Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1988

De Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1988 was de twaalfde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1988. De races werden verreden op 7 augustus 1988 op Donington Park nabij Castle Donington (Leicestershire). Tijdens deze Grand Prix kwamen de 125cc-, 250cc-, 500cc- en de zijspanklasse aan de start.

Donington Park
Officiële naam Shell Oils British Motorcycle Grand Prix
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië
Datum 7 augustus 1988
Organisator FIM/ACU
500 cc
Poleposition Vlag van Australië Wayne Gardner
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Christian Sarron
Eerste Vlag van Verenigde Staten Wayne Rainey
Tweede Vlag van Australië Wayne Gardner
Derde Vlag van Frankrijk Christian Sarron
250 cc
Poleposition Vlag van Spanje Juan Garriga
Snelste ronde Vlag van Spanje Juan Garriga
Eerste Vlag van Italië Luca Cadalora
Tweede Vlag van Frankrijk Dominique Sarron
Derde Vlag van Spanje Juan Garriga
125 cc
Poleposition Vlag van Italië Ezio Gianola
Snelste ronde Vlag van Italië Ezio Gianola
Eerste Vlag van Italië Ezio Gianola
Tweede Vlag van Spanje Jorge Martínez
Derde Vlag van Italië Domenico Brigaglia
Zijspan
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Webster/Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Hewitt
Tweede Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Derde Vlag van Frankrijk Alain Michel/Vlag van Frankrijk Jean-Marc Fresc

AlgemeenBewerken

Al bij de Britse GP van 1987 had Donington Park veel indruk gemaakt op de coureurs, de teams en de internationale pers. In de winter had circuiteigenaar Tom Wheatcroft nog eens 250.000 pond geïnvesteerd, onder meer in een heel nieuwe asfaltlaag. Dit asfalt bood zo veel grip, dat sommige coureurs klaagden dat ze hun normale rijstijl met spinnend achterwiel niet konden toepassen. Er waren nu ook meer toeschouwers, ongeveer 70.000, maar dat had alles te maken met het zomerse weer met temperaturen van 30° Celsius. Desondanks was het grapje "a rainey day" gauw gemaakt na de 500cc-winst van Wayne Rainey. De dag sloot voor het Britse publiek ook leuk af met de overwinning van Steve Webster en Tony Hewitt in de zijspanklasse.

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Na een optreden bij Terry Wogan op vrijdagavond kwam Wayne Gardner op zaterdag zwaar ten val. Hij kneusde een enkel en een scheenbeen, maar hij had op vrijdagochtend al de snelste trainingstijd gereden. Eddie Lawson reed de tweede tijd voor Christian Sarron. Het ging slecht met de fabrieks-Suzuki's. Aanvankelijk had men problemen met de vering en toen die opgelost waren ontstonden bandenproblemen. Kevin Schwantz stond daardoor op de twaalfde plaats en Rob McElnea op de dertiende. Het ging beter met Roger Burnett, die normaal in de Formule 1-klasse met een viertakt- Honda RC 30 reed, maar als vervanger van de geblesseerde Shunji Yatsushiro de negende tijd reed.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 1"35'09
2.   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 1"35'64
3.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"35'74
4.   Niall Mackenzie Gallina-HB-HRC-Honda 1"36'04
5.   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"36'17
6.   Randy Mamola Cagiva 1"36'33
7.   Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 1"36'52
8.   Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha 1"36'89
9.   Roger Burnett Rothmans-HRC-Honda 1"37'01
10.   Ron Haslam ELF-HRC-Honda 1"37'18

De raceBewerken

Wayne Rainey nam meteen na de start een voorsprong en was zeer tevreden over zijn Dunlop-banden, die op het stroeve asfalt van Donington Park tot het einde functioneerden. Vreemd genoeg zij hij niets over zijn nieuwe carbon-remschijven, die tot nu toe alleen in trainingen getest waren. Aanvankelijk bestond de achtervolgende groep uit Pierfrancesco Chili, Wayne Gardner, Christian Sarron, Niall Mackenzie, Roger Burnett, Didier de Radiguès, Eddie Lawson en Randy Mamola. Al in de eerste ronde kwam Kevin Schwantz ten val toen hij zich (met nieuwe, experimentele remblokjes) verremde en Ron Haslam in zijn val meenam. Later verremde Gardner zich op dezelfde plaats, waar hij een kromme remschijf aan overhield. Dat belette hem de aanval op Rainey in te zetten. Een tijdje werd Gardner ook nog bedreigd door Sarron, die afhaakte nadat hij door een aantal achterblijvers werd gehinderd. Lawson werd slechts zesde, dankzij een slecht lopende motor en snel slijtende banden. Daardoor bedroeg zijn voorsprong op Gardner in het wereldkampioenschap nu nog maar twintig punten.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 48"33'67 5 20
2   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 48"40'64 1 17
3   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 48"42'45 3 15
4   Niall Mackenzie Gallina-HB-HRC-Honda 48"45'51 4 13
5   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 49"10'42 11 11
6   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 49"14'64 2 10
7   Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 49"25'03 7 9
8   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 49"25'48 14 8
9   Roger Burnett Rothmans-HRC-Honda 49"26'06 9 7
10   Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha 49"55'51 8 6
11   Randy Mamola Cagiva 50"06'12 6 5
12   Norihiko Fujiwara Yamaha 50"09'57 16 4
13   Mike Baldwin Katayama-ELF-Honda +1 ronde 17 3
14   Ron Haslam ELF-HRC-Honda +1 ronde 10 2
15   Fabio Biliotti Honda +1 ronde 20 1
16   Patrick Igoa Gauloises-Sonauto-Yamaha +1 ronde 21
17   Eddie Laycock Honda +1 ronde 18
18   Fabio Barchitta Katayama-ELF-HRC-Honda +1 ronde 22
19   Daniel Amatriaín Honda +1 ronde 31
20   Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha +1 ronde 19
21   Dave Leach Suzuki +1 ronde 29
22   Maarten Duyzers HDJ-Honda +2 ronden 30
23   Simon Buckmaster Honda +2 ronden 34
24   Kees van der Endt Honda +2 ronden 35
25   Nicholas Schmassmann Honda +2 ronden 36

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Rachel Nicotte Chevallier-Honda 26
  Rob McElnea Pepsi-Suzuki Val 13
  Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki Val[1] 12
  Marco Papa Honda Val 23
  Wolfgang von Muralt Suzuki 32
  Steve Spray Suzuki 27
  Darren Dixon Suzuki 24
  Raymond Roche Cagiva 15
  Andreas Leuthe Suzuki 33
  Bruno Kneubühler Honda 25

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Alessandro Valesi Honda 28

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  René Zanatta Paton
  Johan ten Napel Suzuki
  Ian Pratt Honda
  Claus Wulff Honda
  Steve Manley Suzuki

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Donnie McLeod Honda
  Shunji Yatsushiro Rothmans-HRC-Honda Blessure[2]
  Malcolm Campbell ELF-Honda
  Gustav Reiner Hein Gericke-Honda Blessure[3]
  Manfred Fischer Hein Gericke-Honda
  Massimo Broccoli Cagiva

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 195
2   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 175
3   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 163
4   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 123
5   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 118
6   Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 104
7   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 100
8   Niall Mackenzie Gallina-HB-HRC-Honda 89
9   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 81
10   Rob McElnea Pepsi-Suzuki 63

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Al het hele seizoen waren de Yamaha-coureurs op jacht naar de snellere Honda NSR 250's, maar op het korte, bochtige circuit van Donington Park roken ze hun kansen. Dat bleek al in de training. Juan Garriga was het hele seizoen al snel en reed de snelste tijd, maar achter hem stonden Luca Cadalora en Carlos Lavado, die nog niet veel goede resultaten hadden geboekt. Jean-Philippe Ruggia was ook snel met zijn productie-Yamaha TZ 250.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Juan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 1"38'22
2.   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 1"38'49
3.   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 1"38'70
4.   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda 1"38'91
5.   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 1"39'26
6.   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"39'32
7.   Reinhold Roth HB-HRC-Honda 1"39'40
8.   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 1"39'44
9.   Iván Palazzese Yamaha 1"39'66
10.   Carlos Cardús Nieto-Ducados-HRC-Honda 1"39'99

De raceBewerken

Hoewel Luca Cadalora de 250cc-race op Donington Park van start tot finish leidde, ging de aandacht uit naar het gevecht achter hem tussen Juan Garriga en Sito Pons. Pons had in het wereldkampioenschap slechts acht punten voorsprong op Garriga en wilde voor hem finishen. Cadalora liep van het vechtende duo weg, maar in de vijftiende ronde kwam Dominique Sarron uit het achterveld en passeerde eerst Garriga en daarna Pons. Sarron werd ook niet meer bedreigd en werd tweede, maar het gevecht tussen Pons en Garriga duurde tot en met de laatste ronde. In de Melbourne Hairpin (bocht 10) nam Garriga de derde plaats van Pons over.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 43"16'38 2 20
2   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda 43"19'84 4 17
3   Juan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 43"21'55 1 15
4   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 43"21'68 5 13
5   Reinhold Roth HB-HRC-Honda 43"31'99 7 11
6   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 43"32'72 6 10
7   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 43"40'52 8 9
8   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 43"50'04 3 8
9   Masahiro Shimizu Terra-HRC-Honda 43"58'34 16 7
10   Donnie McLeod 7Up-EMC-Rotax 44"00'92 11 6
11   Iván Palazzese Yamaha 44"01'35 9 5
12   Carlos Cardús Nieto-Ducados-HRC-Honda 44"07'34 10 4
13   Harald Eckl Römer-Aprilia-Rotax 44"18'54 17 3
14   Stefano Caracchi Honda 44"20'37 23 2
15   Martin Wimmer Fath-Hein Gericke-Yamaha 44"23'35 12 1
16   Bruno Casanova FMI-Aprilia-Rotax 44"23'57 13
17   August Auinger Aprilia-Rotax 44"23'95 20
18   Wilco Zeelenberg Docshop-Yamaha 44"31'82 28
19   Jochen Schmid Honda 44"37'84 24
20   Urs Jücker Yamaha 44"58'59 35
21   Andreas Preining Aprilia-Rotax +1 ronde 26
22   Christian Boudinot Fior-Rotax +1 ronde 22
23   Jean-François Baldé Défi-Rotax +1 ronde 33
24   Nigel Bosworth Aprilia-Rotax +1 ronde 34
25   Hans Lindner Honda +1 ronde 31

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Hans Becker Yamaha 29
  Bobby Issazadhe Yamaha 36
  Rob Orme Raydel Opgave 27
  Gary Cowan Yamaha 19
  Loris Reggiani Aprilia-Rotax 14
  Manfred Herweh Levior-Yamaha Val 18
  Paolo Casoli Pileri-AGV-Garelli Val 15
  Jean-Michel Mattioli Docshop-Yamaha 25
  Kevin Mitchell Yamaha 30

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Maurizio Vitali Gazzaniga-Rotax 21
  Seigo Kikuchi HRC-Honda 32

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Woolsey Coulter Honda
  Urs Lüzi Honda
  Bruno Bonhuil Honda
  René Delaby Yamaha
  Jean-Francois Foray Yamaha
  Roland Busch Yamaha
  Alain Bronec Honda
  Bernard Haenggeli Honda
  Steve Patrickson Hejira
  Javier Cardelús Aprilia-Rotax
  Alberto Puig Honda
  Steve Hislop Yamaha
  Hervé Duffard Honda
  Thierry Rapicault Fior-Rotax
  Chris Martin Aprilia-Rotax

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Toni Mang Rothmans-HRC-Honda Blessure
  John Kocinski Roberts-Lucky Strike-Yamaha
  Jim Filice HRC-Honda
  Guy Bertin Yamaha
  Massimo Matteoni Yamaha
  Helmut Bradl Honda-Deutschland

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 179
2   Juan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 173
3   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 151
4   Reinhold Roth HB-HRC-Honda 122
5   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 121
6   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda 115
7   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda 87
8   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 82
9   Masahiro Shimizu Terra-HRC-Honda 58
10   Donnie McLeod 7Up-EMC-Rotax 46

125cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Hans Spaan had eindelijk nieuwe onderdelen voor zijn Honda RS 125 gekregen: zuigers en cilinders, maar Ezio Gianola had ook twee nieuwe stroomlijnkuipen ontvangen. Gianola zette de snelste trainingstijd, Jorge Martínez was tweede, maar privérijder Alex Bedford zette de derde tijd. Spaan was slechts vijfde, maar hij had goede hoop op een sterke race omdat het bochtige circuit hem goed lag.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Ezio Gianola Honda 1"45'60
2.   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 1"46'17
3.   Alex Bedford Honda 1"46'29
4.   Domenico Brigaglia Gazzaniga-Rotax 1"46'71
5.   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 1"46'79
6.   Corrado Catalano Aprilia-Rotax 1"47'11
7.   Julián Miralles Nieto-Ducados-Honda 1"47'34
8.   Allan Scott Honda 1"47'35
9.   Lucio Pietroniro Honda 1"47'37
10.   Adi Stadler Honda 1"47'53

De raceBewerken

Bij de start waren Ezio Gianola, Alex Bedford, Hans Spaan en Jorge Martínez het snelste weg. Zij wisten ook een voorsprong op te bouwen op Julián Miralles, Allan Scott, Domenico Brigaglia, Lucio Pietroniro en Corrado Catalano. Gianola reed alleen weg, maar Bedford was ook sneller dan Martínez en Spaan, die om de derde plaats vochten. Bedford viel echter toen de bouten van zijn kettingtandwiel het begaven. Martínez en Spaan vochten nu om de tweede plaats, maar bij een inhaalactie van Spaan bij de Old Hairpin (bocht 4) raakten ze elkaar en kwam Spaan ten val. Hij kon weer opstappen en werd nog tiende, maar de derde plaats ging nu naar Brigaglia.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Ezio Gianola Honda 42"42'42 1 20
2   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 43"14'39 2 17
3   Domenico Brigaglia Gazzaniga-Rotax 43"20'58 4 15
4   Julián Miralles Nieto-Ducados-Honda 43"23'07 7 13
5   Allan Scott Honda 43"23'20 8 11
6   Krysztof Galatowicz Honda 43"30'28 11 10
7   Fausto Gresini Pileri-AGV-Garelli 43"38'38 24 9
8   Johnny Wickström Honda 43"41'77 18 8
9   Àlex Crivillé Nieto-Ducados-Derbi 43"43'20 32 7
10   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 43"43'71 5 6
11   Alfred Waibel Waibel-Honda 43"56'35 27 5
12   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 43"56'56 13 4
13   Heinz Lüthi Honda 43"56'62 34 3
14   Bady Hassaine Honda 43"59'54 26 2
15   Lucio Pietroniro Honda 44"00'44 9 1
16   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Derbi 44"16'65 36
17   Juan Ramon Bolart JJ Cobas-Rotax 44"17'01 23
18   Jussi Hautaniemi Honda 44"17'56 33
19   Ian McConnachie Cagiva 44"17'69 16
20   Gerhard Waibel Honda 44"18'25 20
21   Manuel Hernández Honda 44"34'96 30
22   Mike Leitner LCR-Rotax +1 ronde 28
23   Hubert Abold Honda +1 ronde 21
24   Koji Takada Fukuda-Honda +1 ronde 14
25   Alan Patterson Honda +1 ronde 29

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Pier Paolo Bianchi Cagiva 35
  Thierry Feuz Ferac-Rotax 19
  Jörg Seel Seel 22
  Alex Bedford Honda Kettingaandrijving 3
  Esa Kytölä Honda 31
  Stefan Dörflinger Marlboro-Honda 25
  Adi Stadler Honda 10
  Corrado Catalano Aprilia-Rotax Val 6
  Luis Miguel Reyes Pileri-AGV-Garelli 17
  Stefan Prein Honda 15
  Gastone Grassetti Honda 12

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Flemming Kistrup Honda
  Josef Fischer Noki-Rotax
  Robin Appleyard Honda
  Robin Milton Honda
  Mark Carkeek Scitsu
  Jean-Claude Selini Honda
  David Lennon Honda
  Paul Bordes Honda
  Christian Le Badezet Honda
  Håkan Olsson Honda
  Stuart Edwards Rotax
  Manfred Thurmayer Honda
  Andrés Sánchez Rotax
  Ray Murphy Honda
  Tony Head Honda
  Reg Lennon Honda
  Claudio Macciotta Honda

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Jos van Dongen Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 157
2   Ezio Gianola Honda 140
3   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 82
4   Julián Miralles Nieto-Ducados-Honda 72
5   Domenico Brigaglia Gazzaniga-Rotax 67
6   Gastone Grassetti Honda 61
7   Gerhard Waibel Honda 52
8   Adi Stadler Honda 49
9   Stefan Prein Honda 44
10   Lucio Pietroniro Honda 40

ZijspanklasseBewerken

De trainingBewerken

Opnieuw was Rolf Biland veruit de snelste, met bijna twee seconden voorsprong op Steve Webster. Egbert Streuer reed weliswaar de vierde tijd, maar hij had het hele weekend moeite om zijn Yamaha-blok goed aan het lopen te krijgen.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd
1.   Rolf Biland   Kurt Waltisperg LCR-Krauser 1"37'18
2.   Steve Webster   Tony Hewitt Silkolene-LCR-Krauser 1"39'05
3.   Markus Egloff   Urs Egloff BP-LCR-ADM 1"39'32
4.   Egbert Streuer   Bernard Schnieders Lucky Strike-LCR-Yamaha 1"40'03
5.   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 1"40'25
6.   Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha 1"40'69
7.   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha 1"41'28
8.   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 1"41'75
9.   Yoshisada Kumagaya   Brian Barlow Windle-Yamaha 1"41'82
10.   Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ADM 1"41'90

De raceBewerken

Na de start vormde zich meteen een kopgroep met Rolf Biland/Kurt Waltisperg, Egbert Streuer/Bernard Schnieders, Steve Webster/Tony Hewitt en Derek Jones/Peter Brown. Jones moest echter al snel afhaken. Biland werd gepasseerd door Streuer en een ronde later ook door Webster. Toen Webster de leiding van Streuer overnam leek Biland plotseling weer sneller te worden, want hij passeerde Streuer, die echter problemen met zijn voorband kreeg. Streuer viel zelfs terug naar de vijfde plaats. Biland volgde Webster, maar viel niet echt meer aan. Het leek er zelfs op dat hij Webster zijn thuisoverwinning wel gunde, maar dat ontkende hij na de race. Biland had problemen met zijn achterrem en kon daardoor niet aanvallen. De gebroeders Alfred- en Martin Zurbrügg reden een knappe inhaalrace. Nadat ze al uit de eerste bocht waren gevlogen reden ze van de laatste naar de negende plaats.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Grid Punten
1   Steve Webster   Tony Hewitt Silkolene-LCR-Krauser 40'39"56 2 20
2   Rolf Biland   Kurt Waltisperg LCR-Krauser +2"10 1 17
3   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser +16"19 5 15
4   Markus Egloff   Urs Egloff BP-LCR-ADM +28"48 3 13
5   Egbert Streuer   Bernard Schnieders Lucky Strike-LCR-Yamaha +30"26 4 11
6   Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha +45"95 6 10
7   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha 7 9
8   Fritz Stölzle   Hubert Stölzle LCR-Krauser 8
9   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 8 7
10   Bernd Scherer   Thomas Schröder BSR-Krauser 6
11   Yoshisada Kumagaya   Brian Barlow Windle-Yamaha 9 5
12   Gary Thomas   Eckart Rösinger LCR-Krauser 4
13   Jean-Louis Millet   Claude Debroux LCR-Yamaha 3
14   André Bosman   David Kellett LCR-Yamaha 2
15   Clive Stirrat   Simon Prior LCR-Yamaha 1
16   Ray Gardner   Tony Strevens Onbekend
17   René Progin   Yvan Hunziker Seymaz-Krauser

Niet gefinishedBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Theo van Kempen   Simon Birchall Lucky Strike-LCR-Yamaha Versnellingsbak 17
  Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ADM 10
  Wolfgang Stropek   Geral de Haas LCR-Krauser 12
  Barry Brindley   Graham Rose LCR-Yamaha 13
  Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha 11
  Pascal Larratte   Jacques Corbier LCR-Yamaha 15

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn.
1   Rolf Biland   Kurt Waltisperg LCR-Krauser 137
2   Steve Webster   Tony Hewitt Silkolene-LCR-Krauser 116
3   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 69
4   Egbert Streuer   Bernard Schnieders Lucky Strike-LCR-Yamaha 65
5   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 55
6   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha 54
7   Markus Egloff   Urs Egloff BP-LCR-ADM 53
8   Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha 48
9   Barry Brindley   Graham Rose en
  Gavin Simmons
LCR-Yamaha 46
10   Bernd Scherer   Thomas Schröder BSR-Krauser 38
  Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha

TriviaBewerken

Fausto GresiniBewerken

Fausto Gresini en Garelli waren het hele seizoen al aan het experimenteren met hun frames, maar tot resultaat had het nog niet geleid sinds Gresini in de GP van Spanje vierde was geworden. De Garelli-eencilinder had zijn eigen frame, maar men had ook al gereden met een frame van een Honda RS 125. Nu was men op het idee gekomen om het frame van de succesvolle tweecilinder uit 1987 te gebruiken en scoorde Gresini in elk geval weer eens punten.

Norihiko FujiwaraBewerken

Norihiko Fujiwara was voor het tweede jaar op rij 500cc-kampioen van Japan geworden en mocht van Yamaha als beloning deelnemen aan de Britse Grand Prix. Hij was ook al in de Japanse Grand Prix gestart, maar was daar uitgevallen.

On board-camera'sBewerken

De BBC had op twee machines camera's gemonteerd: die van Ron Haslam en die van Rob McElnea. Beide cameramannen kwamen in de race ten val.

Lucky Streuer?Bewerken

Tabaksreclame was in het Verenigd Koninkrijk verboden. De meeste teams plakten daarom die reclame af of vervingen ze. Zo was bij Ducados het merk vervangen door de naam van de coureur en bij Lucky Strike-Yamaha door "Team Roberts". Egbert Streuer reed dergelijke races altijd met "Lucky Streuer" in plaats van "Lucky Strike", maar veel geluk had hij het hele seizoen nog niet gehad.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1988
FIM wereldkampioenschap wegrace
40e seizoen (1988)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1988

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1987
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1989
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI