Hoofdmenu openen

De Grand Prix-wegrace der Naties 1989 was de vijfde Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1989. De races werden verreden op 13- en 14 mei 1989 op het Circuito Internazionale Santamonica in Misano Adriatico. In Misano reden alle soloklassen (80 cc, 125 cc, 250 cc en 500 cc). De 125cc-klasse reed al op zaterdag 13 mei.

Circuito Internazionale Santamonica
Officiële naam G.P. d'Italia 1989, 67 G.P. Delle Nazioni
Land Vlag van Italië Italië
Datum 13- en 14 mei 1989
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Eerste Vlag van Italië Pierfrancesco Chili
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Simon Buckmaster
Derde Vlag van Duitsland Michael Rudroff
250 cc
Poleposition Vlag van Italië Luca Cadalora
Snelste ronde Vlag van Spanje Juan Garriga
Eerste Vlag van Spanje Sito Pons
Tweede Vlag van Frankrijk Jean-Philippe Ruggia
Derde Vlag van Zwitserland Jacques Cornu
125 cc
Poleposition Vlag van Nederland Hans Spaan
Snelste ronde Vlag van Spanje Àlex Crivillé
Eerste Vlag van Italië Ezio Gianola
Tweede Vlag van Nederland Hans Spaan
Derde Vlag van Italië Fausto Gresini
80 cc
Poleposition Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger
Snelste ronde Vlag van Duitsland Peter Öttl
Eerste Vlag van Spanje Jorge Martínez
Tweede Vlag van Italië Gabriele Gnani
Derde Vlag van Spanje Herri Torrontegui

AlgemeenBewerken

De Grand Prix des Nations werd ontsierd door een rijdersstaking in de 500cc-klasse omdat de coureurs het natte circuit te gevaarlijk vonden. Er was echter veel meer aan de hand. Een aantal coureurs was al tien dagen in Italië om op het circuit te trainen en zij hadden al gemerkt dat er van de beloofde verbeteringen niets terecht was gekomen. Zo was het circuit hobbelig en zelfs droog erg glad, te smal en te kort om aan het FIM-reglement te voldoen. Organisator Maurizio Flammini had een vreemd wedstrijdprogramma in elkaar gezet, met de 125cc-klasse al op zaterdag (om aan verplichtingen met Radiotelevisione Italiana te voldoen), maar op zondag was er wel tijd voor Yamaha-cupraces en demonstraties met Ford-auto's, die het circuit nog gladder maakten door rubber op het asfalt te smeren. In het zondagmiddagprogramma zat vervolgens een pauze van drie uur. In het rennerskwartier miste men waterdruk in toiletten en douches en dankzij de illegale verkoop van rennerskwartierpassen liepen er duizenden mensen rond die daar niets te zoeken hadden. Het ongenoegen was dus al groot voordat er een meter gereden was.

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

De meest opvallende prestatie in de training was de derde plaats van Pierfrancesco Chili, maar die had als enige kwalificatiebanden gebruikt. Zijn nieuwe teamgenoot Fred Merkel, die normaal in het wereldkampioenschap superbike uitkwam, deed het ook goed met een tijd in de top tien. Rob McElnea, die de geblesseerde Bubba Shobert verving, reed de twaalfde tijd. Kevin Schwantz was 0,7 seconde sneller dan Eddie Lawson en dat was op een kort circuit (3.490 meter) tamelijk veel. Freddie Spencer reed weliswaar de zevende tijd, maar hij kwam tijdens de trainingen drie keer ten val.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 1"17'424
2.   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 1"18'147
3.   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 1"18'181
4.   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"18'286
5.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"18'606
6.   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 1"18'902
7.   Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha 1"19'036
8.   Ron Haslam Pepsi-Suzuki 1"19'075
9.   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda 1"19'180
10.   Fred Merkel Gallina-HB-HRC-Honda 1"19'232

De raceBewerken

Omdat het circuit als het droog was al erg glad was, eisten de coureurs dat er op de startgrid bandenwarmers gebruikt mochten worden. Toen dat werd afgewezen eisten ze twee opwarmronden, omdat hij bijna onmogelijk was temperatuur in de banden te krijgen. Ook dat verzoek werd afgewezen. Daarmee was de toon gezet. De race werd anderhalf uur uitgesteld om te wachten tot de baan droog was, maar toen er geracet werd besloot de kopgroep (Kevin Schwantz, Wayne Rainey en Christian Sarron) na vier ronden de armen in de lucht te steken ten teken dat er regen viel. De fabrieksrijders gingen vervolgens naast elkaar rijden om te voorkomen dat een aantal privérijders de race zou voortzetten. De race werd afgevlagd en men kreeg de fabriekscoureurs pas 's avonds weer te zien toen ze een persconferentie gaven. Uitzonderingen waren Pierfrancesco Chili en Fred Merkel van het Gallina-HB-team, die voor de herstart op de baan kwamen.

Na de tweede opwarmronde stuurde Merkel zijn defecte machine de pitstraat in. Vittorio Scatola had de beste start en gleed al in de eerste bocht het gras in. Daarna ontspon zich een toertocht met Michael Rudroff en Pierfrancesco Chili op kop, maar van racen was absoluut geen sprake. Rudroff haakte af toen hij ondanks de lage snelheid een keer dwars kwam te staan en werd gepasseerd door Simon Buckmaster. Buckmaster en Rudroff finishten een halve minuut achter Chili, Marco Gentile werd vierde met anderhalve minuut achterstand en met twee ronden achterstand scoorden Andy Leuthe en Niggi Schmassman nog veel punten. Chili klom in de stand om het wereldkampioenschap van de tiende naar de vierde plaats, maar stond niet vrolijk op het podium, temeer omdat hij "hartelijk" werd toegejuicht door zijn stakende collega's.

's Avonds na de race gaven Randy Mamola, Kevin Schwantz, Eddie Lawson, Mick Doohan, Christian Sarron, Ron Haslam en rijdersvertegenwoordiger Sito Pons een toelichting voor de pers, waarbij ze opmerkelijk mild waren ten opzichte van organisator Maurizio Flammini en de schuld legden bij de FIM, die het circuit nooit had mogen homologeren. De stakers werden achteraf door de FIM beboet met een bedrag van 2.000 Zwitserse francs, maar tijdens een vergadering van de beroepscommissie tijdens de TT van Assen ging die wegens procedurefouten weer van tafel.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Startnr. Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten
1 9   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 33 59'21.035 3 20
2 35   Simon Buckmaster Team Katayama-Honda 33 59"53'306 17 17
3 14   Michael Rudroff Rallye Sport-Honda 33 59"53'634 24 15
4 32   Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha 33 1:00"59'486 19 13
5 39   Josef Doppler Honda 33 1:01"12'155 25 11
6 30   Alois Meyer Rallye Sport-Honda 32 +1 ronde 31 10
7 45   Romolo Balbi Honda 32 +1 ronde 23 9
8 37   Fernando González de Nicolás Club Cross Pozuelo-Honda 32 +1 ronde 32 8
9 43   Andreas Leuthe Librenti-Suzuki 31 +2 ronden 28 7
10 36   Niggi Schmassman Technotron-Honda 31 +2 ronden 29 6

Niet gefinishedBewerken

Startnr. Coureur Merk Ronden Oorzaak Grid
33   Fred Merkel Gallina-HB-HRC-Honda 4 Gebroken powervalve 10
22   Vittorio Scatola AVIA-Honda 4 Val 22
46   Stefan Klabacher Honda 7 30
38   Juan Manuel López Mella Xunta-Honda 6 21
3   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 4 Boycot 4
34   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 4 1
4   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 4 5
6   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 4 6
12   Randy Mamola Cagiva Corse 4 11
19   Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha 4 7
1   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 4 2
27   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda 4 9
8   Ron Haslam Pepsi-Suzuki 4 8
10   Rob McElnea Cabin-HRC-Honda 4 12
26   Norihiko Fujiwara Tech 21-Yamaha 4 14
7   Dominique Sarron ELF-ROC-HRC-Honda 4 13
31   Raymond Roche Cagiva Corse 4 18
29   Massimo Broccoli Cagiva Corse 4 16
24   Bruno Kneubühler Römer-Honda 4 20
15   Alessandro Valesi Iberna-Yamaha 4 15
16   Marco Papa Greco-Paton 2 27
41   Larry Moreno Vacondio Suzuki 2 33

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Grid
  Claude Albert Suzuki 26

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Adrien Morillas ELF-ROC-HRC-Honda [1]
  Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda Blessure[2]
  Bubba Shobert Cabin-HRC-Honda USA Gewond[3]
  Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha Blessure[3]
  Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha Gezin[4]
  Shin’ichi Itō Seed-HRC-Honda [5]
  Shunji Yatsushiro Pentax-HRC-Honda [5]
  Kunio Machii Nescafé-Yamaha [5]
  Jose Morillas Honda
  Michael Dowson Yamaha
  Fabio Biliotti Team Katayama-Honda
  John Kocinski Roberts-Yamaha Blessure[6]
  Ernst Gschwender Suzuki Deutschland
  Thierry Crine Konica Minolta-Suzuki [7]
  Cees Doorakkers Honda
  Eddie Laycock Millar-Honda
  Roger Burnett Rothmans-HRC-Honda [8]

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 71
2   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 61
3   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 47
4   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 39
5   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 37
  Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki
7   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 36
8   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 33
9   Simon Buckmaster Team Katayama-Honda 27
10   Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha 26

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

De 250cc-training was geweldig spannend. In de laatste sessie wisselde de poleposition vier keer. Uiteindelijk was Luca Cadalora de snelste, maar de eerste tien stonden binnen 1,1 seconde. Loris Reggiani reed de vijfde tijd, maar ging onderuit en daarbij brak hij twee tenen. Jean-Philippe Ruggia (gebroken teen) en Carlos Cardús (schouderblessure) kwamen samen ten val, maar konden toch in de race starten.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 1"19'75
2.   Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 1"19'84
3.   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"19'86
4.   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 1"19'92
5.   Loris Reggiani HB-HRC-Honda 1"20'03
6.   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 1"20'12
7.   Reinhold Roth HB-Shoei-HRC-Honda 1"20'45
8.   Didier de Radiguès Aprilia-Rotax 1"20'62
9.   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 1"20'76
10.   Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 1"20'85

De raceBewerken

Luca Cadalora had niets aan zijn zwaar bevochten poleposition. Hij startte erg slecht, begon aan een inhaalrace die in de laatste bocht voor start/finish eindigde met een valpartij, waarvan ook Daniel Amatriain, Urs Jücker en Bernard Schick het slachtoffer werden. Even had Martin Wimmer aan kop gereden, maar al snel namen Jean-Philippe Ruggia en Carlos Cardús beurtelings de leiding. Door elkaar uit te remmen verloren ze echter snelheid en daardoor konden Jacques Cornu, Juan Garriga en Reinhold Roth aansluiten en vormde zich een zesmans kopgroep. Op twee derde van de race nam Sito Pons de leiding over. In zijn gevecht met Cardús om de derde plaats kwam Garriga ten val. Om de eerste twee plaatsen werd gevochten door Pons en Ruggia, die elkaar tijdens de eindsprint zelfs even raakten. Pons won de race, maar Ruggia nam door het uitvallen van Cadalora de tweede plaats in het wereldkampioenschap over. Jacques Cornu wist de derde plaats nog van Cardús af te snoepen.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 40"34'485 6 20
2   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 40"34'622 3 17
3   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 40"40'600 9 15
4   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 40"42'348 4 13
5   Reinhold Roth HB-Shoei-HRC-Honda 40"42'754 7 11
6   Marcellino Lucchi Aprilia-Rotax 41"04'775 11 10
7   Iván Palazzese Aprilia-Rotax 41"06'933 16 9
8   Renzo Colleoni Aprilia-Rotax 41"07'379 13 8
9   Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 41"08'270 2 7
10   Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda 41"13'820 12 6
11   Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda 41"19'509 15 5
12   Harald Eckl Römer-Aprilia-Rotax 41"37'668 18 4
13   Alberto Rota FMI-Aprilia-Rotax 41"37'920 26 3
14   Wilco Zeelenberg Samson-Sharp-Honda 41"38'127 30 2
15   Alex Barros McDonald's-Venemotos-Yamaha 41"38'799 35 1
16   Alberto Puig Nieto-Ducados-Yamaha 41"38'995 14
17   Gary Cowan Docshop-Yamaha 41"40'051 23
18   Maurizio Vitali Honda 41"43'210 19
19   Jochen Schmid Honda 41"45'942 22
20   Erich Neumair Aprilia-Rotax 41"46'364 32
21   Bernard Haenggeli Yamaha +1 ronde 20
22   Andreas Preining Aprilia-Rotax +1 ronde 29
23   Fabio Barchitta Rudy Project-Aprilia-Rotax +1 ronde 27
24   Jean Foray Yamaha +1 ronde 36
25   Jean-François Baldé Yamaha +1 ronde 31

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha Val[9] 1
  Daniel Amatriaín Team Katayama-Ducados-HRC-Honda Val[9] 21
  Urs Jücker Yamaha Val[9] 37
  Bernard Schick Yamaha Val[9] 34
  Alain Bronec Aprilia-Rotax 28
  Didier de Radiguès Aprilia-Rotax 8
  Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha Val 10
  August Auinger Project Consult-Yamaha 25
  Hans Becker Honda 33
  Stefano Caracchi Honda 17

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Loris Reggiani HB-HRC-Honda Blessure[10] 5
  Fausto Ricci FMI-Aprilia-Rotax Blessure[11] 24

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Adrien Morillas Yamaha
  Bruno Bonhuil Yamaha
  Patrick van den Goorbergh Docshop-Yamaha
  Virginio Ferrari Gazzaniga-Rotax
  Luis Lavado Yamaha

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  John Kocinski Roberts-Yamaha [12]
  Jim Filice HRC-Honda [13]
  Toshihiko Honma Yamaha [14]
  Carlos Lavado Geen machine [15]
  Tadayuki Okada Cabin-HRC-Honda [5]
  Toshinobu Shiomori Yamaha [5]
  Daryl Beattie Honda
  Junya Arai Honda [5]

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 87
2   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 69
3   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 65
4   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 52
5   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 42
6   John Kocinski Roberts-Yamaha 40
  Reinhold Roth HB-Römer-HRC-Honda/
HB-Shoei-HRC-Honda
8   Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 32
9   Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda 25
10   Jim Filice HRC-Honda 22

125cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Tot veler verbazing reed Hans Spaan de snelste trainingstijd, maar op het gladde asfalt waren de banden belangrijk en de Dunlops van Spaan voldeden het beste. Jorge Martínez reed de tweede tijd voor Ezio Gianola, maar de Italianen waren wellicht het meest enthousiast over de vierde startplaat van oud-wereldkampioen Fausto Gresini.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 1"25'536
2.   Jorge Martínez Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 1"25'775
3.   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 1"25'795
4.   Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 1"25'996
5.   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 1"26'511
6.   Doriano Romboni Honda 1"26'862
7.   Julián Miralles Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 1"26'971
8.   Bruno Casanova FMI-Aprilia-Rotax 1"27'142
9.   Koji Takada Fukuda-Honda 1"27'182
10.   Luis Miguel Reyes Marlboro-Honda 1"27'224

De raceBewerken

Hans Spaan nam in de eerste ronde de leiding voor Ezio Gianola, Jorge Martínez en Àlex Crivillé, maar in de tweede ronde nam Gianola het over. Fausto Gresini had toen al een grote achterstand, maar was in gevecht om de vijfde plaats met Allan Scott, Robin Milton, Koji Takada, Luis Miguel Reyes, Hisashi Unemoto en Bruno Casanova. Takada en Scott raakten elkaar, waardoor de laatste ten val kwam. Intussen wisselde de kopgroep voortdurend van positie, tot de Derbi van Martínez door ontstekingsproblemen begon de stotteren en hij de pit opzocht. Zeven ronden voor de finish trok Crivillé zijn JJ Cobas onderuit, maar de strijd tussen Spaan en Gianola bleef spannend tot op de finishlijn, waar Gianola 0,1 seconde eerder overheen reed. Gresini werd derde voor Takada, die hierdoor wel naar de tweede plaats in het wereldkampioenschap klom. Spaan drong voor het eerst de top tien van het WK binnen. Hij steeg van de achttiende naar de negende positie.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 37"28'518 3 20
2   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 37"28'649 1 17
3   Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 37"59'463 4 15
4   Koji Takada Fukuda-Honda 38"01'075 9 13
5   Julián Miralles Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 38"02'289 7 11
6   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 38"03'597 14 10
7   Robin Milton Honda 38"04'628 13 9
8   Adi Stadler Honda 38"06'714 17 8
9   Bruno Casanova FMI-Aprilia-Rotax 38"07'677 8 7
10   Doriano Romboni Honda 38"07'958 6 6
11   Luis Miguel Reyes Marlboro-Honda 38"08'075 10 5
12   Herri Torrontegui Honda 38"23'861 23 4
13   Domenico Brigaglia Garelli 38"26'468 16 3
14   Robin Appleyard Honda 38"26'608 25 2
15   Lucio Pietroniro Honda 38"27'007 11 1
16   Stefan Prein Honda 38"40'715 22
17   Gastone Grassetti Aprilia-Rotax 38"40'821 26
18   Johnny Wickström Honda 38"41'372 30
19   Taru Rinne Servisco-Honda 38"41'503 18
20   Jean-Claude Selini Honda 38"43'148 21
21   Mandy Fischer Honda 38"48'441 31
22   Thierry Feuz Honda 38"51'996 20
23   Emilio Cuppini Garelli 38"56'776 24
24   Rafael Roses JJ Cobas-Rotax +1 ronde 35
25   Alfred Waibel Honda +1 ronde 34
26   Mike Leitner Honda +1 ronde 33

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax Val 5
  Jorge Martínez Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi Ontsteking 2
  Allan Scott Honda Val 15
  Stefan Dörflinger Marlboro-Aprilia-Rotax 29
  Corrado Catalano Gazzaniga-Rotax 19
  Kryszstof Galatowicz Honda 36
  Hubert Abold Honda 32
  Bady Hassaine Honda 12
  Heinz Lüthi Honda 28
  Manuel Hernández Honda 27

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Jos van Dongen Casal
  Serge Julin Honda
  Gerhard Waibel Honda
  Othmar Schuler Honda
  Alex Bedford 7Up-EMC-Rotax
  Pier Paolo Bianchi Seel

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Kenishi Yoshida Honda [5]
  Dirk Raudies Honda
  Flemming Kistrup Honda
  Masato Shima Honda [5]
  Yukata Fujiwara Honda [5]
  Kazuaki Yamashita Honda [5]
  Shin'ichi Fujiyama Honda [5]
  Kasuya Yamada Honda [16]
  Ian Saunders Honda
  Jean-Pierre Jeandat Honda
  Stuart Edwards Honda
  Gabriele Debbia Aprilia-Rotax
  Josef Fischer Honda
  Hervé Duffard Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 64
2   Koji Takada Fukuda-Honda 43
3   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 40
  Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax
5   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 35
6   Robin Milton Honda 33
7   Julián Miralles Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 30
8   Allan Scott Honda 28
9   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 25
10   Luis Miguel Reyes Marlboro-Honda 20

80cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Stefan Dörflinger veroverde de eerste startplaats op overtuigende wijze, 0,6 seconde sneller dan Jorge Martínez en Peter Öttl. Herri Torrontegui, de winnaar van de eerste race, reed slechts de vijfde tijd, nog achter Gabriele Gnani met zijn zelfbouwracertje.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 1"29'616
2.   Jorge Martínez Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 1"30'206
3.   Peter Öttl Atomic-Krauser 1"30'273
4.   Gabriele Gnani Gnani 1"31'385
5.   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser 1"31'612
6.   Bogdan Nikolov Krauser 1"32'489
7.   Jörg Seel Seel 1"32'648
8.   José Saez Krauser 1"32'688
9.   Manuel Herreros Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 1"32'906
10.   Hans Koopman Viplex-Ziegler 1"33'370

De raceBewerken

Stefan Dörflinger startte slecht en kwam in het middenveld terecht. Hij kwam in de strijd om de leiding niet meer voor, maar daar was het zonder hem ook spannend genoeg. Na wat schermutselingen bestond de kopgroep uit Jorge Martínez, Herri Torrontegui en de verrassend sterk rijdende Gabriele Gnani. Peter Öttl sloot bij deze groep aan, passeerde Gnani en ging de strijd aan met Torrontegui. Daarbij miste Öttl een bocht, waardoor hij Torrontegui ook het gras in dwong. Beiden kwamen als zesde en zevende weer terug op de baan, maar aan de kop van de race ging het alleen nog tussen Mártinez en Gnani. Torrontegui vocht zich al snel weer terug voorbij Manuel Herreros en even later voegde Öttl zich met de snelste ronde ook weer bij hem. Gnani kon Martínez goed volgen, maar verloor de aansluiting toen hij door een achterblijver geraakt werd. Op hetzelfde moment raakten achter hem Öttl en Torrontegui opnieuw. Öttl werd uitgeschakeld, maar Torrontegui had al zo veel voorsprong op Herreros dat hij zijn machine kon oprapen en derde werd. Jorge Martínez had wel veel geluk. Vlak na de finish kreeg hij een vastloper en hij werd als duopassagier van Herreros naar het erepodium gebracht.

Uitslag 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Jorge Martínez Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 33"31'930 2 20
2   Gabriele Gnani Gnani 33"36'192 4 17
3   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser 33"48'919 5 15
4   Manuel Herreros Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 33"49'835 9 13
5   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 34"00'366 1 11
6   José Saez Krauser 34"07'749 8 10
7   Giuseppe Ascareggi BBFT 34"09'730 14 9
8   Antonio Sánchez JJ Cobas-Rotax 34"16'356 15 8
9   Roberto Sassone Unimoto 34"16'536 12 7
10   Paolo Priori Krauser 34"31'196 11 6
11   Jacques Bernard Fantic 34"40'302 23 5
12   Hans Koopman Viplex-Ziegler 34"41'648 10 4
13   Stefan Kurfiss Krauser 34"42'089 16 3
14   Ralf Waldmann Seel 34"45'667 20 2
15   Jos van Dongen Casal +1 ronde 18 1
16   Jaime Mariano Banca March-Timspeed-Casal +1 ronde 21
17   Janez Pintar Eberhardt +1 ronde 25
18   Alojz Pavlič Seel +1 ronde 29
19   Paul Bordes RB +1 ronde 32
20   Stefan Brägger Casal +1 ronde 27
21   Matthias Ehinger Krauser +1 ronde 34
22   Heinz Paschen Casal +1 ronde 22
23   Reiner Koster Kroko +1 ronde 28
24   Undine Kummer Krauser +1 ronde 36

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Peter Öttl Atomic-Krauser Val 3
  René Dünki LCR-Krauser 19
  Zdravko Matulja Casal 30
  János Szabó Krauser 17
  Bert Smit Krauser 26
  Jörg Seel Seel 7
  Bogdan Nikolov Krauser 6
  Javier Arumi Krauser 33
  Reiner Scheidhauer Seel 24
  Salvatore Milano Krauser 35
  Thomas Engl Krauser 31
  Luis Alvaro Krauser 13

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Hagen Klein Ziegler
  Massimo Piazza Casal
  Chris Baert Bultaco
  Primoz Sovic Eberhardt
  Giuliano Tabanelli Casal

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Julián Miralles Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi
  Bernd Völkel Seel
  Günter Schirnhofer Krauser

Top tien tussenstand 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser 35
2   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 28
3   Manuel Herreros Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 24
4   Gabriele Gnani Gnani 23
5   Jorge Martínez Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 20
  José Saez Krauser
7   Antonio Sánchez JJ Cobas-Rotax 17
8   Peter Öttl Atomic-Krauser 15
9   Bogdan Nikolov Krauser 13
10   Paolo Priori Krauser 11

TriviaBewerken

Römer faillietBewerken

Eind april werd bekendgemaakt dat de Zwitserse helmenfabrikant Römer failliet was gegaan. Jacques Cornu en Reinhold Roth liepen daardoor een deel van hun salaris mis, maar Harald Eckl was bijna geheel afhankelijk van Römer. Roth nam geen halve maatregelen en reed in Italië al met een Shoei-helm.

Rob McElneaBewerken

Het Cabin-HRC-Honda-team beschikte over twee Honda NSR 500's uit 1988, maar Bubba Shobert was ernstig geblesseerd. Daarom nodigde men Rob McElnea uit om Shobert's machine te rijden. McElnea was echter ook een van de stakende rijders.

Gallina HondaBewerken

Roberto Gallina wilde in zijn thuis-Grand Prix goed beslagen ten ijs komen en nodigde Fred Merkel uit om als gastrijder met de 1988-Honda NSR 500 te rijden. Merkel was net als Raymond Roche even overgekomen uit het wereldkampioenschap superbike. Merkel viel echter al na de opwarmronde van het tweede deel van de race uit. Pierfrancesco Chili startte wel, onder druk van sponsor HB, zoals de persvoorlichter van HB Dieter Stappert na de race zelf vermeldde.

CagivaBewerken

Ook Cagiva Corse kwam met het grootst mogelijke team naar Misano, door testrijder Massimo Broccoli in te zetten, maar daarnaast ook oud-fabriekscoureur Raymond Roche te lenen van het superbike-team van Ducati.

Yamaha InternationalBewerken

Yamaha International (Tech 21-Yamaha), had Norihiko Fujiwara naar Italië gestuurd om Tadahiko Taira te vervangen. Taira reed net als in het seizoen 1988 niet alle races om meer bij zijn gezin te zijn en om in Japan testwerk te verrichten.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1989
FIM wereldkampioenschap wegrace
41e seizoen (1989)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1989

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1988
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1990
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI