Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1989

De Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1989 was de twaalfde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1989. De races werden verreden op 6 augustus 1989 op Donington Park nabij Castle Donington (Leicestershire). Tijdens deze Grand Prix kwamen de 125cc-, 250cc-, 500cc- en de zijspanklasse aan de start. In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 250cc-klasse beslist.

Donington Park
Officiële naam Shell British Motorcycle Grand Prix
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Datum 6 augustus 1989
Organisator FIM/ACU
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Eerste Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Tweede Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Derde Vlag van Verenigde Staten Wayne Rainey
250 cc
Poleposition Vlag van Italië Luca Cadalora
Snelste ronde Vlag van Spanje Sito Pons
Eerste Vlag van Spanje Sito Pons
Tweede Vlag van Duitsland Reinhold Roth
Derde Vlag van Japan Masahiro Shimizu
125 cc
Poleposition Vlag van Nederland Hans Spaan
Snelste ronde Vlag van Nederland Hans Spaan
Eerste Vlag van Nederland Hans Spaan
Tweede Vlag van Spanje Àlex Crivillé
Derde Vlag van Italië Ezio Gianola
Zijspan
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Webster/Vlag van Zwitserland Tony Hewitt
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Webster/Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Hewitt
Tweede Vlag van Nederland Egbert Streuer/Vlag van Nederland Geral de Haas
Derde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg

AlgemeenBewerken

In Engeland ontbrak Freddie Spencer, die door Giacomo Agostini per race betaald werd, maar die in de GP van Frankrijk al na drie ronden was gestopt. Agostini was diep teleurgesteld in de Amerikaan en besloot hem voor de Britse GP gewoon te betalen, als hij maar thuis bleef. Liever zette Agostini zijn 250cc-rijder Luca Cadalora op de Yamaha YZR 500 van Spencer. Sito Pons reed zijn honderdste Grand Prix en vierde dat met een overwinning én de wereldtitel.

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Ter voorbereiding van de Britse Grand Prix had Luca Cadalora de Yamaha YZR 500 al getest in Misano. Niet tevergeefs want hij reed in Donington de vijfde tijd en dat was Freddie Spencer het hele seizoen nog niet gelukt. Cadalora was weliswaar exact een seconde trager dan Kevin Schwantz, maar het verschil met Wayne Rainey was slechts 0,3 seconde en zijn teamgenoot Niall Mackenzie was slechts zesde. Ron Haslam had zijn duim in training van de Franse GP gebroken maar reed desondanks de negende tijd.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 1"34'05
2.   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 1"34'30
3.   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"34'84
4.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"34'89
5.   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 1"35'05
6.   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 1"35'10
7.   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 1"35'44
8.   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"35'60
9.   Ron Haslam Pepsi-Suzuki 1"35'69
10.   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 1"35'72

De raceBewerken

Kevin Schwantz nam meteen de leiding in de race, voor Wayne Rainey, Christian Sarron, Eddie Lawson en de verrassende sterk acterende Niall Mackenzie, die zich op Donington Park goed thuisvoelde. Mackenzie nam zelfs een halve ronde de leiding, maar moest het hoofd buigen voor Schwantz, die duidelijk de sterkste van de kopgroep was. Schwantz wist samen met Mackenzie los de komen van de rest en in de tweede helft van de race ging hij er alleen vandoor. Mackenzie werd ingelopen door Lawson en Rainey, die - volgens eigen zeggen - nog geluk had dat hij Mackenzie uiteindelijk achter zich kon houden. Rainey's machine was niet goed afgesteld, maar Mackenzie kreeg problemen met zijn banden en in de laatste ronde hield zijn machine in door brandstofgebrek. Lawson had ook tijd verloren bij het inhalen van achterblijvers, vooral doordat Fred Merkel in gevecht was met Roger Burnett. Luca Cadalora debuteerde in de 500cc-klasse met de achtste plaats.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 46"31'95 1 20
2   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 46"37'60 2 17
3   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 46"56'98 3 15
4   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 47"03'58 6 13
5   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 47"23'50 4 11
6   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 47"27'40 8 10
7   Ron Haslam Pepsi-Suzuki 47"27'61 9 9
8   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 47"27'79 5 8
9   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 48"05'45 7 7
10   Rob McElnea Cabin-HRC-Honda +1 ronde 11 6
11   Fred Merkel Gallina-HB-HRC-Honda +1 ronde 14 5
12   Roger Burnett Rothmans-HRC-Honda +1 ronde 13 4
13   Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha +1 ronde 15 3
14   Fabio Biliotti Team Katayama-Honda +1 ronde 20 2
15   Simon Buckmaster Team Katayama-Honda +2 ronden 17 1
16   Marco Papa Greco-Paton +2 ronden 23
17   Robert Holden Francis Heill-Honda +2 ronden 26
18   Bruno Kneubühler Römer-Honda +2 ronden 27
19   Claude Albert Suzuki +2 ronden 22
20   Andreas Leuthe Librenti-Suzuki +2 ronden 30
21   Sepp Doppler Honda +2 ronden 29
22   Fernando González De Nicolás Club Cross Pozuelo-Honda +2 ronden 31
23   Peter Graves Honda +3 ronden 36

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Rachel Nicotte Ville de Plaisir-Jacadi-Chevallier-Honda 16
  Juan López Mella Xunta-Honda 24
  Alessandro Valesi Iberna-Yamaha 21
  Niggi Schmassmann Technotron-Honda 25
  Cees Doorakkers Honda 19
  Alan Carter Honda 18
  Mark Phillips Suzuki 32
  Dominique Sarron ELF-ROC-HRC-Honda Val[1] 12
  Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda Ontsteking 10
  David Crampton Suzuki 35
  John Mossey Suzuki 34
  Ian Pratt Suzuki 33

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Andy McGladdery Honda 28

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Eddie Laycock Millar-Honda
  Larry Vacondio Suzuki

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda Blessure[2]
  Norihiko Fujiwara Tech 21-Yamaha [3]
  Shin’ichi Itō Seed-HRC-Honda [4]
  Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha Gezin[5]
  Shunji Yatsushiro Pentax-HRC-Honda [4]
  Randy Mamola Cagiva Corse Blessure
  Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha Ontslagen
  Kunio Machii Nescafé-Yamaha [4]
  Michael Rudroff Rallye Sport-Honda
  Bubba Shobert Cabin-HRC-Honda USA Gewond[6]
  Alois Meyer Rallye Sport-Honda
  Romolo Balbi Honda
  Massimo Broccoli Cagiva Corse
  Michael Dowson Yamaha
  Adrien Morillas ELF-ROC-HRC-Honda [7]
  John Kocinski Roberts-Yamaha [8]
  Ernst Gschwender Suzuki Deutschland
  Thierry Crine Konica Minolta-Suzuki [9]
  Alberto Rota Yamaha
  Peter Lindén Flygvapnet-Eurovan Germany-Honda

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 180,5
2   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 174
3   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 127,5
4   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 122,5
5   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 108,5
6   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 102
8   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 73
7   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda 68
9   Ron Haslam Pepsi-Suzuki 57
10   Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda 43

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Ondanks zijn drukke trainingen met de Yamaha YZR 500 wist Luca Cadalora poleposition te veroveren. Twee Yamaha-rijders waren weer sterker dan die van Honda, naast Cadalora ook Juan Garriga. Sito Pons reed de vierde tijd, maar voor hem was het alleen belangrijk sneller te zijn dan zijn naaste concurrent Jacques Cornu.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 1"38'31
2.   Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 1"38'55
3.   Loris Reggiani HB-HRC-Honda 1"38'62
4.   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 1"38'66
5.   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 1"38'73
6.   Reinhold Roth HB-Shoei-HRC-Honda 1"39'13
7.   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 1"39'15
8.   Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda 1"39'34
9.   Gary Cowan Docshop-Yamaha 1"39'37
10.   Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 1"39'43

De raceBewerken

 
Sito Pons won de Grand Prix en was nu al wereldkampioen.

Luca Cadalora maakte een valse start en kreeg daarvoor een startminuut. Zijn race was daarmee feitelijk over, temeer omdat hij als laatste weg was omdat hij zijn machine opnieuw moest aanduwen. Na de start ging Reinhold Roth aan de leiding voor Loris Reggiani, Masahiro Shimizu, Jacques Cornu, Martin Wimmer en Sito Pons. De kopgroep wisselde voortdurend van positie tot in de achtste ronde, toen Sito Pons er vandoor ging. Hij kon vrij gemakkelijk wegrijden en won met zeven seconden voorsprong op Reinhold Roth. Door deze overwinning was Sito Pons in het WK niet meer in te halen en was hij voor de tweede keer wereldkampioen. Cadalora had intussen na vijftien rondjes in kansloze positie opgegeven. Hij spaarde zijn krachten voor de 500cc-race.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 43"06'81 4 20
2   Reinhold Roth HB-Shoei-HRC-Honda 43"13'46 6 17
3   Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda 43"14'19 8 15
4   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 43"14'44 5 13
5   Loris Reggiani HB-HRC-Honda 43"19'87 3 11
6   Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 43"21'08 2 10
7   Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda 43"26'35 11 9
8   Carlos Lavado Rudy Project-Aprilia-Rotax 43"44'65 14 8
9   Gary Cowan Docshop-Yamaha 43"45'69 9 7
10   Wilco Zeelenberg Samson-Sharp-HRC-Honda 43"47'88 20 6
11   Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 43"50'96 10 5
12   Stefano Caracchi Honda 43"54'13 19 4
13   Alex Barros McDonald's-Venemotos-Yamaha 43"57'04 25 3
14   Jochen Schmid Honda 43"57'67 29 2
15   Adrien Morillas Yamaha 43"57'88 26 1
16   Alberto Puig Nieto-Ducados-Yamaha 43"58'60 13
17   Daniel Amatriaín Team Katayama-Ducados-HRC-Honda 44"05'23 33
18   Hans Becker Honda 44"17'07 23
19   Harald Eckl Römer-Aprilia-Rotax 44"18'54 28
20   Alain Bronec Aprilia-Rotax 44"21'46 37
21   August Auinger Project Consult-Yamaha 44"21'75 34
22   Manfred Herweh Yamaha 44"38'98 16
23   Andreas Preining Aprilia-Rotax 44"40'06 27
24   Patrick van den Goorbergh Docshop-Yamaha 44"40'75 35
25   Bernard Haenggeli Yamaha +1 ronde 30
26   Maurizio Vitali Honda +1 ronde 31
27   Jean-François Baldé Yamaha +1 ronde 36

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 1
  Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España Val 7
  Didier de Radiguès Aprilia-Rotax 12
  Renzo Colleoni Aprilia-Rotax Val 15
  Toshihiko Honma Yamaha Val 18
  Fausto Ricci FMI-Aprilia-Rotax Val 21
  Paolo Casoli Pileri-AGV-Honda 22
  Alberto Rota FMI-Aprilia-Rotax 24
  Kevin Mitchell Yamaha 32

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha Blessure[10] 17

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Luis Lavado Yamaha
  Engelbert Neumair Aprilia-Rotax
  Darren Milner Yamaha
  René Delaby Yamaha
  Urs Jücker Yamaha
  Jean-François Foray Yamaha
  Ian McConnachie Yamaha
  Marty Jupp Yamaha
  Nigel Bosworth Aprilia-Rotax
  Woolsey Coulter Aprilia-Rotax
  Massimo Matteoni Yamaha
  Virginio Ferrari Gazzaniga-Rotax
  Andy Leisner Honda

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Jim Filice HRC-Honda [11]
  John Kocinski Roberts-Yamaha [12]
  Marcellino Lucchi Aprilia-Rotax
  Tadayuki Okada Cabin-HRC-Honda [4]
  Toshinobu Shiomori Yamaha [4]
  Daryl Beattie Honda
  Junya Arai Honda [4]

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Sito Pons (wereldkampioen) Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 216
2   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 150
3   Reinhold Roth HB-Römer-HRC-Honda/
HB-Shoei-HRC-Honda
143
4   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 130
5   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 110
6   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 86
7   Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda 82
8   Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 78
9   Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda 69
10   Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 53

125cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Dat Hans Spaan de snelste was in de trainingen was men wel gewend sinds de laatste drie GP's, maar meer dan een seconde verschil met Àlex Crivillé en Ezio Gianola was wel veel. Spaan reed met een nieuwe, zelfgemaakte uitlaat en een elektrische waterpomp.

TrainingstijdenBewerken

 
Hans Spaan won de 125cc-race.
Pos Coureur Merk Tijd
1.   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 1"43'75
2.   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 1"44'98
3.   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 1"45'14
4.   Jorge Martínez Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 1"45'33
5.   Allan Scott Honda 1"45'57
6.   Stefan Prein Honda 1"45'84
7.   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 1"46'13
8.   Herri Torrontegui Honda 1"46'56
9.   Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 1"46'75
10.   Koji Takada Fukuda-Honda 1"46'81

De raceBewerken

Vlak voor de start kreeg Hans Spaan van HRC-verantwoordelijke Irie de opdracht om zijn elektrische waterpomp te vervangen door de originele mechanische pomp. Daardoor liep de temperatuur in de opwarmronde te hoog op, waardoor Spaan voor de start nog tape van zijn radiateur moest trekken. In de race konden Ezio Gianola, Àlex Crivillé, Jorge Martínez, Allan Scott en Stefan Prein Spaan twee ronden volgen, maar daarna gaf Spaan gas en hij won de race met vijf seconden voorsprong. Crivillé deed goede zaken door weer twee punten in te lopen op Gianola, waardoor het verschil in het WK nog nog maar twee punten bedroeg.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 42"10'64 1 20
2   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 42"19'43 2 17
3   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 42"23'31 3 15
4   Stefan Prein Honda 42"26'86 6 13
5   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 42"57'97 7 11
6   Domenico Brigaglia Garelli 43"07'85 15 10
7   Doriano Romboni Honda 43"08'14 12 9
8   Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 43"08'56 9 8
9   Adi Stadler Honda 43"09'66 16 7
10   Robin Appleyard Honda 43"10'27 11 6
11   Koji Takada Fukuda-Honda 43"18'64 10 5
12   Luis Miguel Reyes Marlboro-Honda 43"25'89 36 4
13   Dirk Raudies Honda 43"27'50 30 3
14   Bady Hassaine Honda 43"29'35 24 2
15   Flemming Kistrup Honda 43"37'87 17 1
16   Julián Miralles Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 43"38'31 25
17   Steve Patrickson Honda 43"38'82 20
18   Heinz Lüthi Honda 43"42'40 23
19   Herri Torrontegui Honda 43"42'65 8
20   Manfred Fischer Honda 43"57'62 32
21   Manuel Hernández Honda +1 ronde 27
22   Hervé Duffard Honda +1 ronde 29
23   Rob Orme Honda +1 ronde 33
24   Johnny Wickström Honda +1 ronde 34
25   Hubert Abold Honda +1 ronde 28
26   Mike Leitner Honda +1 ronde 26
27   Alan Patterson Honda +4 ronden 31

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Jorge Martínez Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi Vastloper 4
  Allan Scott Honda 5
  Alex Bedford 7Up-EMC-Rotax 13
  Robin Milton Honda 14
  Ralf Waldmann Seel 18
  Corrado Catalano Gazzaniga-Rotax 19
  Bruno Casanova Aprilia-Rotax 21
  Stefan Dörflinger Marlboro-Aprilia-Rotax 22
  Trevor Manley Honda 35

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Taru Rinne Servisco-Honda
  Lucio Pietroniro Honda
  Othmar Schuler Honda
  Thierry Feuz Honda
  Gerhard Waibel Honda
  Kasuya Yamada Honda
  Stuart Edwards Honda
  Serge Julin Honda
  Klaus-Dieter Kindle Honda
  Peter Öttl Krauser
  Rafael Roses Metrakit-JJ Cobas-Rotax
  Kryszstof Galatowicz Honda
  Ray Murphy Honda
  Emilio Cuppini Garelli
  Gastone Grassetti Honda
  Jos van Dongen Casal
  Valerio Vivarelli Rotax

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Alfred Waibel Honda
  Bruno Casanova FMI-Aprilia-Rotax
  Masayuki Hirose Honda [4]
  Kenishi Yoshida Honda [4]
  Jean-Claude Selini Honda
  Masato Shima Honda [4]
  Yukata Fujiwara Honda [4]
  Kazuaki Yamashita Honda [4]
  Shin'ichi Fujiyama Honda [4]
  Ian Saunders Honda
  Jean-Pierre Jeandat Honda
  Gabriele Debbia Aprilia-Rotax

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Ezio Gianola Pileri-AGV-Honda 128
2   Àlex Crivillé Marlboro-JJ Cobas-Rotax 126
3   Hans Spaan Samson-Sharp-Honda 118
4   Hisashi Unemoto Fukuda-Honda 93
5   Julián Miralles Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 90
6   Fausto Gresini FMI-Marlboro-Aprilia-Rotax 89
7   Koji Takada Fukuda-Honda 75
8   Stefan Prein Honda 67
9   Adi Stadler Honda 47
10   Robin Milton Honda 46
  Jorge Martínez Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi

ZijspanklasseBewerken

De trainingBewerken

In de training van de zijspanklasse waren er geen verrassingen, met Rolf Biland als snelste voor Steve Webster en Egbert Streuer. Masato Kumano en Markus Fährni crashten in de training en raakten zodanig geblesseerd dat ze niet zouden kunnen starten. Ook bakkenist Urs Egloff raakte geblesseerd, waardoor zijn broer Markus in de race met Gavin Simmons zou starten. Daar stond tegenover dat Alfred Zurbrügg weer fit was en hij reed de tiende tijd.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd
1.   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Dow Chemical-LCR-Krauser 1"38'87
2.   Steve Webster   Tony Hewitt Brown-Silkolene-LCR-Krauser 1"39'40
3.   Egbert Streuer   Geral de Haas Lucky Strike-LCR-Yamaha 1"39'99
4.   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 1"40'39
5.   Markus Egloff   Urs Egloff BP-SMS-Yamaha 1"40'43
6.   Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha 1"40'54
7.   Barry Brindley   Graham Rose Fowler-Yamaha 1"42'44
8.   Bernd Scherer   Thomas Schröder BSR-Krauser 1"41'86
9.   Fritz Stölzle   Hubert Stölzle LCR-Krauser 1"42'02
10.   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 1"42'05

De raceBewerken

Egbert Streuer/Geral de Haas namen de leiding voor Rolf Biland/Kurt Waltisperg en Steve Webster/Tony Hewitt. Webster stelde echter meteen orde op zaken. Hij nam de leiding over en gaf ze niet meer af. Het zou aankomen op de juiste bandenkeuze en Webster testte altijd voor Avon Rubber op Donington Park en hij wist exact welke bandencompound er nodig was. Streuer en Biland reden met Yokohama-banden. Streuer liet zich ook inhalen door Biland en werd zelfs een keer gepasseerd door Alain Michel, maar hij wist dat Biland te veel van zijn banden aan het vragen was en reed het in de tweede helft van de race het gat weer dicht. Webster was niet meer te achterhalen, maar Streuer werd tweede voor Biland. Steve Abbott/Shaun Smith hadden de drie koplopers een tijdje gevolgd, maar vielen met pech uit.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Grid Punten
1   Steve Webster   Tony Hewitt Brown-Silkolene-LCR-Krauser 40"20'09 2 20
2   Egbert Streuer   Geral de Haas Lucky Strike-LCR-Yamaha +11'22 3 17
3   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Dow Chemical-LCR-Krauser +14'98 1 15
4   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser +17'15 4 13
5   Markus Egloff   Gavin Simmons BP-SMS-Yamaha +1"04'95 5 11
6   Fritz Stölzle   Hubert Stölzle LCR-Krauser +1"08'30 9 10
7   Barry Brindley   Graham Rose Fowler-Yamaha 7 9
8   René Progin   Yvan Hunziker LCR-Krauser 15 8
9   Billy Gällros   Julian Tailford Yamaha 7
10   Theo van Kempen   Simon Birchall Beijeman-LCR-Krauser 20 6
11   Ray Gardner   Tony Strevens LCR-Krauser 5
12   Kenny Howles   Steve Pointer LCR-Krauser 4
13   Yvan Nigrowsky   Jacques Corbier LCR-JPX 3
14   Wolfgang Stropek   Steve Campbell LCR-Krauser 2
15   Tony Baker   Trevor Hopkinson LCR-Krauser 1
16   Clive Stirrat   Simon Prior LCR-Krauser
17   Alfred Zurbrügg   Martin Zurbrügg LCR-Yamaha 10
18   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha 14
19   Yoshisada Kumagaya   Phillip Coombes Windle-Yamaha 12
20   Paul Güdel   Charly Güdel Onbekend

Niet gestartBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Masato Kumano   Markus Fährni LCR-Yamaha Blessures[13] 11

Niet gefinishedBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Grid
  Steve Abbott   Shaun Smith Windle-Yamaha 6
  Bernd Scherer   Thomas Schröder BSR-Krauser 8
  Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ADM 13

Niet gefinished/niet deelgenomenBewerken

Coureur Bakkenist Merk
  Tony Wyssen   Kilian Wyssen LCR-Krauser
  Barry Smith   David Smith Windle-ADM
  Gary Thomas   Eckart Rösinger LCR-Krauser
  Judd Drew   Brian Houghton LCR-JPX
  George Hardwick   Steve Parker of
  Gary Irlam
LCR-Yamaha

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1   Steve Webster   Tony Hewitt Brown-Silkolene-LCR-Krauser 115
2   Egbert Streuer   Bernard Schnieders en
  Geral de Haas
Lucky Strike-LCR-Yamaha 103
3   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Dow Chemical-LCR-Krauser 85
4   Alain Michel   Jean-Marc Fresc ELF-LCR-Krauser 79
5   Masato Kumano   Markus Fährni en
  Gavin Simmons
LCR-Yamaha 58
6   Fritz Stölzle   Hubert Stölzle LCR-Krauser 57
7   Markus Egloff   Urs Egloff en /
  Gavin Simmons
BP-LCR-Yamaha /
BP-SMS-Yamaha
47
8   Barry Brindley   Graham Rose Fowler-Yamaha 46
9   Rolf Steinhausen   Bruno Hiller Busch-ADM 42
10   Derek Jones   Peter Brown LCR-Yamaha 37

TriviaBewerken

Te oud?Bewerken

Eddie Lawson had een bijzondere verklaring voor het feit dat hij meer moeite had met het passeren van achterblijvers dan Kevin Schwantz: "Kevin duwt ze gewoon opzij, maar daar ben ik te oud voor". Lawson (31) was inderdaad ouder dan Schwantz (25).

Cees DoorakkersBewerken

Cees Doorakkers passeerde start/finish op het moment dat de wedstrijdleider klaar stond om de raceleiders af te vlaggen. Doorakkers zag de vlag en dacht dat de race afgelopen was. Hij rolde uit en werd gepasseerd door Fabio Biliotti en Simon Buckmaster. Omdat hij de ronde niet afmaakte werd hij niet geklasseerd. Het kostte hem de veertiende plaats en daarmee twee punten.

ArrestatieBewerken

De Australische 125cc-rijder Trevor Manley werd aangehouden omdat hij in het bezit was van valse kaarten. De IRTA had ook nog een appeltje met hem te schillen, want Manley had in Spa-Francorchamps vanuit de IRTA-bus zonder toestemming voor veel geld naar Australië getelefoneerd.

SchadeBewerken

Rolf Biland veroorzaakte in Engeland voor 23.000 Euro aan schade aan zijn eigen motorhome annex werkplaats. De doorrijhoogte bij een viaduct werd daar aangegeven in yards en 4 yards is slechts 3,66 meter…

Leon HaslamBewerken

Leon Haslam, de zoon van Ron Haslam, deed voor het eerst van zich spreken. Hij was pas vijf jaar oud, maar hij raakte geblesseerd door een val met een minibike in het rennerskwartier.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1989
FIM wereldkampioenschap wegrace
41e seizoen (1989)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1989

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1988
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1990
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI