Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1987

De Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1987 was de zesde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1987. De races werden verreden op 14 juni 1987 op het Automotodrom Grobnik bij Rijeka. In Joegoslavië reden slechts drie klassen: 80cc, 250 cc en 500 cc.

Automotodrom Grobnik
Officiële naam 37. YU Grand Prix
Land Vlag van Joegoslavië (1943-1992)
Datum 14 juni 1987
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Australië Wayne Gardner
Snelste ronde Vlag van Australië Wayne Gardner
Eerste Vlag van Australië Wayne Gardner
Tweede Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola
Derde Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
250 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Snelste ronde Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Eerste Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Tweede Vlag van Italië Loris Reggiani
Derde Vlag van Duitsland Reinhold Roth
80 cc
Poleposition Vlag van Spanje Jorge Martínez
Snelste ronde Vlag van Duitsland Gerhard Waibel
Eerste Vlag van Spanje Jorge Martínez
Tweede Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian McConnachie

AlgemeenBewerken

In 1987 werd er niets meer gehoord over de klachten die er bij de Joegoslavische GP van 1986 nog geweest waren, zoals de belabberde tijdwaarneming en slechte telefoon- en telexverbindingen. Wel was het asfalt nog steeds erg hobbelig. Het weer was bijzonder goed: het was bijna 30 °C.

500cc-klasseBewerken

In de 500cc-klasse waren het de gebruikelijke toppers die de dienst uitmaakten, voor zover ze niet al tijdens de training uitgeschakeld waren. Toch waren er enkele opmerkelijke prestaties. Allereerst van Raymond Roche, die zijn Cagiva naar de vijfde plaats reed, vervolgens van Pierfrancesco Chili die met de driecilinder Honda NS 500 uit 1986 zesde werd, en van Richard Scott, die als vervanger van Mike Baldwin opnieuw punten scoorde met de Lucky Strike-Yamaha met Dunlop-banden. Hij profiteerde daarbij wel van de valpartijen van Rob McElnea en Gustav Reiner. Kenny Irons scoorde zijn eerste WK-punt met de nog experimentele Suzuki RGV 500.

De trainingBewerken

In de training van de 500cc-klasse werd een groot deel van de toprijders al geëlimineerd. Freddie Spencer brak bij een val een sleutelbeen, Christian Sarron liep een hersenschudding op en Niall Mackenzie scheurde een enkel. Rob McElcnea brak zijn rechterpink op drie plaatsen, maar kon met een afgezaagd remhendel en een gespalkte pink toch van start gaan. Ook Wayne Gardner viel, maar hij hield daar slechts wat blauwe plekken en een handblessure aan over. Intussen was Gardner wel weer overtuigend de snelste, bijna een seconde sneller dan Randy Mamola. Opvallend was het goede trainingsresultaat van Freddie Spencer, die minstens 10 kilo te zwaar was geworden en ondanks zijn gebrek aan training de vierde tijd reed.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 1"30'70
2.   Randy Mamola Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"31'69
3.   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 1"31'76
4.   Freddie Spencer HRC-Honda 1"31'94
5.   Niall Mackenzie Gallina-HB-HRC-Honda 1"32'20
6.   Rob McElnea Agostini-Marlboro-Yamaha 1"32'50
7.   Shunji Yatsushiro Rothmans-HRC-Honda 1"32'70
8.   Ron Haslam ELF-HRC-Honda 1"32'74
9.   Raymond Roche Bastos-Cagiva 1"32'80
10.   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 1"32'80

De raceBewerken

Nog vóór de start verdween Didier de Radiguès, wiens Cagiva hem al in de opwarmronde in de steek liet. Ron Haslam maakte zijn gebruikelijke bliksemstart, maar dit keer werd hij toch afgetroefd door Randy Mamola. In de tweede ronde nam Wayne Gardner de leiding over om ze niet meer af te staan. Toch konden Mamola en Eddie Lawson hem lang volgen, maar ze gingen met elkaar in gevecht, waardoor Gardner niet echt bedreigd werd. Toch had Gardner veel last van zijn rechter hand. Hij gaf gas met zijn handpalm en deed "vingeroefeningen" om de bloedsomloop in zijn hand op gang te houden. Bij het remmen had hij erg veel pijn. Tegen het einde van de race moest Lawson afhaken, naar eigen zeggen door carburatieproblemen. Ron Haslam had intussen een eenzame race op de vierde plaats gereden.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten
1   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 30 46"30'64 1 15
2   Randy Mamola Roberts-Lucky Strike-Yamaha 30 +2'43 2 12
3   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 30 +15'22 3 10
4   Ron Haslam ELF-HRC-Honda 30 +30'32 8 8
5   Raymond Roche Bastos-Cagiva 30 +43'71 9 6
6   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 30 +44'44 10 5
7   Tadahiko Taira Agostini-Marlboro-Yamaha 30 +51'67 12 4
8   Shunji Yatsushiro Rothmans-HRC-Honda 30 +59'50 7 3
9   Richard Scott Roberts-Lucky Strike-Yamaha 30 +59'76 13 2
10   Kenny Irons Heron-Suzuki 30 +1"18'44 16 1
11   Roger Burnett Rothmans-HRC-Honda 30 +1"25'09 19
12   Fabio Biliotti Honda 30 +1"30'64 18
13   Alessandro Valesi Iberna-Honda 29 +1 ronde 17
14   Wolfgang von Muralt Suzuki 29 +1 ronde 21
15   Bruno Kneubühler Honda 29 +1 ronde 24
16   Simon Buckmaster Duckhams-Honda 29 +1 ronde 27
17   Fabio Barchitta Honda 29 +1 ronde 23
18   Massimo Broccoli Honda 29 +1 ronde 22
19   Andreas Leuthe Honda 29 +1 ronde 32
20   Hervé Guilleux Fior-SNCF-Honda 29 +1 ronde 30
21   Gerold Fischer Honda 29 +1 ronde 28
22   Georg Jung Honda 29 +1 ronde 25
23   Marco Gentile Lucky Strike-Fior-Honda 28 +2 ronden 20
24   Dimitris Papandreou Suzuki 28 +2 ronden 25

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Ronden Oorzaak Grid
  Louis-Luc Maisto Honda 27 34
  Gustav Reiner Hein Gericke-Honda 23 Val 14
  Rob McElnea Agostini-Marlboro-Yamaha 18 Val[1] 6
  Pavol Dekanek Suzuki 11 33
  Helmut Schütz Honda 5 29
  Silvo Habat Honda 5 31
  Vittorio Scatola Paton 2 26

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Freddie Spencer HRC-Honda Blessure[2] 4
  Niall Mackenzie Gallina-HB-HRC-Honda Blessure[3] 8
  Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha Blessure[4] 11
  Didier de Radiguès Bastos-Cagiva Defect in opwarmronde 15

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Tony Carey Suzuki

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Maarten Duyzers HDJ-Honda
  Mike Baldwin Roberts-Lucky Strike-Yamaha Blessure[5]
  Kevin Schwantz Suzuki

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 73
2   Randy Mamola Roberts-Lucky Strike-Yamaha 56
3   Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 49
4   Ron Haslam ELF-HRC-Honda 48
5   Tadahiko Taira Agostini-Marlboro-Yamaha 28
6   Niall Mackenzie Gallina-HB-HRC-Honda 23
  Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda
8   Rob McElnea Agostini-Marlboro-Yamaha 20
9   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 15
10   Roger Burnett Rothmans-HRC-Honda 11

250cc-klasseBewerken

In de 250cc-klasse was er eindelijk succes voor regerend wereldkampioen Carlos Lavado, die nog geen enkele podiumplaats gescoord had. Hij benutte de betere stuurkwaliteiten én de nieuwe zuigers en cilinders van de Yamaha YZR 250 optimaal, zowel in de training als in de race. Hij was eigenlijk de enige Yamaha-rijder die dat kon doen, want het 250cc-Yamaha-team van Giacomo Agostini was gehandicapt door de blessures van Luca Cadalora en Martin Wimmer[6] en het Franse Sonauto-Yamaha moest Patrick Igoa missen omdat die zijn heup gebroken had. Jean-Philippe Ruggia reed weliswaar ook voor dat team, maar die was een Yamaha TZ 250 productieracer gewend. Nu kreeg hij Igoa's YZR 250, maar daar viel hij twee keer mee in de training, waarbij hij een zware ribblessure en een hersenschudding opliep. Honda-fabriekscoureur Toni Mang kreeg in de race bandenproblemen door de warmte en moest de leiding in het wereldkampioenschap teruggeven aan Reinhold Roth.

De trainingBewerken

Carlos Lavado was op het Automotodrom Grobnik altijd snel geweest en nu was hij zelfs ruim een seconde sneller dan Jacques Cornu, die een flink aantal fabrieks-Honda NSR 250's aanvoerde. Tussen hen presteerde de zwaar geblesseerde Martin Wimmer zeer goed door de vijfde startplaats op te eisen als tweede Yamaha-rijder, maar Loris Reggiani nestelde zich op de derde plaats met de (kansloos geachte) Aprilia.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 1"33'15
2.   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 1"34'20
3.   Loris Reggiani Aprilia-Rotax 1"34'43
4.   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda Deutschland 1"34'44
5.   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda 1"34'54
6.   Reinhold Roth HB-Römer-HRC-Honda 1"34'65
7.   Martin Wimmer Agostini-Marlboro-Yamaha 1"34'70
8.   Ivàn Palazzese Yamaha 1"34'81
9.   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 1"34'91
10.   Carlos Cardús Nieto-Ducados-HRC-Honda 1"34'92

De raceBewerken

Sito Pons stond op de tweede startrij, maar hij was als snelste weg, gevolgd door Dominique Sarron en Jacques Cornu, maar de kopgroep bestond ook nog uit Toni Mang, Martin Wimmer, Carlos Lavado, Reinhold Roth Jean-Philippe Ruggia, Loris Reggiani en Carlos Cardús. In de tweede ronde nam Mang de leiding over en hij sloeg een klein gaatje, dat meteen gedicht werd door Cornu. Lavado was toen al aan zijn opmars begonnen en kwam samen met Roth bij het leidende tweetal. Mang begon terug te vallen. Lavado nam de leiding en sloeg een gat met twee achtervolgende groepen: Roth, Reggiani en Cornu en daarachter Mang, Sarron en Wimmer. Reggiani kon zich ook losmaken, temeer omdat Roth en Cornu met elkaar in gevecht bleven. Toni Mang werd slechts zevende. Hij had te veel van zijn banden geëist, maar haalde voor het eerst sinds 1981 de finish in Joegoslavië.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 41"24'76 1 15
2   Loris Reggiani Aprilia-Rotax +4'95 3 12
3   Reinhold Roth HB-Römer-HRC-Honda +5'90 6 10
4   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda +6'16 2 8
5   Martin Wimmer Agostini-Marlboro-Yamaha +9'16 7 6
6   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda +11'19 5 5
7   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda Deutschland +11'86 4 4
8   Sito Pons Campsa-HRC-Honda +25'53 9 3
9   Juan Garriga Ducados-Yamaha +25'73 11 2
10   Ivàn Palazzese Yamaha +26'09 8 1
11   Jean-Philippe Ruggia[7] Gauloises-Sonauto-Yamaha +26'34 13
12   Maurizio Vitali FMI-Garelli +51'92 14
13   Manfred Herweh Levior-Honda +53'79 12
14   Stéphane Mertens Katayama-Armstrong-HRC-Honda +1"06'92 24
15   Hans Lindner Honda +1"09'14 16
16   Donnie McLeod EMC-Rotax +1"09'51 17
17   Guy Bertin Honda +1"10'13 18
18   Jean-François Baldé Defi-Rotax +1"17'67 22
19   Kevin Mitchell Yamaha +1"21'21 23
20   Harald Eckl Honda +1"21'65 20
21   Marcellino Lucchi Honda +1"22'12 28
22   Urs Lüzi Parisienne-Honda +1"34'37 26
23   René Delaby Yamaha +1"34'79 25
24   Jochen Schmid Honda +1 ronde 19
25   Jean Foray Yamaha +1 ronde 33
26   Alain Bronec Honda +1 ronde 35
27   Zdravko Leljak Honda +2 ronden 36

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Bruno Bonhuil Honda 21
  Carlos Cardús Nieto-Ducados-HRC-Honda Opgave[8] 10
  Gary Cowan Honda 27
  Jean-Louis Guignabodet Honda 31
  Josef Hutter Honda 32
  Massimo Matteoni Honda 29
  Jean-Michel Mattioli Yamaha 15
  Siegfried Minich Honda 37
  Martin Sraj Honda 34

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha Blessure[9] 30

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  D. Stankovic Yamaha
  Massimo Sirianni Yamaha
  I. Sola MBA
  Stelio Marmaras Yamaha

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Fausto Ricci Iberna-Honda
  Patrick Igoa Gauloises-Sonauto-Yamaha Blessure[10]

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Reinhold Roth HB-Römer-HRC-Honda 55
2   Toni Mang Rothmans-HRC-Honda Deutschland 52
3   Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 38
4   Sito Pons Campsa-HRC-Honda 35
5   Carlos Lavado HB-Venemotos-Yamaha 29
6   Martin Wimmer Agostini-Marlboro-Yamaha 28
7   Dominique Sarron Rothmans-HRC-Honda 27
8   Loris Reggiani Aprilia-Rotax 24
9   Juan Garriga Ducados-Yamaha 20
10   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 18
  Carlos Cardús Nieto-Ducados-HRC-Honda

80cc-klasseBewerken

In de 80cc-klasse zorgde Jorge Martínez dat hij zijn wereldtitel kon prolongeren. In de trainingen was hij uiteindelijk de snelste en de race leidde hij van start tot finish. Uiteindelijk bouwde hij zijn voorsprong in het wereldkampioenschap uit tot 28 punten.

De trainingBewerken

In de eerste trainingen leek Stefan Dörflinger de overhand te hebben en hij was zelfs twee seconden sneller dan Jorge Martínez. Later wisselden ze enkele malen van plek en ze braken diverse records, maar aan het eind van de rit reed Martínez zich naar poleposition, 0,4 seconde voor Dörflinger. Hans Spaan was nu goed hersteld van zijn blessure en reed de vierde trainingstijd, maar zijn Bakker-frame liep wel een scheurtje op[11], wat zorgen baarde voor de race. Wilco Zeelenberg viel hard en liep een sleutelbeenbreuk op. Natuurlijk waren er veel Joegoslavische deelnemers, waarvan er enkele met een Sever aan de start kwamen. Deze ontwikkeling van Vilko Sever was echter geen succes, geen enkele machine wist zich voor de race te kwalificeren.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 1"41'09
2.   Stefan Dörflinger LCR-Krauser 1"41'48
3.   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Derbi 1"43'60
4.   Hans Spaan JVC-HuVo-Casal 1"43'93
5.   Hubert Abold Krauser 1"44'10
6.   Gerhard Waibel LCR-Krauser 1"44'22
7.   Luis Miguel Reyes Campsa-Autisa 1"24'28
8.   Jörg Seel Seel 1"44'60
9.   Josef Fischer Krauser 1"44'61
10.   Ian McConnachie LCR-Krauser 1"44'98

De raceBewerken

Jorge Martínez zorgde al bij de start dat de spanning uit de 80cc-race grotendeels verdween. Hij liep meteen weg van Manuel Herreros en Gerhard Waibel. Stefan Dörflinger moest deze twee eerst passeren alvorens hij de aanval op Martínez kon inzetten, maar die was toen al te ver weggelopen. Herreros en Waibel moesten uiteindelijk ook Ian McConnachie voor laten gaan. Hans Spaan werd net als in de trainingen geconfronteerd met de overmatige trillingen van de HuVo-Casal: nu scheurde zijn rechter clip-on, waardoor hij zijn zesde plaats moest opgeven en slechts achtste werd achter Hubert Abold en Jörg Seel.

Uitslag 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 29"10'37 1 15
2   Stefan Dörflinger LCR-Krauser +6'90 2 12
3   Ian McConnachie LCR-Krauser +14'90 10 10
4   Gerhard Waibel LCR-Krauser +21'61 6 8
5   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Derbi +21'78 3 6
6   Hubert Abold Krauser +39'18 5 5
7   Jörg Seel Seel +39'82 8 4
8   Hans Spaan JVC-HuVo-Casal +47'82 4 3
9   Juan Ramón Bolart Krauser +1"08'54 11 2
10   Alex Barros Arbizu-Casal +1"08'73 14 1
11   Mario Stocco Faccioli +1"31'68 16
12   Rainer Kunz Kroko +1"38'95 12
13   Alojz Pavlič Seel +1 ronde 13
14   Reiner Koster Kroko +1 ronde 23
15   Richard Bay Casal +1 ronde 17
16   Janez Pintar Eberhardt +1 ronde 20
17   Jos van Dongen Krauser +1 ronde 21
18   Serge Julin Casal +1 ronde 25
19   Paul Bordes RB +1 ronde 22
20   Hagen Klein Hess +1 ronde 24
21   Brane Rokavec Seel +1 ronde 30
22   Herri Torrontegui JJ Cobas +2 ronden 14

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Stuart Edwards Casal 29
  Josef Fischer Krauser Val[12] 9
  Zdravko Matulja Ziegler 26
  Luis Miguel Reyes Campsa-Autisa 7
  Theo Timmer JVC-HuVo-Casal Opgave[13] 18

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Wilco Zeelenberg Casal Blessure[14] 15
  Johan Auer Auer 27
  Felix Rodríguez Casal 28

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Giuliano Tabanelli UFO
  Sreten Vasic Sever
  Zdravko Leljak Sever
  Miljenko Nervo Sever
  Uros Tomanovic Sever
  Miroslav Lesicki Sever

Top tien tussenstand 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 72
2   Gerhard Waibel LCR-Krauser 44
3   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Derbi 39
4   Stefan Dörflinger LCR-Krauser 32
5   Ian McConnachie LCR-Krauser 28
6   Hubert Abold Krauser 18
7   Jörg Seel Seel 15
8   Àlex Crivillé Marlboro-Derbi 12
9   Julián Miralles Marlboro-Derbi 10
  Luis Miguel Reyes Campsa-Autisa
  Josef Fischer LCR-Krauser

TriviaBewerken

Dunlop bandenBewerken

Roberts-Lucky Strike-Yamaha was het enige team dat met banden van Dunlop reed. Dat werkte had om de achterstand met Michelin in te lopen. Speciaal voor het ruwe asfalt in Rijeka waren zelfs vijf speciale achterbanden ontwikkeld.

Freddie SpencerBewerken

Pech bleef Freddie Spencer achtervolgen. Het hele seizoen 1986 was al verloren gegaan door een peesschedeontsteking en tijdens de Daytona 200 begin 1987 had hij een sleutelbeen gebroken. Daardoor kon hij niet in de GP van Japan en de GP van Spanje starten. Bij de GP van Duitsland was hij weer fit, maar nu beschadigde hij in de training een knie toen hij een curbstone raakte waarbij een stuk van de kniebeschermer in zijn been drong. Dat kostte hem ook de GP des Nations en de GP van Oostenrijk. Toen hij in Joegoslavië arriveerde was hij zeker niet afgetraind, zelfs dik geworden. Toch was zijn talent genoeg om de vierde trainingstijd te rijden, maar in een linkerbocht schoof zijn voorwiel weg en Spencer kwam ten val. Toen hij al bijna stil lag maakte hij een koprol en daarbij brak zijn sleutelbeen opnieuw.

VraagtekensBewerken

De duwstart was afgeschaft om een aantal redenen, waaronder het gevaar dat een machine niet startte waardoor de achteropkomende rijders op de duwende collega botsten, maar ook omdat geblesseerde rijders vaak uitstekend konden rijden, maar niet konden aanduwen. Toch leverde de koppelingsstart ook wel vraagtekens op nu Martin Wimmer met een gebroken been en ee gebroken middenhandsbeentje aan elke race deelnam.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1987
FIM wereldkampioenschap wegrace
39e seizoen (1987)
Volgende race:
TT Assen 1987

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1986
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1988
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI