Hoofdmenu openen

De TT van Assen 1986 was de zesde Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1986. De races werden verreden op 26 en 28 juni 1986 op het TT Circuit in Assen. Behalve alle "normale" klassen uit het wereldkampioenschap reed in Assen ook de Formula One TT. Zij reed al op donderdag 26 juni, de andere klassen op zaterdag 28 juni.

Vlag van Nederland TT Assen 1986
TT-Circuit Assen
Officiële naam Grote Prijs van Nederland der KNMV
Land Vlag van Nederland Nederland
Datum 26 en 28 juni 1986
Organisator FIM/KNMV
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Snelste ronde Vlag van Australië Wayne Gardner
Eerste Vlag van Australië Wayne Gardner
Tweede Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola
Derde Vlag van Verenigde Staten Mike Baldwin
250 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Snelste ronde Vlag van Duitsland Martin Wimmer
Eerste Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Tweede Vlag van Duitsland Toni Mang
Derde Vlag van Spanje Sito Pons
125 cc
Poleposition Vlag van Italië Luca Cadalora
Snelste ronde Vlag van Italië Fausto Gresini
Eerste Vlag van Italië Luca Cadalora
Tweede Vlag van Italië Fausto Gresini
Derde Vlag van Italië Ezio Gianola
80 cc
Poleposition Vlag van Spanje Jorge Martínez
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian McConnachie
Eerste Vlag van Spanje Jorge Martínez
Tweede Vlag van Spanje Manuel Herreros
Derde Vlag van Nederland Hans Spaan
Zijspan
Poleposition Vlag van Nederland Egbert Streuer/Vlag van Nederland Bernard Schnieders
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Eerste Vlag van Frankrijk Alain Michel/Vlag van Frankrijk Jean-Marc Fresc
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Webster/Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Hewitt
Derde Vlag van Japan Masato Kumano/Vlag van Duitsland Helmut Diehl
Formule I
Poleposition Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Iddon
Snelste ronde Vlag van Noord-Ierland Neil Robinson
Eerste Vlag van Noord-Ierland Joey Dunlop
Tweede Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Iddon

AlgemeenBewerken

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Vooral de Suzuki-teams HB-Gallina en Skoal Bandit-Heron zagen uit naar de komst van testrijder Masuru Mizutani, die mogelijk met een nieuwe V-4 uit Japan zou komen. Dat zou het begin van de oplossing van de problemen zijn, die ze al jaren ondervonden omdat de 500cc-Suzuki's maar niet doorontwikkeld werden. Het werd echter een teleurstelling: Mizutani kwam met een eveneens verouderde Suzuki RG 500 square four met roterende inlaten waarmee hij zich als 25e kwalificeerde. Zo stond Dave Petersen als beste Suzuki-rijder op de tiende startplaats, ruim vier seconden langzamer dan Eddie Lawson. Wayne Gardner werd als beste Honda-rijder tweede, maar hij was dan ook de enige met een V-4 NSR 500. Randy Mamola had problemen genoeg tijdens de trainingen, vooral toen zijn vriendin Alex met buikklachten in het ziekenhuis werd opgenomen. Na een operatie op vrijdag ging het beter, ook met Mamola, maar door remproblemen kwam hij niet verder dan de zesde startplaats.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Eddie Lawson Marlboro-Agostini-Yamaha 2"12'70
2.   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 2"13'39
3.   Rob McElnea Marlboro-Agostini-Yamaha 2"13'70
4.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 2"14'08
5.   Mike Baldwin Lucky Strike-Roberts-Yamaha 2"14'41
6.   Randy Mamola Lucky Strike-Roberts-Yamaha 2"14'49
7.   Raymond Roche Rothmans-Katayama-Honda 2"14'98
8.   Ron Haslam ELF-Honda 2"15'99
9.   Didier de Radiguès Rollstar-Chevallier-Honda 2"16'96
10.   Dave Petersen HB-Gallina-Suzuki 2"16'96

De raceBewerken

Ron Haslam maakte weer zijn bekende bliksemstart, waardoor voor het eerst de experimentele ELF 3 aan de leiding van een race kwam. Eddie Lawson en Randy Mamola startten slecht en Wayne Gardner's Honda klom zowel in de eerste als de tweede versnelling in de ketting, zodat hij even het gas dicht moest draaien om het voorwiel op de grond te krijgen. Toch wist Gardner meteen naar de vierde plaats door te stoten, terwijl Lawson op de negende plaats aanremde voor de Stekkenwal. Die nam hij te ruim, waardoor hij in het gras terecht kwam, viel en zijn race beëindigde. Haslam ging als eerste de tweede ronde in, maar zijn achtervolger Raymond Roche werd toen al gepasseerd door Gardner. Die nam nog in diezelfde ronde de leiding, terwijl ook Rob McElnea al snel aansloot, gevolgd door Mamola en Mike Baldwin. Zo moesten de driecilinderrijders Haslam en Roche het hoofd buigen voor de sterkere viercilinders. Mamola volgde lange tijd Rob McElnea, maar toen die gat met Gardner niet dichtreed passeerde hij hem in de zevende ronde om Gardner tot op 1,4 seconde te naderen. Dat was halverwege de race, maar Gardner bouwde zijn voorsprong uiteindelijk toch weer wat uit en won voor Mamola. McElnea moest de derde plaats nog afstaan aan Baldwin, nadat in de laatste ronde een meeuw tegen zijn radiateur gevlogen was waardoor de motor te warm werd.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 45"17'78 2 15
2   Randy Mamola Lucky Strike-Roberts-Yamaha 45"21'41 6 12
3   Mike Baldwin Lucky Strike-Roberts-Yamaha 45"27'84 5 10
4   Rob McElnea Marlboro-Agostini-Yamaha 45"27'92 3 8
5   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 45"38'21 4 6
6   Raymond Roche Rothmans-Katayama-Honda 45"50'42 7 5
7   Ron Haslam ELF-Honda 45"57'74 8 4
8   Roger Burnett Rothmans-Honda-UK 46"05'03 11 3
9   Didier de Radiguès Rollstar-Chevallier-Honda 46"25'48 9 2
10   Juan Garriga Cagiva 46"52'10 13 1
11   Marco Gentile Écurie-Fior-Honda 47"09'18 20
12   Boet van Dulmen Bakker-PDM-Honda 47"12'89 18
13   Wolfgang von Muralt Frankonia-Suzuki 47"39'15 24
14   Masuru Mizutani Suzuki +1 ronde 25
15   Simon Buckmaster Duckhams Oil-Honda +1 ronde 30
16   Mile Pajic SNRT-Honda +1 ronde 23
17   Manfred Fischer Hein Gericke-Honda +1 ronde 19
18   Marco Papa Honda +1 ronde 22
19   Eero Hyvärinen Honda +1 ronde 27
20   Rob Punt Honda +1 ronde 26
21   Esko Kuparinen Honda +1 ronde 33
22   Dietmar Mayer Honda +1 ronde 36

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Peter Sköld Honda 31
  Kevin Schwantz Rizla-Heron-Suzuki 12
  Maarten Duyzers Suzuki 35
  Mark Philips Suzuki 28
  Peter Lindén Honda 29
  Massimo Messere Honda 17
  Dave Petersen HB-Gallina-Suzuki 10
  Gustav Reiner Bakker-Honda-Deutschland Val 15
  Kenny Irons Suzuki Val 34
  Ray Swann Suzuki 21
  Paul Lewis Skoal Bandit-Heron-Suzuki 14
  Shungi Yatsushiro Moriwaki-HRC-Honda 16
  Karl Truchsess Honda 32
  Eddie Lawson Marlboro-Agostini-Yamaha Val 1

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Freddie Spencer Rothmans-HRC-Honda Blessure
  Henk van der Mark PDM-Honda Blessure
  Pierfrancesco Chili HB-Gallina-Suzuki
  Niall MacKenzie Skoal Bandit-Heron-Suzuki Blessure[1]

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Eddie Lawson Marlboro-Agostini-Yamaha 72
2   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 64
3   Randy Mamola Lucky Strike-Roberts-Yamaha 59
4   Mike Baldwin Lucky Strike-Roberts-Yamaha 52
5   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 33
  Rob McElnea Marlboro-Agostini-Yamaha
7   Raymond Roche Rothmans-Katayama-Honda 18
8   Didier de Radiguès Rollstar-Chevallier-Honda 14
9   Ron Haslam ELF-Honda 8
10   Shunji Yatsushiro HRC-Honda 7

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Na zijn domme val tijdens de GP van Joegoslavië wilde Carlos Lavado in Assen zijn voorsprong in het WK verder uitbouwen. Hij trainde dan ook ook ruim een halve seconde sneller dan merkgenoot Martin Wimmer en ruim een seconde sneller dan Tadahiko Taira. De HRC-Honda's kwamen er bekaaid vanaf. Sito Pons werd weliswaar vierde, maar de andere Honda-rijders moesten de verrassend sterk rijdende Donnie McLeod met zijn Armstrong voor laten. Toni Mang had daarvoor een excuus: zijn in Oostenrijk gebroken voet was nog steeds niet helemaal genezen.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 2"18'18
2.   Martin Wimmer Marlboro-Agostini-Yamaha 2"18'70
3.   Tadahiko Taira Marlboro-Agostini-Yamaha 2"19'66
4.   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 2"20'01
5.   Donnie McLeod Silverstone-Armstrong-Rotax 2"20'05
6.   Dominique Sarron Rothmans-Honda 2"20'12
7.   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda 2"20'37
8.   Jean-François Baldé Rothmans Katayama-Honda 2"20'41
9.   Fausto Ricci HRC-Honda 2"20'46
10.   Niall MacKenzie Silverstone-Armstrong-Rotax 2"20'66

De raceBewerken

Door zijn geblesseerde voet kon Toni Mang geen goede duwstart maken. Martin Wimmer en Tadahiko Taira hadden dat probleem voortdurend omdat de Yamaha YZR 250 nu eenmaal een moeilijke starter was en kwamen na de start al in het achterveld terecht. Carlos Lavado maakte daarentegen samen met Donnie McLeod een goede start, maar Lavado begon onmiddellijk een voorsprong op te bouwen. Achter hem vormde zich een groepje met Fausto Ricci, Sito Pons en Donnie McLeod. Na zeven ronden was Mang van de vijftiende plaats opgerukt tot achter deze groep. Taira was toen nog negende en Wimmer zelfs veertiende. Nadat Fausto Ricci was gevallen en met nog zeven ronden te gaan lag Lavado nog steeds ver voor, maar Mang vocht intussen met Pons en McLeod om de tweede plaats. Wimmer reed een ronderecord dat hem naar de achtste plaats bracht, maar uiteindelijk werd hij nog vijfde, achter Lavado, Mang, Pons en McLeod.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 42"30'19 1 15
2   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda 42"17'78 7 12
3   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 42"19'14 4 10
4   Donnie McLeod Silverstone-Armstrong-Rotax 42"21'06 5 8
5   Martin Wimmer Marlboro-Agostini-Yamaha 42"27'63 2 6
6   Tadahiko Taira Marlboro-Agostini-Yamaha 42"28'96 3 5
7   Dominique Sarron Rothmans-Honda 42"32'06 6 4
8   Jacques Cornu ELF-Parisienne-Honda 42"34'19 17 3
9   Jean-François Baldé Rothmans Katayama-Honda 42"34'46 8 2
10   Reinhold Roth HB-Römer-Honda 42"55'56 11 1
11   Siegfried Minich Honda 42"57'24 12
12   Niall Mackenzie Silverstone-Armstrong-Rotax 43"06'47 10
13   Hans Becker Yamaha 43"15'59 25
14   Hans Lindner Rotax 43"21'45 19
15   Alan Carter JJ Cobas-Rotax 43"21'81 23
16   Maurizio Vitali Garelli 43"22'10 28
17   Cees Doorakkers Honda 43"22'60 31
18   Gary Noël EMC-Rotax 43"29'84 29
19   Jochen Schmid Yamaha 43"37'96 16
20   Urs Lüzi Yamaha 43"43'16 35
21   Gerard van der Wal Assmex-MBA 43"47'64 36
22   Antonio Garcia JJ Cobas-Rotax 43"54'53 33

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Herbert Besendörfer Yamaha 13
  Andy Watts EMC-Rotax 26
  Andreas Preining Rotax 30
  Fausto Ricci HRC-Honda Val 9
  Stéphane Mertens Johnson-Yamaha Val 22
  Carlos Cardús Campsa-Honda Opgave[2] 15
  Jean Foray Chevallier-Yamaha 20
  Roland Freymond Yamaha 34
  Mar Schouten Honda 37
  Pierre Bolle ELF-Parisienne Opgave[3] 14
  Harald Eckl Honda 24
  Jean-Michel Mattioli Yamaha 21
  Virginio Ferrari Total-Katayama-HRC-Honda 18
  Manfred Herweh HB-Aprilia-Rotax Motor 27

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Stefano Caracchi Aprilia-Rotax Teambeleid[4]
  Loris Reggiani

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 72
2   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda 51
3   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 47
4   Jean-François Baldé Rothmans Katayama-Honda 45
5   Martin Wimmer Marlboro-Agostini-Yamaha 44
6   Fausto Ricci HRC-Honda 24
7   Dominique Sarron Rothmans-Honda 23
8   Jacques Cornu ELF-Parisienne-Honda 18
9   Donnie McLeod Silverstone-Armstrong-Rotax 15
  Pierre Bolle ELF-Parisienne

125cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Aanvankelijk reden Luca Cadalora en Fausto Gresini de snelste tijden, maar August Auinger nestelde zich nog tussen hen in, terwijl Ezio Gianola de vierde tijd reed. Garelli-teammanager Eugenio Lazzarini vaardigde geen stalorders uit, omdat zijn beide rijders in het WK dicht bij elkaar stonden, maar droeg hen alleen op elkaar niet van de baan te rijden.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Luca Cadalora FMI-Garelli 2"26'55
2.   August Auinger Bartol-LCR-MBA 2"26'91
3.   Fausto Gresini FMI-Garelli 2"27'01
4.   Ezio Gianola MBA 2"27'63
5.   Domenico Brigaglia Ducados-MBA 2"28'31
6.   Lucio Pietroniro MBA 2"28'69
7.   Alfred Waibel MBA 2"28'87
9.   Pier Paolo Bianchi MBA 2"29'39
9.   Thierry Feuz MBA 2"29'78
10.   Bruno Kneubühler LCR-MBA 2"29'82

De raceBewerken

Vanaf het begin van de race gingen Luca Cadalora, Fausto Gresini en August Auinger er gedrieën vandoor, terwijl Ezio Gianola een slechte start had. Die kon hij ook niet meer goedmaken, zodat de drie koplopers het rijk alleen hadden en de Garelli-rijders regelmatig van positie wisselden, gevolgd door Auinger. In de zevende ronde viel Auinger in de Stekkenwal, waardoor Cadalora en Gresini samen voor de overwinning vochten. Cadalora won nipt, Gresini werd tweede en Gianola op ongeveer een halve minuut derde.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Luca Cadalora FMI-Garelli 39"30'04 1 15
2   Fausto Gresini FMI-Garelli 39"30'30 3 12
3   Ezio Gianola MBA 39"57'29 4 10
4   Domenico Brigaglia Ducados-MBA 40"02'98 5 8
5   Bruno Kneubühler LCR-MBA 40"03'38 10 6
6   Johnny Wickström MBA 40"16'72 12 5
7   Paolo Casoli MBA 40"32'88 15 4
8   Thierry Feuz MBA 40"33'35 9 3
9   Gastone Grassetti MBA 40"52'82 16 2
10   Ángel Nieto Ducados-MBA 41"01'89 13 1
11   Willy Pérez MBA 41"04'60 14
12   Paul Bordes MBA 41"04'88 26
13   Andres Sánchez Ducados-MBA 41"23'70 25
14   Robin Appleyard MBA 41"32'22 36
15   Jan Eggens LCR-EGA 41"32'71 30
16   Norbert Peschke MBA 41"53'15 20
17   Esa Kytölä MBA 41"53'63 28
18   Robin Milton MBA 41"56'28 22
19   Patrick Daudier MBA +1 ronde 17
20   Thierry Maurer MBA +1 ronde 27
21   Thomas Møller-Pedersen MBA +1 ronde 21
22   Ton Spek MBA +3 ronden[5] 35

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Peter Sommer MBA 29
  August Auinger Bartol-LCR-MBA Val 2
  Willy Hupperich Seel-MBA 31
  Alfred Waibel MBA Lege accu 7
  Steve Mason MBA 32
  Jacques Hutteau MBA 24
  Mike Leitner MBA 19
  Janez Pintar Eberhardt 37
  Lucio Pietroniro MBA Versnellingsbak 6
  Pier Paolo Bianchi MBA Motor 8
  Håkan Olsson MBA 34
  Jussi Hautaniemi MBA Vastloper 11
  Anton Straver MBA Val[6] 23

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Adi Stadler MBA Val in opwarmronde

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Olivier Liégeois Assmex-MBA Krukasbreuk in training 38

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Luca Cadalora FMI-Garelli 61
2   Fausto Gresini FMI-Garelli 54
3   Ezio Gianola MBA 42
4   Domenico Brigaglia Ducados-MBA 26
5   Bruno Kneubühler LCR-MBA 24
6   Pier Paolo Bianchi MBA 18
7   Johnny Wickström MBA 15
8   Ángel Nieto Ducados-MBA 13
  Thierry Feuz MBA
10   Willy Pérez MBA 11

80cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

De fabrieks-Derbi's waren uitgerust met nieuwe WP Superfront-voorvorken, waardoor het remgedrag in bochten verbeterd werd. Ángel Nieto was er zeer over te spreken, maar kwam toch niet verder dan de zesde trainingstijd. Zijn teamgenoot Jorge Martínez reed de beste tijd, voor Stefan Dörflinger en diens kersverse stalgenoot Ian McConnanchie. Die had sinds de Joegoslavische GP een fabrieks-Krauser, volgens Dörflinger met de bedoeling om aan te tonen dat de machine beter was dan Dörflinger beweerde. McConnachie had inmiddels wel het fabrieksblok in zijn eigen privé-machine gemonteerd, omdat die beter was afgesteld voor zijn lengte en gewicht. Hans Spaan reed de vierde tijd, wellicht geholpen doordat hij zijn 18 inch wielen had vervangen door 16 inch exemplaren.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Jorge Martínez Ducados-Derbi 2"33'15
2.   Stefan Dörflinger Krauser 2"33'36
3.   Ian McConnachie Krauser 2"34'25
4.   Hans Spaan Hertog Jan-HuVo-Casal 2"35'00
5.   Manuel Herreros Ducados-Derbi 2"35'45
6.   Ángel Nieto Ducados-Derbi 2"36'44
7.   Luis Miguel Reyes Autisa 2"36'51
8.   Pier Paolo Bianchi Seel-MBA 2"36'69
9.   Rainer Kunz Ziegler 2"36'80
10.   Gerhard Waibel Real-Krauser 2"37'04

De raceBewerken

De start van de 80cc-race in Assen werd enkele minuten uitgesteld omdat Hans Spaan tijdens de opwarmronde een spijker in zijn achterband had gekregen. Pier Paolo Bianchi had de beste start, gevolgd door Wilco Zeelenberg, die vanaf de vierde startrij was gekomen. Zeelenberg viel echter snel terug en werd al in de eerste ronde getorpedeerd door de vallende Alex Barros. Ook Bianchi kon de leiding niet houden: bij de eerste doorkomst reed Jorge Martínez aan de leiding voor Manuel Herreros, Bianchi, Spaan en Josef Fischer. Ángel Nieto en Ian McConnachie waren slecht gestart, maar McConnachie reed een sterke inhaalrace en na zes ronden was hij al tweede. Intussen kon Stefan Dörflinger nog even bij Spaan en Herreros aansluiten, maar nadat zijn Krauser even stilviel moest hij en laten gaan. McConnachie ging de strijd aan met leider Martínez en nam de leiding over. Hij reed een ronde die 3 seconden sneller was dan de tweede snelste en nam binnen een ronde ruim dertig meter voorsprong. Martínez verklaarde later dat hij zich al had neergelegd bij de tweede plaats, maar McConnachie remde zichzelf in de laatste ronde bij de Stekkenwal onderuit. Hij kon zijn machine weer aan de praat krijgen, maar viel opnieuw in het gras waarna hij niet meer wilde starten. Zo won Martínez alsnog voor Herreros en Spaan.

Uitslag 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Jorge Martínez Ducados-Derbi 31"02'05 1 15
2   Manuel Herreros Ducados-Derbi 31"12'62 5 12
3   Hans Spaan Hertog Jan-HuVo-Casal 31"14'73 4 10
4   Ángel Nieto Ducados-Derbi 31"21'60 6 8
5   Stefan Dörflinger Krauser 31"22'60 2 6
6   Gerhard Waibel Real-Krauser 31"35'88 10 5
7   Josef Fischer Krauser 31"53'11 13 4
8   Domingo Gil Blanco Autisa 32"08'48 15 3
9   Gert Kafka Krauser 32"28'15 14 2
10   Felix Rodríguez Autisa 32"31'83 23 1
11   Henk van Kessel Krauser 32"40'34 21
12   Herri Torrontegui Autisa 32"40'75 22
13   Chris Baert Seel-MBA 32"42'97 34
14   Bert Smit BZ 32"47'56 27
15   Günter Schirnhofer Krauser 32"47'86 24
16   Reiner Scheidhauer Seel-MBA 32"48'31 18
17   Kees Besseling CJB 32"48'58 29
18   Rainer Kunz Ziegler 32"50'72 9
19   Hans Koopman Ziegler 33"12'04 35
20   Mario Stocco Casal 33"24'72 30
21   Stefan Prein Casal 33"47'22 28
22   Raimo Lipponen Krauser 33"47'71 33
23   Reiner Koster Kroko 33"49'00 36
24   Janez Pintar Eberhardt +1 ronde 32

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Ian McConnachie Krauser Val 3
  Pier Paolo Bianchi Seel-MBA Motor 8
  Theo Timmer Hertog Jan-HuVo-Casal Motor 16
  Juan Ramón Bolart Autisa 19
  Bruno Casanova Krauser Ontsteking 12
  René Dünki Krauser 20
  Salvatore Milano Krauser 25
  Alex Barros Autisa Val[7] 11
  Wilco Zeelenberg Casal Val[7] 17
  Stefan Brägger Krauser 31
  Jos van Dongen Krauser Koppeling 26
  Luis Miguel Reyes Autisa 7

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Hubert Abold Seel-Krauser Geen machine[8]

Top tien tussenstand 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Jorge Martínez Ducados-Derbi 72
2   Manuel Herreros Ducados-Derbi 59
3   Stefan Dörflinger Krauser 53
4   Ángel Nieto Ducados-Derbi 39
5   Hans Spaan Hertog Jan-HuVo-Casal 33
6   Ian McConnachie Krauser 31
7   Pier Paolo Bianchi Seel-MBA 29
  Gerhard Waibel Real-Krauser
9   Josef Fischer Krauser 13
10   Juan Ramón Bolart Autisa 6
  Rainer Kunz Ziegler

ZijspanklasseBewerken

De trainingBewerken

Rolf Biland had samen met zijn nieuwe, Japanse monteur/tuner Jochan Matsumoto een nieuwe Krauser-motor gebouwd, waarin nu weer meer Yamaha-onderdelen gebruikt konden worden, in een poging de motor goedkoper en betrouwbaarder te maken. Hij kwam echter nauwelijks aan trainen toe door motorproblemen en pas in de laatste training reed hij de tweede tijd achter Egbert Streuer/Bernard Schnieders. Streuer kon zijn thuisrace met vertrouwen tegemoet zien. Hij had al twee GP's met overmacht gewonnen, maar dit jaar moest het voor het eerst in Assen gebeuren.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd
1.   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 2"21'59
2.   Rolf Biland   Kurt Waltisperg LCR-Krauser 2"22'20
3.   Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha 2"22'30
4.   Steve Webster   Tony Hewitt LCR-Yamaha 2"23'09
5.   Markus Egloff   Urs Egloff LCR-Seel 2"23'47
6.   Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha 2"23'79
7.   Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-Yamaha 2"24'21
8.   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 2"24'41
9.   Theo van Kempen   Geral de Haas LCR-Yamaha 2"24'76
10.   Derek Bayley   Brian Nixon LCR-Ricardo Z 2"24'79

De raceBewerken

De problemen die Rolf Biland in de trainingen had gehad, leken in de warming-up-training voorbij. Hij reed 2"20'0 en daarmee had hij op poleposition kunnen staan. Egbert Streuer, die in de nacht van donderdag op vrijdag nog een nieuw motorblok had gemonteerd, had in de trainingen nog geen problemen gekend. Wel maakten veel coureurs zich zorgen over de bandenkeuze, want er werd getwijfeld of de Yokohama-banden het in de hitte wel vol zouden houden. Zo niet, dan zouden Avon-gebruikers zoals Alain Michel in het voordeel zijn. Na de start waren Rolf Biland/Kurt Waltisperg als eerste weg, gevolgd door Egbert Streuer/Bernard Schnieders en Alain Michel/Jean-Marc Fresc. Biland reed voor het einde van de eerste ronde de pit in met een verbrande koppeling, waardoor Streuer aan de leiding kwam en zijn voorsprong op Michel/Fresc begon uit te bouwen. In de vierde ronde kwamen Biland/Waltisperg weer op de baan, kort achter Streuer/Schnieders, maar met drie ronden achterstand. Toch ging Biland het duel met Streuer aan. Zo herhaalde de geschiedenis zich, want tijdens de TT van 1983 had Streuer hetzelfde gedaan. Dit schijngevecht tussen Biland en Streuer was op zichzelf wel spannend, ook al ging het nergens om, maar in de rest van het gevecht vonden maar weinig duels plaats. In de elfde ronde eindigde het echter, toen de machine van Streuer er door een defecte ontsteking mee stopte. Zo kwam een enigszins verbaasde Alain Michel aan de leiding en hij won de race voor Steve Webster/Tony Hewitt en Masato Kumano/Helmut Diehl, die in de eindfase de tweeling Markus en Urs Egloff nog ingehaald hadden. Zo was het Streuer/Schnieders opnieuw niet gelukt hun thuisrace te winnen, en kwamen Michel/Fresc op gelijke hoogte in de stand om het wereldkampioenschap.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Grid Punten
1   Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha 38"44'55 3 15
2   Steve Webster   Tony Hewitt LCR-Yamaha 38"54'65 4 12
3   Masato Kumano   Helmut Diehl LCR-Yamaha 39"19'19 10
4   Markus Egloff   Urs Egloff LCR-Seel 39"27'74 5 8
5   Steve Abbott   Vince Biggs Windle-Yamaha 39"30'54 6
6   Mick Barton   Eckart Rösinger LCR-Yamaha 40"25'22 5
7   Barry Brindley   Chris Jones Windle-Yamaha 40"31'05 4
8   Bernd Scherer   Wolfgang Gess BSR-Yamaha 3
9   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 8 2
10   Graham Gleeson   David Elliott LCR-Yamaha 1
11   Dennis Bingham   Julia Bingham LCR-Yamaha
12   René Progin   Yvan Hunziker Seymaz-Yamaha
13   Hans Hügli   Markus Fährni LCR-Yamaha +3 ronden
14   Mick Boddice   Don Williams LCR-Yamaha +3 ronden
15   Rolf Biland   Kurt Waltisperg LCR-Krauser +4 ronden[9] 2
16   Derek Bayley   Brian Nixon LCR-Ricardo Z 10

Niet gefinishtBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha Ontsteking 1
  Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha Ongeval 6
  Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-Yamaha 7
  Theo van Kempen   Geral de Haas LCR-Yamaha Versnellingsbak 9

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos. Coureur Bakkenist Merk Ptn.
1   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 30
  Alain Michel   Jean-Marc Fresc Krauser-LCR-Yamaha
3   Steve Abbott   Shaun Smith en
  Vince Biggs
Windle-Yamaha 24
  Steve Webster   Tony Hewitt LCR-Yamaha
5   Markus Egloff   Urs Egloff LCR-Seel 17
6   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 14
7   Rolf Biland   Kurt Waltisperg LCR-Krauser 12
  Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha
  Masato Kumano   Helmut Diehl LCR-Yamaha|}
10   Mick Barton   Fritz Buck en
  Eckart Rösinger
LCR-Yamaha 6

Formule IBewerken

De trainingBewerken

In de training waren de Skoal-Bandit-rijders Paul Iddon en Neil Robinson (de vervanger van Chris Martin) de snelsten. Joey Dunlop had met zijn fabrieks-Honda veel geëxperimenteerd, maar was desondanks niet gelukkig met zijn derde trainingstijd. Nieuwkomer Kevin Schwantz was vooraf erg benieuwd hoe hij het met zijn tweetakt-Suzuki RG 500 zou doen tussen de zware viertaktmotoren en was dan ook blij met zijn zesde trainingstijd. De tweede in de stand om het wereldkampioenschap, Anders Andersson, blies in de training zijn fabrieks-Suzuki-blok op en moest met een vrijwel standaard blok starten.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Paul Iddon Skoal Bandit-Heron-Suzuki 2"20'47
2.   Neil Robinson Skoal Bandit-Heron-Suzuki 2"21'09
3.   Joey Dunlop Rothmans-Honda 2"21'15
4.   Martin Decker Yamaha 2"21'28
5.   Steve Parrish Yamaha 2"21'94
6.   Kevin Schwantz Heron-Suzuki 2"22'26
7.   Marco Lucchinelli Ducati 2"23'26
8.   Klaus Klein Suzuki 2"23'34
9.   Keith Huewen Suzuki 2"23'67
10.   Ernst Gschwender Suzuki 2"23'68

De raceBewerken

De Formula One reed 25 ronden en dat betekende voor de 500cc-tweetakt van Kevin Schwantz dat er in elk geval getankt moest worden. Zonder tanken de hele afstand afleggen was trouwens ook voor de zware viertakten een gok. Schwantz had wel de beste start en hij leidde na de eerste ronde zelfs nog, met de beide Skoal Bandit-Heron-Suzuki's aan zijn achterwiel. Paul Iddon maakte in de derde ronde een fout, waardoor hij een inhaalrace moest rijden. Uiteindelijk nam Joey Dunlop de leiding voor Neil Robinson, Kevin Schwantz en Kenny Irons. Dunlop moest om met zijn Honda RVF 750 de geplande tankstop te kunnen maken een flinke voorsprong opbouwen, maar die groeide slechts mondjesmaat met enkele tienden van seconden per ronde. In de veertiende ronde kwam Schwantz binnen om te tanken, een ronde later ook Dunlop. De Skoal Bandit-rijders namen de gok en bleven doorrijden, waardoor Robinson negen seconden voor Dunlop terecht kwam, met Iddon intussen al op de derde plaats. Dunlop kreeg het gat met Robinson niet meer gedicht en leek af te stevenen op de tweede plaats, maar drie ronden voor het einde liep de ketting van de Suzuki GSX-R 750 van Robinson. Zo werd Dunlop toch nog eerste. Iddon leek tweede te worden, maar in de laatste ronde werd hij in de Geert Timmerbocht nog verschalkt door Kevin Schwantz.

Uitslag Formule IBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Joey Dunlop Rothmans-Honda 59"39'17 3 15
2   Kevin Schwantz Rizla-Heron-Suzuki 59"52'19 6 12
3   Paul Iddon Skoal Bandit-Heron-Suzuki 59"52'39 1 10
4   Kenny Irons Suzuki 8
5   Anders Andersson Suzuki 6
6   Ernst Gschwender Suzuki 10 5
7   Marco Lucchinelli Ducati 7 4
8   Klaus Klein Suzuki 3
9   Trevor Nation Suzuki 2
10   Jari Suhonen Yamaha 1
11   Vesa Kultalahti Yamaha 37[10]
12   Bernd Caspers Suzuki
13   Claudio Biesele Yamaha
14   Mario Rubatto Suzuki
15   Graeme McGregor Bimota-Ducati
16   Peter Smetsers JVR-Yamaha
17   Eric Bragard Yamaha
18   Peter Rubatto Suzuki +1 ronde
19   René Rasmussen Suzuki +1 ronde
20   John Weeden Suzuki +1 ronde
21   Patrick Orban Horeon-Kawasaki +1 ronde 38[10]
22   Cees van der Endt Suzuki +1 ronde 40[10]

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Neil Robinson Skoal Bandit-Heron-Suzuki Ketting 2
  Keith Huewen Suzuki 9
  Martin Decker Yamaha Opgave[11] 4
  Henk de Vries JVR-Yamaha Ontsteking

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Steve Parrish Yamaha Blessure[12] 5
  Dirk Brand Van de Wal-Yamaha Blessure[13] 29
  Gerard Flameling Van de Wal-Yamaha Blessure[14] 28

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Dick Bemelman Yamaha
  Hans Coster Honda Blessure[15]

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Gary Padgett Padgett's-Suzuki Ongeval (†)[16]

Top tien tussenstand Formule I-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Joey Dunlop Rothmans-Honda 45
2   Anders Andersson Suzuki 28
3   Paul Iddon Skoal Bandit-Heron-Suzuki 22
4   Marco Lucchinelli Ducati 19
5   Kenny Irons Suzuki 16
6   Geoff Johnson Honda 12
  John Weeden Suzuki
  Kevin Schwantz Heron-Suzuki
9   Mario Rubatto Suzuki 11
10   Andy McGladdery Growler-Suzuki 10
Phillis Onbekend

TriviaBewerken

DiefstalBewerken

In sommige landen was diefstal uit het rennerskwartier heel gewoon, omdat er niet voldoende gecontroleerd werd op de toegang of er zelfs toegangskaarten voor het rennerskwartier werden verkocht. Zo verdwenen raceoveralls, helmen, handschoenen, gereedschappen en een enkele keer zelfs een complete racemotorfiets. Assen had dit probleem nooit gekend, maar dit jaar was het wel raak: de dames van het Hertog Jan-HuVo-Casal-team misten spullen die van de waslijn werden gestolen: vier bikini's

Pech op pech… op pechBewerken

Het zat het team van Johan van de Wal niet mee. Na een goede prestatie in Oostenrijk brak de vriendin van Dirk Brand een enkel toen ze onderweg naar Assen bij een stop uit de racebus stapte. Vervolgens moest het team dag en nacht sleutelen om twee machines raceklaar te krijgen, maar desondanks moesten Dirk Brand en Gerard Flameling beurtelings met dezelfde motorfiets trainen. Daarbij kwam eerst Dirk ten val (sleutelbeenbreuk) en vervolgens Gerard (aanhechting sleutelbeen afgescheurd).

Wayne GardnerBewerken

Wayne Gardner vertelde na de race dat hij geen idee had dat Eddie Lawson was uitgevallen. Lange tijd had hij een rode Yamaha achter zich gezien, niet wetend dat dit de machine van Rob McElnea was. Ook kwam hij terug op het vreselijke ongeluk met Franco Uncini tijdens de TT van 1983. Hij verklaarde dat hij nooit meer op een racemotor zou zijn gestapt als Uncini niet volledig hersteld zou zijn.

TeleurstellingBewerken

Mike Krauser had al voor de TT van Assen gemeld dat Rolf Biland dit keer een race zou moeten uitrijden, want anders zou er in de Belgische Grand Prix niet gestart worden. Dat bracht Biland in een moeilijk parket, want hoewel Krauser zijn grootste sponsor was, had hij ook verplichtingen ten opzichte van Rothmans. In zekere zin reed Biland - met drie ronden achterstand - de TT van Assen toch uit. Hij reed zelfs een nieuw ronderecord van 2"20"27 en dat was 1½ seconde sneller dan de poleposition-tijd van Egbert Streuer. Krauser vertrok echter meteen na de races want ook zijn 80cc-rijders hadden weer niet gewonnen. Toch werd de soep niet zo heet gegeten: Biland kwam in België gewoon aan de start.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1986
FIM wereldkampioenschap wegrace
38e seizoen (1986)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1986

Vorige race:
TT Assen 1985
TT Assen Volgende race:
TT Assen 1987
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI