Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Duitsland 1989

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1989 was de zesde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1989. De races werd verreden op 28 mei 1989 op de Hockenheimring nabij Hockenheim (Baden-Württemberg). In deze Grand Prix kwamen alle klassen aan de start.

Wayne Rainey won de 500cc-race
Wayne Rainey won de 500cc-race
Officiële naam Großer Preis von Deutschland
Land Vlag van Duitsland Duitsland
Datum 28 mei 1989
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Eerste Vlag van Verenigde Staten Wayne Rainey
Tweede Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Derde Vlag van Australië Mick Doohan
250 cc
Poleposition Vlag van Duitsland Helmut Bradl
Snelste ronde Vlag van Spanje Sito Pons
Eerste Vlag van Spanje Sito Pons
Tweede Vlag van Duitsland Reinhold Roth
Derde Vlag van Japan Masahiro Shimizu
125 cc
Poleposition Vlag van Italië Ezio Gianola
Snelste ronde Vlag van Spanje Julián Miralles
Eerste Vlag van Spanje Àlex Crivillé
Tweede Vlag van Italië Ezio Gianola
Derde Vlag van Spanje Julián Miralles
80 cc
Poleposition Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger
Snelste ronde Vlag van Duitsland Peter Öttl
Eerste Vlag van Duitsland Peter Öttl
Tweede Vlag van Spanje Manuel Herreros
Derde Vlag van Spanje Herri Torrontegui
Zijspan
Poleposition Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Webster/Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Hewitt
Snelste ronde Vlag van Nederland Egbert Streuer/Vlag van Nederland Geral de Haas
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Webster/Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Hewitt
Tweede Vlag van Nederland Egbert Streuer/Vlag van Nederland Geral de Haas
Derde Vlag van Japan Masato Kumano/Vlag van Zwitserland Markus Fährni

AlgemeenBewerken

De Grand Prix van Duitsland werd geopend door het afscheidsrondje van Toni Mang, die met de net geïntroduceerde BMW K 1 een rondje reed met Bondskanselier Helmut Kohl als duopassagier. Voor aanvang van de eerste race (80 cc) was er een kleine demonstratie met spandoeken van 80cc-rijders die hun klasse voor de toekomst wilden behouden. De FIM was voornemens deze klasse met ingang van het seizoen 1990 te laten vervallen. De Grand Prix werd overschaduwd door de dood van de Venezolaanse coureur Iván Palazzese.

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

In Hockenheim werd duidelijk dat de 500cc-machines sinds 1987 veel sneller waren geworden. Het oude ronderecord (2"05'50) van Wayne Gardner werd door de top elf in de trainingen gebroken. Kevin Schwantz was zelfs drie volle seconden sneller. Men verwachtte door het warme weer wel problemen met de banden en de brandstofconsumptie[1]. Cagiva kwam echter duidelijk tekort. Randy Mamola moest genoegen nemen met een topsnelheid die 25 km/uur lager lag dan die van zijn concurrenten en reed slechts de veertiende tijd.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 2"02'52
2.   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 2"02'82
3.   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 2"02'91
4.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 2"03'46
5.   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 2"03'72
6.   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda 2"03'86
7.   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 2"04'11
8.   Ron Haslam Pepsi-Suzuki 2"04'65
9.   Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha 2"04'84
10.   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 2"04'95

De raceBewerken

Op het hogesnelheidscircuit van Hockenheim bleek hoezeer de verschillende merken qua snelheid naar elkaar toe gegroeid waren. Een enorme kopgroep brak langzaam uiteen met drie man op kop: Eddie Lawson (Honda), Wayne Rainey (Yamaha) en Kevin Schwantz (Suzuki). De achtervolgende groep bestond uit Christian Sarron (Yamaha), Mick Doohan en Pierfrancesco Chili (beiden Honda). Schwantz bleef bijna de hele race achter Lawson en Rainey, maar leek toch wat over te hebben: een gat, ontstaan doordat hij gehinderd werd door een aantal achterblijvers, reed hij binnen een halve ronde weer dicht. In de elfde ronde gaf zijn Suzuki echter de geest. In de laatste ronde werd Lawson door Rainey uitgeremd in de Agip-Kurve. Mick Doohan scoorde zijn eerste podiumplaats. Hij was in gevecht geweest met Sarron, die echter brandstofproblemen kreeg, waar Chili weer van kon profiteren.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 39"14'75 2 20
2   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda +0'27 3 17
3   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda +20'71 6 15
4   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda +25'72 5 13
5   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha +37'00 4 11
6   Norihiko Fujiwara Tech 21-Yamaha +42'98 11 10
7   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha +43'54 10 9
8   Dominique Sarron ELF-ROC-HRC-Honda +44'98 13 8
9   Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha +53'02 9 7
10   Rob McElnea Cabin-HRC-Honda +1"08'53 12 6
11   Ernst Gschwender Suzuki Deutschland +1 ronde 15 5
12   Randy Mamola Cagiva Corse +1 ronde 14 4
13   Alessandro Valesi Iberna-Yamaha +1 ronde 16 3
14   Simon Buckmaster Team Katayama-Honda +1 ronde 18 2
15   Bruno Kneubühler Römer-Honda +1 ronde 19 1
16   Hansjoerg Butz Honda +1 ronde 22
17   Rachel Nicotte Ville de Plaisir-Jacadi-Chevallier-Honda +1 ronde 20
18   Vittorio Scatola AVIA-Honda +1 ronde 23
19   Juan López Mella Xunta-Honda +1 ronde 32
20   Petr Schleef Honda +1 ronde 24
21   Michael Rudroff Rallye Sport-Honda +1 ronde 17
22   Josef Doppler Honda +1 ronde 25
23   Peter Lindén Flygvapnet-Eurovan Germany-Honda +1 ronde 28
24   Stefan Klabacher Honda +1 ronde 30
25   Helmut Schütz Honda +1 ronde 31
26   Hans Klingebiel Suzuki +1 ronde 33

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Ronden Oorzaak Grid
  Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 15 Krukas 1
  Georg Robert Jung Honda 15 21
  Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 12 Val[2] 7
  Martin Trösch Honda 11 36
  Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha 7 27
  Alois Meyer Rallye Sport-Honda 5 29
  Ron Haslam Pepsi-Suzuki 3 Gebroken kettingwiel 8
  Roland Busch Honda 2 35
  Niggi Schmassmann Technotron-Honda 2 26
  Karl Dauer Honda 1 34

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Fernando Gonzalez de Nicolás Club Cross Pozuelo-Honda
  Walther Maier Honda
  Andreas Leuthe Librenti-Suzuki
  Marco Papa Greco-Paton
  Vincenzo Cascino Nolan-Suzuki

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Adrien Morillas ELF-ROC-HRC-Honda [3]
  Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda Blessure[4]
  Shin’ichi Itō Seed-HRC-Honda [5]
  Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha Gezin[6]
  Shunji Yatsushiro Pentax-HRC-Honda [5]
  Kunio Machii Nescafé-Yamaha [5]
  Jose Morillas Honda
  Bubba Shobert Cabin-HRC-Honda USA Gewond[7]
  Romolo Balbi Honda
  Massimo Broccoli Cagiva Corse
  Michael Dowson Yamaha
  Fabio Biliotti Team Katayama-Honda
  John Kocinski Roberts-Yamaha Blessure[8]
  Thierry Crine Konica Minolta-Suzuki [9]
  Cees Doorakkers Honda
  Eddie Laycock Millar-Honda
  Roger Burnett Rothmans-HRC-Honda [10]

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 91
2   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 78
3   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 58
4   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 52
5   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 46
6   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 37
7   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 36
8   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 33
9   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda 31
10   Simon Buckmaster Team Katayama-Honda 29

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Op een circuit als Hockenheim, waar het vooral op topsnelheid aankwam, bleken de Yamaha's 6 tot 8 km/uur snelheid tekort te komen. Luca Cadalora kon dat nog een beetje verhullen door twee ronden in de slipstream van Sito Pons te bljiven hangen en hij reed de zesde tijd. Jean-Philippe Ruggia (12e) en Juan Garriga (18e) konden niet meekomen en waren zelfs langzamer dan de goed getunede Yamaha TZ 250 van Hans Becker, die tiende werd.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda 2"11'04
2.   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 2"11'17
3.   Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 2"11'27
4.   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 2"11'47
5.   Reinhold Roth HB-Shoei-HRC-Honda 2"11'53
6.   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 2"11'82
7.   Didier de Radiguès Aprilia-Rotax 2"12'13
8.   Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda 2"12'38
9.   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 2"12'44
10.   Hans Becker Yamaha 2"12'89

De raceBewerken

Toedracht van het ongeval

Het ongeval gebeurde aan het einde van de tweede ronde tussen de Agip-Kurve (bocht 12) en de Sachs-Kurve (bocht 13) in het zogenaamde "Motodrom", het stadiongedeelte van de Hockenheimring. De toedracht werd opgemaakt uit getuigenverklaringen, want de camera's volgden op het moment van het gebeurde de kopgroep. Zeker is dat de Aprilia van Andy Preining vastliep. Preining stak zijn hand op ten teken dat hij langzaam reed, waarop Iván Palazzese van zijn lijn afweek om Preining te ontwijken. Daarbij raakte hij Bruno Bonhuil en beiden kwamen met hoge snelheid ten val. Coureurs en motorfietsen lagen op de baan en Fabio Barchitta kon de ravage niet meer ontwijken en is mogelijk ook op Palazzese ingereden. De baancommissarissen adviseerden de wedstrijdleiding telefonisch om de wedstrijd te staken, maar kregen geen antwoord. Virginio Ferrari, alleen gewaarschuwd door gele vlaggen, stopte op de plaats van het ongeval en hij was de eerste die probeerde hulp te verlenen aan Palazzese. Dat mocht echter niet baten, net zomin als de later door hulpverleners toegepaste hartmassage. Palazzese, die dit jaar naast Didier de Radiguès fabrieksrijder voor Aprilia was, overleed in het ziekenhuis.

Al in de tweede ronde van de 250cc-race gebeurde er een ernstig ongeval (zie kader), waarbij Iván Palazzese het leven verloor en Fabio Barchitta en Bruno Bonhuil ernstig gewond raakten. De race werd afgebroken, maar het lot van Palazzese, die in het universiteitsziekenhuis van Heidelberg overleed, was op het circuit nog niet bekend. Daarom ging het veld vrijwel volledig opnieuw van start, inclusief Palazzese's teamgenoot Didier de Radiguès. Er ontstond een gevecht tussen zes man: Reinhold Roth, Helmut Bradl, Sito Pons, Carlos Cardús, Masahiro Shimizu en Jacques Cornu. Allemaal Honda-coureurs, want de Yamaha YZR 250's waren te traag voor dit circuit. Er werd voortdurend van positie gewisseld, maar Sito Pons trok aan het langste eind. Zijn achtervolgers passeerden de streep binnen anderhalve seconde. De snelste Aprilia's (Martin Wimmer en Didier de Radiguès) vielen allebei uit door gebroken krukassen.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 35"29'34 2 20
2   Reinhold Roth HB-Shoei-HRC-Honda +0'36 5 17
3   Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda +0'48 8 15
4   Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda +0'83 1 13
5   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda +1'17 4 11
6   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España +1'27 9 10
7   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha +14'42 12 9
8   Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha +14'86 18 8
9   Loris Reggiani HB-HRC-Honda +26'32 15 7
10   Jochen Schmid Honda +26'86 14 6
11   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha +27'21 6 5
12   Alain Bronec Aprilia-Rotax +27'32 33 4
13   Harald Eckl Römer-Aprilia-Rotax +27'70 11 3
14   Wilco Zeelenberg Samson-Sharp-Honda +28'11 27 2
15   Hans Becker Yamaha +28'23 10 1
16   Renzo Colleoni Aprilia-Rotax +28'58 21
17   Gary Cowan Docshop-Yamaha +1"08'11 17
18   Bernard Schick Yamaha +1"08'33 23
19   August Auinger Project Consult-Yamaha +1"15'56 24
20   Bernd Kassner Yamaha +1"15'88 28
21   Adrien Morillas Yamaha +1"15'96 19
22   Engelbert Neumair Aprilia-Rotax +1"16'38 37
23   Alberto Puig Nieto-Ducados-Yamaha +1"16'66 34
24   Stefano Caracchi Honda +1"16'95 22
25   Jean-François Baldé Yamaha +1 ronde 26

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax Krukas[11] 3
  Didier de Radiguès Aprilia-Rotax Krukas[12] 7
  Andreas Preining Aprilia-Rotax 13
  Alberto Rota FMI-Aprilia-Rotax 16
  Fabio Barchitta Rudy Project-Aprilia-Rotax Val[13] 20
  Iván Palazzese Aprilia-Rotax Val (†) 25
  Andrew Leisner Honda 40
  Virginio Ferrari Gazzaniga-Rotax 29
  Maurizio Vitali Honda 30
  Daniel Amatriaín Team Katayama-Ducados-HRC-Honda 31
  Nigel Bosworth Aprilia-Rotax 32
  Bernard Haenggeli Yamaha 35
  Bruno Bonhuil Yamaha Val[13] 36
  Jean Foray Yamaha 38
  Massimo Matteoni Yamaha 39

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Manfred Herweh Yamaha
  Alex Barros McDonald's-Venemotos-Yamaha
  Frédéric Protat Aprilia-Rotax
  Patrick van den Goorbergh Docshop-Yamaha
  Fausto Ricci FMI-Aprilia-Rotax

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  John Kocinski Roberts-Yamaha [14]
  Toshihiko Honma Yamaha [15]
  Jim Filice HRC-Honda [16]
  Carlos Lavado Geen machine [17]
  Marcellino Lucchi Aprilia-Rotax
  Tadayuki Okada Cabin-HRC-Honda [5]
  Toshinobu Shiomori Yamaha [5]
  Daryl Beattie Honda
  Junya Arai Honda [5]

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 107
2   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 78
3   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 70
4   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 62
5   Reinhold Roth HB-Römer-HRC-Honda/
HB-Shoei-HRC-Honda
57
6   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 53
7   John Kocinski Roberts-Yamaha 40
  Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha
  Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda
10   Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda 31

125cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Honda had Ezio Gianola en Hans Spaan van wat snelle onderdelen voorzien, maar Taru Rinne kreeg ook speciale onderdelen, zij het uit 1988. Daarmee werd ze de verrassing in de trainingen met de tweede tijd, voor fabrieksrijders als Jorge Martínez, Àlex Crivillé, Fausto Gresini, Stefan Dörflinger en Julián Miralles. Spaan kon zich met de nieuwe onderdelen niet kwalificeren, want na een valpartij waarbij het gas bleef openstaan waardoor het blok zand aanzoog, moest hij terugvallen op zijn reservemachine, die er niet mee was uitgerust.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 2"23'64
2.   Taru Rinne Servisco-Honda 2"24'39
3.   Jorge Martínez Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 2"24'48
4.   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 2"25'14
5.   Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 2"25'21
6.   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 2"25'54
7.   Stefan Dörflinger Marlboro-Aprilia-Rotax 2"25'98
8.   Robin Milton Honda 2"26'00
9.   Corrado Catalano Gazzaniga-Rotax 2"26'41
10.   Julián Miralles Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 2"26'43

De raceBewerken

De 125cc-race begon slecht voor Jorge Martínez, die in de opwarmronde werd aangereden door Esa Kytölä, waarbij zijn uitlaat werd dichtgedrukt. De starter wenste niet op de reparatie te wachten en Martínez vertrok pas een minuut na de start. Ezio Gianola nam de leiding voor Fausto Gresini, Taru Rinne, Àlex Crivillé en Adi Stadler. Gresini viel door motorpech terug, maar daar stond tegenover dat Julián Miralles aansluiting kreeg en het gevecht om de leiding aanging. In de laatste bocht voor de finish passeerde Crivillé de beide koplopers en hij won de race met minimale voorsprong. Taru Rinne had de kopgroep aanvankelijk goed kunnen volgen, maar verklaarde na de race dat ze ten opzichte van de heren toch wat conditie tekort kwam. Ze werd toch nog zevende, 0,03 seconde voor Adi Stadler.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 33"57'50 4 20
2   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 33"57'85 1 17
3   Julián Miralles Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 33"57'96 10 15
4   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 34"06'34 6 13
5   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 34"07'02 22 11
6   Stefan Prein Honda 34"07'50 12 10
7   Taru Rinne Servisco-Honda 34"07'81 2 9
8   Adi Stadler Honda 34"07'92 14 8
9   Robin Milton Honda 34"21'73 8 7
10   Gerhard Waibel Honda 34"40'02 20 6
11   Alfred Waibel Honda 34"40'46 23 5
12   Dirk Raudies Honda 34"41'07 25 4
13   Luis-Miguel Reyes Marlboro-Honda 34"42'06 17 3
14   Johnny Wickström Honda 34"42'43 11 2
15   Doriano Romboni Honda 34"42'54 13 1
16   Stefan Dörflinger Marlboro-Aprilia-Rotax 34"42'90 7
17   Domenico Brigaglia Garelli 34"43'35 27
18   Klaus-Dieter Kindle Honda 34"43'46 19
19   Serge Julin Honda 34"49'90 32
20   Jean-Claude Selini Honda 34"49'72 29
21   Flemming Kistrup Honda 34"49'96 33
22   Allan Scott Honda 34"50'43 18
23   Rafael Roses Metrakit-JJ Cobas-Rotax 35"11'23 36
24   Lucio Pietroniro Honda 35"11'63 26
25   Thierry Feuz Honda 35"14'74 24
26   Jorge Martínez Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 35"20'26 3
27   Ernst Himmelsbach Honda 36"11'62 34

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Pier Paolo Bianchi Seel 21
  Koji Takada Fukuda-Honda Koppeling 16
  Herri Torrontegui Honda 28
  Esa Kytölä Honda 15
  Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 5
  Manfred Fischer Honda 30
  Robin Appleyard Honda 35
  Corrado Catalano Gazzaniga-Rotax 9
  Bady Hassaine Honda 31

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Josef Amstutz Honda
  Mike Leitner Honda
  Gastone Grassetti Honda
  Jörg Seel Seel
  Reinhard Strack Honda
  Alex Bedford 7Up-EMC-Rotax
  Jos van Dongen Honda
  Othmar Schuler Honda
  Wolfgang Fritz Honda
  Hubert Abold Rotax
  Emilio Cuppini Garelli
  Bruno Casanova FMI-Aprilia-Rotax
  Ralf Waldmann Seel
  Hervé Duffard Honda
  Gérard Rolland-Piègue Honda
  Bert Smit Honda
  Paul Bordes Honda
  Oliver Kohlinger Honda
  Håkan Olsson ESW-Rotax
  D. Latorre
  Heinz Lüthi Honda
  Manfred Thurmayer Honda
  Trevor Manley Rotax
  Adrie Nijenhuis Honda
  Valerio Vivarelli Rotax
  Heinz Litz Honda
  Roberto Dova Rotax
  Reiner Kunz Siku
  Stuart Edwards Honda

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Kenishi Yoshida Honda [5]
  Masayuki Hirose Honda [5]
  Masato Shima Honda [5]
  Yukata Fujiwara Honda [5]
  Kazuaki Yamashita Honda [5]
  Shin'ichi Fujiyama Honda [5]
  Kasuya Yamada Honda [18]
  Ian Saunders Honda
  Jean-Pierre Jeandat Honda
  Gabriele Debbia Aprilia-Rotax
  Josef Fischer Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 81
2   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 60
3   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 46
4   Julián Miralles Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 45
5   Koji Takada Fukuda-Honda 43
6   Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 40
  Robin Milton Honda
8   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 38
9   Allan Scott Honda 28
  Stefan Prein Honda

80cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

In de kwalificatietrainingen reed thuisrijder Peter Öttl zich naar de tweede plaats met zijn fabriek-Krauser. Stefan Dörflinger was de snelste, maar de Derbi's van Jorge Martínez stond er dichtbij. Manuel Herreros en Herri Torrontegui moesten enkele seconden toegeven, maar zouden dat in de race door te slipstreamen grotendeels goed kunnen maken.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 2"32'55
2.   Peter Öttl Atomic-Krauser 2"32'94
3.   Jorge Martínez Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 2"32'96
4.   Manuel Herreros Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 2"34'43
5.   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser 2"35'92
6.   Bogdan Nikolov Krauser 2"35'96
7.   Jörg Seel Seel 2"37'27
8.   János Szabó Krauser 2"37'75
9.   Antonio Sánchez JJ Cobas-Rotax 2"38'01
10.   Hans Koopman Viplex-Ziegler 2"38'16

De raceBewerken

Na de eerste ronde leidde Peter Öttl voor Manuel Herreros, Herri Torrontegui, Stefan Dörflinger en op enige afstand Antonio Sánchez en Jorge Martínez. In de derde ronde begon de Derbi van Martínez al vreemde geluiden te maken en na de vijfde ronde reed hij het rennerskwartier in. De Derbi van Herreros liep veel beter en hij nam de leiding in de race. Dörflinger viel terug door problemen met zijn bougie en moest de vierde plaats overlaten aan Sánchez. Öttl wist uiteindelijk de eerste plaats te grijpen voor Herreros en Torrontegui, die niet te veel risico's wilde nemen omdat hij als derde zijn kampioenschapskansen ook zag stijgen.

Uitslag 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Peter Öttl Atomic-Krauser 28"18.84 2 20
2   Manuel Herreros Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 28"18.97 4 17
3   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser 28"19.52 5 15
4   Antonio Sánchez JJ Cobas-Rotax 28"59.23 8 13
5   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 29"00.69 1 11
6   Jaime Mariano Banca March-Timspeed-Casal 29"05.72 10 10
7   Ralf Waldmann Seel 29"05.92 11 9
8   Stefan Kurfiss Krauser 29"06.02 12 8
9   Jörg Seel Seel 29"06.39 6 7
10   Gabriele Gnani Gnani 29"06.50 20 6
11   Paolo Priori Krauser 29"06.76 14 5
12   János Szabó Krauser 29"15.32 7 4
13   Günter Schirnhofer Krauser 29"25.65 22 3
14   Hans Koopman Viplex-Ziegler 29"30.48 9 2
15   Stefan Brägger Casal 29"33.98 17 1
16   Heinz Paschen Casal 29"35.24 16
17   Janez Pintar Eberhardt 29"35.35 23
18   Bert Smit Krauser 29"35.69 25
19   Alojz Pavlič Seel 29"47.74 18
20   Maik Stief Casal 29"54.39 32
21   Bernd Völkel Seel 29"54.61 34
22   Zdravko Matulja Casal 29"55.05 28
23   Reiner Scheidhauer Seel 29"55.33 27
24   Hagen Klein Ziegler 30"00.63 33
25   José Saez Krauser 30"01.42 21
26   Brane Rokavec Seel 30"10.57 31
27   Paul Bordes RB 30"11.14 35

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Bogdan Nikolov Krauser 6
  Reiner Koster Kroko 19
  Luis Alvaro Krauser 13
  Joaquin Gali Krauser 29
  Jacques Bernard Fantic 24
  Jos van Dongen Casal 15
  René Dünki LCR-Krauser 36
  Jorge Martínez Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 3
  Thomas Engl Krauser 30
  Chris Baert Bultaco 26
  Kees Besseling CJB 37

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Julián Miralles Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi
  Bernd Völkel Seel
  Giuseppe Ascareggi BBFT
  Roberto Sassone Unimoto
  Mathias Ehinger Krauser
  Javier Arumi Krauser

Top tien tussenstand 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser 50
2   Manuel Herreros Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 41
3   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 39
4   Peter Öttl Atomic-Krauser 35
5   Antonio Sánchez JJ Cobas-Rotax 30
6   Gabriele Gnani Gnani 29
7   José Saez Krauser 20
  Jorge Martínez Ángel Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi
9   Ralf Waldmann Seel 19
10   Jaime Mariano Banca March-Timspeed-Casal 17

ZijspanklasseBewerken

De trainingBewerken

Hoewel Steve Webster de snelste in de training was en Egbert Streuers eerste motor in de training stuk ging, was Streuer toch hoopvol voor de race. Zijn combinatie had immers weer veel snelheid en de samenwerking met zijn nieuwe bakkenist Geral de Haas verliep goed. Rolf Biland had in de Amerikaanse Grand Prix al geen toptijd gezet, maar nu was het nog erger. Hij moest bijna drie seconden toegeven op Webster en vertrekken van de zevende startplaats.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd
1.   Steve Webster   Tony Hewitt Brown-Silkolene-LCR-Krauser 2"12'90
2.   Egbert Streuer   Geral de Haas Lucky Strike-LCR-Yamaha 2"13'73
3.   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 2"14'66
4.   Markus Egloff   Urs Egloff BP-SMS-Yamaha 2"15'15
5.   Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha 2"15'18
6.   Ray Gardner   Tony Strevens LCR-Krauser 2"15'68
7.   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Dow Chemical-LCR-Krauser 2"15'88
8.   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 2"15'93
9.   Yoshisada Kumagaya   Brian Barlow Windle-Yamaha 2"17'29
10.   Bernd Scherer   Thomas Schröder BSR-Krauser 2"17'40

De raceBewerken

Na de bliksemstart van Egbert Streuer kwam hij in een slipstreamgevecht met Steve Webster en Rolf Biland, maar die laatste stak al snel zijn arm in de lucht omdat zijn ontsteking het begaf. Het was het begin van een slechte dag voor Zwitserland, want ook de gebroeders Markus- en Urs Egloff en de gebroeders Alfred- en Martin Zurbrügg zouden de finish niet halen. De strijd om de eerste plaats ging tot aan de finish tussen Webster en Streuer, die zijn laatste aanval niet kon inzetten door een (naar hij dacht) versleten achterband. Terug in het rennerskwartier bleek die zelfs lek te zijn.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Steve Webster   Tony Hewitt Brown-Silkolene-LCR-Krauser 31'23"93 20
2   Egbert Streuer   Geral de Haas Lucky Strike-LCR-Yamaha +0"73 17
3   Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha +49"40 15
4   Fritz Stölzle   Hubert Stölzle LCR-Krauser +57"05 13
5   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha +57"86 11
6   Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ADM +1'05"24 10
7   Tony Wyssen   Kilian Wyssen LCR-Krauser 9
8   Barry Smith   David Smith Windle-ADM 8
9   Yoshisada Kumagaya   Brian Barlow Windle-Yamaha 7
10   Billy Gällros   Håkan Olsson Yamaha 6
11   René Progin   Yvan Hunziker LCR-Krauser 5
12   Clive Stirrat   Simon Prior LCR-Krauser 4
13   George Hardwick   Steve Parker LCR-Yamaha 3
14   Wolfgang Stropek   Steve Campbell LCR-Krauser 2
15   Theo van Kempen   Simon Birchall Beijeman-LCR-Krauser 1
16   Judd Drew   Brian Houghton LCR-JPX
17   Gary Thomas   Eckart Rösinger LCR-Krauser +1 ronde
18   Jos van Stekelenburg   Rini Betgens LCR-Yamaha +1 ronde
19   Ralp Bohnhorst   Thomas Böttcher LCR-Schuberth +1 ronde
20   Tony Baker   Trevor Hopkinson LCR-Krauser +1 ronde

Niet gefinishedBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Rolf Biland   Kurt Waltisperg Dow Chemical-LCR-Krauser Ontsteking 7
  Markus Egloff   Urs Egloff BP-SMS-Yamaha Ongeval 4
  Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 8
  Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 3
  Bernd Scherer   Thomas Schröder BSR-Krauser 10
  Ray Gardner   Tony Strevens LCR-Krauser

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  Kenny Howles   Steve Pointer LCR-Krauser TT van Man

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1   Steve Webster   Tony Hewitt Brown-Silkolene-LCR-Krauser 40
2   Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha 28
3   Fritz Stölzle   Hubert Stölzle LCR-Krauser 22
4   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 17
  Yoshisada Kumagaya   Brian Barlow Windle-Yamaha
  Egbert Streuer   Bernard Schnieders en
  Geral de Haas
Lucky Strike-LCR-Yamaha
7   Markus Egloff   Urs Egloff BP-LCR-Yamaha /
BP-SMS-Yamaha[19]
15
8   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha 12
9   Barry Brindley   Graham Rose Fowler-Yamaha 11
  René Progin   Laurent Magnenat en
  Yvan Hunziker
LCR-Krauser

TriviaBewerken

Straf Theo van KempenBewerken

Theo van Kempen en Simon Birchall kregen na protest van Wolfgang Stropek een straf van een minuut opgelegd. Bij het inrijden van het Motodrom waren ze in het gras terechtgekomen en hadden ze de bocht afgesneden om als 24e weer terug op de baan te komen. Ze hadden er dus geen voordeel van gehad en waren Stropek twee keer voorbijgereden.

IRTA-boycotBewerken

De organisatie van de Duitse Grand Prix had de teams gevraagd om al op woensdag met de vrije trainingen te beginnen, omdat de donderdag in Duitsland een feestdag was. De IRTA wilde die woensdagtrainingen boycotten, maar dat veroorzaakte een scheuring in de eigen organisatie omdat Honda Racing Corporation die boycot wilde breken. Uiteindelijk kwam de boycot er, maar de HRC-coureurs Mick Doohan en Masahiro Shimizu trainden inderdaad wel op zondag. Eddie Lawson miste zijn vliegtuig, maar verklaarde dat hij - mits op tijd - ook op woensdag gereden zou hebben.

"Organisatie" bij het ongevalBewerken

Nadat het fatale ongeval van Iván Palazzese was gebeurd, verliet een aantal baancommissarissen hun post om hulp te verlenen, maar erg snel ging het niet. Wedstrijdleider Wilhelm Herz werd telefonisch gewaarschuwd en geadviseerd om de wedstrijd stil te leggen, maar hij greep halfslachtig in. Hij liet bij start/finish de rode vlag zwaaien, maar de leiders in de race waren daar allang voorbij. De baanposten kregen geen opdracht en alleen zij die zicht hadden (in de Agip-Kurve) zwaaiden gele vlaggen. Dat waarschuwde de coureurs wel voor enig gevaar, maar niet voor een volledig geblokkeerde baan. Koploper Sito Pons werd er als eerste mee geconfronteerd en hij stak al remmend zijn arm omhoog om de rest te waarschuwen. Zo brak hij de race af en niet de baancommissarissen, die dat middels twee vlaggen hadden moeten doen: de gele vlag en de geel/rode (olievlag) kruisen.

Ernst GschwenderBewerken

Via Suzuki Deutschland had Ernst Gschwender voor zijn thuis-Grand Prix de beschikking gekregen over een fabrieks-Suzuki RGV, waarmee hij elfde werd. Daarmee was hij ook de enige Suzuki-fabriekscoureur die de finish haalde, want Kevin Schwantz en Ron Haslam vielen allebei uit.

Randy MamolaBewerken

Randy Mamola werd niet minder vrolijk omdat hij op de kansloze Cagiva zat. Gedurende de hele race was hij in gevecht met Ernst Gschwender, maar hij liet niet na het publiek in het Motodrom te vermaken met grote wheelies en hij zwaaide zelfs naar de toeschouwers.

Egbert Streuer en "Ballie" de HaasBewerken

Na het stoppen van zijn vaste bakkenist Bernard Schnieders deed Egbert Streuer een beroep op Geral "Ballie" de Haas. Deze voormalige passagier van Theo van Kempen had daar afscheid genomen omdat Van Kempen de (gewichts)balans van hen beiden niet goed vond. Streuer had daar kennelijk geen moeite mee. Hij profiteerde meer van het feit dat De Haas 25 kg lichter was dan Bernard Schnieders. Bovendien was Geral de Haas zeer ervaren. Na zijn jaren met Theo van Kempen had hij ook nog als vervangend bakkenist gewerkt met Wolfgang Stropek, Gary Thomas en zelfs bij Van Kempen zelf toen diens nieuwe bakkenist Simon Birchall geblesseerd was geraakt.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1989
FIM wereldkampioenschap wegrace
41e seizoen (1989)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1989

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1988
Grand Prix-wegrace van Duitsland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1990
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI