Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Brazilië 1988

De Grand Prix-wegrace van Brazilië 1988 was de vijftiende en laatste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1988. De races werden verreden op 18 september 1988 op het Autódromo Internacional de Goiânia nabij Goiânia in Goiás, Brazilië. Alleen de 250cc-klasse en de 500cc-klasse kwamen aan de start. In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 250cc-klasse beslist. De titel in de 500cc-klasse was al eerder beslist.

Autódromo Internacional de Goiânia
Officiële naam GP Brasil de Velocidade 88
Land Vlag van Brazilië Brazilië
Datum 18 september 1988
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Australië Wayne Gardner
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Eerste Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Tweede Vlag van Australië Wayne Gardner
Derde Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
250 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Dominique Sarron
Snelste ronde Vlag van Italië Luca Cadalora
Eerste Vlag van Frankrijk Dominique Sarron
Tweede Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Derde Vlag van Spanje Sito Pons

AlgemeenBewerken

De organisatie van de Braziliaanse Grand Prix leed onder het wegvallen van de Grand Prix van Argentinië, want ze zouden samen garant staan voor een groot deel van de reiskostenvergoeding van de teams en rijders. Ondanks het feit dat de IRTA en een aantal sponsors extra geld inlegden, bleef men zitten met een tekort van ca. 250.000 dollar, 40% meer dan begroot. Dat kon door het publiek niet worden opgebracht. De Brazilianen waren niet zo kapitaalkrachtig en daar droeg de inflatie van 1% per dag ook aan bij. Daarom had men de entreekosten beperkt tot (omgerekend) ongeveer 14 Euro, maar het circuit lag ver van de grote steden São Paulo en Rio de Janeiro en er waren dan ook niet meer dan 10.000 toeschouwers. Coureurs en teams stonden welwillend tegenover de organisatie, die niet alles goed deed, maar tenminste probeerde een goede Grand Prix over de bühne te brengen. Dat was een groot verschil met de GP van Venezuela en de GP van Argentinië, waar men te maken kreeg met corrupte douanebeambten, overboekte hotels, diefstallen en slechte circuits. Men nam dan ook genoegen met de gebrekkige tijdwaarneming en het vele publiek dat tot het middenterrein en het rennerskwartier kon doordringen.

500cc-klasseBewerken

De 500cc-klasse reed feitelijk om des keizers baard. De eerste drie posities in het wereldkampioenschap stonden al vast: Eddie Lawson, Wayne Gardner en Wayne Rainey.

De trainingBewerken

Slechts twintig coureurs namen deel aan de Braziliaanse 500cc-race. Omdat het eigenlijk nergens meer om ging reed men in de trainingen niet op het scherp van de snede; alleen Christian Sarron maakte een valpartij mee. De Dunlop-rijders Wayne Rainey en Kevin Magee konden niet uit de voeten op de warme baan en zij stonden op de zevende en de achtste startplaats. Omdat er van de tijdwaarneming niet veel klopte stond Ron Haslam met zijn ELF op de vierde startplaats. Hij was in werkelijkheid een seconde langzamer geweest.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 1"26'93
2.   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 1"26'97
3.   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 1"27'19
4.   Ron Haslam ELF-HRC-Honda 1"27'44
5.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"27'81
6.   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 1"27'89
7.   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"27'93
8.   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"27'99
9.   Randy Mamola Cagiva 1"28'02
10.   Didier de Radiguès Marlboro-Yamaha 1"29'04

De raceBewerken

Bij de start nam Eddie Lawson aanvankelijk de leiding, maar in de zesde ronde werd hij gepasseerd door Kevin Schwantz. Wayne Gardner had een slechte start, maar toen hij na enkele ronden aansloot en uiteindelijk in de buurt van Lawson kwam, ging die Schwantz weer voorbij en hij won de race. Ook Gardner wist Schwantz nog te passeren.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten
1   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 32 47"06'32 2 20
2   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 32 +13'36 1 17
3   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 32 +21'35 3 15
4   Niall Mackenzie Gallina-HB-HRC-Honda 32 +24'12 10 13
5   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 32 +24'24 4 11
6   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 32 +24'28 7 10
7   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 32 +1"13'10 5 9
8   Rob McElnea Pepsi-Suzuki 32 +1"14'85 12 8
9   Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 32 +1"23'30 9 7
10   Patrick Igoa Gauloises-Sonauto-Yamaha 31 +1 ronde 14 6
11   Fabio Barchitta Katayama-ELF-HRC-Honda 31 +1 ronde 15 5
12   Fernando González de Nicolás Honda 29 +3 ronden 20 4
13   Donnie McLeod Honda 26 +6 ronden 19 3

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Ronden Oorzaak Grid
  Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 24 Lekke voorband 6
  Ron Haslam ELF-HRC-Honda 19 11
  Bruno Kneubühler Honda 17 18
  Randy Mamola Cagiva 14 Val 8
  Alessandro Valesi Honda 8 17
  Roger Burnett Rothmans-HRC-Honda 3 Val 13
  Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha 1 Val 16

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Raymond Roche Cagiva Blessure[1]
  Shunji Yatsushiro Rothmans-HRC-Honda Blessure[2]
  Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha Gezin[3]
  Malcolm Campbell ELF-Honda
  Gustav Reiner Hein Gericke-Honda [4]
  Manfred Fischer Hein Gericke-Honda [4]
  Maarten Duyzers HDJ-Honda [4]
  Peter Lindén Honda [4]
  Daniel Amatriaín Honda [4]
  Steve Manley Suzuki [4]
  Fabio Biliotti Honda [4]
  Rachel Nicotte Chevallier-Honda [4]
  Massimo Broccoli Cagiva [4]
  Andreas Leuthe Suzuki [4]

Top tien eindstand 500cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Team/merk Punten
1   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 252
2   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 229
3   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 189
4   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 149
5   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 138
6   Niall Mackenzie HRC-Honda 125
7   Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 120
8   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 119
9   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 110
10   Rob McElnea Pepsi-Suzuki 82

250cc-klasseBewerken

In de 250cc-klasse moest de wereldtitel nog beslist worden. Sito Pons (Honda) had zes punten voorsprong op Juan Garriga (Yamaha). Pons had echter een groot aantal merkgenoten die hem zouden kunnen helpen. Garriga had die steun niet, hij was de enige Yamaha-rijder die in de top mee kon draaien. Men verwachtte dat Yamaha hulp zou optrommelen, bijvoorbeeld van John Kocinsky, die alleen in de Verenigde Staten reed, of van Toshihiko Honma, die 250cc-kampioen van Japan was geworden. In plaats daarvan gaf Yamaha een fabrieks-Yamaha YZR 250 aan Jean-Philippe Ruggia, die het met zijn productie- Yamaha TZ 250 tot de zevende plaats in de tussenstand had geschopt, en vertrouwde men op de steun van Martin Wimmer. Garriga had overigens van Honda-rijder Dominique Sarron niets te vrezen. Hij was geen vriend van Sito Pons en zonder officiële stalorders zou hij hem zeker niet helpen.

De trainingBewerken

In tegenstelling tot Sito Pons had Juan Garriga veel tijd nodig om de juiste afstelling voor het circuit te vinden. Jean-Philippe Ruggia wende snel aan zijn Yamaha YZR 250, maar maakte een flinke valpartij mee toen de machine vastliep. Ook hier klopte niet veel van de tijdwaarneming. Sito Pons wist zelf dat hij een seconde cadeau had gekregen en Luca Cadalora reed weliswaar dezelfde tijd als Garriga, maar later, waardoor hij reglementair achter Garriga had moeten staan. Garriga diende echter geen protest in omdat hij in elk geval op de eerste startrij stond.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda 1"29'20
2.   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 1"29'30
3.   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 1"30'03
4.   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 1"30'10
5.   Juan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 1"30'10
6.   Carlos Cardús Nieto-Ducados-HRC-Honda 1"30'30
7.   Jochen Schmid Rothmans-HRC-Honda 1"30'35
8.   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"30'45
9.   Reinhold Roth HB-HRC-Honda 1"30'55
10.   Loris Reggiani Aprilia-Rotax 1"30'84

De raceBewerken

De titelaspiraties van Juan Garriga eindigden al in de eerste bocht, nota bene door toedoen van merkgenoot Carlos Lavado. Die verremde zich waardoor Martin Wimmer moest uitwijken naar het gras. Wimmer tikte Garriga aan die ook het gras in moest, weliswaar terug de baan op kon rijden maar toen al op de zestiende plaats lag. Sito Pons kon zich nu beperken tot het lezen van de pitsignalen en de leiding van de race aan Luca Cadalora en Dominique Sarron laten. Lavado was op de baan gebleven en lag op de derde plaats, gevolgd door Reinhold Roth en Sito Pons. In de vijftiende ronde schoof Cadalora onderuit waardoor Sarron de race won, voor Lavado en Pons. Garriga had door de aanrijding een afgebroken uitlaat waardoor hij vermogen verloor, maar hij wist zich toch terug te vechten naar de vijfde plaats.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda 41"04'39 1 20
2   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha +5'32 3 17
3   Sito Pons Campsa-HRC-Honda +11'38 2 15
4   Reinhold Roth HB-HRC-Honda +11'64 9 13
5   Juan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha +16'68 5 11
6   Helmut Bradl Rothmans-HRC-Honda +18'34 13 10
7   Carlos Cardús Nieto-Ducados-HRC-Honda +20'04 6 9
8   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha +20'66 8 8
9   Masahiro Shimizu Terra-HRC-Honda +30'46 14 7
10   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda +38'86 22 6
11   Manfred Herweh Levior-Yamaha +1"01'47 16 5
12   August Auinger Aprilia-Rotax +1"01'64 17 4
13   Harald Eckl Römer-Aprilia-Rotax +1"01'79 15 3
14   Stefano Caracchi Honda +1"01'94 24 2
15   Donnie McLeod 7Up-EMC-Rotax +1"09'03 21 1
16   Urs Lüzi Honda +1"15'60 26
17   Luis Lavado Yamaha +1"17'52 19
18   Hans Becker Yamaha +1"34'12 25
19   Guy Bertin Yamaha +1 ronde 23
20   Jean Foray Yamaha +1 ronde 18
21   Alberto Puig Honda +1 ronde 28
22   Jean-François Baldé Defi-Rotax +1 ronde 27
23   Eduardo Aleman Yamaha +1 ronde 31
24   Sergio Granton Yamaha +2 ronden 34
25   Ricardo Blanco Yamaha +3 ronden 33

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Loris Reggiani Aprilia-Rotax Ontsteking 10
  Alex Barros Fior-Rotax 29
  Jean-Michel Mattioli Docshop-Yamaha 22
  Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 4
  Thierry Rapicault Yamaha 32
  Jochen Schmid Rothmans-HRC-Honda 7
  Eduardo Amen Yamaha 35
  Ivan Troisi Yamaha 30
  Martin Wimmer Fath-Hein Gericke-Yamaha Val 11
  Bruno Casanova FMI-Aprilia-Rotax 20

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Francisco Incorvaia Yamaha
  Paul Piloni JJ Cobas-Rotax
  Alfredo Rios Yamaha

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Toni Mang Rothmans-HRC-Honda Gestopt
  Paolo Casoli Pileri-AGV-Garelli
  John Kocinski Roberts-Lucky Strike-Yamaha
  Jim Filice HRC-Honda
  Engelbert Neumair Aprilia-Rotax [4]
  Urs Jücker Yamaha [4]
  Hermann Holder Yamaha [4]
  Alan Carter Yamaha [4]
  Gary Cowan Yamaha [4]
  Massimo Matteoni Yamaha [4]
  Iván Palazzese Yamaha [4]
  Maurizio Vitali Gazzaniga-Rotax [4]
  Jean Foray Yamaha [4]
  Kevin Mitchell Yamaha [4]

Top tien eindstand 250cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Team/merk Punten
1   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 231
2   Juan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 221
3   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 166
4   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda 158
5   Reinhold Roth HB-HRC-Honda 158
6   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 136
7   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 104
8   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda 87
9   Carlos Cardús Nieto-Ducados-HRC-Honda 71
10   Masahiro Shimizu Terra-HRC-Honda 68

TriviaBewerken

ELFBewerken

Het was de laatste race van het merk ELF van Serge Rosset. Honda had de patenten van de onafhankelijke voor- en achterwielophanging gekocht en de achterwielophanging al op de markt gebracht als Pro Arm. Rosset kon nog wel blijven racen onder de vlag van sponsor Elf Aquitaine, maar niet meer met zijn eigen constructies.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1988
FIM wereldkampioenschap wegrace
40e seizoen (1988)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Japan 1989

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Brazilië 1987
Grand Prix-wegrace van Brazilië Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Brazilië 1989
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI