Hoofdmenu openen

De TT van Assen 1988 was de achtste Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1988.

Vlag van Nederland TT Assen 1988
TT-Circuit Assen
Officiële naam 58e Dutch TT, Grote Prijs der KNMV
Land Vlag van Nederland Nederland
Datum 25 juni 1988
Organisator FIM, KNMV
500 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Christian Sarron
Snelste ronde Vlag van Australië Wayne Gardner
Eerste Vlag van Australië Wayne Gardner
Tweede Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Derde Vlag van Frankrijk Christian Sarron
250 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Dominique Sarron
Snelste ronde Vlag van Duitsland Toni Mang
Eerste Vlag van Spanje Juan Garriga
Tweede Vlag van Zwitserland Jacques Cornu
Derde Vlag van Duitsland Toni Mang
125 cc
Poleposition Vlag van Nederland Hans Spaan
Snelste ronde Vlag van Spanje Jorge Martínez
Eerste Vlag van Spanje Jorge Martínez
Tweede Vlag van Italië Ezio Gianola
Derde Vlag van Nederland Hans Spaan
80 cc
Poleposition Vlag van Spanje Jorge Martínez
Snelste ronde Vlag van Duitsland Peter Öttl
Eerste Vlag van Spanje Jorge Martínez
Tweede Vlag van Duitsland Peter Öttl
Derde Vlag van Nederland Bert Smit
Zijspan
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Eerste Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Tweede Vlag van Nederland Egbert Streuer/Vlag van Nederland Bernard Schnieders
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Webster/Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Hewitt
Formule 1
Poleposition Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Burnett
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Burnett
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Burnett
Tweede Vlag van Zwitserland Andreas Hofmann
Derde Vlag van Duitsland Peter Rubatto

AlgemeenBewerken

De TT van Assen werd verreden in het kader van de "Speedweek Assen", die al begon op 20 juni met de trainingen voor het Europees kampioenschap wegrace. De EK-races vonden plaats op 21 juni, de Formule 1-klasse reed op 23 juni. De WK-races werden verreden op zaterdag 25 juni (80-, 125-, 250- en 500 cc en de zijspanklasse). Voor het eerst sinds jaren werden de races in Assen allemaal onder droge omstandigheden afgewerkt. Wayne Gardner scoorde zijn eerste zege van het seizoen en Jorge Martínez scoorde zijn tweede dubbeloverwinning (80- en 125 cc). In de 80cc-klasse was het na deze race al zeker dat de wereldtitel naar een Derbi-rijder zou gaan. Rolf Biland vierde zijn vijftigste WK-overwinning. Sommige 500cc-rijders klaagden over het grote aantal inschrijvingen. Meestal was het moeilijk het 500cc-startveld volledig te vullen, maar in Assen bleven veel coureurs uit het Europees kampioenschap om aan de WK-races deel te nemen. Dat gold ook voor de andere klassen, maar die waren wel gewend aan veel deelnemers.

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Opnieuw (na de Oostenrijkse GP) stond Christian Sarron op poleposition, voor Eddie Lawson, Kevin Magee en Wayne Gardner, die nog steeds niet tevreden was over zijn Honda NSR 500. Randy Mamola vermaakte zichzelf en het publiek tijdens de trainingen. Zichzelf door de Cagiva op de tweede startrij te zetten en het publiek door met een door Jos Schurgers gemaakte reuzenhelm rond te lopen. De Cagiva was trouwens flink vernieuwd met een een nieuwe, door Massimo Tamburini ontworpen stroomlijnkuip en een nieuw uitlaatsysteem. Minder goed ging het met Kevin Schwantz, die al in de eerste tijdtraining viel en daarbij twee middenvoetsbeentjes brak. Hij moest in het ziekenhuis van Assen zijn grote teen operatief in de kom laten zetten. Gustav Reiner en Steve Manley raakten in de training zodanig gewond dat ze niet konden starten.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 2"10'94
2.   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 2"11'66
3.   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 2"11'76
4.   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 2"12'08
5.   Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 2"12'18
6.   Niall Mackenzie Gallina-HB-HRC-Honda 2"12'95
7.   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 2"13'07
8.   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 2"13'38
9.   Randy Mamola Cagiva 2"13'45
10.   Patrick Igoa Gauloises-Sonauto-Yamaha 2"13'69

De raceBewerken

Eddie Lawson nam meteen de leiding in de race, terwijl Wayne Gardner een tijdje vastzat achter Didier de Radiguès en de sterk gestarte Pierfrancesco Chili. Toen hij Chili eenmaal voorbij was kon Gardner de achtervolging inzetten op De Radiguès, die hij al snel passeerde. Lawson had toen ongeveer twee seconden voorsprong op Gardner, een afstand die hij lang wist te handhaven. Vanaf de elfde (van twintig) ronde begon Gardner duidelijk in te lopen omdat Lawson te zachte banden had gekozen. In de twaalfde ronde nam Gardner de leiding definitief over en hij eindigde ruim elf seconden voor Lawson. Intussen was De Radiguès gevallen, waarvan Christian Sarron het meest profiteerde. De Radiguès kon wel verder rijden en werd twaalfde.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 44"15'49 4 20
2   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 44"26'80 2 17
3   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 44"35'22 1 15
4   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 44"39'73 3 13
5   Niall Mackenzie Gallina-HB-HRC-Honda 44"44'92 6 11
6   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 44"54'27 8 10
7   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 44"57'13 7 9
8   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 44"57'80 11 8
9   Patrick Igoa Gauloises-Sonauto-Yamaha 45"04'48 10 7
10   Rob McElnea Pepsi-Suzuki 45"08'77 13 6
11   Shunji Yatsushiro Rothmans-HRC-Honda 45"38'24 12 5
12   Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 45"46'75 5 4
13   Ron Haslam ELF-HRC-Honda 46"08'90 14 3
14   Marco Papa Honda 46"31'17 20 2
15   Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha +1 ronde 21 1
16   Fabio Biliotti Honda +1 ronde 15
17   Bruno Kneubühler Honda +1 ronde 23
18   Daniel Amatriaín Honda +1 ronde 29
19   Michael Rudroff[1] Honda +1 ronde 31
20   Eddie Laycock Honda +1 ronde 26
21   Josef Doppler[1] Honda +1 ronde 34
22   Kees van der Endt[1] Honda +1 ronde 27
23   Silvo Habat[1] Honda +1 ronde 35

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Andreas Leuthe[1] Suzuki 30
  Koos van Leyen[1][2] Suzuki 37
  Alessandro Valesi Honda 17
  Nicholas Schmassmann[1] Honda 36
  Karl Truchsess[1] Honda 25
  Peter Schleef[1] Honda 28
  Maarten Duyzers[1] HDJ-Honda Opgave 24
  Cees Doorakkers[1] Grundig-Honda Opgave[3] 18
  Randy Mamola Cagiva Opgave[4] 9
  Fabio Barchitta[1] Katayama-ELF-HRC-Honda 19
  Manfred Fischer Hein Gericke-Honda 22

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Steve Manley[1] Suzuki Blessure[5]
  Vittorio Scatola[1] Paton
  Gustav Reiner Hein Gericke-Honda Blessure[6]

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Johan ten Napel[7] Honda
  Henk de Vries[1] Honda
  Wolfgang von Muralt[1] Suzuki
  Helmut Schütz[1] Honda
  Rob Punt[1] Suzuki
  Claus Wulff[1] Honda
  Ari Rämö[1] Honda
  Ian Pratt[1] Suzuki
  Larry Vacondio Suzuki

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha Blessure/gezin[8]
  Mike Baldwin Katayama-ELF-Honda
  Raymond Roche Cagiva Blessure[9]
  Massimo Broccoli Cagiva

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 142
2   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 106
3   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 105
4   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 89
5   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 85
6   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 74
7   Niall Mackenzie Gallina-HB-HRC-Honda 71
8   Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 63
9   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 52
10   Shunji Yatsushiro Rothmans-HRC-Honda 41

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Dominique Sarron dacht dat zijn snelste trainingstijd nog beter had gekund als het op vrijdag helemaal droog was geweest. Nu stonden Juan Garriga, Sito Pons, Jacques Cornu, Reinhold Roth en Luca Cadalora binnen één seconde. De zwaar geblesseerde Loris Reggiani (gebroken heup) kwam alleen naar Assen om te trainen, maar toen hij de achtste tijd zette besloot hij ook aan de race deel te nemen.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda 2"16'46
2.   Juan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 2"16'86
3.   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 2"16'97
4.   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 2"17'15
5.   Reinhold Roth HB-HRC-Honda 2"17'43
6.   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 2"17'46
7.   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 2"18'03
8.   Loris Reggiani Aprilia-Rotax 2"18'33
9.   Martin Wimmer Fath-Hein Gericke-Yamaha 2"18'38
10.   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda 2"18'41

De raceBewerken

Al vroeg in de race namen Dominique Sarron en Sito Pons samen de leiding. Met vergelijkbare machines was er nauwelijks snelheidsverschil en daarom wisselden ze regelmatig van positie. Ver achter hen vond een gelijksoortig gevecht plaats tussen Juan Garriga en Jacques Cornu. In de laatste ronde eindigde het gevecht tussen Sarron en Pons in het gras bij de Geert Timmerbocht. Sarron deed een laatste poging om Pons aan de binnenkant uit te remmen, maar werd op het gras gedwongen. Daar was niets te remmen en Sarron schoot rechtdoor, waarbij Pons noodgedwongen mee moest gaan. Beiden vielen, maar Pons kon zijn machine nog oprapen en zesde worden. Juan Garriga, die wel had gezien dat er iemand gevallen was, realiseerde zich pas enkele meters voor de finish dat hij de race ging winnen, zeer nipt voor Cornu. Eervolle vermeldingen waren er voor de zwaar geblesseerde Loris Reggiani (vijfde) en voor Luca Cadalora, die zich van de laatste plaats naar de vierde had gevochten.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Juan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 39"01'23 2 20
2   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 39"01'26 4 17
3   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda 39"11'01 10 15
4   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 39"11'24 6 13
5   Loris Reggiani Aprilia-Rotax 39"11'56 8 11
6   Sito Pons[10] Campsa-HRC-Honda 39"12'26 3 10
7   Reinhold Roth HB-HRC-Honda 39"19'84 5 9
8   Bruno Casanova FMI-Aprilia-Rotax 39"38'22 12 8
9   Martin Wimmer Fath-Hein Gericke-Yamaha 39"40'79 9 7
10   Manfred Herweh Levior-Yamaha 39"42'21 22 6
11   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 39"42'60 13 5
12   Carlos Cardús Nieto-Ducados-HRC-Honda 39"42'87 15 4
13   Iván Palazzese Yamaha 39"43'24 14 3
14   Donnie McLeod 7Up-EMC-Rotax 39"50'78 16 2
15   Wilco Zeelenberg[11] Docshop-Yamaha 40"04'19 24 1
16   Jean-Michel Mattioli Docshop-Yamaha 26
17   Andreas Preining[11] Aprilia-Rotax 32
18   Urs Lüzi Honda 31
19   Jean-François Baldé Defi-Rotax 20
20   Helmut Bradl Honda 25
21   Javier Cardelús Aprilia-Rotax 28
22   Jochen Schmid Honda 29
23   August Auinger Aprilia-Rotax 30
24   Jean-Francois Foray Yamaha 35
25   Patrick van den Goorbergh[11] Honda 36
26   Gary Cowan[11] Yamaha +1 ronde 34

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Engelbert Neumair[11] Gazzaniga-Rotax Motor[12] 21

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda Val 1
  Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 7
  Masahiro Shimizu Terra-HRC-Honda 11
  Harald Eckl Römer-Aprilia-Rotax 17
  Maurizio Vitali Rotax Val 19
  Fausto Ricci[11] Honda Val 18
  Hans Becker[11] Yamaha 23
  Christian Boudinot[11] Fior-Rotax 27
  Stefano Caracchi Honda 33

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk
  John Kocinski Roberts-Lucky Strike-Yamaha
  Jim Filice HRC-Honda
  Alberto Puig Honda
  Paolo Casoli Pileri-AGV-Garelli
  Kevin Mitchell Yamaha

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Juan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 118
2   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 109
3   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 95
4   Reinhold Roth HB-HRC-Honda 74
5   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 72
  Toni Mang Rothmans-HRC-Honda
7   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda 68
8   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 56
9   Masahiro Shimizu Terra-HRC-Honda 51
10   Donnie McLeod 7Up-EMC-Rotax 32

125cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

De poleposition van Hans Spaan kwam min of meer toevallig tot stand. Spaan had al getraind met zijn beste machine, waarmee hij op de vijfde plaats stond, maar monteur Eric Rijs besloot ook de reservemachine in orde te maken met een oude zuiger en een pakking uit de vuilnisbak. Spaan reed op het eind van de training deze machine in, maar had een vrije baan en dat leverde de snelste tijd op.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 2"27'50
2.   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 2"27'57
3.   Pier Paolo Bianchi Cagiva 2"27'95
4.   Ezio Gianola Honda 2"28'36
5.   Corrado Catalano Aprilia-Rotax 2"28'48
6.   Stefan Dörflinger Marlboro-Honda 2"28'65
7.   Domenico Brigaglia Gazzaniga-Rotax 2"28'67
8.   Hubert Abold Honda 2"28'88
9.   Gastone Grassetti Honda 2"29'02
10.   Stefan Prein Honda 2"29'13

De raceBewerken

De 125cc-race in Assen verliep vrij eentonig. In het begin bleven Jorge Martínez en Ezio Gianola dicht bij elkaar, wellicht omdat Martínez wilde dat Hans Spaan zou aansluiten. Toen dat gebeurde ging Martínez er vandoor, maar ook Gianola maakte zich los van Spaan. Zo finishten ze ook, met Domenico Brigaglia op de vierde plaats, bijna elf seconden achter Spaan. Nadat hij eerder op de dag al de 80cc gewonnen had, werd Martínez hiermee de laatste rijder in de geschiedenis van de Asser TT met twee zeges op één dag.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 39"42'15 2 20
2   Ezio Gianola Honda 39"45'75 4 17
3   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 39"49'71 1 15
4   Domenico Brigaglia Gazzaniga-Rotax 40"00'41 7 13
5   Gerhard Waibel Honda 40"01'57 15 11
6   Stefan Prein Honda 40"16'37 10 10
7   Hubert Abold[13] Honda 40"24'81 8 9
8   Corrado Catalano[13] Aprilia-Rotax 40"29'49 5 8
9   Pier Paolo Bianchi Cagiva 40"29'81 3 7
10   Adi Stadler Honda 40"31'06 12 6
11   Heinz Lüthi Honda 40"31'31 25 5
12   Jussi Hautaniemi Honda 40"35'37 19 4
13   Thierry Feuz Frac-Rotax 40"23'27 30 3
14   Robin Milton Honda 40"51'01 21 2
15   Mandy Fischer Rotax 40"52'12 27 1
16   Luis Miguel Reyes Pileri-AGV-Garelli 18
17   Johnny Wickström Honda 24
18   Krysztof Galatowicz[14] Honda 26
19   Juan Ramon Bolart JJ Cobas-Rotax 32
20   Allan Scott Honda 36
21   Norbert Peschke[14] Rotax 35
22   Jörg Seel Seel +1 ronde 22
23   Jos van Dongen[14] Honda +1 ronde 34
24   Flemming Kistrup[14] Honda +1 ronde 31
25   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda +1 ronde 28

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Manuel Hernández Honda 29
  Stefan Dörflinger Marlboro-Honda Opgave[15] 6
  Fausto Gresini Pileri-AGV-Garelli 20
  Julián Miralles Nieto-Ducados-Honda 13
  Gastone Grassetti Honda Val 9
  Alfred Waibel[14] Waibel-Honda 17
  Ian McConnachie Cagiva 11
  Koji Takada Fukuda-Honda 14
  Mike Leitner LCR-Rotax 16
  Esa Kytölä Honda 23
  Robin Appleyard[14] Honda 31

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Manuel Herreros[16] Nieto-Ducados-Derbi Blessure[17]
  Taru Rinne[14] Honda Blessure[18]

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk
  Josef Fischer Noki-Rotax
  Lucio Pietroniro Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 80
2   Ezio Gianola Honda 69
3   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 57
4   Gastone Grassetti Honda 40
5   Julián Miralles Nieto-Ducados-Honda 39
6   Gerhard Waibel Honda 35
7   Stefan Prein Honda 33
8   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Derbi 30
  Adi Stadler Honda
10   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 26

80cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Al in de trainingen liet Jorge Martínez de concurrentie kansloos achter. Hij was ruim twee seconden sneller dan Stefan Dörflinger en vijfde man Bert Smit moest al meer dan vijf seconden toegeven. In de tweede training reed Manuel Herreros tegen een langzaam rijdende concurrent aan. Herreros brak zijn ringvinger maar later werd in het ziekenhuis van Assen ook een teen van zijn rechtervoet geamputeerd.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 2"32'16
2.   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 2"34'44
3.   Peter Öttl Pichler-Krauser 2"35'93
4.   Bert Smit Krauser 2"37'58
5.   Àlex Crivillé Nieto-Ducados-Derbi 2"38'54
6.   Jos van Dongen Rekro-Casal 2"38'78
7.   Károly Juhász Krauser 2"39'17
8.   René Dünki Krauser 2"39'63
9.   Matthias Ehinger Krauser 2"39'71
10.   János Szabó Krauser 2"39'97

De raceBewerken

Tot aan de Haarbocht reden Jos van Dongen en Bert Smit aan de leiding, maar in die bocht nam Jorge Martínez de leiding over en hij vertrok. Na de eerste ronde had hij al ca. vier seconden voorsprong en daarmee was het pleit beslecht. Al snel kwam Herri Torrontegui op de tweede plaats terecht en Stefan Dörflinger op de derde. Torrontegui viel in de tweede ronde terug, waarschijnlijk door een schakelfout. Het gaf Dörflinger de kans zich los te maken van de achtervolgende groep, terwijl Àlex Crivillé dat ook deed en de achtervolging op Dörflinger inzette. Zo leek de strijd om de podiumplaatsen ook beslist, want de drie rijders konden elkaar niet bedreigen. Achter hen werd om de vierde plaats gevochten door Torrontegui, Jos van Dongen, Bert Smit en later ook Peter Öttl. Öttl, die motorproblemen had gehad, wist zich als vierde van de groep los te maken en zelfs Crivillé te naderen. Dörflinger kwam echter ten val en niet veel later ook Crivillé door een vastloper. Daardoor schoven de achtervolgers twee plaatsen op en werd Öttl tweede voor Smit en Van Dongen. Smit had het grootste deel van de race zonder koppeling gereden.

Uitslag 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 31"22'38 1 20
2   Peter Öttl[19] Krauser 31"30'77 3 17
3   Bert Smit[19][20] Krauser 31"52'43 4 15
4   Jos van Dongen[19] Rekro-Casal 31"58'44 6 13
5   Herri Torrontegui Autisa 32"02'72 14 11
6   Jörg Seel Seel 32"03'00 12 10
7   Adrie Nijenhuis[19] Timmer-Samson-Casal 32"04'07 11 9
8   Bogdan Nikolov[19] Krauser 32"11'90 13 8
9   Károly Juhász Krauser 32"21'63 7 7
10   Giuseppe Ascareggi BBFT 32"26'07 19 6
11   Günter Schirnhofer Krauser 32"27'34 20 5
12   Reiner Koster[19] LCR-Casal 32"33'49 22 4
13   Hans Koopman[19][11] Ziegler 32"37'33 15 3
14   Gabriele Gnani Gnani 32"40'70 24 2
15   René Dünki[19] Krauser 32"40'82 8 1
16   Xavier Arumi[19] Krauser 30
17   Josef Lutzenberger[19] Eberhardt 25
18   Jose Saez[19] Autisa 31
19   Serge Julin[19] Casal 17
20   Stefan Brägger[19] Casal 23
21   Thomas Engl[19] GPE 28
22   Roberto Sassone[19] BBFT 33
23   Lionel Robert SPR 34
24   Peter Tibori[19] Casal 32
25   Alojz Pavlič[19] Seel 29
26   Jacques Bernard[19] Fantic +1 ronde 18

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser Val 2
  Àlex Crivillé Nieto-Ducados-Derbi Val 5
  Matthias Ehinger[19] Krauser 9
  János Szabó Krauser 10
  Kees Besseling[19] CJB Gebroken drijfstang 16
  Heinz Paschen Kiefer 21
  Janez Pintar[19] Eberhardt 27
  Rainer Kunz[19] Ziegler 26
  Paul Bordes[19] RB 35
  Hagen Klein[19] Honda 36

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Manuel Herreros[16] Nieto-Ducados-Derbi Blessure[17]

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ian McConnachie Autisa Geen machine[21]
  Hubert Abold Krauser

Top tien tussenstand 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 97
2   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Derbi 60
  Àlex Crivillé Nieto-Ducados-Derbi
4   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 50
5   Peter Öttl Pichler-Krauser 48
6   Jos van Dongen Rekro-Casal 39
7   Giuseppe Ascareggi BBFT 35
  Károly Juhász Krauser
9   Bogdan Nikolov Krauser 34
10   Gabriele Gnani Gnani 27

ZijspanklasseBewerken

De trainingBewerken

Ondanks het feit dat Rolf Biland een seconde sneller was in de training, had Egbert Streuer goede hoop op een overwinning op zijn thuiscircuit. Hij en Bernard Schnieders hadden niet alles uit de kast gehaald om de tweede tijd te zetten.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd
1.   Rolf Biland   Kurt Waltisperg LCR-Krauser 2"15'29
2.   Egbert Streuer   Bernard Schnieders Lucky Strike-LCR-Yamaha 2"16'40
3.   Steve Webster   Tony Hewitt Silkolene-LCR-Krauser 2"17'18
4.   Markus Egloff   Urs Egloff BP-LCR-ADM 2"17'98
5.   Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha 2"19'80
6.   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 2"20'59
7.   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 2"20'81
8.   Barry Brindley   Gavin Simmons LCR-Yamaha 2"21'66
9.   Yoshisada Kumagaya   Brian Barlow Windle-Yamaha 2"21'73
10.   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha 2"22'12

De raceBewerken

Al tijdens de eerste ronde scheidden vier combinaties zich duidelijk af van de rest van het veld: Egbert Streuer/Bernard Schnieders, Steve Webster/Tony Hewitt, Rolf Biland/Kurt Waltisperg en Markus en Urs Egloff. Nog voor het einde van de ronde had de slecht gestarte Biland de leiding al in handen. Enkele ronden later nam Biland de Haarbocht erg ruim, waardoor zowel Streuer als Webster binnendoor konden schieten. Het leek veel op een opzettelijke actie van Biland, die Streuer enkele ronden aan de leiding wilde gunnen. Toen Steve Webster vervolgens de leiding nam ging dat niet meer op. Biland greep in en in de zesde ronde nam hij de leiding terug. Streuer nam de tweede plaats weer over en daarna viel de kopgroep uit elkaar: Biland reed weg van Streuer die niet meer bedreigd werd door Webster. Achteraf bleek hoe sterk de top drie was: Biland had last van een slecht lopende motor, Streuer had remproblemen en Webster's ketting gleed regelmatig over het achtertandwiel. De gebroeders Zurbügg kwamen hun problemen niet te boven. Hun machine liep de hele race op drie cilinders en zij werden slechts twaalfde.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Grid Punten
1   Rolf Biland   Kurt Waltisperg LCR-Krauser 37"10'68 1 20
2   Egbert Streuer   Bernard Schnieders Lucky Strike-LCR-Yamaha +14'56 2 17
3   Steve Webster   Tony Hewitt Silkolene-LCR-Krauser +35'09 3 15
4   Markus Egloff   Urs Egloff BP-LCR-ADM +46'03 4 13
5   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha +55'94 10 11
6   Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha +1"08'32 5 10
7   Barry Brindley   Gavin Simmons[22] LCR-Yamaha +1"26'57 8 9
8   Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha +1"37'94 11 8
9   Fritz Stölzle   Hubert Stölzle LCR-Krauser +1"43'26 13 7
10   Yoshisada Kumagaya   Brian Barlow Windle-Yamaha +1"43'64 9 6
11   Pascal Larratte   Eckart Rösinger[22] LCR-Yamaha 16 5
12   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 7 4
13   Jos van Stekelenburg[22]   Rinie Bettgens[22] Windle-Yamaha 20 3
14   Wolfgang Stropek   Hans-Peter Demling LCR-Krauser 19 2

Niet gefinishedBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser Ontsteking 6
  Bernd Scherer   Thomas Schröder BSR-Krauser 17
  Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ADM 15
  André Bosman   David Kellett LCR-Yamaha 18
  Tony Wyssen[22]   Kilian Wyssen[22] LCR-Yamaha 12
  Yvan Nigrowsky   Martial Charpentier Seymaz-JPX 14

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Theo van Kempen   Simon Birchall Lucky Strike-LCR-Yamaha Motorpech 22
  Dennis Bingham   Gary Irlam LCR-Yamaha
  Doug Chivas   Håkan Olsson LCR-Yamaha
  Dave Chivas   Margaret Halliday LCR-Yamaha
  Jean-Louis Millet   Claude Debroux LCR-Yamaha

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn.
1   Rolf Biland   Kurt Waltisperg LCR-Krauser 80
2   Steve Webster   Tony Hewitt Silkolene-LCR-Krauser 62
3   Egbert Streuer   Bernard Schnieders Lucky Strike-LCR-Yamaha 47
4   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 38
5   Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha 34
6   Barry Brindley   Graham Rose en
  Gavin Simmons
LCR-Yamaha 33
7   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha 30
8   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 28
9   Theo van Kempen   Simon Birchall Lucky Strike-LCR-Yamaha 22
  Bernd Scherer   Thomas Schröder BSR-Krauser
  Wolfgang Stropek   Hans-Peter Demling LCR-Krauser
  Pascal Larratte   Jacques Corbier en
  Eckart Rösinger
LCR-Yamaha

Formule 1Bewerken

De trainingBewerken

Omdat er slechts 40 inschrijving voor 36 startplaatsen waren, waren er slechts 4 rijders die zich niet kwalificeerden voor de Formule 1-race. Lang stond Joey Dunlop op de eerste startplaats, maar uiteindelijk waren Roger Burnett en Andreas Hofmann sneller.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Roger Burnett Honda 2"18'66
2.   Andreas Hofmann Honda 2"18'75
3.   Joey Dunlop Shell Gemini-Honda 2"20'74
4.   Paul Iddon Bimota-Yamaha 2"20'79
5.   Bodo Schmidt Bimota-Yamaha 2"20'97
6.   Anders Andersson Suzuki 2"21'03
7.   Michael Galinsky Bimota-Yamaha 2"21'11
8.   Steve Williams Fowler-Yamaha 2"21'45
9.   Edwin Weibel Honda 2"21'69
10.   Peter Rubatto Bimota-Yamaha 2"21'74

De raceBewerken

Dat de snelle trainingstijden van Roger Burnett en Andreas Hofmann geen toeval waren bleek in de wedstrijd, want vanaf de tweede ronde gingen zij samen aan de leiding. Na de 15e ronde ging Hofmann tanken en toen Burnett vier ronden later ook had getankt bleek hij een grote voorsprong op Hofmann te hebben. Burnett won met ruim elf seconden verschil. Peter Rubatto werd zonder tankstop derde. Hij had een tank met 23,8 liter inhoud en had berekend dat hij 23,7 liter nodig zou hebben voor de race. Dat was waarschijnlijk correct, want 200 meter na de finish viel zijn machine stil. Joey Dunlop had die berekening niet gemaakt. Hij gokte dat hij zonder tankstop zou kunnen finishen, maar toen zijn fabrieks-Honda RVF 750 begon in te houden moest hij alsnog naar binnen, wat hem drie plaatsen kostte. Hij werd slechts achtste. Het was de laatste Formule 1-race in Assen, want vanaf 1989 zou de klasse vervangen worden door het wereldkampioenschap superbike (dat overigens pas in het seizoen 1992 Assen zou aandoen). Het Nederlandse publiek vond de Formule 1 moeilijk te volgen vanwege de tankstops, waardoor het niet duidelijk was wie er werkelijk aan de leiding reed.

Uitslag Formule 1Bewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Roger Burnett Honda 58"51'07 1 20
2   Andreas Hofmann Honda 59"02'01 2 17
3   Peter Rubatto Bimota-Yamaha 59"07'35 10 15
4   Paul Iddon Bimota-Yamaha 59"08'95 4 13
5   Edwin Weibel Honda 59"27'81 9 11
6   Michael Galinsky Bimota-Yamaha 59"36'48 7 10
7   Bodo Schmidt Bimota-Yamaha 59"36'78 5 9
8   Joey Dunlop Shell Gemini-Honda 59"38'81 3 8
9   Carl Fogarty Honda 60"05'58 7
10   Henk van der Mark Bimota-Yamaha 60"10'72 15 6
11   Steve Williams Fowler-Yamaha 60"10'98 8 5
12   Paul Ramon Honda 60"28'61 4
13   Jeffry de Vries Bakker-Yamaha 60"38'06 12 3
14   Andy McGladdery Suzuki 60"42'60 2
15   Christian Mönch Honda 60"49'03 1
16   Eric de Doncker Kawasaki
17   Robert Dunlop Honda
18   Jari Suhonen Yamaha
19   Dirk Brand Bimota-Yamaha
20   Mario Rubatto Suzuki +1 ronde
21   Mile Pajic RB-Kawasaki +1 ronde
22   Peter Granath Yamaha +1 ronde
23   Dave Leach Padgett's-Bimota-Yamaha +1 ronde
24   Ignace Parijs Bakker-Yamaha +1 ronde
25   Peter Krummenacher Honda +1 ronde

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Dick Bemelman Bimota-Yamaha Brandstofinjectie 25
  Anders Andersson Suzuki 6
  Johnny Willemsen Suzuki Lekke band 29
  Ad Slot Onbekend Val 18

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Noboru Miura HRC-Honda Zie "Trivia"
  Nick Jefferies Honda
  Takahiro Sohwa Kawasaki
  Shoji Miyazaki HRC-Honda

Top tien tussenstand Formule 1Bewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Roger Burnett Honda 35
2   Joey Dunlop HRC-Shell Gemini-Honda
Shell Gemini-Honda[23]
28
3   Paul Iddon Bimota-Yamaha 24
4   Carl Fogarty Honda 20
  Noboru Miura HRC-Honda
6   Andreas Hofmann Honda 17
  Nick Jefferies Honda
  Takahiro Sohwa Kawasaki
9   Peter Rubatto Bimota-Yamaha 15
  Shoji Miyazaki HRC-Honda

TriviaBewerken

Niet deelgenomen aan de Formule 1-raceBewerken

In het lijstje van coureurs die niet deelnamen aan de Formule 1-race in Assen staan alleen namen uit de top tien van het klassement. In werkelijkheid was die lijst ellenlang. Dat komt omdat de interesse voor de Formule 1 tanende was. De eerste race in Sugo (Japan) was een Japans onderonsje geweest, met een enkele Europese en drie Amerikaanse deelnemers. De tweede race werd tijdens de TT van Man verreden, en daar vertoonde bijna geen enkele niet-Britse coureur zich. Zelfs Honda Racing Corporation weigerde om haar fabrieksrijder Joey Dunlop een fabrieksmachine ter beschikking te stellen. De Nederlandse, Belgische, Finse, Zweedse, Duitse en Zwitserse deelnemers kwamen in Assen voor het eerst aan de start. De Japanners die hoog in het kampioenschap stonden dankten dat aan het feit dat ze geen concurrentie in Sugo hadden gehad en voor de Britten gold hetzelfde voor het eiland Man. Zo verklaarde kampioenschapsleider Roger Burnett, die de levensgevaarlijke TT van Man gereden had, dat hij niet zou afreizen naar Vila Real en Dundrod omdat hij die races te gevaarlijk vond. De wereldtitel in de Formule 1 interesseerde hem niet, hij wilde alleen goed presteren om HRC te overtuigen hem in het seizoen 1989 een fabrieksmachine te geven voor het wereldkampioenschap superbike.

De Krauser van Bert SmitBewerken

Bert Smit reed normaal op zijn eigen Casal, maar voor de Dutch TT had hij de beschikking over een Krauser. Dat was de oude machine van Bertus Grinwis, die al heel lang in de schuur van John Bestebreurtje stond. Niemand kreeg de machine goed aan het lopen, maar Smit kocht extra onderdelen bij Mike Krauser en slaagde daar wel in. Het leverde Smit de overwinning in de EK-race en de derde plaats in de WK-race op. De Krauser was niet alleen sneller, maar ook 5 kilo lichter dan de Casal. Dat de Krauser twee jaar ouder was dan de concurrerende machines was geen groot probleem. Omdat de 80cc-klasse het einde van haar bestaan naderde werden de nieuwe machines niet meer doorontwikkeld, met uitzondering van de Derbi's omdat Derbi dezelfde techniek in haar 125cc-racers toepaste.

GarelliBewerken

Het ging nog steeds niet goed met Garelli. De 125cc-racers kregen opnieuw een Honda RS 125-frame, tot teleurstelling van constructeur Jan Thiel, die op deze manier geen kans kreeg zijn eigen frame door te ontwikkelen. Het leverde ook niets op: Luis Miguel Reyes kwalificeerde zich als 18e en eindigde de race als 16e, Fausto Gresini kwalificeerde zich als 20e en viel in de race uit. Paolo Casoli kwam met zijn 250cc-machine niet eens aan de start.

Honda en schokdempersBewerken

De eigenaren van de Honda RS 125 klaagden steen en been over de kwaliteit van de Showa-veer/demperelementen. Honda had de semi-fabrieksrijders tot dit moment echter verboden om andere merken te monteren. Vanaf de TT van Assen mocht dit wel, maar het gebeurde op heel beperkte schaal: Ezio Gianola monteerde gecamoufleerde WP-dempers.

Gejuich ondanks tegenslagBewerken

Omroeper Jan de Rooy gaf voor de start van de zijspanrace al aan dat hij de stand van de finale van het Europees kampioenschap voetbal (Nederland-Sovjet-Unie) zou doorgeven tijdens de race. Nog vóór de start scoorde Ruud Gullit het eerste doelpunt voor Nederland. Juist toen Steve Webster de leiding van Egbert Streuer overnam juichte het publiek opnieuw, want Marco van Basten had na een schitterende pass van Arnold Mühren de 2-0 op het bord gezet. Een derde maal werd er gejuicht toen Hans van Breukelen een strafschop van Ihor Bilanov stopte.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1988
FIM wereldkampioenschap wegrace
40e seizoen (1988)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1988

Vorige race:
TT Assen 1987
TT Assen Volgende race:
TT Assen 1989
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI