Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1986

AlgemeenBewerken

In de nacht van donderdag op vrijdag werd het rennerskwartier geteisterd door hevige rukwinden. Afgezien van enkele teams die hun tenten uit voorzorg hadden afgebroken ontstond er voor tienduizenden euro's schade door weggewaaide en vernielde tenden. Op vrijdag nam de wind zelfs nog toe, waardoor de trainingen eerst uitgesteld werden tot de middag en uiteindelijk helemaal werden afgelast. Zo kon er alleen op zaterdag getraind worden en konden alle klassen slechts drie keer veertig minuten trainen. De vaststelling van de trainingstijden ging zoals gebruikelijk in Joegoslavië nogal stroef, want terwijl overal met tijdwaarnemingscomputers van Siemens werd gewerkt, ging het aan deze kant van het IJzeren Gordijn nog met stopwatch, pen en papier. De tijden werden tot twee keer toe herzien. Er gingen dan ook steeds meer stemmen op om deze Grand Prix van de kalender te schrappen. De voorzieningen waren slecht, het verouderde circuit hobbelig en de telefoon- en telexverbindingen slecht. In de races kregen de 500- en de 80cc-klassen de verwachte winnaars, maar de Yamaha-fabriekscoureurs sloegen in de 250cc-klasse de plank mis. Net nu ze de geblesseerde Honda-concurrent Toni Mang de genadeslag konden toebrengen vielen zowel Carlos Lavado als Martin Wimmer en Tadahiko Taira van hun machines.

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Shunji Yatsushiro had voor het Japans kampioenschap al de beschikking over een Honda NSR 500 viercilinder, maar in Joegoslavië kreeg hij de machines van de geblesseerde Freddie Spencer. Die werden wel flink aangepast, o.a. met een kortere en hogere tank, want Yatsushiro was veel kleiner dan Spencer. Tijdens de zaterdagtraining vernielde hij bij een val een van die machines, maar hij reed toch de achtste trainingstijd. Tot verdriet van Takazumi Katayama, die deze machines graag in handen van zijn rijder Raymond Roche had gezien. Randy Mamola scoorde zijn eerste poleposition, ruim een halve seconde sneller dan eerste Yamaha-rijder Eddie Lawson. Wayne Gardner wist zich als enige Honda-rijder tussen een overmacht van Yamaha's te plaatsen en reed de derde trainingstijd, maar de volgende Honda-coureur was Ron Haslam met de experimentele ELF 3 op de zevende startplaats.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Randy Mamola Lucky Strike-Roberts-Yamaha 1"31'35
2.   Eddie Lawson Marlboro-Agostini-Yamaha 1"31'85
3.   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 1"32'09
4.   Rob McElnea Marlboro-Agostini-Yamaha 1"32'47
5.   Mike Baldwin Lucky Strike-Roberts-Yamaha 1"33'04
6.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"33'28
7.   Ron Haslam ELF-Honda 1"33'86
8.   Shunji Yatsushiro Moriwaki-HRC-Honda 1"33'97
9.   Fabio Biliotti Honda 1"33'02
10.   Juan Garriga Cagiva 1"34'17

De raceBewerken

Hoewel Raymond Roche even de leiding in de race nam, werd al snel duidelijk dat zijn driecilinder Honda NS 500 niet opgewassen was tegen de viercilinders. Eddie Lawson passeerde hem als eerste en nam meteen een flinke voorsprong op de rest van het veld. Men moest zich dus concentreren op het gevecht om de tweede plaats tussen Wayne Gardner en de slecht gestarte Randy Mamola. Die laatste had dus eerst een inhaalrace moeten rijden om vooraan te komen en leverde een spannend gevecht met Gardner, dat hij in zijn voordeel wist te beslissen. Rob McElnea verwees Christian Sarron naar de vierde plaats, maar uiteindelijk moest Sarron ook het hoofd buigen voor Mike Baldwin.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten
1   Eddie Lawson Marlboro-Agostini-Yamaha 32 49"55'81 2 15
2   Randy Mamola Lucky Strike-Roberts-Yamaha 32 +10'74 1 12
3   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 32 +11'36 3 10
4   Rob McElnea Marlboro-Agostini-Yamaha 32 +24'32 4 8
5   Mike Baldwin Lucky Strike-Roberts-Yamaha 32 +32'32 5 6
6   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 32 +37'34 6 5
7   Raymond Roche Rothmans-Katayama-Honda 32 +49'91 11 4
8   Shunji Yatsushiro Moriwaki-HRC-Honda 32 +1"19'25 8 3
9   Dave Petersen HB-Gallina-Suzuki 31 +1 ronde 12 2
10   Paul Lewis Skoal Bandit-Heron-Suzuki 31 +1 ronde 16 1
11   Wolfgang von Muralt Frankonia-Suzuki 31 +1 ronde 22
12   Juan Garriga Cagiva 31 +1 ronde 10
13   Boet van Dulmen Bakker-PDM-Honda 31 +1 ronde 17
14   Eero Hyvärinen Honda 31 +1 ronde 24
15   Marco Gentile Écurie-Fior-Honda 31 +1 ronde 20
16   Marco Papa Honda 31 +1 ronde 19
17   Fabio Barchitta Honda 31 +1 ronde 27
18   Mile Pajic SNRT-Honda 30 +2 ronden 26
19   Georg Jung Honda 30 +2 ronden 30
20   Andreas Leuthe Honda 30 +2 ronden 29
21   Marco Marchesani Suzuki 30 +2 ronden 28
22   Pavol Dekanek Honda 30 +2 ronden 31
23   Maarten Duyzers Suzuki 30 +2 ronden 34
24   Leandro Becheroni Suzuki 30 +2 ronden 21

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Ronden Oorzaak Grid
  Josef Doppler Honda 24 35
  Helmut Schütz Honda 23 33
  Fabio Biliotti Honda 22 Val 9
  Henk van der Mark PDM-Honda 17 Val 25
  Ron Haslam ELF-Honda 15 7
  Pierfrancesco Chili HB-Gallina-Suzuki 10 15
  Manfred Fischer Hein Gericke-Honda 6 18
  Armando Errico Suzuki 4 36

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Grid Oorzaak
  Gustav Reiner Bakker-Honda-Deutschland 13 Blessure[1]
  Didier de Radiguès Rollstar-Chevallier-Honda 14 Blessure[2]
  Simon Buckmaster Duckhams Oil-Honda 23
  Dietmar Marehardt Suzuki 32

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Rudolf Zeller Suzuki
  Dimitris Papandreou Yamaha
  Detlef Vogt Suzuki
  José Parra Honda

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Freddie Spencer Rothmans-HRC-Honda Blessure
  Niall Mackenzie Skoal Bandit-Heron-Suzuki Blessure

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Eddie Lawson Marlboro-Agostini-Yamaha 72
2   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 49
3   Randy Mamola Lucky Strike-Roberts-Yamaha 47
4   Mike Baldwin Lucky Strike-Roberts-Yamaha 42
5   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 27
6   Rob McElnea Marlboro-Agostini-Yamaha 25
7   Raymond Roche Rothmans-Katayama-Honda 13
8   Didier de Radiguès Rollstar-Chevallier-Honda 12
9   Shunji Yatsushiro HRC-Honda 7
10   Boet van Dulmen Bakker-PDM-Honda 6
  Pierfrancesco Chili HB-Gallina-Suzuki

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Toni Mang, die tijdens de GP van Oostenrijk, zijn voet gebroken had, probeerde te rijden met een speciale steun en aangepaste laars, maar kwam niet verder dan de zeventiende trainingstijd. Ondank een val in de training reed Carlos Lavado de snelste trainingstijd. Nu Mang vrijwel was uitgeschakeld stonden er drie Yamaha's op de eerste drie startplaatsen, met Sito Pons als beste Honda-coureur op de vierde plaats, 1½ seconde achter Lavado.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 1"33'76
2.   Martin Wimmer Marlboro-Agostini-Yamaha 1"33'84
3.   Tadahiko Taira Marlboro-Agostini-Yamaha 1"34'81
4.   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 1"35'27
5.   Jean-François Baldé Rothmans Katayama-Honda 1"35'32
6.   Hans Lindner Rotax 1"35'34
7.   Jean-Michel Mattioli Yamaha 1"35'68
8.   Herbert Besendörfer Yamaha 1"35'69
9.   Stéphane Mertens Johnson-Yamaha 1"35'79
10.   Fausto Ricci HRC-Honda 1"35'98

De raceBewerken

Al snel na de start zag het er voor het Yamaha-team somber uit. Zowel Martin Wimmer als Carlos Lavado startten slecht en Wimmer viel al in de eerste ronde. In de tweede ronde viel ook Tadahiko Taira waardoor alleen Lavado als fabrieksrijder over bleef. Die had echter al een halve ronde achterstand. Hij werd de ster van de race door binnen twaalf ronden zijn achterstand goed te maken en zelfs de leiding te nemen. In de veertiende ronde nam hij echter te veel (en onnodig) risico en hij kwam ook ten val. Opnieuw begon hij vanaf de laatste positie aan een inhaalrace, maar die moest hij staken omdat zijn motor te veel zand binnen had gekregen. Het kwam de spanning in de race wel ten goede, want zonder de sterke Yamaha's ontstonden nu kleine groepen die onderling hun gevechten leverden. Om de eerste positie ging het tussen Sito Pons, Jean-François Baldé, Dominique Sarron en Fausto Ricci. Uiteindelijk had Pons de beste banden gekozen en hij won voor Baldé en Sarron. Toni Mang kon zich nog een tijdje bemoeien met het gevecht om de zevende plaats, maar de pijn in zijn voet dwong hem zich af en toe terug te laten vallen en uiteindelijk gaf hij zes ronden voor het einde, toen de pijnstillende injecties uitgewerkt waren, op. Voor Dominique Sarron was het de eerste podiumplaats in een WK-race.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 48"34'73 4 15
2   Jean-François Baldé Rothmans Katayama-Honda +2'92 5 12
3   Dominique Sarron Rothmans-Honda +3'12 13 10
4   Fausto Ricci HRC-Honda +4'26 10 8
5   Carlos Cardús Campsa-Honda +6'53 20 6
6   Stéphane Mertens Johnson-Yamaha +19'30 9 5
7   Virginio Ferrari Total-Katayama-HRC-Honda +20'78 24 4
8   Manfred Herweh HB-Aprilia-Rotax +21'45 12 3
9   Pierre Bolle ELF-Parisienne +21'81 16 2
10   Reinhold Roth HB-Römer-Honda +25'04 22 1
11   Herbert Besendörfer Yamaha +31'86 8
12   Jean-Michel Mattioli Yamaha +32'70 7
13   Jean Foray Chevallier-Yamaha +35'01 33
14   Jacques Cornu ELF-Parisienne-Honda +35'29 15
15   Donnie McLeod Silverstone-Armstrong-Rotax +35'55 19
16   Siegfried Minich Honda +35'96 21
17   Harald Eckl Honda +36'91 25
18   Hans Lindner Rotax +1"13'06 6
19   Marcellino Lucchi Aprilia-Rotax +1"18'81 27
20   Roland Freymond Yamaha +1"24'93 37
21   Hans Becker Yamaha +1"29'63 32
22   Thomas Bacher Rotax +1"34'80 29
23   Helmut Bradl Honda +1"38'41 31
24   René Delaby Rotax +1 ronde 23
25   Bruno Bonhuil Honda +1 ronde 35
26   Maurizio Vitali Garelli +1 ronde 14
27   Antonio Garcia JJ Cobas-Rotax +1 ronde 28

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha Val 1
  Toni Mang Rothmans-HRC-Honda Opgave 17
  Jean-Louis Tournadre Yamaha 26
  Alan Carter JJ Cobas-Rotax 18
  Martin Wimmer Marlboro-Agostini-Yamaha Val 2
  Tadahiko Taira Marlboro-Agostini-Yamaha Val 3
  Massimo Matteoni Honda Val 30
  Andreas Preining Rotax 34

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Grid Oorzaak
  Niall Mackenzie Armstrong-Rotax 11
  Jean-Louis Guignabodet MIG-Rotax 36 Blessure[3]

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Loris Reggiani Aprilia-Rotax Blessure

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 57
2   Jean-François Baldé Rothmans Katayama-Honda 43
3   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda 39
4   Martin Wimmer Marlboro-Agostini-Yamaha 38
5   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 37
6   Fausto Ricci HRC-Honda 24
7   Dominique Sarron Rothmans-Honda 19
8   Jacques Cornu ELF-Parisienne-Honda 15
  Pierre Bolle ELF-Parisienne
10   Donnie McLeod Silverstone-Armstrong-Rotax 7
  Manfred Herweh HB-Aprilia-Rotax

80cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Pier Paolo Bianchi reed de achtste trainingstijd, maar viel en brak daarbij zijn pink. Intussen reed Jorge Martínez de snelste tijd, ruim een seconde sneller dan Stefan Dörflinger. Ian McConnachie kreeg van Mike Krauser voor het eerst een fabrieksracer en stelde niet teleur: ondanks de moeilijkheden die hij had om het rijwielgedeelte af te stellen[4] reed hij de derde trainingstijd.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Jorge Martínez Ducados-Derbi 1"41'23
2.   Stefan Dörflinger Krauser 1"42'32
3.   Ian McConnachie Krauser 1"43'05
4.   Manuel Herreros Ducado-Derbi 1"43'13
5.   Juan Ramón Bolart Autisa 1"43'16
6.   Ángel Nieto Ducados-Derbi 1"43'39
7.   Alex Barros Autisa 1"44'71
8.   Pier Paolo Bianchi Seel-MBA 1"44'72
9.   Hans Spaan Hertog Jan-HuVo-Casal 1"44'99
10.   Rainer Kunz Ziegler 1"45'20

De raceBewerken

Manuel Herreros kwam na een ronde als eerste door, maar hij werd achtervolgd door Jorge Martínez, Hans Spaan, Pier Paolo Bianchi, Juan Ramón Bolart, Alex Barros en Ian McConnachie, die altijd problemen had met zijn duwstarts maar dit keer snel weg was gekomen. In de derde ronde nam Martínez de leiding over, en Herreros kwam in de vijfde ronde de pit in met een kapotte motor. Martínez bouwde een voorsprong op. De aandacht ging naar het gevecht achter hem, met McConnachie op de tweede plaats en daarachter een gevecht tussen Spaan, Barros en Dörflinger. Barros viel echter uit en Dörflinger vocht zich naar de tweede plaats. Ángel Nieto had zich ook naar voren gevochten, maar kon McConnachie net niet meer van de derde plaats afhouden. Jorge Martínez nam hierdoor de leiding in het WK over van Herreros.

Uitslag 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Jorge Martínez Ducados-Derbi 31"09'33 1 15
2   Stefan Dörflinger Krauser +11'20 2 12
3   Ian McConnachie Krauser +16'16 3 10
4   Ángel Nieto Ducados-Derbi +16'53 4 8
5   Hans Spaan Hertog Jan-HuVo-Casal +19'30 9 6
6   Pier Paolo Bianchi Seel-MBA +38'72 8 5
7   Rainer Kunz Ziegler +47'31 10 4
8   Josef Fischer Krauser +48'44 15 3
9   Gerhard Waibel Real-Krauser +49'98 11 2
10   Luis Miguel Reyes Autisa +50'31 12 1
11   Hubert Abold Seel +1"19'19 16
12   Henk van Kessel Krauser +1"20'91 14
13   Chris Baert Seel +1"22'79 28
14   Salvatore Milano Krauser +1"23'07 19
15   Reiner Scheidhauer Seel-MBA +1"23'31 13
16   Gert Kafka Krauser +1"33'45 18
17   Mario Stocco Casal +1 ronde 27
18   Jos van Dongen Krauser +1 ronde 29
19   Raimo Lipponen Krauser +1 ronde 24
20   René Dünki Krauser +1 ronde 19
21   Thomas Engl Krauser +1 ronde 30
22   Reiner Koster Kroko +1 ronde 33
23   Richard Bay Maico +1 ronde 36
24   Zdravko Matulja MTM +1 ronde 31
25   Herri Torrontegui Autisa +1 ronde 21

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Manuel Herreros Ducados-Derbi Uitgelopen big-endlager 4
  Alex Barros Autisa 7
  Theo Timmer Hertog Jan-HuVo-Casal Val 20
  Juan Ramón Bolart Autisa Val 5
  Serge Julin Casal 35
  Mika-Sakari Komu Eberhardt 36
  Janez Pintar Eberhardt 25
  Domingo Gil Blanco Autisa 22
  Brane Rokavec Seel 34
  Felix Rodríguez Autisa 23
  Peter Balaz HuVo-Casal 32

Top tien tussenstand 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Jorge Martínez Ducados-Derbi 57
2   Manuel Herreros Ducados-Derbi 47
  Stefan Dörflinger Krauser
4   Ángel Nieto Ducados-Derbi 31
  Ian McConnachie Krauser
6   Pier Paolo Bianchi Seel-MBA 29
7   Gerhard Waibel Real-Krauser 24
8   Hans Spaan Hertog Jan-HuVo-Casal 23
9   Josef Fischer Krauser 9
10   Juan Ramón Bolart Autisa 6
  Rainer Kunz Ziegler

TriviaBewerken

Toerist?Bewerken

Dat de Griek Dimitris Papandreou zich met de 38e tijd niet kwalificeerde was begrijpelijk. Hij reed een Yamaha TZ 500 die al in 1982 uit productie was gegaan en dus minstens vier jaar oud was. De Spanjaard José Parra had een moderne Honda RS 500 R tot zijn beschikking, maar presteerde het toch nog om 9 seconden langzamer dan Papandreou en 22 seconden langzamer dan Eddie Lawson over de baan te gaan. Hij zou zich voor de 250cc-klasse evenmin gekwalificeerd hebben en voor de 80cc-klasse maar nèt. Zijn rempunt voor de eerste bocht was het punt waar zijn collega's van vijf naar zes opschakelden.

Snelle rondetijdenBewerken

Carlos Lavado ging na zijn mislukte start zo snel door het veld, dat hij rondetijden realiseerde waarmee hij in de 500cc-race zesde zou zijn geworden. Het hielp hem uiteindelijk niet, hij riskeerde te veel en eindigde zijn race met een valpartij.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1986
FIM wereldkampioenschap wegrace
38e seizoen (1986)
Volgende race:
TT Assen 1986

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1985
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1987
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI