Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1982

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1982 was de derde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1982. De races werden verreden op 9 mei 1982 op het Circuit Paul Armagnac nabij Nogaro, Frankrijk. Deze Grand Prix werd door vrijwel alle toprijders geboycot, waarna de jury zware straffen oplegde. Het eindresultaat was dat bijna alle straffen door de wegracecommissie van de FIM werden ingetrokken, de jury, de organisatie en de Franse motorsportbond (FFM) een waarschuwing kregen en er nooit meer op Nogaro geracet werd in het kader van het wereldkampioenschap.

Circuit Paul Armagnac
Officiële naam Championnat du Monde, Grand Prix de France
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum 9 mei 1982
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Jean Lafond
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Michel Frutschi
Eerste Vlag van Zwitserland Michel Frutschi
Tweede Vlag van Frankrijk Frank Gross
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Parrish
350 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé
Snelste ronde Vlag van België Didier de Radiguès
Eerste Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé
Tweede Vlag van België Didier de Radiguès
Derde Vlag van Australië Jeffrey Sayle
250 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Patrick Igoa
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé
Eerste Vlag van Frankrijk Jean-Louis Tournadre
Tweede Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé
Derde Vlag van Australië Jeffrey Sayle
125 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Jean-Claude Selini
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Jean-Claude Selini
Eerste Vlag van Frankrijk Jean-Claude Selini
Tweede Vlag van Finland Johnny Wickström
Derde Vlag van Argentinië Hugo Vignetti
Rijdersstaking: feiten en gevolgen
1978
  • Franse GP voor het eerst op Nogaro: veel valpartijen door slecht wegdek, te klein rennerskwartier, niet voldoende tribuneplaatsen voor het publiek
juli 1981
aug 1981
  • Coureurs protesteren tijdens de Britse GP mondeling tegen de toewijzing van Nogaro.
  • De Franse bond en de organisatie beloven mondeling verbeteringen aan te brengen aan het wegdek en de accommodatie.
voorjaar 1982
  • Rijdersvertegenwoordiger Franco Uncini is niet aanwezig op het FIM-voorjaarscongres.
  • Organisator André Divies is er wel en verklaart dat hij de kosten van de renovatie van het circuit niet kan betalen voordat de inkomsten van een Grand Prix binnen zijn.
2 mei 1982
  • Franco Uncini verklaart op de woensdag voor de Franse Grand Prix het circuit te gaan bekijken.
4 mei 1982
  • De organisatie houdt de poorten gesloten voor teams die rechtstreeks vanaf Oostenrijk naar Frankrijk zijn gereden en een dag te vroeg aankomen.
5 mei 1982
  • Teams arriveren in Nogaro en constateren een slecht wegdek, te klein rennerskwartier, te weinig water- en stroompunten, onvoldoende sanitaire voorzieningen.
6, 7 en 8 mei 1982
  • Een aantal coureurs weigeren zelfs te trainen, Carlos Lavado en Toni Mang vertrekken. Suzuki en Yamaha hebben last van gebroken frames met hun 500cc-fabrieksracers. Zij verbieden hun fabrieksrijders te starten.
  • Honda en Kawasaki verbieden hun 500cc-fabrieksrijders te starten omdat ze niet willen profiteren van de situatie.
  • Coureurs starten een handtekeningenactie onder hun collega's om de Grand Prix te boycotten wegens:

1.: De algemene staat van het circuit en het rennerskwartier,

2.: het hobbelige wegdek,

3.: sanitaire voorzieningen (te weinig en niet schoon),

4.: gevaarlijke en onvoldoende stroomvoorziening,

5.: brandgevaar in het rennerskwartier, ook beperkte vluchtwegen door overbevolking.

Ze wordt ondertekend door Kork Ballington, Graeme Crosby, Boet van Dulmen, Bernard Fau, Takazumi Katayama, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Jack Middelburg, Loris Reggiani, Kenny Roberts, Barry Sheene, Freddie Spencer, Franco Uncini, Leandro Becheroni en Seppo Rossi. Een aantal privérijders voelt zich geïntimideerd en tekent met tegenzin. De actie omvat nu ook de 125-, 250- en 350cc-klasse, hoewel de meeste rijders daar geen problemen met het circuit hebben. Ze worden geacht "solidair" te zijn. Ángel Nieto zet collega's onder druk en beledigt de organisatie.

  • Het team van Suzuki-HB (Gallina) geeft een persverklaring uit waarin men mede namens Honda, Kawasaki en Yamaha de staking ondersteunt en de FIM verzoekt de resultaten van de Franse Grand Prix niet te laten meetellen voor het wereldkampioenschap.
9 mei 1982
  • De racedag. In de 500cc-klasse staan twee fabrieksmotoren aan de start: de Sanvenero van Michel Frutschi en de Morbidelli van Giovanni Pelletier, die onder normale omstandigheden kansloos zijn. In de 250cc-klasse hebben Saul en Fernandez niet getraind en ze zijn dus ook niet gekwalificeerd. Baldé leidt de race vanaf het begin, maar wil niet winnen en laat Jean-Louis Tournadre voorgaan. In de 350cc-klasse worden Eric Saul, Patrick Fernandez en Didier de Radiguès door hun Franse sponsoren gedwongen te starten, maar Saul zet tijdens de race zijn motor demonstratief aan de kant, net als Patrick Fernandez. Jean-François Baldé wil wel rijden en doet dat ook, maar hij wil niet winnen (en zo profiteren van de afwezigheid van concurrenten). Hij wil de overwinning laten aan de Radiguès, maar die weigert hem voorbij te rijden. In de 125cc-race zetten August Auinger en Pier Paolo Bianchi hun machine volgens afspraak aan de kant.
  • Nog dezelfde dag vaardigt de Sportcommissie van de FIM zware straffen uit:

1.: Voor de stakende fabrieksrijders + enkele privérijders als Boet van Dulmen, Jack Middelburg en Seppo Rossi: 10.000 Zwitserse frank boete + 2 maanden voorwaardelijke schorsing wegens zonder geldige reden niet deelnemen aan de trainingen en de races.

2.: Toni Mang, Carlos Lavado en nog een aantal toprijders uit de 250- en de 350cc-klasse: 10.000 Zwitserse frank boete + 2 maanden voorwaardelijke schorsing wegens zonder geldige reden niet deelnemen aan de races (een aantal van hen had wel getraind).

3.: Ángel Nieto: 10.000 Zwitserse Frank boete + 2 maanden voorwaardelijke schorsing wegens zonder geldige reden niet deelnemen aan de trainingen en de races + 3.000 Zwitserse Frank wegens onbeschoft optreden tegen organisatie, jury en andere coureurs.

juni 1982
  • De wegracecommissie van de FIM scheldt alle straffen kwijt, met uitzondering van een boete van 1.000 Zwitserse frank voor Ángel Nieto wegens onbeschoft optreden.
  • De wegracecommissie van de FIM deelt drie waarschuwingen uit: Aan de Franse motorsportbond, de organisatie van de Grand Prix en aan de voorzitter van de jury, de Italiaan Mazzi.

AlgemeenBewerken

Dat het circuit van Nogaro niet geschikt was voor motorraces was al tijdens de Franse GP van 1978 gebleken, toen er tientallen valpartijen door het slechte wegdek waren geweest. Toen Nogaro een toewijzing kreeg voor 1982 hadden de rijders zich daar al tijdens de Britse Grand Prix van '81 over opgewonden, maar tijdens het FIM-congres in het voorjaar van 1982 in Tokyo was rijdersvertegenwoordiger Franco Uncini niet aanwezig. De voorzitter van de organiserende club André Divies was daar wél. Hij verklaarde dat de club alles in het werk stelde om de baan eerder dan gepland (1983) in orde te maken, maar dat zou 2 miljoen Franse franks kosten. Uncini bleef nogal laconiek: na de Grand Prix van Oostenrijk verklaarde hij dat hij de woensdag voor de Franse Grand Prix "wel even ging kijken". Dat was te laat: alle belangrijke 500cc-fabrieksteams verboden hun rijders te starten omdat de fragiele frames, die 10 tot 15 kg lichter waren dan die van de productieracers, op het slechte wegdek zouden breken. Daarmee waren de fabrieksrijders uitgeschakeld, maar door een handtekeningenactie, bedreigingen en intimidatie tekenden uiteindelijk ook veel privérijders, zelfs die in de lichtere klassen, die de problemen van de scheurende frames beslist niet kenden. Het leidde aanvankelijk tot hoge geldboetes en voorwaardelijke schorsingen, die uiteindelijk bijna allemaal werden teruggedraaid. Nogaro kreeg nooit meer een Grand Prix toegewezen.

500 ccBewerken

Nu de top vijftien uit het klassement deelnamen aan de boycot kon de 500cc-race zonder scheve gezichten en verwijten worden gereden, met slechts twee fabrieksracers aan de start, de Sanvenero en de Morbidelli. Het gaf de Amerikaanse Gina Bovaird de gelegenheid zich als eerste vrouw te kwalificeren voor een 500cc-WK-race, maar ze viel al in de 11e ronde. In de race kon alleen Lorenzo Ghiselli Michel Frutschi een tijdje bedreigen, maar hij viel uiteindelijk terug naar de 12e plaats en Frutschi won met 9 seconden voorsprong op Frank Gross en 14 seconden op Steve Parrish.

Uitslag 500 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Michel Frutschi Sanvenero 57:22.410 4 15
2   Franck Gross Suzuki +9.130 11 12
3   Steve Parrish Yamaha +14.640 10 10
4   Sergio Pellandini Suzuki +17.810 5 8
5   Stuart Avant Suzuki +18.120 15 6
6   Guido Paci Yamaha +27.580 16 5
7   Philippe Robinet Suzuki +33.930 9 4
8   Chris Guy Suzuki +37.620 8 3
9   Andreas Hofmann Suzuki +51.600 6 2
10   Philippe Coulon Suzuki +53.730 18 1
11   Wolfgang Von Muralt Suzuki +59.250 7
12   Lorenzo Ghiselli Suzuki +1:00.830 13
13   Peter Sjöström Suzuki +1:10.550 26
14   Børge Nielsen Suzuki +1:11.510 20
15   Giovanni Pelletier Morbidelli +1 ronde 17
16   Marco Papa Suzuki +1 ronde 19
17   Marco Greco Suzuki +2 ronden 28
18   Jon Ekerold Suzuki +2 ronden 12
DNF   Louis-Luc Maisto Suzuki 25
DNF   Gina Bovaird Suzuki Val[1] 27
DNF   Christian Le Liard Suzuki 22
DNF   Jean Lafond Fior 1
DNF   Leandro Becheroni Suzuki 2
DNF   Guy Bertin Sanvenero 23
DNF   Raymond Roche Suzuki 3
DNF   Maurice Coq Suzuki 24
DNF   Bernard Fau[2] Suzuki 14
DNF   Víctor Palomo Suzuki 21
DNS   Kork Ballington Kawasaki Boycot
DNS   Graeme Crosby Marlboro-Yamaha Boycot
DNS   Boet van Dulmen Suzuki Boycot[3]
DNS   Marc Fontan Sonauto-Yamaha Boycot[4]
DNS   Takazumi Katayama RSC-Honda Boycot
DNS   Marco Lucchinelli RSC-Honda Blessure[5]
DNS   Randy Mamola HB-Suzuki Boycot
DNS   Jack Middelburg Ergon-Suzuki Boycot[6]
DNS   Loris Reggiani Gallina-Suzuki Boycot
DNS   Kenny Roberts Yamaha Boycot[7]
DNS   Seppo Rossi Suzuki Boycot
DNS   Barry Sheene John PLayer-Yamaha Boycot[8]
DNS   Freddie Spencer RSC-Honda Boycot
DNS   Franco Uncini Gallina-Suzuki Boycot

Top tien WK-tussenstand 500 ccBewerken

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1   Kenny Roberts Yamaha 25
2   Barry Sheene John Player-Yamaha 24
3   Franco Uncini Gallina-Suzuki 23
4   Michel Frutschi Sanvenero 15
5   Franck Gross Suzuki 12
6   Freddie Spencer RSC-Honda 10
  Steve Parrish Yamaha
8   Graeme Crosby Marlboro-Yamaha 8
  Sergio Pellandini Suzuki
10   Takazumi Katayama RSC-Honda 7

350 ccBewerken

Mang, Lavado, Saul en Fernandez boycotten ook de 350cc-race, maar na de tweede plaats van Baldé in de 250cc-race verklaarde Didier de Radiguès pas te zullen stoppen als Baldé dat ook deed. Dat leverde een wat vreemde race op, met Baldé aan de leiding, terwijl hij zijn best deed al rijdend tot overeenstemming met De Radiguès te komen. Met handgebaren probeerde hij de Belg de bewegen in te halen óf samen te stoppen. De Radiguès bleef echter volgen, wachtend tot Baldé zijn motor aan de kant zou zetten. Toen hij uiteindelijk toch wilde aanvallen brak zijn achterframe waardoor het zitje op de achterband kwam. Zo reed Baldé als eerste over de finish, gevolgd door De Radiguès en op wat grotere afstand door Jeffrey Sayle. Een zeer geëmotioneerde Didier de Radiguès verdween meteen in het rennerskwartier en liet zich ook bij de huldiging niet zien. Baldé had al verklaard dat hij positief zou reageren op een eventueel verzoek van Carlos Lavado of Toni Mang om in de GP van Tsjecho-Slowakije niet te starten, zodat de ongelijkheid rechtgetrokken zou kunnen worden.

Uitslag 350 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Jean-François Baldé Kawasaki 51:57.960 15
2   Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha +0.500 12
3   Jeffrey Sayle Armstrong +9.090 10
4   Alan North Bimota-Yamaha +12.240 8
5   Martin Wimmer Yamaha +15.080 6
6   Herbert Hauf Kawasaki +40.640 5
7   Wolfgang Von Muralt Bimota-Yamaha +42.600 4
8   Jacques Cornu Yamaha +56.160 3
9   Tony Head Yamaha +1:00.790 2
10   Mar Schouten Yamaha +1:19.090 1
11   Massimo Matteoni Bimota-Yamaha +1:20.130
12   Marie-Paul Violland Yamaha +1 ronde
13   Jean-Michel Mattioli Yamaha
14   Harald Eckl Yamaha
15   Bengt Elgh Yamaha
16   Christer Eliasson Yamaha
17   Con Law Yamaha
18   Graeme McGregor Yamaha
DNF   Eric Saul Chevallier-Yamaha Boycot[9]
DNS   Carlos Lavado Yamaha Boycot
DNS   Toni Mang Kawasaki Boycot
DNQ   Patrick Fernandez Bimota-Bartol Boycot

Top tien WK-tussenstand 350 ccBewerken

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1   Jean-François Baldé Kawasaki 27
2   Eric Saul Chevallier-Yamaha 23
3   Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha 22
4   Jacques Cornu Yamaha 15
  Carlos Lavado Yamaha
6   Alan North Bimota-Yamaha 13
7   Toni Mang Kawasaki 12
  Jeffrey Sayle Armstrong
9   Patrick Fernandez Bimota-Bartol 10
10   Wolfgang von Muralt Bimota-Yamaha 8
  Siegfried Minich Yamaha

250 ccBewerken

Na alle ophef over de rijdersstaking moest de eerste 250cc-race van het seizoen ook de Franse Grand Prix openen. Zonder Toni Mang en Carlos Lavado, die al naar huis waren, en Patrick Fernandez en Eric Saul, die niet getraind hadden en dus ook niet gekwalificeerd waren. Didier de Radiguès kreeg van zijn sponsor opdracht te starten en Jean-François Baldé wilde per se rijden: "Ik ben Fransman, dit is de Franse Grand Prix en ik heb Franse sponsors". Of De Radiguès de race had willen uitrijden is niet bekend, want toen hij na een ronde stopte liep zijn motor slecht. Baldé wilde echter niet profiteren van de afwezigheid van de concurrentie. Hij liet zich aanvankelijk naar het middenveld terugzakken waardoor de strijd aan kop ging tussen Jeffrey Sayle en Jean-Louis Tournadre. Baldé wilde wel laten zien hoe sterk hij was en vocht zich weer terug naar de leiding, die hij - naar eigen zeggen vrijwillig - weer afstond aan Tournadre.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Jean-Louis Tournadre Yamaha 51:09.350 15
2   Jean-François Baldé Kawasaki +0.490 12
3   Jeffrey Sayle Armstrong +0.760 10
4   Roland Freymond MBA +17.890 8
5   Jacques Cornu Yamaha +26.410 6
6   Jean-Louis Guignabodet Kawasaki +29.050 5
7   Gabriel Gabria Yamaha +32.040 4
8   Tony Head Waddon-Rotax +33.250 3
9   Martin Wimmer Spondon-Yamaha +43.750 2
10   Massimo Matteoni Bimota-Yamaha +48.710 1
11   Patrick Chatelet Yamaha
12   Eero Hyvärinen Yamaha
13   Christian Estrosi Pernod +1 ronde
14   Pierluigi Aldrovandi Yamaha
DNQ   Eric Saul Chevallier-Yamaha Boycot
DNQ   Patrick Fernandez Bimota-Bartol Boycot
DNF   Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha
DNS   Thierry Espié Pernod Val in opwarmronde
DNS   Jean-Marc Toffolo Rotax Boycot
DNS   Carlos Lavado Yamaha Boycot
DNS   Toni Mang Kawasaki Boycot
DNQ   Patrick Fernandez Bimota-Bartol Boycot
DNF   Hervé Guilleux Onbekend
DNF   Christian Sarron Yamaha
DNF   Sito Pons Cobas-Rotax
DNF   Patrick Igoa Onbekend

Top tien WK-tussenstand 250 ccBewerken

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1   Jean-Louis Tournadre Yamaha 15
2   Jean-François Baldé Kawasaki 12
3   Jeffrey Sayle Armstrong 10
4   Roland Freymond MBA 8
5   Jacques Cornu Yamaha 6
6   Jean-Louis Guignabodet Kawasaki 5
7   Gabriel Gabria Yamaha 4
8   Tony Head Waddon-Rotax 3
9   Martin Wimmer Spondon-Yamaha 2
10   Massimo Matteoni Bimota-Yamaha 1

125 ccBewerken

Zonder de stakende toprijders verliep de 125cc-race enigszins saai. Jean-Claude Selini moest in het begin nog vechten tegen Johnny Wickström en Iván Palazzese, maar die laatste gaf tegen het einde van de race op (werd als 21e geklasseerd) en Wickström had op het einde ruim 30 seconden achterstand.

Uitslag 125 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Jean-Claude Selini MBA 45:47.780 15
2   Johnny Wickström MBA +30.220 12
3   Hugo Vignetti Sanvenero +37.480 10
4   Willy Pérez MBA +40.450 8
5   Matti Kinnunen MBA +48.480 6
6   Alfred Waibel MBA +59.240 5
7   Gerhard Waibel Seel-MBA +59.600 4
8   Olivier Liégeois Sanvenero +1:03.930 3
9   Alex Bedford MBA +1 ronde 2
10   Esa Kytölä MBA +1 ronde 1
11   Per-Edvard Carlsson MBA
12   Jacky Hutteau MBA
13   Henk van Kessel MBA
14   Lucio Pietroniro MBA
15   Jan Bäckström MBA
16   Andrés Sánchez-Marín MBA
17   Paul Bordes MBA
18   Frédéric Michel MBA
19   Werner Schmied MBA
20 Wirtz MBA
21   Iván Palazzese MBA
DNF   Maurizio Vitali MBA Val
DNF   Pierluigi Aldrovandi MBA Val
DNF   August Auinger Bartol-MBA Boycot[10]
DNF   Pier Paolo Bianchi Sanvenero Boycot[11]
DNS   Bruno Kneubühler MBA Boycot
DNS   Eugenio Lazzarini Garelli Boycot
DNS   Hans Müller MBA Boycot
DNS   Ángel Nieto Garelli Boycot
DNS   Ricardo Tormo Sanvenero Boycot

Top tien WK-tussenstand 125 ccBewerken

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1   Ángel Nieto Garelli 30
2   August Auinger Bartol-MBA 20
3   Willy Pérez MBA 18
4   Pier Paolo Bianchi Sanvenero 15
  Jean-Claude Selini MBA
6   Hugo Vignetti Sanvenero 14
7   Ricardo Tormo Sanvenero 12
  Johnny Wickström MBA
9   Hans Müller MBA 8
10   Alfred Waibel MBA 7
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1982
FIM wereldkampioenschap wegrace
34e seizoen (1982)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1982

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1981
Grand Prix-wegrace van Frankrijk Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1983
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI