heupbreuk, maar nog wel veel pijn had.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Eddie Lawson Marlboro-Yamaha 2"15'94
2.   Ron Haslam HRC-Honda 2"16'48
3.   Randy Mamola HRC-Honda 2"16'76
4.   Raymond Roche Honda 2"17'12
5.   Freddie Spencer HRC-Honda 2"17'28
6.   Didier de Radigués Chevallier-ELF-Honda 2"18'51
7.   Barry Sheene Heron-Harris-Suzuki 2"18'58
8.   Wayne Gardner Honda 2"18'98
9.   Gustav Reiner Honda 2"19'76
10.   Tadahiko Taira Yamaha 2"20'84

De raceBewerken

Hoewel Freddie Spencer tegen zijn zin met zijn viercilinder moest starten, kwam hij na de eerste ronde als eerste door, gevolgd door teamgenoten Ron Haslam en Randy Mamola en ook Raymond Roche en Barry Sheene hielden toen de slecht gestarte Eddie Lawson nog achter zich. Spencer bouwde zelfs een voorsprong op, maar in de derde ronde reed hij ineens langzaam over de baan, het gevolg van een gebroken borgveertje van een bougiekap. Haslam viel ook al snel terug, terwijl Sheene uitviel door een gebroken drijfstang. Op kop ging het nu tussen Mamola en Roche, waar Lawson zich bij aansloot. Het werd een spannend gevecht, waar Lawson zich aanvankelijk niet mee bemoeide. Na het uitvallen van Spencer was zijn wereldtitel dichtbij gekomen en hij had liever de 10 punten voor de derde plaats. Toen het drietal wat uiteengeworpen werd bij het passeren van achterblijvers legde Lawson zich daar definitief bij neer. Hij liet Roche en Mamola gaan. Die bleven met elkaar in gevecht, waarbij Roche duidelijk wat minder topsnelheid had dan de fabrieksmachine van Mamola, maar dat met gewaagde uitremacties weer goedmaakte. In de laatste bocht raakten de stroomlijnkuipen elkaar, maar Mamola ging het eerst over de streep, voor Roche en Lawson. Haslam had intussen vrijwel de hele race eenzaam op de vierde plaats gereden. Wayne Gardner, die tijdens de GP des Nations al veel indruk had gemaakt[1], werd met de Honda Britain-Honda RS 500 R vijfde.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Randy Mamola HRC-Honda 45"48'88 3 15
2   Raymond Roche Honda 45"49'16 4 12
3   Eddie Lawson Marlboro-Yamaha 45"50'86 1 10
4   Ron Haslam HRC-Honda 46"34'49 2 8
5   Wayne Gardner Honda 46"51'40 8 6
6   Tadahiko Taira Yamaha 47"01'44 10 5
7   Gustav Reiner Honda 47"14'57 9 4
8   Takazumi Katayama HRC-Honda 47"21'45 16 3
9   Reinhold Roth Fath-Honda 47"27'22 23 2
10   Eero Hyvärinen Suzuki 47"34'85 14 1
11   Mark Salle Suzuki 47"39'64 15
12   Steve Parrish Yamaha 47"48'79 19
13   Keith Huewen Honda 47"56'90 22
14   Wolfgang von Muralt Suzuki 48"01'93 13
15   Christian Le Liard Chevallier-ELF-Honda +1 ronde 25
16   Paul Lewis Suzuki +1 ronde 20
17   Henk de Vries Suzuki +1 ronde 27
18   Walter Migliorati Suzuki +1 ronde 24
19   Lorenzo Ghiselli Suzuki +1 ronde 30
20   Leandro Becheroni Suzuki +1 ronde 34
21   Brett Hudson Suzuki +1 ronde 32
22   Maarten Duyzers Suzuki +1 ronde 35
23   Chris Guy Honda +2 ronden 33

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Henk van der Mark SNRT-Honda 21
  Fabio Biliotti Honda 37
  Sergio Pellandini HB-Gallina-Suzuki Remmen 12
  Barry Sheene Heron-Harris-Suzuki Drijfstang 7
  Hervé Moineau Cagiva Versnellingsbak 17
  Didier de Radiguès Chevallier-ELF-Honda Vastloper 6
  Massimo Broccoli Honda 31
  Freddie Spencer HRC-Honda Ontsteking 5
  Virginio Ferrari Marlboro-Yamaha 11
  Marco Lucchinelli Cagiva 36
  Klaus Klein Suzuki 29
  Rob Punt Suzuki Vastloper 28
  Dave Petersen Suzuki Val 18

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Boet van Dulmen Bakker-Suzuki Rijverbod[2]
  Rob McElnea Heron-Suzuki Blessure[3]
  Franco Uncini HB-Gallina-Suzuki

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Merk Ptn.
1   Eddie Lawson Marlboro-Yamaha 99
2   Freddie Spencer HRC-Honda 72
3   Randy Mamola HRC-Honda 69
4   Raymond Roche HRC-Honda /
Honda
65
5   Ron Haslam HRC-Honda 51
6   Barry Sheene Heron-Harris-Suzuki 26
7   Boet van Dulmen Bakker-Suzuki 19
8   Didier de Radiguès Chevallier-ELF-Honda 18
9   Reinhold Roth Fath-Honda 14
  Wayne Gardner Honda

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Carlos Lavado voelde zich meteen thuis op het nieuwe circuit van Assen, dat toch al een van zijn favorieten was. Hij was in alle trainingen snel en pakte ook poleposition, voor Guy Bertin, wiens MBA weliswaar snel maar vaak onbetrouwbaar was gebleken. Christian Sarron was ook heel tevreden over het circuit, ondanks zijn vijfde trainingstijd, die hem op de tweede startrij bracht. Hij had dan ook al een comfortabele voorsprong in het wereldkampioenschap, waarin Lavado helemaal geen bedreiging vormde.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 2"22'32
2.   Guy Bertin MBA 2"23'30
3.   Manfred Herweh Bakker-Real-Rotax 2"23'68
4.   Wayne Rainey Roberts-Marlboro-Yamaha 2"23'96
5.   Christian Sarron Sonauto-Yamaha 2"23'96
6.   Jacques Cornu Bakker-Parisienne-Yamaha 2"24'05
7.   Martin Wimmer Yamaha 2"24'16
8.   Thierry Espié Chevallier-Yamaha 2"24'90
9.   Stéphane Mertens Yamaha 2"24'90
10.   Patrick Fernandez Yamaha 2"25'09

De raceBewerken

Bij de start van de 250cc-race stond iedereen op slicks. Guy Bertin startte als snelste, terwijl Carlos Lavado bijna als laatste van start ging en zijn kansen leek te verspelen. Door een plotselinge regenbui werd de race echter afgevlagd. Bij de herstart was het weliswaar droog, maar opnieuw dreigend. De meeste coureurs kozen opnieuw voor slicks, maar Jacques Bolle, Jacques Cornu, Thierry Espié, Jean-Louis Guignabodet, Manfred Herweh, Toni Mang, Christian Sarron en Mar Schouten kozen voor een intermediate-voorband. Nu had Lavado een betere start, in een groep met August Auinger, Sarron, Herweh, Espié en Andy Watts, die de achtervolging op de nog sneller gestarte Bertin inzette. Cornu had een slechte start, net als Wayne Rainey, die de duwstart maar niet onder de knie kreeg. Auinger sloot als eerste aan bij Bertin, maar viel terug toen het heel even regende. Lavado was toen al bij hem en passeerde hem én Bertin en even later deden Herweh, Sarron en Espié hetzelfde. Lavado hield de leiding zonder moeite, Espié en Sarron vielen uit en Cornu en Herweh vochten uiteindelijk om de tweede plaats, een strijd die Cornu wist te winnen. Hij stak in de Geert Timmer-bocht zijn arm al in de lucht en verklaarde dat dit de mooiste race van zijn leven was.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 45"23'27 1 15
2   Jacques Cornu Bakker-Parisienne-Yamaha 45"26'17 6 12
3   Manfred Herweh Bakker-Real-Rotax 45"27'48 3 10
4   Toni Mang HB-Yamaha 45"30'47 11 8
5   Guy Bertin MBA 45"33'39 2 6
6   Teruo Fukuda Yamaha 45"37'73 14 5
7   Siegfried Minich Yamaha 46"07'17 17 4
8   Stéphane Mertens Yamaha 46"14'28 9 3
9   Andy Watts EMC-Rotax 46"25'95 19 2
10   Karl-Thomas Grässel Fath-Yamaha 46"34'19 31 1
11   Patrick Fernandez Yamaha 46"34'83 10
12   Wayne Rainey Roberts-Marlboro-Yamaha 46"39'27 4
13   Harald Eckl Rotax 46"42'48 23
14   Jean-Michel Mattioli Sonauto-Yamaha 46"50'72 21
15   Sito Pons JJ Cobas-Rotax 46"57'86 13
16   Tony Head Rotax 47"04'89 25
17   Cees Doorakkers Yamaha 47"29'14 28
18   Peter Looijesteijn Rotax 47"46'27 20
19   Tony Rogers Armstrong-Rotax +1 ronde 33
20   Iván Palazzese Venemotos-Yamaha +1 ronde 22
21   Jean-Louis Guignabodet Yamaha +1 ronde 35
22   Mar Schouten Yamaha +1 ronde 26
23   Martin Wimmer[4] Yamaha +2 ronden 7

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Carlos Cardús JJ Cobas-Rotax Defect[5]
  Mario Rademeyer Yamaha Defect[5]

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Christian Sarron Yamaha Rem 5
  Alan Carter Roberts-Marlboro-Yamaha 34
  Michel Siméon Honda 36
  Thierry Espié Chevallier-Yamaha 8
  Roland Freymond Honda Val 29
  Hans Becker Yamaha 24
  Jacques Bolle Pernod 32
  Thierry Rapicault Yamaha 27
  Richard Hubin Yamaha 18
  August Auinger Yamaha 16
  Jean-François Baldé Pernod Val 12
  Donnie McLeod Yamaha 15
  René Delaby Yamaha 30

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Fausto Ricci Yamaha
  Maurizio Vitali MBA

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Merk Ptn.
1   Christian Sarron Sonauto-Yamaha 72
2   Manfred Herweh Bakker-Real-Rotax 55
3   Toni Mang HB-Yamaha 54
4   Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 51
5   Sito Pons JJ Cobas-Rotax 41
6   Jacques Cornu Bakker-Parisienne-Yamaha 38
7   Martin Wimmer Yamaha 33
8   Wayne Rainey Roberts-Marlboro-Yamaha 29
9   Alan Carter Roberts-Marlboro-Yamaha 17
10   Patrick Fernandez Yamaha 16

125cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Er was Ángel Nieto veel aan gelegen zijn teamgenoot Fausto Gresini goed te laten presteren. Hij nam hem tijdens de trainingen regelmatig op sleeptouw om hem zo de ideale lijn te leren. Zoals gebruikelijk bekommerde hij zichzelf niet al te veel om een startpositie. Zijn derde startplaats was een van de beste van het seizoen, maar hij gaf meer dan een seconde toe op August Auinger.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   August Auinger Bartol-MBA 2"29'89
2.   Eugenio Lazzarini Garelli 2"30'29
3.   Ángel Nieto Garelli 2"31'00
4.   Maurizio Vitali MBA 2"31'32
5.   Fausto Gresini Garelli 2"31'57
6.   Bruno Kneubühler MBA 2"31'78
7.   Hans Müller MBA 2"31'88
8.   Jean-Claude Selini MBA 2"32'16
9.   Luca Cadalora MBA 2"32'31
10.   Lucio Pietroniro MBA 2"32'52

De raceBewerken

Hans Müller mocht van Ángel Nieto twee ronden op kop rijden van een groep met Eugenio Lazzarini, Fausto Gresini, Maurizio Vitali en August Auinger. Toen nam Nieto de leiding over, als een soort moedereend steeds omkijkend waar teamgenoten Gresini en Lazzarini bleven. De overige rijders werden lang geduld, maar Nieto was zoals altijd de regisseur. Hij stuurde Gresini voorop en liet hem enkele tientallen meters voorsprong nemen. Tot vervelens toe ging Nieto rechtop zitten, omkijken en aanwijzingen geven aan zijn team. Het was voor iedereen duidelijk dat hij zelf gemakkelijk weg kon lopen, maar Nieto stond er nu eenmaal op de schijn van een spannende race op te houden. In de vierde ronde viel Gresini echter. Vitali mocht nog even aan de leiding rijden, tot Nieto het genoeg vond en er samen met Lazzarini vandoor ging. Lazzarini mocht op kop, maar zat al achterom te kijken in de wetenschap dat hij zijn toprijder voor zou moeten laten. Müller wist toch nog derde te worden, nadat Vitali was uitgevallen.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Ángel Nieto Garelli 40"42'89 3 15
2   Eugenio Lazzarini Garelli 40"42'99 2 12
3   Hans Müller MBA 40"50'97 7 10
4   Jean-Claude Selini MBA 41"00'88 8 8
5   Stefano Caracchi MBA 41"03'17 11 6
6   August Auinger Bartol-MBA 41"07'89 1 5
7   Bruno Kneubühler MBA 41"26'49 6 4
8   Henk van Kessel MBA 41"27'71 19 3
9   Neil Robinson MBA 41"42'28 22 2
10   Anton Straver MBA 41"43'76 20 1
11   Ton Spek MBA 41"44'32 18
12   Alfred Waibel Waibel 41"44'63 16
13   Gerhard Waibel Real 41"55'36 15
14   Willy Pérez MBA 42"03'15 25
15   Olivier Liegeois MBA 42"18'18 23
16   Jussi Hautanimi MBA 42"31'07 30
17   Peter Balaz MBA 42"40'35 32
18   Helmut Lichtenberg MBA 42"40'56 28
19   Jan Eggens EGA 42"49'70 27
20   Tony Smith Casal 42"56'38 26
21   Jacky Hutteau MBA 43"31'97 35
22   Alois Pavlic MBA +1 ronde 33
23   Hubert Abold MBA +1 ronde 21

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Fausto Gresini Garelli Val 5
  Lucio Pietroniro MBA Val 10
  Maurizio Vitali MBA Lekkage[6] 4
  Luca Cadalora MBA Val 9
  Erich Klein MBA 13
  Håkan Olsson Starol 17
  Johnny Wickström MBA Ontsteking 12
  Willem Heykoop Sanvenero Motor 24
  Willy Hupperich MBA 31
  Ezio Gianola MBA 14
  Boy van Erp MBA Ontsteking 34
  Martin van Soest MBA Big-end lager 29
  Peter Sommer MBA 36

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Giuseppe Ascareggi MBA
  Domenico Brigaglia MBA

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Merk Ptn.
1   Ángel Nieto Garelli 75
2   Eugenio Lazzarini Garelli 56
3   Hans Müller MBA 27
4   Stefano Caracchi MBA 22
5   August Auinger Bartol-MBA 21
  Jean-Claude Selini MBA
7   Bruno Kneubühler MBA 19
8   Luca Cadalora MBA 18
9   Maurizio Vitali MBA 16
  Fausto Gresini MBA/Garelli

80cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

De coureurs reden hun verkenningsronden op woendag voor de race op een droge baan. Ze zetten natuurlijk nog niet hun beste tijden, maar door de regen op donderdag en vrijdag konden ze die bijna niet meer verbeteren. Dat was ook een probleem voor bandenleverancier Michelin, want men kon niet beoordelen hoe de banden zich zouden gedragen op het nieuwe Drentse asfalt als het droog was. In de laatste training op vrijdag droogde de baan pas op en het leek erop dat Hans Spaan met de reserve-HuVo-Casal van Pier Paolo Bianchi de snelste tijd had, maar op het laatste moment reed Stefan Dörflinger 0,9 seconde sneller. Naast zijn Zündapp stonden er drie HuVo-machines op de eerste startrij.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Stefan Dörflinger Krauser-LCR-Zündapp 2"42'03
2.   Hans Spaan HuVo-Casal 2"42'94
3.   Willem Heykoop HuVo-Casal 2"44'53
4.   Pier Paolo Bianchi HuVo-Casal 2"44'82
5.   Jorge Martínez Derbi 2"45'80
6.   Gerhard Waibel Seel 2"46'74
7.   Hans Müller Bakker-Sachs 2"48'16
8.   Theo Timmer HuVo-Casal 2"50'04
9.   George Looijesteijn HuVo-Casal 2"50'05
10.   Hubert Abold Krauser-LCR-Zündapp 2"50'35

De raceBewerken

Hans Spaan had tijdens de Joegoslavische Grand Prix nog teruggegrepen op zijn oude Kreidler, die sneller was dan zijn productie-HuVo-Casal. Voor de TT van Assen kreeg hij een fabrieks-HuVo, maar wel met een duidelijke opdracht: als Pier Paolo Bianchi op kop reed moest hij erachter blijven. Als dat niet zo was mocht hij zijn gang gaan. Stefan Dörflinger startte als snelste, achternagezeten door Willem Heykoop. Bianchi, Spaan en Jorge Martínez startten niet zo goed, maar na een ronde sloten ze aan bij Heykoop, terwijl Dörflinger al een kleine voorsprong had genomen. Bianchi en Spaan wisten het gat echter te dichten. Volgens afspraak bleef Spaan achter Bianchi rijden en toen Dörflinger's ontsteking de geest gaf moest Spaan Bianchi blijven volgen, hoewel het duidelijk was dat hij eigenlijk sneller kon. Martinez sloot echter aan met Hubert Abold, Gerhard Waibel Hans Müller en George Looijesteijn in zijn kielzog. Toen Martínez de kop overnam volgde Spaan hem, maar hij durfde hem niet in te halen. Het was voor het team beter als Bianchi tweede zou worden, nu Dörflinger uitgevallen was. Maar de rondetijden van Martínez en Spaan waren seconden sneller dan die van Bianchi en ze reden samen de snelste ronde. Drie ronden voor het einde begon Bianchi echter posities te verliezen door een gescheurde uitlaat en toen kreeg Spaan het pitsignaal "GA". Heel even passeerde hij Martínez, maar die duldde dat maar een halve ronde. Hij won de race vlak voor Spaan, met op twintig seconden achterstand Hubert Abold. Spaan had in het begin van de race veel tijd verloren door achter Bianchi te blijven. Als hij vanaf het begin zijn eigen tempo had gereden had hij de race waarschijnlijk gewonnen.

Uitslag 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Jorge Martínez Derbi 32"30'80 5 15
2   Hans Spaan HuVo-Casal 32"30'96 2 12
3   Hubert Abold Krauser-LCR-Zündapp 32"50'34 10 10
4   Gerhard Waibel Real 33"03'37 6 8
5   Willem Heykoop HuVo-Casal 33"05'36 3 6
6   Pier Paolo Bianchi HuVo-Casal 33"09'19 4 5
7   George Looijesteijn Casal 33"50'71 9 4
8   Hans Müller Bakker-Sachs 33"50'72 7 3
9   Theo Timmer Casal 33"51'17 8 2
10   Paul Rimmelzwaan Harmsen 34"14'96 11 1
11   Zdravko Matulja Tomos 34"33'40 19
12   Hans Koopman Kreidler 34"41'97 13
13   Bertus Grinwis Casal 34"42'16 18
14   Bernd Rossbach Casal 34"42'73 22
15   Aad Wijsman Harmsen 34"57'66 14
16   Jos van Dongen Sachs 35"14'61 25
17   Bert Smit BZ 35"26'71 16
18   Johann Auer Eberhardt +1 ronde 21
19   Chris Baert Eberhardt +1 ronde 15
20   Serge Julin HuVo-Casal +1 ronde 12
21   Eico Rispens Ripens +1 ronde 23
22   Reiner Koster Casal +1 ronde 30
23   Günter Schirnhofer Honda +1 ronde 28
24   Mika-Sakari Komu Eberhardt +2 ronden 31
25   Inge Arends Jas +2 ronden 32

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Stefan Dörflinger Krauser-LCR-Zündapp Ontsteking 1
  Gerhard Bauer Ziegler 24
  Otto Machinek Kreidler 20
  Rainer Kunz FKN 17
  Hans-Jürgen Hummel Hummel 26
  Thomas Engl Sachs 29

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Reiner Scheidauer Seel
  Claudio Granata Garelli Blessure[7]

Top tien tussenstand 80cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Merk Ptn.
1   Stefan Dörflinger Krauser-LCR-Zündapp 61
2   Hubert Abold Krauser-Bakker-Zündapp/
Krauser-LCR-Zündapp
60
3   Pier Paolo Bianchi HuVo-Casal 55
4   Gerhard Waibel Seel 42
5   Jorge Martínez Derbi 38
6   Hans Spaan HuVo-Casal/
Kreidler
37
7   Willem Heykoop HuVo-Casal 21
8   Hans Müller Sachs/Bakker-Sachs 16
  George Looijesteijn HuVo-Casal
10   Henk van Kessel HuVo-Casal 12

ZijspanklasseBewerken

De trainingBewerken

Egbert Streuer/Bernard Schnieders hadden lang de snelste trainingstijd, maar op het laatste moment reden Rolf Biland/Kurt Waltisperg 0,2 seconde sneller. Het was toen al duidelijk dat de race tussen Streuer en Biland zou gaan, want Alain Michel was al een seconde langzamer en Werner Schwärzel's vierde tijd was al vier seconden langzamer.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd
1.   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 2"20'69
2.   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 2"20'96
3.   Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha 2"21'81
4.   Werner Schwärzel   Andreas Huber Krauser-LCR-Yamaha 2"25'01
5.   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbügg LCR-Yamaha 2"25'39
6.   Markus Egloff   Urs Egloff LCR-Yamaha 2"26'87
7.   Derek Bayley   Brian Nixon LCR-Yamaha 2"27'19
8.   Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha 2"27'51
9.   Rolf Steinhausen   Wolfgang Kalauch Busch-Yamaha 2"27'98
10.   Hans Hügli   Andreas Schütz LCR-Yamaha 2"28'22

De raceBewerken

Er was niet veel spanning in de zijspanrace in Assen. Egbert Streuer en Bernard Schnieders wilden graag voor het eerst hun thuisrace winnen, maar geen onnodige risico's nemen. Ze gingen de strijd aan met de snel gestarte combinatie van Rolf Biland en Kurt Waltisperg, die geen bedreiging in het wereldkampioenschap vormde. Dat deed Alain Michel wel, maar toen die na een aanrijding met een andere combinatie langs de kant stond, hoefde Streuer niet meer te winnen. Hij bleef met Biland vechten en nam zelfs de leiding in de race, maar toen het nat begon te worden liet hij Biland op kop rijden. Na het opdrogen van de baan sloot Streuer weer aan, maar tijdens de tweede regenbui haakte hij definitief af.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Grid Punten
1   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 38"44'58 1 15
2   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 38"46'11 2 12
3   Werner Schwärzel   Andreas Huber Krauser-LCR-Yamaha 39"29'45 4 10
4   Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha 8
5   Markus Egloff   Urs Egloff LCR-Yamaha 6 6
6   Dennis Bingham   Julia Bingham LCR-Yamaha 5
7   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 5 4
8   Masato Kumano   Helmut Diehl LCR-Yamaha 3
9   Hansruedi Christinat   Markus Fährni LCR-Yamaha 2
10   Graham Gleeson   Kurt Rothenbühler Windle-Yamaha 1
11   Steve Webster   Tony Hewitt LCR-Yamaha +4 ronden

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Bakkenist Merk Grid
  Jos Modder   Martin van 't Klooster LCR-Yamaha 22
  Martin Kooy   Raimond van der Groep Kova-Yamaha 24

Niet gefinishtBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha Aanrijding[8] 3
  Theo van Kempen   Geral de Haas LCR-Yamaha Ongeval 13
  Rolf Steinhausen   Wolfgang Kalauch Busch-Yamaha 9
  Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha Motor 8

Niet gestartBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Hein van Drie   William van Dis LCR-Yamaha Blessures[9] 11

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos. Coureur Bakkenist Merk Ptn.
1   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 52
2   Werner Schwärzel   Andreas Huber Krauser-LCR-Yamaha 38
3   Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha 32
4   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 30
5   Masato Kumano   Helmut Diehl LCR-Yamaha 20
6   Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha 15
7   Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha 12
8   Steve Webster   Tony Hewitt LCR-Yamaha 10
  Theo van Kempen   Geral de Haas LCR-Yamaha
10   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 8

Formula One TTBewerken

De trainingBewerken

De strijd in de Formula One TT ging feitelijk tussen HRC met Honda VF 750's en Heron-Suzuki dat Suzuki GSX 750's inzette. Heron-Suzuki nam de klasse veel minder serieus dan Honda Britain. Men bouwde zelfs geen frame voor de GSX 750, maar monteerde het blok in het frame van de Suzuki GSX 1000 van 1983. Heron miste ook de geblesseerde Rob McElnea, zodat Mick Grant de klus alleen moest klaren. Hij moest echter al in de training de Honda's van Joey Dunlop en Roger Marshall voor laten gaan. Daarachter mochten de vele privérijders om de plaatsen vechten, waarin Henk van der Mark en Mile Pajic als beste slaagden. Zij wisten coryfeeën als Trevor Nation en Tony Rutter voor te blijven.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Joey Dunlop HRC-Honda 2"23'96
2.   Roger Marshall HRC-Honda 2"24'58
3.   Mick Grant Heron-Suzuki 2"24'75
4.   Henk van der Mark Bakker-Suzuki 2"27'05
5.   Mile Pajic Horeon-Kawasaki 2"29'01
6.   Trevor Nation Ducati 2"29'13
7.   Tony Rutter Ducati 2"29'17
8.   Kevin Wrettom Kawasaki 2"30'42
9.   Sergio Bertocchi Suzuki 2"31'92
10.   Dirk Brand Roadrunner-Kawasaki 2"32'43

De raceBewerken

De Honda-coureurs hadden geen echte stalorders, maar teammanager Barry Symmons had hen wel opgedragen tot aan de tankstop bij elkaar te blijven. Dat deden ze ook: Joey Dunlop reed tot dat moment op kop, op enkele meters gevolgd door Roger Marshall. Marshall tankte als eerste, maar ook als snelste, omdat hij tijdens het tanken - tegen de regels in - zijn motor liet lopen. De jury greep echter niet in en zo kreeg hij een voorsprong op Dunlop, die een ronde later tankte. Beiden hadden toen al een grote voorsprong op Mick Grant met de Suzuki. Zo eindigde de race ook, met Marhall als eerste, Dunlop als tweede en Grant als derde. Doordat Dunlop de TT van Man gewonnen had voor Marshall, stonden ze nu samen aan kop van het wereldkampioenschap.

Uitslag Formula One TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Roger Marshall HRC-Honda 1:00"29'19 2 15
2   Joey Dunlop HRC-Honda 1:00"42'18 1 12
3   Mick Grant Heron-Suzuki 1:01"54'41 3 10
4   Mile Pajic Horeon-Kawasaki 5 8
5   Henk van der Mark Bakker-Suzuki 4 6
6   Kevin Wrettom Kawasaki 8 5
7   Tony Rutter Ducati +1 ronde 7 4
8   Andy McGladdery Kawasaki +1 ronde 3
9   Sergio Bertocchi Suzuki +1 ronde 9 2
10   Asa Moyce Harris +1 ronde 1
11   Rainer Vossen Ducati +1 ronde
12   Michel Siméon Honda +1 ronde
13   Christian Monsch Egli-Suzuki +1 ronde
14   Peter Bühler Kawasaki +1 ronde
15   Jim Wells Honda +1 ronde
16   Mick Jeffreys Kawasaki +2 ronden
17   Wim van Maris Kawasaki +2 ronden 21
18   Howard Lees Honda +2 ronden
19   Gerry van Rooyen Honda +2 ronden 26
20   Alan Cathcart Laverda +2 ronden
21   Ken Dobson Honda +2 ronden
22   Gian-Luigi Dones Ducati +4 ronden
23   Frank Willems Ducati +5 ronden

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Jur Manneveld Onbekend Motor 29
  Dirk Brand Roadrunner-Kawasaki Val 10
  Mark van der Endt Honda Drijfstang 22
  Hans Coster Kawasaki Motor 13

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Rob McElnea Heron-Suzuki Blessure[3]

TriviaBewerken

Stank voor dankBewerken

Hans Spaan had Pier Paolo Bianchi geholpen met het vinden van de juiste afstelling van zijn HuVo-Casal en tijdens de race ook in zijn dienst gereden. Zijn rit met de fabrieks-HuVo kostte hem ongeveer 4.000 gulden: 2.000 gulden van helmenfabrikant Rons omdat hij met een Bieffe-helm moest rijden en de helft van het prijzengeld, dat hij aan het team moest afstaan. Maar Bianchi, die veel geld had meegebracht om met de fabrieks-HuVo te kunnen rijden, had een belangrijke stem en was bang dat Spaan een bedreiging zou gaan vormen in de rest van het seizoen. Hij besliste dat Spaan geen fabrieksmateriaal meer zou krijgen.

Gebrek aan grasBewerken

Omdat het circuit net vernieuwd was, groeide er nog niet veel gras in het rennerskwartier en moesten veel coureurs hun tenten op het zand opslaan. De organisatie verstrekte wel plastic stroken om het ongemak wat te verminderen, maar één coureur zag meer in de roosters die over de tunnel waren gelegd. Toen hem uitgelegd werd dat die roosters moesten voorkomen dat een gevallen rijder in de tunnel zou vallen legde hij ze terug.

KamervragenBewerken

In het kader van de boycot van het apartheidsregime van Zuid-Afrika werden er kamervragen gesteld over de deelname van Mario Rademeyer, terwijl er al jaren dispensatie was verleend aan Zuid-Afrikaanse rijders als Jon Ekerold.

Oudste deelnemersBewerken

De Busch-Yamaha-zijspancombinatie van Rolf Steinhausen voldeed eigenlijk niet aan het reglement. Het motorblok mocht niet meer dan 160 mm buiten de hartlijn van de achterband liggen, maar in dit geval lag het blok veel verder naar het midden. Niemand protesteerde echter en de keurmeesters keurden de combinatie goed. Daardoor kon men in Assen de oudste deelnemer aan het werk zien, want Bakkenist Wolfgang Kalauch was al 55 jaar oud. Bij de solorijders was de 42-jarige Eugenio Lazzarini de oudste.

Record aantal overwinningenBewerken

De overwinning in de 125cc-race was de vijftiende voor Ángel Nieto in Assen. Daarmee passeerde hij Giacomo Agostini.

Honda RS 250 RBewerken

Al het hele seizoen deed Honda pogingen om goede prestaties uit de Honda RS 250 R te halen, maar het wou maar niet lukken. Voor deze race kreeg Roland Freymond en nieuw blok met het ATAC-systeem, maar hij kwam ten val.

Trouwfoto'sBewerken

Jan Stappenbeld, fotograaf van De Telegraaf, had zeven jaar geleden de trouwreportage van de bruiloft van Boet van Dulmen gemaakt, maar de negatieven waren kwijtgeraakt in de archieven van de krant. Een week voor de TT van Assen kwamen ze per toeval tevoorschijn en van Dulmen kreeg in Assen eindelijk zijn trouwfoto's.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1984
FIM wereldkampioenschap wegrace
36e seizoen (1984)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1984

Vorige race:
TT Assen 1983
TT Assen Volgende race:
TT Assen 1985
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI