Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1981

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1981 was vijfde race van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1981. De races werden verreden op 17 mei 1981 op het Circuit Paul Ricard nabij Le Castellet, Frankrijk.

Circuit Paul Ricard
Officiële naam Grand Prix de France Moto
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum 17 mei 1981
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Italië Marco Lucchinelli
Snelste ronde Vlag van Italië Marco Lucchinelli
Eerste Vlag van Italië Marco Lucchinelli
Tweede Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola
Derde Vlag van Nieuw-Zeeland Graeme Crosby
250 cc
Poleposition Vlag van Duitsland Toni Mang
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Thierry Espié
Eerste Vlag van Duitsland Toni Mang
Tweede Vlag van Frankrijk Thierry Espié
Derde Vlag van Venezuela Carlos Lavado
125 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Guy Bertin
Snelste ronde Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto
Eerste Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto
Tweede Vlag van Frankrijk Guy Bertin
Derde Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Zijspan
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Eerste Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Jock Taylor/Vlag van Zweden Benga Johansson
Derde Vlag van Frankrijk Alain Michel/Vlag van Duitsland Michael Burkhardt

AlgemeenBewerken

Zoals wel vaker gebeurd was, liet organisator François Chevallier weer een enorm aantal coureurs inschrijven. Bij de 250cc-klasse waren dat er niet minder dan 96, waarvan er 84 daadwerkelijk aan de trainingen deelnamen. De groep werd weliswaar in tweeën gedeeld, maar dan nog waren er 42 rijders tegelijk in de baan, waardoor ook de toprijders moeite hadden zich te kwalificeren. Vooral de 500cc-race was spannend, temeer omdat naast Kenny Roberts en Randy Mamola nu een derde kandidaat voor de wereldtitel boven kwam drijven: Marco Lucchinelli. De zijspanklasse reed haar derde race en kreeg ook haar derde winnaar, maar in de 125- en de 250cc-klassen begon de spanning weg te vloeien omdat Ángel Nieto en Toni Mang oppermachtig waren. Net als in Italië waren de entreeprijzen in Frankrijk erg hoog, en mede daardoor waren er slechts 50.000 toeschouwers.

500cc-klasseBewerken

Yamaha stuurde twee extra OW 54's naar Europa om haar team te versterken. Kenny Roberts kreeg een reservemachine en het tweede exemplaar was voor Barry Sheene. Daags voor de Franse Grand Prix tekende Franco Uncini een fabriekscontract met Suzuki en zo kreeg hij de RG 500 van de gestopte Wil Hartog. Voor Jack Middelburg was dat in eerste instantie een teleurstelling, want ook hij had gehoopt op die motorfiets. Tijdens de training reed Jack echter exact dezelfde tijd als Uncini. Marco Lucchinelli reed de snelste trainingstijd. Sheene leidde na de eerste ronde, maar daarna nam Roberts de kop over en samen gingen ze ervandoor. Aanvankelijk lag Randy Mamola op de derde plaats, maar Lucchinelli passeerde eerst hem, in de vijfde ronde ook Sheene en daarna Roberts. Die twee wisselden elkaar regelmatig af op de tweede plaats, maar werden ingehaald door de Suzuki's van het Britse Heron-team, Randy Mamola en Graeme Crosby. Roberts viel door een verkeerd gekozen bandencompound zelfs terug naar de vijfde plaats.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Marco Lucchinelli Suzuki 44:09.58 1 15
2   Randy Mamola Suzuki +4,91 6 12
3   Graeme Crosby Suzuki +5,35 5 10
4   Barry Sheene Yamaha +5,63 3 8
5   Kenny Roberts Yamaha +13,95 2 6
6   Hiroyuki Kawasaki Suzuki +30,09 7 5
7   Kork Ballington Kawasaki +30,34 4 4
8   Boet van Dulmen Yamaha +30,98 10 3
9   Jack Middelburg Suzuki +40,51 9 2
10   Marc Fontan Yamaha +1:05.00 12 1
11   Seppo Rossi Suzuki +1:09.54 19
12   Bernard Fau Suzuki +1:10.00 13
13   Sergio Pellandini Yamaha +1:19.03 20
14   Kimmo Kopra Suzuki +1:38.52 25
15   Walter Migliorati Suzuki +1:40.27 30
16   Stu Avant Suzuki +1:45.80 27
17   Jean Lafond Suzuki +1:50.83 16
18   Jacques Agopian Suzuki +1 ronde 35
19   Dominique Pernet Yamaha +1 ronde 32
20   Andreas Hofmann Suzuki +1 ronde 34
21   Roberto Pietri Suzuki +1 ronde 37
22   Alain Röthlisberger Suzuki +1 ronde 33
23   Josef Hage Yamaha +1 ronde 36
24   Antonio Grecco Suzuki +1 ronde 38

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Takazumi Katayama Honda Val[1] 28
  Christian Sarron Yamaha Val 11
  Hervé Guilleux Fior-Yamaha Val 24
  Peter Sjöström Suzuki 26
  Mike Baldwin Suzuki Vastloper 14
  Hubert Rigal Yamaha 21
  Sadao Asami Yamaha 18
  Gustav Reiner Solo-Yamaha 29
  Keith Huewen Suzuki 17
  Franco Uncini Suzuki Krukas 8
  Christian Estrosi Yamaha 22
  Gianni Rolando Lombardini 31
  Philippe Coulon Suzuki 23
  Raymond Roche Suzuki 15

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Gina Bovaird Yamaha
  Carlo Perugini Sanvenero
  Virginio Ferrari Cagiva
  Raffaele Pasqual Yamaha
  Lennart Bäckström Suzuki
  Franck Gross Suzuki

Top 10 WK-stand na deze raceBewerken

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1   Randy Mamola Suzuki 39
2   Kenny Roberts Yamaha 36
3   Graeme Crosby Suzuki 34
4   Barry Sheene Yamaha 31
  Marco Lucchinelli Suzuki
6   Boet van Dulmen Yamaha 25
7   Hiroyuki Kawasaki Suzuki 19
8   Jack Middelburg Suzuki 12
9   Franco Uncini Suzuki 9
  Kork Ballington Kawasaki

250cc-klasseBewerken

De 250cc-race in Frankrijk kende nauwelijks spanning. Toni Mang won met overmacht, maar ook om de andere posities werd niet veel strijd geleverd. Thierry Espié reed de snelste ronde en wist Mang tot drie seconden te naderen en achter hem reed Carlos Lavado helemaal alleen naar de derde plaats. Daarachter ging het bijna uitsluitend tussen Franse coureurs: Jean-François Baldé, Roger Sibille, Pierre Bolle en Patrick Fernandez. Daar zat aanvankelijk ook Hervé Guilleux tussen, maar toen zijn motor slechter ging lopen viel hij terug naar de negende plaats.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Toni Mang Kawasaki 39'57"860 1 15
2   Thierry Espié Chevallier-Yamaha 40'00"93 9 12
3   Carlos Lavado Yamaha 40'08"70 6 10
4   Jean-François Baldé Kawasaki 40'22"30 3 8
5   Pierre Bolle Yamaha 40'23"81 4 6
6   Roger Sibille Yamaha 40'24"10 7 5
7   Patrick Fernandez Bimota-Yamaha 40'26"98 5 4
8   Maurizio Massimiani Ad Maiora 40'27"72 19 3
9   Hervé Guilleux Siroko-Rotax 40'28"04 21 2
10   Christian Estrosi Yamaha 40'34"92 14 1
11   Alain Berot Yamaha 29
12   Tony Rogers Yamaha 35
13   André Gouin Yamaha 13
14   Jean-Louis Guignabodet Kawasaki 12
15   Bruno Kneubühler Rotax 28
16   Martin Wimmer Yamaha 17
17   Alan North Yamaha 24
18   Jean-Marc Toffolo Rotax 26
19   Antoine Longo Yamaha 22
20   Pierre Tocco Yamaha 15
21   Loris Reggiani Bimota-Yamaha 18
22   Graeme Geddes Yamaha 20
23   Karl-Thomas Grässel Yamaha 34
24   Jean-Louis Albera Kawasaki 31

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Eddie Lawson Kawasaki 8
  Hans Müller MBA 10
  Richard Schlachter Yamaha 2
  Jean-Jacques Peyre Yamaha 16
  Pekka Nurmi Yamaha 32
  Didier de Radiguès Yamaha 26
  Michel Rougerie Yamaha 23
  Sito Pons Siroko-Rotax 27
  Éric Saul Chevallier 33
  Paolo Ferretti Yamaha 30
  Jean-Louis Tournadre Bimota-Yamaha 36
  Roland Freymond Ad Majora 11

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ángel Nieto Siroko-Rotax
  Sauro Pazzaglia MBA
  Jacques Cornu Yamaha
  Jeffrey Sayle Armstrong-Rotax
  Graeme McGregor Yamaha
  Mar Schouten Niet bekend
  Klaas Hernamdt Rotax

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Peter Looijesteijn Yamaha Blessure[2]

Top 10 WK-stand na deze raceBewerken

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1   Toni Mang Kawasaki 40
2   Jean-François Baldé Kawasaki 30
3   Carlos Lavado Yamaha 22
4   Patrick Fernandez Bimota-Yamaha 20
5   Eric Saul Chevallier-Yamaha 19
6   Thierry Espié Chevallier-Yamaha 17
7   Roland Freymond Ad Maiora 16
8   Massimo Massimiani Ad Maiora 15
9   Martin Wimmer Yamaha 13
10   Graeme Geddes Bimota-Yamaha 12

125cc-klasseBewerken

Regerend wereldkampioen Pier Paolo Bianchi had de snelste start in Frankrijk. Hij werd gevolgd door Ángel Nieto, Guy Bertin, Hans Müller, Loris Reggiani en August Auinger. Na de tweede ronde namen Nieto en Bertin de leiding over en zij begonnen weg te lopen van Bianchi, die weer een voorsprong had op de rest van het veld. Toen Nieto zich voor de eerste chicane verremde nam Bertin de koppositie over. Nieto concentreerde zich intussen meer op zijn teamgenoot Reggiani, die het tempo niet kon volgen. Toen Nieto dat besefte gaf hij meer gas, passeerde Bertin en won de race. Bertin werd niet meer bedreigd en werd tweede, voor Bianchi. Intussen reed Jacques Bolle met zijn Motobécane een geweldige inhaalrace. Hij werkte zich van de twaalfde naar de vierde plaats op, maar viel uit met remproblemen.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Ángel Nieto Minarelli 37'42"60 2 15
2   Guy Bertin Sanvenero 37'49"08 1 12
3   Pier Paolo Bianchi MBA 37'51"89 4 10
4   Hans Müller MBA 37'58"61 3 8
5   Maurizio Vitali MBA 38'05"70 14 6
6   Loris Reggiani Minarelli 38'13"00 9 5
7   Iván Palazzese MBA 38'18"02 10 4
8   August Auinger MBA 38'18"02 8 3
9   Jean-Claude Selini MBA 38'18"48 6 2
10   Per-Edvard Carlsson MBA 38'32"09 17 1
11   Stefan Dörflinger Krauser-MBA 11
12   Gerhard Waibel MBA 23
13   Yves Dupont MBA 12
14   Michel Galbit MBA 18
15   Willy Pérez MBA 16
16   Johnny Wickström MBA 24
17   Paul Bordes Morbidelli 20
18   Jacky Hutteau Afam 29
19   Frédéric Michel MBA 27
20   Joe Genoud MBA 28
21   Lucio Pietroniro MBA 21
22   Erich Klein Morbidelli 31
23   Bady Hassaine MBA 25
24   Peter Baláz MBA 30
25   Joël Malatino MBA 35
26   Jacques Bolle Motobécane 7
27   Spencer Crabbe MBA 38

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Reiner Koster MBA 36
  Thierry Noblesse MBA 5
  Patrick Herouard Sanvenero 37
  Joel Benniza MBA 32
  Eugenio Lazzarini Iprem 19
  Jean-Michel Perret MBA 33
  Hugo Vignetti MBA 13

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Ton Spek MBA Blessure[3] 22
  Anton Straver MBA Blessure[4] 15

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Henk van Kessel EGA Wedstrijd overgeslagen[5]

Top 10 WK-stand na deze raceBewerken

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1   Ángel Nieto Minarelli 68
2   Loris Reggiani Minarelli 41
3   Hans Müller MBA 29
4   Guy Bertin Sanvenero 27
5   Pier Paolo Bianchi MBA 26
6   Jacques Bolle Motobécane 20
7   Stefan Dörflinger Krauser-MBA 17
8   Maurizio Vitali MBA 13
9   Willy Pérez MBA 11
10   Per-Edvard Carlsson MBA 9

ZijspanklasseBewerken

Nadat hij een maagoperatie had ondergaan kon Egbert Streuer pas in Frankrijk aan zijn seizoen beginnen. Daar kwam nog bij dat zijn nieuwe bakkenist Bernard Schnieders ervaring miste, wat tijdens de trainingen al bleek. De LCR van Streuer was snel genoeg om het mogelijk te maken de bochten wat rustiger te nemen en op de rechte stukken snelheid te maken. Daardoor wisten ze Derek Jones/Brian Ayres met drie meter verschil te verslaan en vierde te worden. De overwinning ging naar Rolf Biland/Kurt Waltisperg, die tot de helft van de race achter Jock Taylor/Benga Johansson hadden gereden, om daarna met tien seconden verschil te winnen. Alain Michel/Michael Burkhardt werden derde.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 37' 33" 84 15
2   Jock Taylor   Benga Johansson Fowler-Windle-Yamaha 37' 43" 27 12
3   Alain Michel   Michael Burkhardt Seymaz-Yamaha 38' 09" 61 10
4   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 39' 26" 68 8
5   Derek Jones   Brian Ayres Ireson-Yamaha 39' 26" 94 6
6   Peter Campbell   Dick Goodwin Yamaha 39' 32" 61 5
7   Trevor Ireson   Clive Pollington Yamaha +1 ronde 4
8   Masato Kumano   Kunio Takeshima LCR-Yamaha 3
9   Jesco Höckert   Harald Mathews Busch-Yamaha 2
10   John Barker   John Brushwood Yamaha 1

Niet gefinishedBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  Werner Schwärzel   Andreas Huber Krauser-Seymaz-Yamaha
  Michel Vanneste   Serge Vanneste Seymaz-Yamaha Voorwielophanging
  Jo van der Ven   Tonny Troeyen Yamaha

Top 10 WK-stand na deze raceBewerken

Pos Coureur Bakkenist Motorfiets Ptn
1   Jock Taylor   Benga Johansson Fowler-Windle-Yamaha 39
2   Alain Michel   Michael Burkhardt Seymaz-Yamaha 35
3   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 27
4   Werner Schwärzel   Andreas Huber Krauser-Seymaz-Yamaha 18
5   Derek Jones   Brian Ayres Ireson-Yamaha 12
6   Trevor Ireson   Clive Pollington Yamaha 10
7   Mick Boddice   Chas Birks Yamaha 8
  Masato Kumano   Kunio Takeshima LCR-Yamaha
  Egbert Streuer Bernard Schnieders LCR-Yamaha
10   Rolf Steinhausen   Georg Willmann RSR-Yamaha 6

TriviaBewerken

Andere motorBewerken

Ángel Nieto testte een heel nieuwe motor tijdens de trainingen. Die motor had in de Minarelli-fabriek nog niet eens op de proefbank gestaan en de betrouwbaarheid was zeker niet gegarandeerd. Nieto besloot toch met dit blok te starten en dat was een goede keuze, want zijn eigen motorblok werd nu in de machine van Loris Reggiani gemonteerd. Die begon tijdens de race steeds meer vermogen te verliezen en werd daardoor slechts zesde.

Snelste LCRBewerken

Rolf Biland was benieuwd naar de snelheid van de LCR-Yamaha van Egbert Streuer. Ze testten het op het "Mistral" rechte stuk en de - vrijwel standaard - machine van Streuer bleek sneller. Biland had veel geld gestoken in snellere onderdelen op zijn eigen motor, maar besloot voor de race weer standaardonderdelen (behalve de uitlaten) te monteren en won de race.

Honda NR 500Bewerken

De kwalificatietijd van Takazumi Katayama met zijn Honda NR 500 was maar net goed genoeg voor de poleposition in de 250cc-klasse.

Fior-YamahaBewerken

Hervé Guilleux kreeg voor de Franse 500cc-race een speciale Yamaha TZ 500 die in een Fior-frame met een speciale voorvork was gemonteerd. Hij reed de 24e trainingstijd maar viel in de race.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1981
FIM wereldkampioenschap wegrace
33e seizoen (1981)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1981

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1980
Grand Prix-wegrace van Frankrijk Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1982
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI