Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Zweden 1985

De Grand Prix-wegrace van Zweden 1985 was de elfde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1985. De races werden verreden op 10 en 11 augustus 1985 op de Scandinavian Raceway nabij Anderstorp (Jönköpings län). In deze Grand Prix werden de wereldtitels in de 500cc- en de zijspanklasse beslist.

Scandinavian Raceway
Officiële naam Grand Prix of Sweden 1985
Land Vlag van Zweden Zweden
Datum 10 en 11 augustus 1985
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer
Eerste Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer
Tweede Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Haslam
250 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Snelste ronde Vlag van Duitsland Toni Mang
Eerste Vlag van Duitsland Toni Mang
Tweede Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Derde Vlag van Italië Fausto Ricci
125 cc
Poleposition Vlag van Italië Fausto Gresini
Snelste ronde Vlag van Italië Ezio Gianola
Eerste Vlag van Oostenrijk August Auinger
Tweede Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Derde Vlag van Italië Fausto Gresini
Zijspan
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Eerste Vlag van Nederland Egberts Streuer/Vlag van Zwitserland Bernard Schnieders
Tweede Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Fritz Buck
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Webster/Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Hewitt

AlgemeenBewerken

Nog steeds werd de 250cc-klasse in Zweden op zaterdag gereden, tussen de trainingen van de andere klassen door. De organisatie hoopte op die manier meer kaarten te verkopen, maar voor de 250cc-rijders was het steeds weer vervelend om in het toch al tamelijk mistroostige Karlskoga Motorstadion voor weinig publiek te rijden. In de 125cc-klasse was het nog steeds spannend tussen Pier Paolo Bianchi (87 punten) en Fausto Gresini (84 punten). Bianchi zou door te winnen de wereldtitel kunnen beslissen, maar als hij dat niet deed was er nog een kans voor Gresini: de GP van San Marino. In de 250cc-klasse was Freddie Spencer al wereldkampioen. Hij kwam in Zweden niet aan de start in deze klasse en liet het eigenlijk aan Carlos Lavado over om te laten zien wat zijn nieuwe Yahama YZR 250 vermocht. Met nog twee GP's te gaan kon Eddie Lawson nog 500cc-wereldkampioen worden, maar Freddie Spencer hoefde in totaal nog maar tien punten te scoren om wereldkampioen te worden. Hij had dus aan een derde plaats in Zweden al genoeg. De zijspanklasse reed haar laatste race en er waren nog drie theoretische kanshebbers voor de wereldtitel. Werner Schwärzel/Fritz Buck leidden het kampioenschap, maar hadden slechts drie punten voorsprong. Als zij wonnen zouden ze wereldkampioen zijn, maar als Egbert Streuer/Bernard Schnieders wonnen, zouden ze in punten gelijk staan maar meer overwinningen hebben en daarom wereldkampioen zijn. Rolf Biland/Kurt Waltisperg hadden slechts een zeer theoretische kans op de titel. Als zowel Streuer als Schwärzel uitvielen, zouden ze aan een tweede plaats genoeg hebben, maar als Streuer ten minste vierde werd en/of Schwärzel ten minste zevende werd waren Biland's kansen verkeken.

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Freddie Spencer zou het eigenlijk rustig aan kunnen doen, want hij hoefde slechts op het podium te eindigen om wereldkampioen te worden. Spencer wilde echter in stijl kampioen worden en zette dan ook de snelste trainingstijd, voor concurrent Eddie Lawson en diens teamgenoot Raymond Roche, die opnieuw bewees in Anderstorp goed uit de voeten te kunnen. Hij liet Ron Haslam, Christian Sarron, Wayne Gardner en Randy Mamola achter zich. Gardner en Mamola hadden in Silverstone met de viercilinder Honda NSR 500 gereden, maar die hadden ze weer ingeleverd en ze reden weer met de driecilinder Honda NS 500

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Freddie Spencer Rothmans-HRC-Honda 1"36'46
2.   Eddie Lawson Marlboro-Yamaha 1"36'56
3.   Raymond Roche Marlboro-Yamaha 1"37'53
4.   Ron Haslam Rothmans-HRC-Honda-UK 1"37'84
5.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"37'84
6.   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda-UK 1"38'09
7.   Randy Mamola Rothmans-HRC-Honda 1"39'28
8.   Didier de Radiguès ELF-Chevallier-HRC-Honda 1"39'38
9.   Rob McElnea Skoal Bandit-Heron-Suzuki 1"39'56
10.   Mike Baldwin Honda 1"39'77

De raceBewerken

Vrijwel het hele veld begon aan de opwarmronde met intermediates en opgesneden slicks, maar de baan droogde snel op en voor de start werd er naar slicks gewisseld. Ron Haslam had zijn gebruikelijke bliksemstart, maar werd al snel gepasseerd door Freddie Spencer. Eddie Lawson sloot aan achter Spencer, maar kon niet meer doen dan volgen, tot Spencer uiteindelijk echt gas gaf en wegliep. Lawson had voor een te zachte bandencompound gekozen en dat kostte hem aanvankelijk ook nog de tweede plaats, toen Wayne Gardner hem inhaalde. Gardner werd het slachtoffer van een blunder van Honda-UK: hij kwam in de laatste ronde zonder benzine te staan. Het kostte hem niet alleen de tweede plaats in Zweden, maar ook de derde plaats in het WK-klassement. Lawson kreeg de tweede plaats cadeau, maar finishte bijna een halve minuut na Spencer, die nu ook wereldkampioen 500 cc was. Ook Ron Haslam profiteerde van de pech van Gardner en finishte als derde.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Freddie Spencer Rothmans-HRC-Honda 49"26'73 1 15
2   Eddie Lawson Marlboro-Yamaha 49"49'53 2 12
3   Ron Haslam Rothmans-HRC-Honda-UK 50"04'64 4 10
4   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 50"18'97 5 8
5   Randy Mamola Rothmans-HRC-Honda 50"33'21 7 6
6   Didier de Radiguès ELF-Chevallier-HRC-Honda 50"35'27 8 5
7   Mike Baldwin Honda 50"36'10 10 4
8   Raymond Roche Marlboro-Yamaha 50"58'43 3 3
9   Thierry Espié Chevallier-Honda +1 ronde 18 2
10   Massimo Messere Honda +1 ronde 21 1
11   Eero Hyvärinen Honda +1 ronde 17
12   Dave Petersen Honda +1 ronde 11
13   Peter Lindén Honda +1 ronde 19
14   Boet van Dulmen Bakker-Honda +1 ronde 23
15   Rob Punt Suzuki +1 ronde 25
16   Esko Kuparinen Suzuki +1 ronde 26
17   Simon Buckmaster Suzuki +2 ronden 28
18   Maarten Duyzers Suzuki +2 ronden 34
19   Geir Hestman Honda +2 ronden 32
20   David Griffith Suzuki +2 ronden 35
21   Andreas Leuthe Suzuki +3 ronden 29
22   Fabio Biliotti Honda +4 ronden 14
23   Christian Le Liard ELF-Chevallier-Honda +11 ronden 20
24   Lars Johansson Suzuki +13 ronden 37

Niet gefiinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda-UK Brandstoftekort 6
  Rob McElnea Skoal Bandit-Heron-Suzuki Val[1] 9
  Franco Uncini HB-Gallina-Suzuki Val[2] 15
  Kjeld Sörensen Suzuki 31
  Michael Jansberg Suzuki 33
  Armando Errico Honda 27
  Wolfgang von Muralt Bakker-Suzuki 16
  Peter Sköld Honda 24
  Gustav Reiner Bakker-Honda Val[3] 12
  Sito Pons HB-Gallina-Suzuki 13

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Neil Robinson Suzuki

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Pierre-Etienne Samin ELF-Chevallier-Honda
  Takazumi Katayama Bakker-Rothmans-HRC-Honda Gestopt[4]
  Mile Pajic SNRT-Honda Teambeleid[5]
  Henk van der Mark
  Marco Lucchinelli Cagiva Teambeleid[6]
  Virginio Ferrari

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Merk Ptn.
1   Freddie Spencer (wereldkampioen) Rothmans-HRC-Honda 141
2   Eddie Lawson Marlboro-Yamaha 118
3   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 80
4   Ron Haslam Rothmans-HRC-Honda-UK 67
5   Randy Mamola Rothmans-HRC-Honda 62
6   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda-UK 61
7   Didier de Radiguès ELF-Chevallier-HRC-Honda 47
8   Raymond Roche Marlboro-Yamaha 42
9   Rob McElnea Skoal Bandit-Heron-Suzuki 19
10   Boet van Dulmen Honda / Bakker-Honda 18

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Inderdaad was Carlos Lavado (bij afwezigheid van Freddie Spencer) met zijn nieuwe Yamaha YZR 250-V-twin de snelste in de training. De Duitse importeur Mitsui had ook een dergelijke machine kunnen krijgen, maar hun rijder Martin Wimmer was nog steeds geblesseerd. Toni Mang reed de tweede tijd en Martin Herweh, nu definitief hersteld van zijn blessure, reed de derde tijd. De eerste tien stonden binnen 1½ seconde.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 1"41'26
2.   Toni Mang Marlboro-HRC-Honda 1"41'72
3.   Manfred Herweh Bakker-Real-Rotax 1"42'04
4.   Alan Carter Honda 1"42'20
5.   Jean-Louis Guignabodet MIG-Rotax 1"42'26
6.   Fausto Ricci Rothmans-HRC-Honda 1"42'30
7.   Niall MacKenzie Silverstone-Armstrong-Rotax 1"42'40
8.   Jean-Michel Mattioli Yamaha 1"42'41
9.   Juan Garriga JJ Cobas-Rotax 1"42'44
10.   Carlos Cardús JJ Cobas-Rotax 1"42'65

De raceBewerken

Carlos Lavado stond weliswaar op poleposition in Zweden, maar hij startte slecht. Na de eerste ronde kwam hij als vijfde door, terwijl Toni Mang aan de leiding ging. Na twee ronde was Lavado al derde en na drie ronden tweede. Hij passeerde Mang, maar vergde te veel van zijn banden. Vijf keer wisselden de posities aan de kop van het veld, maar uiteindelijk was Mang de winnaar. Intussen reed Fausto Ricci onbedreigd op de derde plaats. Manfred Herweh was vierde, maar hij gleed onderuit.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Toni Mang Marlboro-HRC-Honda 42"46'44 2 15
2   Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 42"55'28 1 12
3   Fausto Ricci Rothmans-HRC-Honda 43"02'03 6 10
4   Alan Carter Honda 43"21'58 4 8
5   Jacques Cornu Parisienne-Honda 43"22'91 16 6
6   Pierre Bolle Bakker-Parisienne 43"24'49 19 5
7   Donnie McLeod Silverstone-Armstrong-Rotax 43"24'66 13 4
8   Jean-Michel Mattioli Yamaha 43"24'79 8 3
9   Siegfried Minich Yamaha 43"27'03 11 2
10   Niall Mackenzie Silverstone-Armstrong-Rotax 43"27'93 7 1
11   Jean-François Baldé Yamaha 43"28'32 12
12   Roland Freymond Yamaha 43"35'14 27
13   Reinhold Roth Juchem-Yamaha 43"36'15 14
14   Juan Garriga JJ Cobas-Rotax 43"36'32 9
15   Harald Eckl Juchem-Yamaha 43"46'93 22
16   Dominique Sarron Rothmans-Honda 43"47'15 20
17   Gary Noel EMC-Rotax 43"52'90 24
18   Jean Foray Chevallier-Yamaha 44"06'43 25
19   Edwin Weibel Yamaha 44"06'83 26
20   Michel Galbit Yamaha 44"07'47 23
21   Eilert Lundstedt Yamaha 44"07'62 29
22   Stéphane Mertens Yamaha 44"17'71 18
23   Stefano Caracchi MBA 44"24'70 28
24   Johnny Simonsson Yamaha +1 ronde 35
25   Tony Head Armstrong-Rotax +1 ronde 32
26   Svend Andersson Yamaha +1 ronde 36
27   Anders Skov Yamaha +1 ronde 33
28   Philippe Pagano Yamaha +1 ronde 34

Niet gefiinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Manfred Herweh Bakker-Real-Rotax Val 3
  Jean-Louis Guignabodet MIG-Rotax Val 5
  Carlos Cardús JJ Cobas-Rotax Remmen 10
  August Auinger Bartol 15
  Thierry Rapicault Yamaha 17
  René Delaby Rotax 21
  Luis Miguel Reyes JJ Cobas-Rotax 31
  Antonio Neto JJ Cobas-Rotax 30

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Freddie Spencer Rothmans-HRC-Honda Teambeleid[7]
  Loris Reggiani Aprilia-Rotax Blessure[8]
  Hans Lindner Rotax Blessure[9]
  Mar Schouten Yamaha
  Hans Besendorfer Yamaha
  Ángel Nieto Garelli Ontslagen[10]
  Iván Palazzese Venemotos-Yamaha Ontslagen[11]
  Erich Klein Rotax Blessure[12]
  Martin Wimmer Mitsui-Yamaha Blessure[13]
  Mario Rademeyer Yamaha
  Maurizio Vitali Garelli

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Merk Ptn.
1   Freddie Spencer (wereldkampioen) Rothmans-HRC-Honda 127
2   Toni Mang Marlboro-HRC-Honda 112
3   Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 79
4   Martin Wimmer Mitsui-Yamaha 69
5   Fausto Ricci Rothmans-HRC-Honda 45
6   Loris Reggiani Aprilia-Rotax 34
7   Alan Carter HRC-Honda / Honda 32
8   Reinhold Roth Juchem-Yamaha 28
9   Jacques Cornu Bakker-Parisienne /
Parisienne-Honda
25
10   Manfred Herweh Bakker-Real-Rotax 23

125cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Pier Paolo Bianchi had nog steeds drie punten voorsprong in het wereldkampioenschap, maar in de trainingen in Zweden ging het niet goed. Concurrent Fausto Gresini was de snelste, terwijl Bianchi slechts de negende tijd reed. Bovendien zou Gresini in de race geholpen worden door zijn stalgenoot Ezio Gianola, die de tweede tijd had gereden. Gresini was zeer snel: twee seconden sneller dan Gianola en vier seconden sneller dan Bianchi.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Fausto Gresini FMI-Garelli 1"44'19
2.   Ezio Gianola FMI-Garelli 1"46'33
3.   August Auinger Bartol-MBA 1"49'93
4.   Jean-Claude Selini MBA 1"47'44
5.   Johnny Wickström MBA 1"47'51
6.   Jussi Hautaniemi MBA 1"47'58
7.   Bruno Kneubühler LCR-MBA 1"47'59
8.   Domenico Brigaglia MBA 1"47'68
9.   Pier Paolo Bianchi MBA 1"48'18
10.   Olivier Liégeois MBA 1"48'19

De raceBewerken

De 125cc-klasse startte in Zweden op een kletsnatte baan. Dat was een kolfje naar de hand van August Auinger, die naast de beide Garelli-rijders Fausto Gresini en Ezio Gianola op de eerste startrij stond. Gresini en Auinger namen samen meteen de leiding, gevolgd door Johnny Wickström. Pier Paolo Bianchi had juist een slechte start en was ongeveer als laatste weg. Wickström moest in de pit een bougiekabel vast laten zetten en viel terug. Tot dat moment zag het er voor Gresini heel goed uit, maar Bianchi werkte zich rustig door het veld naar voren terwijl Gresini's machine in de laatste ronde op één cilinder ging lopen. Auinger ging hem voorbij, maar ook Bianchi, die nu met vijf punten voorsprong aan de laatste race in Misano kon beginnen.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   August Auinger Bartol-MBA 44"54'00 3 15
2   Pier Paolo Bianchi MBA 45"01'07 9 12
3   Fausto Gresini FMI-Garelli 45"01'25 1 10
4   Ezio Gianola FMI-Garelli 45"06'85 2 8
5   Jussi Hautaniemi MBA 45"07'02 6 6
6   Domenico Brigaglia MBA 45"38'59 8 5
7   Johnny Wickström MBA 45"38'71 5 4
8   Giuseppe Ascareggi MBA 45"39'42 11 3
9   Olivier Liégeois MBA 45"48'76 10 2
10   Lucio Pietroniro MBA 45"51'37 16 1
11   Willy Pérez MBA 46"20'37 14
12   Mickel Nielsen MBA 46"21'91 35
13   Peter Sommer MBA 46"26'29 25
14   Håkan Olsson MBA 46"40'39 22
15   Henrik Rasmussen MBA 46"42'40 29
16   Christoph Bürki MBA +1 ronde 24
17   Willy Hupperich Seel-MBA +1 ronde 30
18   Mike Leitner MBA +1 ronde 34
19   Rune Zälle MBA +1 ronde 20
20   Franz Birrer MBA +1 ronde 36
21   Robin Appleyard MBA +3 ronden 26

Niet gefiinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Jean-Claude Selini MBA 4
  Bruno Kneubühler LCR-MBA 7
  Alex Bedford MBA 12
  Esa Kytölä MBA 13
  Mogens Johansen MBA 33
  Thierry Feuz MBA Val 17
  Anton Straver MBA Uitgelopen Big-end. 18
  Jacky Hutteau MBA 19
  Flemming Kistrup MBA 21
  Thomas Pedersen MBA Val 23
  Andres Sánchez MBA 27
  Bjarne Nielsen Hummel 31
  Jörgen Ask MBA 32

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Luca Cadalora MBA Blessure[14] 15
  Juha Pakkanen MBA 28

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ton Spek MBA Blessure[15]

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Merk Ptn.
1   Pier Paolo Bianchi MBA 99
2   Fausto Gresini FMI-Garelli 94
3   August Auinger Bartol-MBA 72
4   Ezio Gianola FMI-Garelli 65
5   Bruno Kneubühler LCR-MBA 50
6   Domenico Brigaglia MBA 40
7   Jean-Claude Selini MBA 36
8   Lucio Pietroniro MBA 25
9   Jussi Hautaniemi MBA 23
10   Olivier Liégeois MBA 19

ZijspanklasseBewerken

De trainingBewerken

Egbert Streuer en Bernard Schnieders moesten veel trainingstijd gebruiken voor het testen en afstellen van een nieuwe ontsteking, nadat de vorige op Silverstone de geest had gegeven. Toch zetten ze uiteindelijk de tweede trainingstijd. Rolf Biland was de snelste, maar hij reed zijn tijd op kwalificatiebanden, die hij in de race niet kon gebruiken. Bovendien was Biland geen probleem voor Streuer; dat was Werner Schwärzel, die het kampioenschap nog steeds leidde met drie punten verschil.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd
1.   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 1"39'44
2.   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 1"39'98
3.   Werner Schwärzel   Fritz Buck Krauser-LCR-Yamaha 1"40'52
4.   Markus Egloff   Urs Egloff LCR-Yamaha 1"40'64
5.   Steve Webster   Tony Hewitt LCR-Yamaha 1"40'67
6.   Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha 1"41'14
7.   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 1"41'44
8.   Masato Kumano   Helmut Diehl LCR-Yamaha 1"42'26
9.   Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha 1"42'55
10.   Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ARO 1"43'62

De raceBewerken

Ondanks zijn poleposition had Rolf Biland een slechte start omdat hij zijn motor verzoop. Werner Schwärzel, leider in het wereldkampioenschap, was als snelste weg, maar werd meteen gevolgd door Egbert Streuer. In de vijfde ronde nam Streuer de leiding over en bouwde meteen een voorsprong op door een seconde per ronde sneller te gaan. Biland rukte op naar de derde plaats, tot in de negende ronde zijn versnellingsbak de geest gaf. Streuer won de race en daarmee de wereldtitel met zes seconden voorsprong op Schwärzel, terwijl de derde plaats nu naar Steve Webster ging. Biland verklaarde na de race dat hij zich - als zijn machine was heel gebleven - zeker niet bemoeid zou hebben met de strijd om de eerste plaats, omdat hij zelf toch al kansloos was voor de titel.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Grid Punten
1   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 33"21'83 2 15
2   Werner Schwärzel   Fritz Buck Krauser-LCR-Yamaha 39"30'53 3 12
3   Steve Webster   Tony Hewitt LCR-Yamaha 39"37'71 5 10
4   Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha 6 8
5   Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ARO 10 6
6   Theo van Kempen   Geral de Haas LCR-Yamaha 13 5
7   Hein van Drie   Iain Colquhoun LCR-Yamaha 16 4
8   Hans Hügli   Andreas Schütz LCR-Yamaha 3
9   Hans-Rudi Christinat   Markus Fährni LCR-Yamaha 2
10   Masato Kumano   Helmut Diehl LCR-Yamaha 8 1
11   Ken Smith   Dave Brown Onbekend
12   René Progin   Yvan Hunziker Seymaz-Yamaha
13   Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha 9
14   Larsson   Gunnhammar Onbekend
15   Dennis Bingham   Julia Bingham LCR-Yamaha

Niet gefinishtBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha Versnellingsbak 1
  Markus Egloff   Urs Egloff LCR-Yamaha Ongeval 4
  Martin Kooy   Raimond van den Groep Kova-Yamaha 23

Niet gestartBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha Ongeval in training 7

Top tien eindstand zijspanklasseBewerken

Pos. Coureur Bakkenist Merk Ptn.
1   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 73
2   Werner Schwärzel   Fritz Buck Krauser-LCR-Yamaha 73
3   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha /
LCR-Krauser
50
4   Steve Webster   Tony Hewitt LCR-Yamaha 32
5   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 26
6   Masato Kumano   Helmut Diehl LCR-Yamaha 19
7   Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha 13
8   Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha 13
9   Markus Egloff   Urs Egloff LCR-Yamaha 12
10   Mick Barton   Simon Birchall LCR-Yamaha 11

TriviaBewerken

CruijffiaansBewerken

Egbert Streuer gebruikte een uitdrukking die van Johan Cruijff had kunnen zijn om uit te drukken dat hij ook na de tegenvallende TT van Assen was blijven geloven in zijn kansen: "Je kunt pas niet meer winnen als je verloren hebt".

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1985
FIM wereldkampioenschap wegrace
37e seizoen (1985)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van San Marino 1985

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1984
Grand Prix-wegrace van Zweden Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1986
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI