Hoofdmenu openen

De TT van Assen 1974 was de zesde race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1974. De race werd verreden op 29 juni 1974 op het TT-Circuit Assen nabij Assen, Nederland.

Vlag van Nederland TT Assen 1974
Officiële naam Grote Prijs van Nederland der KNMV
Land Vlag van Nederland Nederland
Datum 29 juni 1974
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
350 cc
Poleposition Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Duitsland Dieter Braun
Derde Vlag van Frankrijk Patrick Pons
250 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Eerste Vlag van Italië Walter Villa
Tweede Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler
Derde Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
125 cc
Poleposition Vlag van Spanje (1945-1977) Ángel Nieto
Snelste ronde Vlag van Spanje (1945-1977) Ángel Nieto
Eerste Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler
Tweede Vlag van Italië Otello Buscherini
Derde Vlag van Zweden Kent Andersson
50 cc
Poleposition Vlag van Duitsland Gerhard Thurow
Snelste ronde Vlag van Duitsland Herbert Rittberger
Eerste Vlag van Duitsland Herbert Rittberger
Tweede Vlag van Nederland Henk van Kessel
Derde Vlag van Nederland Jan Bruins
Zijspan
Poleposition Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Karl-Heinz Kleis
Snelste ronde Vlag van Duitsland Klaus Enders/Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Eerste Vlag van Duitsland Klaus Enders/Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Tweede Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen/Vlag van Duitsland Josef Huber
Derde Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu/Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch

Inhoud

AlgemeenBewerken

In 1974 debuteerde Kenny Roberts op de Europese circuits. Zijn eerste optreden in het wereldkampioenschap wegrace was in de 250cc-race in de TT van Assen, nadat hij in de Daytona 200 en de Imola 200 tweede was geworden achter Giacomo Agostini. Jos Schurgers kon zijn racecarrière niet meer verenigen met het ontwikkelingswerk dat hij voor de Van Veen OCR 1000 wankelmotor moest doen en verkocht zijn 125cc-Bridgestone aan Henk van Kessel. Hij kon echter nog wel deelnemen aan de TT van Assen, waar hij vijfde werd. Herbert Rittberger won voor het eerst een WK-race.

500 ccBewerken

De eerst startrij in Assen liet goed zien hoe sterk de concurrentie van MV Agusta intussen was geworden. Daar stonden drie merken opgesteld: Yamaha (Teuvo Länsivuori en Giacomo Agostini), MV Agusta (Phil Read) en Suzuki (Barry Sheene). Om nog uitzicht op de wereldtitel te houden moest Agostini in Assen winnen. Read had de beste start en kwam na een ronde als eerste door, gevolgd door Gianfranco Bonera (MV Agusta), Länsivuori en Agostini. Bonera werd al snel naar de vierde plaats verdrongen en Agostini ging, toen zijn extra grote tank wat leger en lichter was geworden, achter Read aan. Read had intussen al een aantal recordronden gereden en bracht het ronderecord in de vierde ronde op 3.01.8. In de zevende ronde werd Agostini de eerste coureur die het circuit van Assen in minder dan drie minuten rondde: 2.59.8, juist op het moment dat de machine van Read wat toeren begon te verliezen. Twee ronden later ging ook Länsivuori Read voorbij en daarmee was het podium beslist. Voor Suzuki werd de TT van Assen een grote teleurstelling. De beste machines waren tijdens tests in de Verenigde Staten vernield, toen Gary Nixon een vastloper kreeg en testrijder Ken Araoka op zijn machine inreed. Nixon brak hierbij beide benen. Sheene startte in Assen slecht en viel in de vijfde ronde uit. Zijn zwager en teamgenoot Paul Smart viel al in de eerste ronde uit.

Uitslag 500 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Giacomo Agostini Yamaha 48' 54" 6 15
2   Teuvo Länsivuori Yamaha +3" 2 12
3   Phil Read MV Agusta +28" 4 10
4   Gianfranco Bonera MV Agusta 8
5   Charlie Williams Maxton-Yamaha 6
6   Karl Auer Yamaha 5
7   Pentti Korhonen Yamaha 4
8   Víctor Palomo Yamaha 3
9   Werner Giger Yamaha 2
10   John Williams Yamaha 1
11   Piet van der Wal Yamaha
12   Paul Eickelberg König +1 ronde
13   Alex George Yamaha +1 ronde
14   Kurt-Harald Florin Yamaha +1 ronde
15   Nico van der Zanden Suzuki +1 ronde
16   Jan van Disseldorp Yamaha +1 ronde
17   Henk Klaassen Yamaha +1 ronde
18   Guido Mandracci Suzuki +1 ronde
19   Wietse Veenstra Yamaha +1 ronde
20   Bo Granath Husqvarna +1 ronde
DNF   Paul Smart Suzuki
DNF   Barry Sheene Suzuki val
DNF   Billie Nelson Yamaha
DNF   Jack Findlay Suzuki val
DNF   Edu Celso-Santos Yamaha
DNF   Neil Tuxworth Yamaha
DNF   Jan Kostwinder Yamaha
DNF   Seppo Kangasniemi Yamaha
DNF   Reinhard Hiller König
DNF   Walter Rüngg Yamaha
DNQ   Ernst Hiller König
DNQ   Georg Pohlmann Yamaha
DNQ   Eric Offenstadt Motobécane
DNQ   Christian Léon Kawasaki
DNQ   Gary Nixon Suzuki
DNQ   Jérôme van Haeltert Suzuki
DNQ   Rob Bron Yamaha

350 ccBewerken

In Assen was duidelijk dat MV Agusta zich definitief zou terugtrekken uit het 350cc-kampioenschap van 1974. Yamaha-coureur Giacomo Agostini had slechts de derde trainingstijd en na de start schoot Chas Mortimer (Maxton-Yamaha)[1] van de tweede startrij naar voren. Mortimer viel in de tweede ronde uit met een defecte koppeling. Agostini nam de leiding over en begon weg te lopen van de rest van het veld. Dieter Braun (Yamaha) lag op de tweede plaats, maar werd ingehaald door de slecht gestarte Teuvo Länsivuori (Yamaha). Braun en Patrick Pons (Yamaha) bleven op Länsivuori jagen tot een halve ronde voor het einde de ketting van Länsivuori brak. Braun werd nu tweede en Pons werd derde.

Uitslag 350 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Giacomo Agostini Yamaha 49' 36" 5 15
2   Dieter Braun Yamaha +19" 9 12
3   Patrick Pons Yamaha +39" 1 10
4   Billie Nelson Yamaha 8
5   Pentti Korhonen Yamaha 6
6   Karl Auer Yamaha 5
7   John Newbold Yamaha 4
8   John Williams Yamaha 3
9   Walter Villa Harley-Davidson 2
10   Tony Rutter Yamaha 1
11   Werner Giger Yamaha
12   Boet van Dulmen Yamaha
13   Michel Rougerie Harley-Davidson
14   Mario Lega Yamaha
15   Wil Hartog Yamaha
16   Olivier Chevallier Yamaha
17   Adu Celso Santos Yamaha
18   Kurt-Ivan Carlsson Yamaha +1 ronde
19   Jan van Disseldorp Yamaha +1 ronde
20   Helmut Kassner Yamaha +1 ronde
DNF   Mick Grant Yamaha
DNF   Christian Bourgeois Yamaha
DNF   Alex George Yamaha
DNF   Silvio Grassetti MZ
DNF   Guido Mandracci Suzuki
DNF   Teuvo Länsivuori Yamaha kettingbreuk
DNF   Víctor Palomo Yamaha
DNF   John Dodds Yamaha val
DNF   Chas Mortimer Maxton-Yamaha koppeling
DNF   Giovanni Proni Yamaha
DNF   János Drapál Yamaha
DNF   Bo Granath Yamaha
DNF   Phil Read MV Agusta
DNF   Gianfranco Bonera MV Agusta
DNF   Ulrich Graf Yamaha
DNF   Nico van der Zanden Yamaha
DNF   Rob Bron Yamaha val

250 ccBewerken

In de 250cc-kwalificatie in Assen deden twee debutanten het erg goed: Kenny Roberts (Yamaha) was de snelste en Takazumi Katayama (Yamaha) was derde, achter Walter Villa met zijn Harley-Davidson RR 250. Voor de race monteerde Roberts een ander zitje op zijn Amerikaanse Yamaha, dat meer recht deed aan de knee down techniek die gebruikt werd door Roberts, maar ook door een aantal Europese coureurs, zoals Bruno Kneubühler. Roberts moest voor het eerst een duwstart maken, maar was desondanks achter Kent Andersson (Yamaha) en Rolf Minhoff (Maico) als derde weg. Na een ronde lag hij tweede achter Walter Villa, maar hij joeg zo hard dat hij het onbereikbaar geachte ronderecord van Mike Hailwood uit 1967 tot twee keer toe brak. In de achtste ronde viel hij echter. Hij kon weliswaar verder zonder zijn tweede plaats in te leveren, maar de dolfijnkuip was beschadigd waardoor zijn Yamaha snelheid verloor. Walter Villa won de race, en Roberts werd geklopt door Bruno Kneubühler en moest tevreden zijn met de derde plaats.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Walter Villa Harley-Davidson 50' 23" 0 15
2   Bruno Kneubühler Yamaha +43" 6 12
3   Kenny Roberts Yamaha +44" 2 10
4   Patrick Pons Yamaha 8
5   John Dodds Yamaha 6
6   Chas Mortimer Maxton-Yamaha 5
7   Tony Rutter Yamaha 4
8   Paolo Pileri Yamaha 3
9   Adrie van den Broeke Yamaha 2
10   Mick Grant Yamaha 1
11   Charlie Williams Maxton-Yamaha
12   Mario Lega Yamaha
13   Olivier Chevallier Yamaha
14   Thierry Tchernine Yamaha
15   Wil Hartog Yamaha
16   Gyula Marsovszky Yamaha
17   John Newbold Yamaha +1 ronde
18   Helmut Kassner Yamaha +1 ronde
19   Rolf Minhoff Maico +1 ronde
20   Leo Bovee Yamaha +4 ronden
DNF   Michel Rougerie Harley-Davidson val
DNF   Matti Salonen Yamaha
DNF   Dieter Braun Yamaha
DNF   Christian Bourgeois Yamaha
DNF   Nico van der Zanden Yamaha
DNF   Takazumi Katayama Yamaha val
DNF   Kent Andersson Yamaha
DNF   Eugenio Lazzarini Piovaticci
DNF   Ángel Nieto Derbi
DNF   Giovanni Proni Yamaha
DNF   János Drapál Yamaha
DNF   Orenzo Memola Yamaha
DNF   Ryszard Mankiewicz Yamaha
DNF   Francis Hollebecq Yamaha
DNF   Kees Schermer Yamaha
DNF   Frits Geysendorpher Yamaha
DNF   Silvio Grassetti MZ

125 ccBewerken

In de 125cc-race moest het tot een duel tussen Ángel Nieto (Morbidelli) en Kent Andersson (Yamaha) komen, maar die laatste had last van een keelontsteking en was dus niet fit. Nieto had de snelste trainingstijd, maar Bruno Kneubühler (Yamaha) was slechts 0,1 seconde langzamer. Bij de start was Andersson ondanks alles samen met Harold Bartol (Suzuki) als eerste weg, maar na de eerste ronde leidde Paolo Pileri, wiens Morbidelli nu door Jorg Möller verbeterd was. Daar achter zaten Nieto, Andersson en Kneubühler. Kneubühler wist zich van de groep los te rijden, achtervolgd door Nieto, die daarbij het ronderecord brak. Kort daarna viel hij echter, terwijl Pileri door een kapotte versnellingsbak uitviel. Kneubühler liep steeds verder weg van Andersson, die bedreigd werd door de snel opkomende Otello Buscherini (Malanca). Uiteindelijk won Kneubühler, maar Buscherini wist Andersson met 1½ seconde te verslaan.

Uitslag 125 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Bruno Kneubühler Yamaha 46' 27" 2 15
2   Otello Buscherini Malanca +6" 3 12
3   Kent Andersson Yamaha +7" 7 10
4   Gert Bender Bender 8
5   Jos Schurgers Bridgestone 6
6   Leif Gustafsson Maico 5
7   Harald Bartol Suzuki 4
8   Thierry Tchernine Yamaha 3
9   Aart Valster Yamaha 2
10   Johann Zemsauer Rotax 1
11   Roel Cornelis Yamaha
12   Rudolf Weiss Maico +1 ronde
13   Xaver Tschannen Maico +1 ronde
14   Staffan Liebst Yamaha +1 ronde
15   Seppo Kangasniemi Yamaha +1 ronde
DNF   Eric Offenstadt Motobécane
DNF   Ángel Nieto Morbidelli val
DNF   Horst Seel Maico
DNF   Henk van Kessel Bridgestone
DNF   Rolf Minhoff Maico
DNF   Neil Tuxworth Yamaha
DNF   Eugenio Lazzarini Piovaticci
DNF   Paolo Pileri Morbidelli versnellingsbak
DNF   Cees van Dongen Yamaha val
DNF   Herbert Rittberger Yamaha
DNF   Claudio Lusuardi Villa
DNF   Gianni Ribuffo DRS
DNF   Alain John Jones Maico
DNF   Pentti Salonen Yamaha
DNF   Pier Paolo Bianchi Minarelli
DNF   Matti Salonen Yamaha
DNF   Jan Huberts MZ
DNF   Ryszard Mankiewicz MZ
DNF   Hans-Jürgen Hummel Yamaha
DNF   Piet van den Goorbergh Yamaha
DNF   Jan Warners Yamaha

50 ccBewerken

Gerhard Thurow had poleposition veroverd, maar viel al in de eerste bocht. Hij kon nog wel verder, maar speelde geen rol van betekenis meer. Henk van Kessel (Van Veen-Kreidler) verstevigde in Assen zijn leidende positie, maar hij won zijn thuisrace niet. Dat deed Herbert Rittberger met zijn Kreidler. Het Jamathi-team miste in de trainingen vermogen en reisde 's nachts zelfs naar Breukelen om aan de machine van Jan Bruins te werken. Dat had kennelijk geholpen, want Bruins werd achter van Kessel, die in de training voldoende vermogen had maar in de race niet, derde. Doordat de machine van Bruins in de training beter had gelopen had hij zijn gearing te lang gekozen en hij verloor 2 seconden per ronde op Rittberger.

Uitslag 50 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Herbert Rittberger Kreidler 33' 12" 1 15
2   Henk van Kessel Van Veen-Kreidler +14" 4 12
3   Jan Bruins Jamathi +19" 0 10
4   Rudolf Kunz Kreidler 8
5   Stefan Dörflinger Kreidler 6
6   Hans-Jürgen Hummel Kreidler 5
7   Ulrich Graf Kreidler 4
8   Jan Huberts Kreidler 3
9   Adam van de Draay Kreidler 2
10   Tom Kooyman Hemeyla 1
11   Gerrit Strikker Kreidler
12   Gerhard Thurow Kreidler
13   Jürgen Röller Kreidler
14   Wilhelm Werner Kreidler
15   Nigel Stone Jamathi
16   Julien van Zeebroeck[2] Van Veen-Kreidler
17   Willem Koerhuis Hemeyla
18   Kasimir Rapcynski Kreidler
19   Engelbert Kip Kreidler
20   Rein Gijsman Roton +1 ronde
21   Pentti Salonen Tunturi-Puch +1 ronde
22   Wolfgang Golembeck Kreidler +1 ronde
23   John Koster Kreidler +1 ronde
DNF   Ludwig Fassbender Kreidler val
DNF   Theo Timmer Jamathi
DNF   Ingo Emmerich Kreidler val
DNF   Lars Persson Penningson
DNF   Harald Bartol Kreidler
DNF   Otello Buscherini Malanca val
DNF   Nico Polane Roton val

ZijspanklasseBewerken

In tegenstelling tot de solorijders mochten de zijspannen slicks gebruiken, maar na een klein buitje in Assen kregen ze van de technische commissie opdracht die te vervangen door profielbanden. Uiteindelijk onnodig, want het bleef de hele race droog. Voor de coureurs was het echter een groot probleem, want ze kregen er 15 minuten voor terwijl de meesten geen extra velgen hadden en dus alle banden opnieuw moesten monteren. Bovendien moest de gearing veranderd worden, wat voor de BMW-coureurs het vervangen van de cardanaandrijving betekende. Veilig was de bandenwissel allerminst, want de profielbanden verloren op het droge asfalt hele stukken loopvlak. Werner Schwärzel/Karl-Heinz Kleis hadden als snelste getraind en namen ook de leiding in de race, maar hun koppeling begon te slippen waardoor ze uiteindelijk een pitstop moesten maken. Klaus Enders/Ralf Engelhardt namen de kop over en wonnen vóór Rolf Steinhausen/Josef Huber en Siegfried Schauzu/WolfgangKalauch. Schauzu had in de trainingen twee motorblokken opgeblazen en kreeg daarom een fabrieksblok van BMW, dat eigenlijk aan de gebroerders Michel en Serge Vanneste beloofd was.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Klaus Enders   Ralf Engelhardt Busch-BMW 47' 54" 7 15
2   Rolf Steinhausen   Josef Huber König +17" 2 12
3   Siegfried Schauzu   Wolfgang Kalauch BMW +1' 28" 2 10
4   Heinz Luthringshauser   Hermann Hahn BMW 8
5   Werner Schwärzel   Karl-Heinz Kleis König 6
6   Siegfried Maier   Gerhard Lehmann BMW 5
7   Gustav Pape   Erich Berghahn König +1 ronde 4
8   Richard Wegener   Derek Jacobson BMW +1 ronde 3
9   Egon Schons   Horst Schons BMW +1 ronde 2
10   Karl Venus   Rainer Gundel König +2 ronden 1
11   Cees Smit   Jan Smit Piek-Honda +3 ronden
Vorige race:
Isle of Man TT 1974
FIM wereldkampioenschap wegrace
26e seizoen (1974)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1974

Vorige race:
TT Assen 1973
TT Assen Volgende race:
TT Assen 1975
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA