Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1984

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1984 was zesde race van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1984. De races waren gepland op 10 juni 1984, maar werden verreden op maandag 11 juni op het Circuit Paul Ricard nabij Le Castellet, Frankrijk. De reden van het verplaatsen van de datum was het feit dat op 10 juni de finale van Roland Garros zou worden gespeeld en de FIM noch de organisatoren konden terugvallen op een organisatie die de televisierechten beheerde, zoals bij de Formule 1, waar de Formula One Constructors Association onder leiding van Bernie Ecclestone deze taak op zich had genomen. Nu kwamen de uitzendrechten bij FR3 terecht. Dat leverde weer problemen op met Eurovisie, waardoor buitenlandse zenders niet eens het minimum van drie minuten zouden mogen uitzenden.

Circuit Paul Ricard
Officiële naam Grand Prix de France Moto
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum 11 juni 1984
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer
Eerste Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer
Tweede Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Derde Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola
250 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Christian Sarron
Snelste ronde Vlag van Duitsland Toni Mang
Eerste Vlag van Duitsland Toni Mang
Tweede Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Derde Vlag van Duitsland Manfred Herweh
125 cc
Poleposition Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Snelste ronde Vlag van Spanje Ángel Nieto
Eerste Vlag van Spanje Ángel Nieto
Tweede Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Derde Vlag van Oostenrijk August Auinger
Zijspan
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Eerste Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Tweede Vlag van Frankrijk Alain Michel/Vlag van Frankrijk Jean-Marc Fresc
Derde Vlag van Nederland Egbert Streuer/Vlag van Nederland Bernard Schnieders

AlgemeenBewerken

Ondanks het uitstel van een dag kon er in Frankrijk al vanaf dinsdag getraind worden, waardoor de coureurs bijna een week hadden om zich voor te bereiden. Pas in het weekend werden de tijden geregistreerd en toen werd er ook pas echt gas gegeven. Dat leverde een klein aantal valpartijen op waarvan Takazumi Katayama en Franco Uncini de belangrijkste slachtoffers waren.

500cc-klasseBewerken

Eddie Lawson merkte al in de opwarmronde dat zijn Yamaha te rijk stond afgesteld waardoor hij af en toe onregelmatig liep. Hij kon dan ook geen weerstand bieden aan Freddie Spencer, die in de derde ronde de leiding nam en ze niet meer afstond. Lawson kon dankzij de slipstream van Randy Mamola toch redelijk volgen, hoewel zijn machine af en toe op drie cilinders liep. Hij wist toch nog tweede te worden voor Mamola en Ron Haslam. Raymond Roche, die het in de kwalificatie zo goed had gedaan, werd in de vijfde ronde uitgeschakeld door een defecte powervalve.

De training
HRC probeerde de kansen van Freddie Spencer te vergroten door ook Randy Mamola met een viercilinder Honda NSR 500 te laten trainen. Mamola zette een tijd met de driecilinder Honda NS 500 en kon die met de viercilinder niet verbeteren. Cagiva gaf Hervé Moineau naast Marco Lucchinelli een machine en Moineau was liefst vier seconden sneller. Gallina kwam met een nieuwe stroomlijnkuip voor de Suzuki, maar Franco Uncini kwalificeerde zich slechts als twaalfde en viel daarna waardoor hij niet kon starten. Dat overkwam ook Takazumi Katayama, die zijn onderrug blesseerde nadat hij acht maanden gerevalideerd had. Raymond Roche presteerde weer uitstekend: met zijn privé-Honda RS 500 R plaatste hij zich voor de fabrieksrijders Randy Mamola en Ron Haslam.
1. Freddie Spencer HRC-Honda 2"01'41
2. Eddie Lawson Marlboro-Yamaha 2"02'03
3. Raymond Roche Honda 2"03'06
4. Virginio Ferrari Marlboro-Yamaha 2"03'34
5. Randy Mamola HRC-Honda 2"03'39
6. Ron Haslam HRC-Honda 2"04'34
7. Didier de Radiguès Chevallier-ELF-Honda 2"04'87
8. Boet van Dulmen Bakker-Suzuki 2"05'26
9. Sergio Pellandini HB-Gallina-Suzuki 2"05'37
10. Rob McElnea Heron-Suzuki 2"05'60

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Freddie Spencer HRC-Honda 43.31.92 1 15
2   Eddie Lawson Marlboro-Yamaha 43.37.71 2 12
3   Randy Mamola HRC-Honda 43.38.15 5 10
4   Ron Haslam HRC-Honda 44.21.42 6 8
5   Barry Sheene Heron-Harris-Suzuki 44.42.96 11 6
6   Didier de Radiguès Chevallier-ELF-Honda 44.43.47 7 5
7   Massimo Broccoli Honda 44.45.16 18 4
8   Reinhold Roth Fath-Honda 45.23.46 23 3
9   Sergio Pellandini HB-Gallina-Suzuki 45.33.04 9 2
10   Wolfgang von Muralt Suzuki 45.41.86 15 1
11   Dave Petersen Suzuki 45.46.42 21
12   Fabio Biliotti Honda 45.53.62 19
13   Henk van der Mark SNRT-Honda +1 ronde 26
14   Keith Huewen Honda +1 ronde 17
15   Louis-Luc Maisto Honda +1 ronde 25
16   Lorenzo Ghiselli Suzuki +1 ronde 29
17   Maurice Coq Suzuki +1 ronde 31
18   Claude Arciero Honda +1 ronde 32
19   Attilio Riondato Suzuki +1 ronde 27
20   Marco Gentile Yamaha +1 ronde 35
21   Leandro Becheroni Suzuki +1 ronde 22
22   Virginio Ferrari Marlboro-Yamaha +1 ronde 4
23   Alan Irwin Suzuki +2 ronden 34

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Eric Saul Paton

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Rob Punt Suzuki Inlaatschijf 24
  Walter Migliorati Suzuki 20
  Paolo Ferretti Suzuki 33
  Rob McElnea Heron-Suzuki Val[1] 10
  Boet van Dulmen Bakker-Suzuki Val[1] 8
  Raymond Roche Honda Powervalve 3
  Eero Hyvärinen Suzuki 37
  Hervé Moineau Cagiva 14
  Brett Hudson Suzuki 36
  Peter Sjöström Suzuki 38
  Franck Gross Honda 16
  Börge Nielsen Suzuki 39

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Takazumi Katayama HRC-Honda Blessure[2] 13
  Franco Uncini HB-Gallina-Suzuki Blessure[3] 12
  Christian Le Liard Chevallier-ELF-Honda Blessure 30
  Marco Lucchinelli Cagiva 28
  Gustav Reiner Honda Blessure[4]
  Chris Guy Honda

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Merk Ptn.
1   Eddie Lawson Marlboro-Yamaha 81
2   Freddie Spencer HRC-Honda 57
3   Raymond Roche HRC-Honda /
Honda
43
4   Randy Mamola HRC-Honda 42
5   Ron Haslam HRC-Honda 37
6   Barry Sheene Heron-Harris-Suzuki 22
7   Boet van Dulmen Bakker-Suzuki 19
8   Didier de Radiguès Chevallier-ELF-Honda 13
9   Reinhold Roth Fath-Honda 12
10   Franco Uncini HB-Gallina-Suzuki 11

250cc-klasseBewerken

Aanvankelijk ontstond er in de 250cc-race een kopgroep met Thierry Espié, Manfred Herweh, Toni Mang, Carlos Cardús en Christian Sarron, maar omdat er - vooral op de bijna 2 km lange "Ligne droit du Mistral" - flink geslipstreamed kon worden vonden nog zes rijders onder aanvoering van Carlos Lavado aansluiting. De posities wisselden voortdurend en opnieuw was de 250cc-race de spannendste van de dag. Uiteindelijk klaarde Mang het karwei en voor het eerst sinds september 1982 won hij weer een race. Lavado werd tweede en Herweh derde.

De training
Zoals gebruikelijk was het weer erg druk in de training in Frankrijk: 58 250cc-rijders vochten om 36 startplaatsen. Dat leverde altijd wel wat problemen op voor snelle rijders die door de langzamere deelnemers gehinderd werden, maar op een breed en snel circuit als Paul Ricard zou dat eigenlijk mee moeten vallen. Desondanks misten Iván Palazzese, Teruo Fukuda, Siegfried Minich, Loris Reggiani, Maurizio Vitali en Stéphane Mertens de boot.
1. Christian Sarron Sonauto-Yamaha 2"08'56
2. Manfred Herweh Bakker-Real-Rotax 2"09'29
3. Jean-François Baldé Pernod 2"09'37
4. Martin Wimmer Yamaha 2"09'57
5. Alan Carter Roberts-Marlboro-Yamaha 2"09'65
6. Wayne Rainey Roberts-Marlboro-Yamaha 2"09'70
7. Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 2"09'91
8. Toni Mang HB-Yamaha 2"10'03
9. Guy Bertin MBA 2"10'06
10. Carlos Cardús JJ Cobas-Rotax 2"10'06

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Toni Mang HB-Yamaha 39.18.61 8 15
2   Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 39.18.96 7 12
3   Manfred Herweh Bakker-Real-Rotax 39.19.24 2 10
4   Thierry Espié Chevallier-Yamaha 39.19.82 11 8
5   Christian Sarron Sonauto-Yamaha 39.20.03 1 6
6   Wayne Rainey Roberts-Marlboro-Yamaha 39.23.67 6 5
7   Carlos Cardús JJ Cobas-Rotax 39.25.09 10 4
8   Donnie McLeod Yamaha 39.25.68 17 3
9   Martin Wimmer Yamaha 39.39.76 4 2
10   Jean-Michel Mattioli Sonauto-Yamaha 39.43.46 26 1
11   Jean-Luc Guillemet Yamaha 39.47.29 22
12   Thierry Rapicault Yamaha 39.49.97 21
13   Pierre Bolle Yamaha 39.50.18 15
14   Jean-François Baldé Pernod 39.53.67 3
15   Roland Freymond Yamaha 39.59.40 28
16   Antoine Longo Ducombs 39.59.86 31
17   Patrick Fernandez Yamaha 40.00.07 20
18   Mario Rademeyer Yamaha 40.00.26 25
19   Karl-Thomas Grässel Fath-Yamaha 40.00.74 24
20   Harald Eckl Rotax 40.00.93 14
21   Herbert Besendörfer Yamaha 40.01.09 23
22   August Auinger MBA 40.43.09 33
23   Jacky Onda Yamaha 40.55.48 30
24   Philippe Pagano Yamaha 40.55.70 18
25   Patrick Schmalz Yamaha 41.02.01 34

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Iván Palazzese Venemotos-Yamaha
  Teruo Fukuda Yamaha
  Siegfried Minich Yamaha
  Loris Reggiani Kawasaki
  Maurizio Vitali MBA
  Stéphane Mertens Yamaha

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Guy Bertin MBA Versnellingsbak 9
  Jacques Cornu Bakker-Parisienne-Yamaha 13
  Michel Galbit Yamaha 19
  Alan Carter Roberts-Marlboro-Yamaha Vastloper 5
  Jacques Bolle Pernod 27
  Sito Pons JJ Cobas-Rotax 12
  Hervé Guilleux Yamaha 32
  Richard Hubin Yamaha 16
  Gabriel Gabria Yamaha 35
  Fausto Ricci Yamaha 29
  Jean Foray Yamaha 36

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Merk Ptn.
1   Christian Sarron Sonauto-Yamaha 60
2   Toni Mang HB-Yamaha 46
3   Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 36
4   Sito Pons JJ Cobas-Rotax 35
5   Martin Wimmer Yamaha 30
  Manfred Herweh Bakker-Real-Rotax
7   Wayne Rainey Roberts-Marlboro-Yamaha 21
8   Jacques Cornu Bakker-Parisienne-Yamaha 16
9   Patrick Fernandez Yamaha 15
  Fausto Ricci Yamaha

125cc-klasseBewerken

In Frankrijk maakten drie Garelli-coureurs zich los uit een kopgroep van negen man: Ángel Nieto, Eugenio Lazzarini en Fausto Gresini. August Auinger bleef echter bij hen en nam een paar maal de leiding. Uiteindelijk besliste Nieto de race. Hij sleepte zijn stalgenoten naar voren, maar Gresini moest afhaken. Nieto finishte vlak voor Lazzarini, terwijl Auinger derde werd. Henk van Kessel kreeg nog net een punt toen Ezio Gianola een fout maakte en viel. Gianola kon zijn machine nog oprapen en achter Van Kessel elfde worden.

De training
Fausto Gresini kreeg een 125cc-Garelli, waarmee hij zich als vijfde kwalificeerde. Zijn stalgenoot Eugenio Lazzarini trainde als snelste, terwijl Ángel Nieto zoals gewoonlijk niet al te veel werk maakte van de kwalificatie.
1. Eugenio Lazzarini Garelli 2"15'18
2. August Auinger Bartol-MBA 2"16'24
3. Ezio Gianola MBA 2"18'00
4. Jean-Claude Selini MBA 2"18'09
5. Fausto Gresini Garelli 2"18'10
6. Hans Müller MBA 2"18'15
7. Maurizio Vitali MBA 2"18'15
8. Ángel Nieto Garelli 2"18'62
9. Bruno Kneubühler MBA 2"19'05
10. Lucio Pietroniro MBA 2"19'25

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Ángel Nieto Garelli 36.37.27 8 15
2   Eugenio Lazzarini Garelli 36.37.50 1 12
3   August Auinger Bartol-MBA 36.37.90 2 10
4   Fausto Gresini Garelli 36.51.26 5 8
5   Bruno Kneubühler MBA 37.00.26 9 6
6   Hans Müller MBA 37.00.88 6 5
7   Maurizio Vitali MBA 37.06.00 7 4
8   Johnny Wickström MBA 37.15.41 15 3
9   Lucio Pietroniro MBA 37.17.47 10 2
10   Henk van Kessel MBA 37.25.67 13 1
11   Ezio Gianola MBA 37.41.62 3
12   Luca Cadalora MBA 37.46.85 12
13   Pierluigi Aldrovandi MBA 37.47.17 22
14   Willy Pérez MBA 37.49.34 11
15   Michel Escudier MBA 37.49.53 19
16   Helmut Lichtenberg MBA 38.05.89 24
17   Paul Bordes MBA 38.18.63 27
18   Jacky Hutteau MBA 38.37.06 34
19   Peter Sommer MBA 38.53.48 33
20   Jacques Grandjean MBA 38.53.87 29
21   Peter Balaz MBA +1 ronde 30
22   Henrik Rasmussen MBA +1 ronde 28
23   Beat Sidler MBA +1 ronde 32
24   Thomas Pedersen MBA +1 ronde 35

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Stefano Caracchi MBA 20
  Giuseppe Ascareggi MBA 16
  Jean-Claude Selini MBA 4
  Olivier Liegeois MBA 21
  Esa Kytölä MBA 14
  Bady Hassaine MBA 25
  Mike Leitner MBA 26
  Alfred Waibel Waibel 17
  Gerhard Waibel MBA
  Massimo de Lorenzi LGM 36
  Erich Klein Rotax 18
  Fabio Meozzi MBA niet gestart[5] 31
  Willy Hupperich MBA 23

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos. Coureur Merk Ptn.
1   Ángel Nieto Garelli 60
2   Eugenio Lazzarini Garelli 44
3   Luca Cadalora MBA 18
4   Hans Müller MBA 17
5   Stefano Caracchi MBA 16
  Maurizio Vitali MBA
  Fausto Gresini MBA/Garelli
  August Auinger Bartol-MBA
9   Bruno Kneubühler MBA 15
10   Jean-Claude Selini MBA 13

ZijspanklasseBewerken

Na twee keer uitvallen had Rolf Biland wat goed te maken en dat deed hij ook. Hij startte als snelste en liep meteen weg. Hij won zonder problemen, met bijna een halve minuut voorsprong op Alain Michel. Die had de hele race een mooi gevecht geleverd met Egbert Streuer en Werner Schwärzel. In de laatste ronde kon hij een achterblijver nog net voorbij, wat zijn concurrenten niet lukte. Streuer, wiens motor niet optimaal liep, wist vlak voor de streep Schwärzel nog in te halen en werd derde. Dat was belangrijk, want Schwärzel was zijn belangrijkste concurrent in het wereldkampioenschap.

De training
Rolf Biland had de afgelopen weken hard gewerkt om zijn machine sneller maar vooral betrouwbaar te maken en dat leverde hem de eerste startplaats op. De snelheidsverschillen tussen de top twee en de rest leken ook steeds groter te worden. Alain Michel (derde) kwam twee seconden tekort op Biland, maar vanaf de vijfde startplaats waren het al meer dan vier seconden.
1. Rolf Biland/Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 2"07'66
2. Egbert Streuer/Bernard Schnieders LCR-Yamaha 2"08'18
3. Alain Michel/Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha 2"09'35
4. Werner Schwärzel/Andreas Huber Krauser-LCR-Yamaha 2"09'65
5. Derek Bayley/Brian Nixon LCR-Yamaha 2"11'51
6. Markus Egloff/Urs Egloff LCR-Yamaha 2"12'53
7. Hans Hügli/Andreas Schütz LCR-Yamaha 2"12'71
8. Derek Jones/Brian Ayres LCR-Yamaha 2"12'92
9. Alfred Zurbrügg/Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 2"13'35
10. Steve Webster/Tony Hewitt LCR-Yamaha 2"13'87

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Grid Punten
1   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 36"31'92 1 15
2   Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha 36"57'54 3 12
3   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 36"58'48 2 10
4   Werner Schwärzel   Andreas Huber Krauser-LCR-Yamaha 4 8
5   Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha 8 6
6   Derek Bayley   Brian Nixon LCR-Yamaha 5 5
7   Theo van Kempen   Geral de Haas LCR-Yamaha 14 4
8   Rolf Steinhausen   Hermann Hahn Busch-Yamaha 3
9   Masato Kumano   Helmut Diehl LCR-Yamaha 2
10   Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha 1
14   Hein van Drie   William van Dis LCR-Yamaha 12
16   Jos Modder   Dick van 't Klooster LCR-Yamaha 16

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos. Coureur Bakkenist Merk Ptn.
1   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 40
2   Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha 32
3   Werner Schwärzel   Andreas Huber Krauser-LCR-Yamaha 28
4   Masato Kumano   Helmut Diehl LCR-Yamaha 17
5   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 15
6   Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha 12
7   Steve Webster   Tony Hewitt LCR-Yamaha 10
  Theo van Kempen   Geral de Haas LCR-Yamaha
9   Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha 7
10   Hein van Drie   William van Dis LCR-Yamaha 6

TriviaBewerken

De kanslozenBewerken

Cagiva probeerde al jaren een succesvolle 500cc-racer te bouwen, maar Marco Lucchinelli - toch recent nog wereldkampioen - kon er niet mee overweg en het team had zelfs de Duitse GP overgeslagen omdat het frame niet zou voldoen. Nu trainde Hervé Moineau echter vier seconden sneller dan Lucchinelli, die uiteindelijk teleurgesteld afdroop en niet startte. Een ander merk dat een plotselinge terugkeer beleefde was Paton, maar rijder Eric Saul wist zich niet te kwalificeren voor de race.

CircuitkennisBewerken

Henk van der Mark had de SNRT-Honda van de verongelukte Jack Middelburg bemachtigd, maar was van oorsprong endurancecoureur. Hij had dan ook een enorme kennis van het Circuit Paul Ricard, want daar had hij al drie keer de Bol d'Or gereden. Hij schatte dat hij al meer dan duizend ronden (6.100 km) op Paul Ricard gereden had.

GriepBewerken

Meteen nadat hij in de 125cc-race als vijfde was geëindigd verdween Bruno Kneubühler in zijn caravan omdat hij getroffen was door een zware griep.

Hulp van bovenaf, deel 2Bewerken

Tijdens de GP van Spanje had Kenny Roberts zijn protegees Alan Carter en Wayne Rainey al geholpen met het aanpassen van hun zithouding en hun rijstijl, maar dit keer ging hij nog verder. Hij trok een motorpak aan om de machines te testen en reed uiteindelijk voorop om zijn pupillen de ideale lijn te tonen. Maar hij moest het wel wat rustig aan doen, want ze konden de oude meester niet volgen. Om Kenny's advies werd de vering van de machines aangepast.


Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1984
FIM wereldkampioenschap wegrace
36e seizoen (1984)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1984

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1983
Grand Prix-wegrace van Frankrijk Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1985
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI