Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1982

AlgemeenBewerken

De Grand Prix van Tsjecho-Slowakije kwam al in de week voor de races onder grote druk te staan. Dat had alles te maken met de toestanden tijdens de Finse Grand Prix, waar de halsstarrige organisatie weigerde de kletsnatte races op het stratencircuit Imatra stil te leggen tot dit uiteindelijk het leven kostte aan zijspancoureur Jock Taylor. De Masaryk-Ring was ook een stratencircuit en het werd voor de 500cc-klasse te gevaarlijk geacht. De coureurs vreesden de eventuele regen, waardoor het voor alle klassen levensgevaarlijk werd. Roland Freymond en Eric Saul hadden al collega's benaderd met een vragenlijst en tijdens de races om het Duitse kampioenschap op de Nürburgring hadden Toni Mang en Martin Wimmer hetzelfde gedaan. Zo gaven 74 coureurs te kennen in de toekomst niet meer op de Masaryk-Ring te willen rijden. De organisatie vroeg de rijders ten minste in 1983 nog terug te keren, want in 1984 zou het nieuwe Automotodrom Brno klaar zijn. De organiserende club probeerde tijdens een vergadering handtekeningen van bereidwillige coureurs te krijgen, maar daar spraken ook Eric Saul, Toni Mang en Mike Krauser, die drie zijspancombinaties (Biland/Waltisperg, Schwärzel/Huber en Michel/Burkhardt) en Stefan Dörflinger steunde. Krauser wilde zijn coureurs niet aan onnodige risico's blootstellen. Geen enkele coureur verklaarde zich bereid in 1983 naar Tsjecho-Slowakije te komen, tenzij er een ander acceptabel circuit gevonden werd. De wedstrijden werden nog steeds goed bezocht met op vrijdag en zaterdag al 120.000 toeschouwers en op zondag zelfs 190.000. Daaronder waren nog steeds veel fans uit de DDR, die de West-Duitse coureurs kwamen aanmoedigen.

350 ccBewerken

Met de moed der wanhoop kwam Jean-François Baldé aan de start in Brno. Zijn in Finland gebroken voet zat in een soort beugel. Toch nam hij heel even de leiding, maar hij kon zijn voet nauwelijks op de voetsteun houden en miste een deel van zijn evenwichtsgevoel. Voor de 250cc-race had hij zich niet eens gekwalificeerd, maar in de 350cc-klasse had hij nog een kans op de wereldtitel. Die moest hij laten varen: hij werd slechts veertiende. Didier de Radiguès nam de leiding over en hij was de rest van de race onbereikbaar. In de derde ronde kwam Toni Mang op de tweede plaats terecht, aangemoedigd door tienduizenden Oost-Duitse fans. Ook hij werd niet meer bedreigd en pakte twaalf punten. Daarmee stelde hij zijn wereldtitel al bijna veilig, want met nog slechts één race te gaan had hij twaalf punten voorsprong op Baldé en vijf punten voorsprong op De Radiguès. Baldé kreeg nu wel een maand de tijd om te herstellen.

Uitslag 350 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha 45"24'89 1 15
2   Toni Mang Kawasaki 45"37'94 2 12
3   Jacques Cornu Yamaha 46"00'95 3 10
4   Thierry Espié Chevallier-Yamaha 9 8
5   Eric Saul Chevallier-Yamaha 6 6
6   Gustav Reiner Bimota-Solo 5
7   Christian Sarron Yamaha 8 4
8   Siegfried Minich Yamaha 3
9   Tony Head Spondon-Yamaha 10 2
10   Carlos Lavado Yamaha 4 1
11   Alan North Yamaha 7
12   Wolfgang von Muralt Yamaha
13   Martin Wimmer Yamaha
14   Jean-François Baldé Kawasaki
15   Roger Sibille Yamaha
16   Pierre Bolle Yamaha
17   Patrick Fernandez Bimota-Bartol 5
18   Steve Williams Yamaha
19   Edwin Weibel Yamaha
20   Reino Eskelinen Yamaha
21   Andreas Berger Yamaha
22   Bruno Luscher Yamaha
23   Hans Naef Yamaha
24   Rudi Gächter Yamaha
25   Peter Balaz Rotax
26   Pavol Dekanek Yamaha
DNF   Jeffrey Sayle Armstrong
DNF   Massimo Matteoni Yamaha
DNF   Eero Hyvärinen Yamaha
DNF   Pekka Nurmi Yamaha
DNF   Attilio Riondato Yamaha
DNF   Franz Kaserer Yamaha
DNF   Karl-Thomas Grässel Yamaha
DNF   Dick van Logchem Yamaha 40
DNF   René Delaby Yamaha
DNF   Josef Hutter Yamaha
DNF   Thierry Feuz Yamaha
DNQ   Bohumil Staša Yamaha

Top tien WK-tussenstand 350 ccBewerken

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1   Toni Mang Kawasaki 69
2   Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha 64
3   Jean-François Baldé Kawasaki 57
4   Eric Saul Chevallier-Yamaha 42
5   Carlos Lavado Yamaha 36
6   Christian Sarron Yamaha 28
7   Jacques Cornu Yamaha 27
8   Alan North Bimota-Yamaha 25
9   Patrick Fernandez Bimota-Bartol 21
10   Gustav Reiner Bimota-Yamaha 19

250 ccBewerken

Didier de Radiguès had net als in de 350cc-klasse als snelste getraind, maar kreeg al in de opwarmronde een vastloper, waardoor hij niet kon starten. Nu nam Carlos Lavado de leiding en hij werd eigenlijk door niemand meer bedreigd. De aandacht richtte zich dan ook om de strijd om de tweede plaats tussen Jean-Louis Tournadre en Toni Mang, want zij stonden ook in de WK-stand dicht bij elkaar. Die strijd begon in de zevende ronde, toen Tournadre en Mang elkaar vonden in een groep met Sito Pons en Martin Wimmer. Zoals altijd bekeek Tournadre het gevecht van de achterkant, want hij ging zeer behoedzaam om met zijn materiaal[1]. Zo vocht Mang om de tweede plaats met Sito Pons, die hij probeerde uit te remmen. Mang had echter - met het oog op de natte plekken op de baan - een intermediate-voorband laten monteren en verloor dit remduel. Hij moest rechtdoor en verloor een groot aantal posities. Vlak voor de finish plaatste Tournadre zijn aanval: hij loste Pons, Wimmer en Fernandez en werd tweede. Mang moest intussen nog hard werken om de achtste plaats te veroveren op Massimo Matteoni, Jean-Marc Toffolo en Jacques Bolle. Tournadre kwam in een comfortabele positie: als Toni Mang de twee laatste GP's won hoefde hij slechts twee derde plaatsen te scoren om wereldkampioen te worden.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Carlos Lavado Yamaha 42"57'18 7 15
2   Jean-Louis Tournadre Yamaha 43"06'89 5 12
3   Martin Wimmer Spondon-Yamaha 43"10'29 4 10
4   Sito Pons Kobas-Rotax 8
5   Patrick Fernandez Bimota-Bartol 2 6
6   Roland Freymond MBA 3 5
7   Christian Estrosi Pernod 6 4
8   Toni Mang Kawasaki 8 3
9   Massimo Matteoni Yamaha 2
10   Jean-Marc Toffolo Rotax 9 1
11   Jacques Bolle Yamaha
12   Bruno Luscher Yamaha
13   Tony Head Spondon-Yamaha
14   Herbert Besendorfer Yamaha
15   Etienne Geeraerd Armstrong
16   Edwin Weibel Yamaha
17   Eero Hyvärinen Yamaha
18   Michel Galbit Yamaha
19   Hans Müller MBA
20   Paul Harris Yamaha
21   Franco Marchegiani Yamaha
22   Thierry Espié Pernod Drijfstang 10
23   Thomas Bacher Yamaha
24   Nedy Crotta Yamaha
25   Jean-Michel Mattioli Yamaha
26   Luis Miguel Reyes Rotax
27   Johnny Scott Yamaha
28   Constant Pittet Yamaha
DNF   Jacques Cornu Yamaha Ontsteking
DNF   Jean-Louis Guignabodet Kawasaki Versnellingsbak
DNF   Paolo Ferretti MBA
DNF   Christian Sarron Yamaha
DNF   Massimo Broccoli Ad Maiora
DNF   Pierluigi Aldrovandi Yamaha Val[2]
DNF   Michel Simeon Yamaha
DNF   Pierre Bolle Yamaha
DNF   Leif Nielsen Rotax
DNF   José Moreno Yamaha
DNF   Dick van Logchem Yamaha 40
DNF   Eric Saul Chevallier-Yamaha
DNS   Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha Vastloper 1
DNQ   Jean-François Baldé Kawasaki Blessure

Top tien WK-tussenstand 250 ccBewerken

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1   Jean-Louis Tournadre Yamaha 98
2   Toni Mang Kawasaki 87
3   Roland Freymond MBA 59
4   Martin Wimmer Spondon-Yamaha 40
5   Carlos Lavado Yamaha 39
6   Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha 38
7   Jean-Louis Guignabodet Kawasaki 29
8   Jeffrey Sayle Armstrong 27
9   Christian Sarron Yamaha 26
10   Paolo Ferretti MBA 22
  Jean-François Baldé Kawasaki

125 ccBewerken

Na de start van de 125cc-race ontstond er een kopgroep met Eugenio Lazzarini, Hans Müller en Iván Palazzese. Ricardo Tormo had een slechte start maar kwam al in de eerste ronde op de vierde plaats voor Edwin Weibel, August Ainger en Bruno Kneubühler terecht. Müller viel wat terug, maar Lazzarini won overtuigend voor Palazzese en Tormo.

Uitslag 125 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Eugenio Lazzarini Garelli 45"08'93 4 15
2   Iván Palazzese MBA 45"11'22 5 12
3   Ricardo Tormo Sanvenero 45"18'55 10 10
4   Hans Müller MBA 1 8
5   Gerhard Waibel MBA 7 6
6   August Auinger Bartol-MBA 2 5
7   Bruno Kneubühler MBA 9 4
8   Domenico Brigaglia MBA 3
9   Jean-Claude Selini MBA 2
10   Henk van Kessel MBA 20 1
11   Johnny Wickström MBA
DNF   Anton Straver MBA Val 8
DNF   Willem Heykoop Sanvenero 25
DNF   Stefan Dörflinger Krauser-MBA 6
DNF   Maurizio Vitali Garelli
DNS   Ángel Nieto Sanvenero Vakantie
DNS   Pierluigi Aldrovandi MBA Blessure[2] 3

Top tien WK-tussenstand 125 ccBewerken

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1   Ángel Nieto (Wereldkampioen) Garelli 111
2   Eugenio Lazzarini Garelli 95
3   Iván Palazzese MBA 75
4   Pier Paolo Bianchi Sanvenero 59
5   Ricardo Tormo Sanvenero 58
6   August Auinger Bartol-MBA 55
7   Pierluigi Aldrovandi MBA 52
8   Hans Müller MBA 49
9   Jean-Claude Selini MBA 39
10   Johnny Wickström MBA 33

ZijspannenBewerken

Nadat Rolf Biland de snelste trainingstijd en ook de beste start had, zag het er goed uit voor zijn WK-kansen. Nog in de eerste ronde viel hij echter uit, officieel met ontstekingsproblemen, maar na de race vertelde hij dat dit al zijn vijfde kapotte motor was. Egbert Streuer nam de leiding over tot in de vierde ronde het zijspanwiel bij een snelheid van meer dan 200 km/h afbrak. Werner Schwärzel profiteerde van dit alles het meest, want hoewel hij op de finish nipt verslagen werd door Alain Michel, nam hij met zijn twaalf punten de leiding in het wereldkampioenschap over.

Uitslag zijspannenBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Grid Punten
1   Alain Michel   Michael Burkhardt Krauser-Seymaz-Yamaha 39"36'38 4 15
2   Werner Schwärzel   Andreas Huber Krauser-Seymaz-Yamaha 39"36'84 3 12
3   Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha 39"56'38 5 10
4   Rolf Steinhausen   Hermann Hahn Busch-Yamaha 6 8
5   Masato Kumano   Kunio Takeshima LCR-Yamaha 6
6   Patrick Thomas   Helmut Schilling Seymaz-Yamaha 5
7   Trevor Ireson   Donnie Williams Ireson-Yamaha 8 4
8   Mick Boddice   Chas Birks Windle-Yamaha 9 3
9   Jean-François Monnin   Wolfgang Kalauch LCR-Yamaha 10 2
10   Mick Barton   Nick Cutmore Yamaha 1
DNF   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha Wielophanging 2
DNF   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha Ontsteking 1

Top tien WK-tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos. Coureur Bakkenist Motorfiets Ptn.
1   Werner Schwärzel   Andreas Huber Krauser-Seymaz-Yamaha 64
2   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 60
3   Alain Michel   Michael Burkhardt Krauser-Seymaz-Yamaha 39
4   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 33
  Jock Taylor (†)   Benga Johansson Fowler-Windle-Yamaha
6   Patrick Thomas   Jean-Marc Fresc/
  Horst Juhant/
  Helmut Schilling
Seymaz-Yamaha 20
7   Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha 19
8   Steve Abbott   Shaun Smith Yamaha 16
9   Dennis Bingham   Julia Bingham Yamaha 14
10   Masato Kumano   Kunio Takeshima LCR-Yamaha 13
  Rolf Steinhausen   Hermann Hahn Busch-Yamaha

Gecorrigeerde top tien WK-tussenstand zijspanklasseBewerken

Pas begin september realiseerde men zich bij de FIM dat bij de Grand Prix van Finland een blunder was begaan, door geen punten toe te kennen in de zijspanrace die na zeven ronden was gestaakt. Men had reglementair halve punten moeten toekennen, maar ten tijde van de Grand Prix van Tsjecho-Slowakije was deze (werkelijke) stand nog niet bekend.

Pos. Coureur Bakkenist Motorfiets Ptn.
1   Werner Schwärzel   Andreas Huber Krauser-Seymaz-Yamaha 69
2   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Krauser-LCR-Yamaha 67,5
3   Alain Michel   Michael Burkhardt Krauser-Seymaz-Yamaha 45
4   Egbert Streuer   Bernard Schnieders LCR-Yamaha 35,5
  Jock Taylor (†)   Benga Johansson Fowler-Windle-Yamaha
6   Patrick Thomas   Jean-Marc Fresc/
  Horst Juhant/
  Helmut Schilling
Seymaz-Yamaha 24
7   Derek Jones   Brian Ayres LCR-Yamaha 19
8   Steve Abbott   Shaun Smith Yamaha 16
9   Dennis Bingham   Julia Bingham Yamaha 15,5
10   Rolf Steinhausen   Hermann Hahn Busch-Yamaha 14

TriviaBewerken

Jean-François BaldéBewerken

Jean-François Baldé brak in Zweden een voet en in Brno werd duidelijk dat hij daardoor de wereldtitel wel kon vergeten. En dat terwijl het zijn eerste botbreuk en een vijftienjarige carrière was.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1982
FIM wereldkampioenschap wegrace
34e seizoen (1982)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van San Marino 1982

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1981
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1987
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI