Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1989

De Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1989 was de achtste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1989. De races werden verreden op 11 juni 1989 op het Automotodrom Grobnik bij Rijeka. In Joegoslavië reden slechts drie klassen: 80 cc, 250 cc en 500 cc.

Automotodrom Grobnik
Officiële naam YU Grand Prix 89
Land Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië
Datum 11 juni 1989
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Wayne Rainey
Eerste Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Tweede Vlag van Verenigde Staten Wayne Rainey
Derde Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
250 cc
Poleposition Vlag van Spanje Sito Pons
Snelste ronde Vlag van Italië Luca Cadalora
Eerste Vlag van Spanje Sito Pons
Tweede Vlag van Duitsland Reinhold Roth
Derde Vlag van Zwitserland Jacques Cornu
80 cc
Poleposition Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger
Snelste ronde Vlag van Duitsland Peter Öttl
Eerste Vlag van Duitsland Peter Öttl
Tweede Vlag van Spanje Manuel Herreros
Derde Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger

AlgemeenBewerken

Nadat in de GP van 1988 voor het eerst sinds jaren de 125cc-klasse was toegevoegd, was ze in 1989 weer verdwenen. Dat had waarschijnlijk te maken met de kritiek omdat men pas om 11.00 met de laatste zondagtrainingen begon en het programma pas na 18.00 uur was geëindigd. In plaats van te kijken naar andere organisatoren, zoals bijvoorbeeld de TT van Assen, waar vijf klassen aan de start kwamen, bracht men het programma dus terug naar drie klassen. Wel had men een uitstekende controle over de toegang tot het rennerskwartier. Een aantal personen werd tegengehouden met valse toegangskaarten. Via de nummers achterhaalde men een Duits en een Italiaans team waarvan de originelen gekopieerd waren en er werden enkele arrestaties verricht.

500cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Kevin Schwantz pakte zijn vierde achtereenvolgende poleposition, voor Wayne Rainey, Eddie Lawson en Kevin Magee, maar de grote verrassing was de vijde startplaats voor Randy Mamola. Cagiva had een grote sprong gemaakt door de achtervering helemaal te veranderen. De Öhlins-schokdemper was van een horizontale positie naar een bijna verticale gegaan en men had ook een nieuwe swingarm gebouwd. Men had wel nog een probleem omdat Randy ontstoken amandelen had en daardoor ook een lichte koorts had.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 1"29'153
2.   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"29'257
3.   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 1"29'603
4.   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"29'745
5.   Randy Mamola Cagiva Corse 1"30'131
6.   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"30'154
7.   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 1"30'255
8.   Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha 1"30'797
9.   Ron Haslam Pepsi-Suzuki 1"30'924
10.   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda 1"30'982

De raceBewerken

De 500cc-coureurs begonnen aan hun race in Rijeka in de wetenschap dat hun banden het zwaar zouden krijgen. Er ontstond al snel een driemans-kopgroep: Wayne Rainey, Eddie Lawson en Kevin Schwantz. Schwantz beperkte zich het grootste deel van de race tot het volgen van zijn voorgangers, maar toen Eddie Lawson een bocht te ruim nam en het gras in reed keek Rainey hem even na. Toen hij weer voor zich keek zat Schwantz voor hem. Rainey kon zich nog een keer terugvechten, maar Schwantz remde hem steeds weer uit voor de laatste linker bocht. Lawson had toch voldoende tijd gewonnen om ruim voor Kevin Magee derde te worden. Freddie Spencer parkeerde zijn Marlboro-Yamaha al in de eerste ronde tegen de vangrail, naar eigen zeggen door carburatieproblemen. Zijn teambaas Giacomo Agostini viel hem hier voor het eerst echter keihard af. Hij hield het op Spencer's motivatieproblemen.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 45"10'96 1 20
2   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 45"12'15 2 17
3   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 45"26'63 3 15
4   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 45"52'51 4 13
5   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 45"52'64 6 11
6   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda 46"16'70 10 10
7   Randy Mamola Cagiva Corse 46"23'88 5 9
8   Ron Haslam Pepsi-Suzuki 46"33'42 9 8
9   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 46"42'89 7 7
10   Dominique Sarron ELF-ROC-HRC-Honda +1 ronde 11 6
11   Rob McElnea Cabin-HRC-Honda +1 ronde 12 5
12   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha +1 ronde 13 4
13   Massimo Broccoli Cagiva Corse +1 ronde 16 3
14   Simon Buckmaster Team Katayama-Honda +1 ronde 17 2
15   Michael Rudroff Rallye Sport-Honda +1 ronde 19 1
16   Bruno Kneubühler Römer-Honda +1 ronde 21
17   Marco Papa Greco-Paton +2 ronden 20
18   Stefan Klabacher Honda +3 ronden 25
19   Fernando Gonzalez de Nicolás Club Cross Pozuelo-Honda +3 ronden 27
20   Nicholas Schmassmann Technotron-Honda +3 ronden 24
21   Rudolf Zeller Manhattan +3 ronden 28

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Vittorio Scatola AVIA-Honda 18
  Michael Kaplan SKF-Honda 26
  Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha 15
  Alessandro Valesi Iberna-Yamaha 14
  Andreas Leuthe Librenti-Suzuki 22
  Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha Carburatie 8

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Claude Albert Suzuki 23

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Donato Battistoni Suzuki
  Helmut Schütz Honda

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Adrien Morillas ELF-ROC-HRC-Honda [1]
  Wayne Gardner Rothmans-HRC-Honda Blessure[2]
  Norihiko Fujiwara Tech 21-Yamaha [3]
  Shin’ichi Itō Seed-HRC-Honda [4]
  Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha Gezin[5]
  Shunji Yatsushiro Pentax-HRC-Honda [4]
  Kunio Machii Nescafé-Yamaha [4]
  Bubba Shobert Cabin-HRC-Honda USA Gewond[6]
  Sepp Doppler Honda
  Alois Meyer Rallye Sport-Honda
  Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha [7]
  Romolo Balbi Honda
  Michael Dowson Yamaha
  Fabio Biliotti Team Katayama-Honda
  John Kocinski Roberts-Yamaha [8]
  Ernst Gschwender Suzuki Deutschland
  Fred Merkel Gallina-HB-HRC-Honda
  Thierry Crine Konica Minolta-Suzuki [9]
  Roger Burnett Rothmans-HRC-Honda [10]
  Juan López Mella Xunta-Honda
  Alberto Rota Yamaha
  Cees Doorakkers Honda
  Eddie Laycock Millar-Honda
  Peter Lindén Flygvapnet-Eurovan Germany-Honda

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 123
2   Eddie Lawson Kanemoto Racing-Rothmans-HRC-Honda 110
3   Christian Sarron Gauloises-Sonauto-Yamaha 82
4   Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 77
5   Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 70
6   Pierfrancesco Chili Gallina-HB-HRC-Honda 69
7   Mick Doohan Rothmans-HRC-Honda 49
8   Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 40
9   Dominique Sarron ELF-ROC-HRC-Honda 39
  Ron Haslam Pepsi-Suzuki

250cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

Opnieuw scoorde Sito Pons een van zijn zeldzame polepositions voor Reinhold Roth en Jacques Cornu. De beste Yamaha-coureur was Luca Cadalora. Martin Wimmer viel in de laatste training en blesseerde zijn linkervoet. Daarom liet hij het schakelmechanisme omzetten naar de rechterkant van zijn machine. Jean-Philippe Ruggia, de topman van Yamaha, was niet tevreden. Nadat de Yamaha's in twee races op snelheid geklopt waren, bleken nu ook de stuurkwaliteiten minder te zijn dan die van Honda.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 1"31'766
2.   Reinhold Roth HB-Shoei-HRC-Honda 1"32'059
3.   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 1"32'220
4.   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 1"32'324
5.   Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 1"32'339
6.   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 1"32'629
7.   Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 1"32'629
8.   Loris Reggiani HB-HRC-Honda 1"32'689
9.   Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda 1"32'718
10.   Didier de Radiguès Aprilia-Rotax 1"33'256

De raceBewerken

Na de start nam Reinhold Roth de leiding voor Didier de Radiguès, Sito Pons, Jacques Cornu, Loris Reggiani, Helmut Bradl, Daniel Amatriaín en Luca Cadalora. De kopgroep begon in de zesde ronde uit te dunnen toen Reggiani viel en De Radiguès met een lekkende versnellingsbak uitviel. Vier ronden later kwamen Cadalora en Bradl samen ten val. Uiteindelijk bleven Roth, Pons en Cornu vooraan over. Roth pakte bij het passeren van achterblijvers honderd meter voorsprong, maar hij had al vanaf de start problemen met zijn banden. Pons wist dat hij meer vermogen en meer grip had en pakte in de laatste bocht voor start/finish de leiding.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 40"37'11 1 20
2   Reinhold Roth HB-Shoei-HRC-Honda 40"37'27 2 17
3   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 40"38'63 3 15
4   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 40"59'89 6 13
5   Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 41"13'19 7 11
6   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 41"16'73 11 10
7   Jochen Schmid Honda 41"17'00 16 9
8   Adrien Morillas Yamaha 41"23'50 32 8
9   Wilco Zeelenberg Samson-Sharp-Honda 41"23'96 15 7
10   Renzo Colleoni Aprilia-Rotax 41"24'16 14 6
11   Gary Cowan Docshop-Yamaha 41"37'04 18 5
12   Kevin Mitchell Yamaha 41"46'77 23 4
13   Patrick van den Goorbergh Docshop-Yamaha 41"46'97 22 3
14   Andreas Preining Aprilia-Rotax 41"47'09 26 2
15   Alex Barros McDonald's-Venemotos-Yamaha 41"48'63 29 1
16   Jean-Francois Foray Yamaha 42"01'64 35
17   August Auinger Project Consult-Yamaha 42"01'79 21
18   Massimo Matteoni Yamaha +1 ronde 33
19   Alain Bronec Aprilia-Rotax +1 ronde 34

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Urs Jücker Yamaha 36
  Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha Val 4
  Loris Reggiani HB-HRC-Honda Val 8
  Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda Val 9
  Maurizio Vitali Honda 24
  Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax Schakelpedaal 5
  Didier de Radiguès Aprilia-Rotax Versnellingsbak 10
  Alberto Puig Nieto-Ducados-Yamaha 17
  Hans Becker Yamaha 31
  Stefano Caracchi Honda 27
  Harald Eckl Römer-Aprilia-Rotax 19
  Daniel Amatriaín Team Katayama-Ducados-HRC-Honda Val 12
  Jean-François Baldé Yamaha 13
  Fausto Ricci FMI-Aprilia-Rotax 30

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda Blessure[11] 25
  Bernard Schick Yamaha 28
  Alberto Rota FMI-Aprilia-Rotax Blessure[12] 20

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Virginio Ferrari Gazzaniga-Rotax
  Andy Leisner Honda
  Manfred Herweh Yamaha
  Martin Sraj Honda
  Darren Milner Yamaha
  Zdravkden Leljak Honda

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  John Kocinski Roberts-Yamaha [13]
  Toshihiko Honma Yamaha [14]
  Jim Filice HRC-Honda [15]
  Carlos Lavado Geen machine [16]
  Marcellino Lucchi Aprilia-Rotax
  Tadayuki Okada Cabin-HRC-Honda [4]
  Toshinobu Shiomori Yamaha [4]
  Daryl Beattie Honda
  Paolo Casoli Pileri-AGV-Honda
  Luis Lavado Yamaha
  Junya Arai Honda [4]

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Sito Pons Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda 147
2   Jean-Philippe Ruggia Gauloises-Sonauto-Yamaha 99
3   Jacques Cornu Lucky Strike-ELF-HRC-Honda 85
4   Reinhold Roth HB-Römer-HRC-Honda/
HB-Shoei-HRC-Honda
83
5   Carlos Cardús Repsol-HRC-Honda España 82
6   Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 70
7   Juan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 51
8   Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda 46
9   Helmut Bradl HB-Römer-HRC-Honda 44
10   John Kocinski Roberts-Yamaha 40

80cc-klasseBewerken

De trainingBewerken

In de 80cc-training werd de eerste startrij voornamelijk bevolkt door Krausers, met Stefan Dörflinger, Peter Öttl en Herri Torronttegui. Manuel Herreros kreeg steun van Julián Miralles, Europees kampioen van 1987, die de machines van de geblesseerde Jorge Martínez had gekregen. Miralles moest echter van de tweede rij starten.

TrainingstijdenBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1.   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 1"41'893
2.   Peter Öttl Atomic-Krauser 1"42'258
3.   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser ?
4.   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 1"43'633
5.   Jörg Seel Seel 1"43'979
6. I. Alvares CJB 1"44'119
7.   Julián Miralles Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 1"44'348
8.   Hans Koopman Viplex-Ziegler 1"44'614
9.   Paolo Priori Krauser 1"45'092
10.   Bogdan Nikolov Krauser 1"45'092

De raceBewerken

Stefan Dörflinger en Peter Öttl hadden niets aan hun goede startposities omdat ze zeer slecht wegkwamen. Na de eerste ronde lagen ze op de 18e en de 19e plaats, terwijl het veld werd aangevoerd door Bogdan Nikolov, Manuel Herreros en Herri Torrontegui. In de zevende ronde had Öttl de leiders echter al in zicht en in de tiende ronde passeerde hij in één beweging Torrontegui en Herreros. Torrontegui verloor tijd omdat hij voor de pitmuur stopte om zijn accu te verwisselen. Hij werd daardoor achtste, maar omdat hij niet in de pit gesleuteld had werd hij gediskwalificeerd. Het kostte hem ook zijn leiderspositie in het wereldkampioenschap. Öttl won voor Herreros en Dörflinger.

Uitslag 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1   Peter Öttl Atomic-Krauser 37"43'79 2 20
2   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 37"57'23 4 17
3   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 38"11'48 1 15
4   Julián Miralles Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 38"23'50 7 13
5   Bogdan Nikolov Krauser 38"27'49 10 11
6   Jörg Seel Seel 38"34'63 5 10
7   Paolo Priori Krauser 38"37'51 9 9
8   Gabriele Gnani Gnani 39"01'35 12 8
9   Hans Koopman Viplex-Ziegler 39"12'18 8 7
10   Jos van Dongen Casal 39"24'29 14 6
11   Zdravko Matulja Casal +1 ronde 23 5
12   Janez Pintar Eberhardt +1 ronde 17 4
13   Thomas Engl Krauser +1 ronde 21 3
14   Matthias Ehinger Krauser +1 ronde 24 2
15   Javier Arumi Krauser +1 ronde 16 1
16   Heinz Paschen Casal +1 ronde 18
17   Primoz Sovic Eberhardt +2 ronden 27
18   Andrés Sánchez JJ Cobas-Rotax +4 ronden 11

Niet gefinishedBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Reiner Koster Kroko 19
  Ralf Waldmann Seel 14
  Hagen Klein Ziegler 13
  Luis Alvaro Krauser 11
  Günter Schirnhofer Krauser 10
  Brane Rokavec Seel 8
  Stefan Brägger Casal 5

Niet gekwalificeerdBewerken

Coureur Merk
  Anton Gholy Casal
  Sreten Vasic Sever
  Miljenko Nervo Sever
  Miroslav Lesicki Sever

GediskwalificeerdBewerken

Coureur Merk Oorzaak Grid
  Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser Onreglementaire reparatie 22

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Antonio Sánchez JJ Cobas-Rotax
  Jorge Martínez Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi Blessure[17]
  José Saez Krauser
  Jaime Mariano Banca March-Timspeed-Casal
  Bernd Völkel Seel
  Stefan Kurfiss Krauser
  Bert Smit Krauser
  Giuseppe Ascareggi BBFT
  Roberto Sassone Unimoto
  János Szabó Krauser
  Jacques Bernard Fantic
  René Dünki LCR-Krauser

Top tien tussenstand 80cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Manuel Herreros Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi 58
2   Peter Öttl Atomic-Krauser 55
3   Stefan Dörflinger Marlboro-LCR-Krauser 54
4   Herri Torrontegui Servitrans-Repsol-Krauser 50
5   Gabriele Gnani Gnani 37
6   Antonio Sánchez JJ Cobas-Rotax 30
7   Paolo Priori Krauser 25
8   Bogdan Nikolov Krauser 24
9   José Saez Krauser 20
  Jorge Martínez Nieto-Ducados-Cepsa-Derbi

TriviaBewerken

ZiekenboegBewerken

Met Wayne Gardner (beenbreuk) ging het verhoudingsgewijs goed. Hij had in de weken voor de Grand Prix alweer getraind op het Automotodrom Grobnik en van Dr. Costa toestemming gekregen om in de TT van Assen te starten. Niall Mackenzie was weer fit genoeg om te rijden, maar had nog wel veel last van zijn gebroken knieschijf en botjes in zijn hand. Bubba Shobert revalideerde van zijn ernstige hoofdverwonding bij zijn ouders in Lubbock (Texas), Bruno Bonhuil had een groot aantal breuken opgelopen in Hockenheim. Hij was geopereerd aan een gebroken arm, maar had ook een gebroken borstbeen en een gebroken dijbeen. Hij werd verzorgd in het ziekenhuis van Reims. Fabio Barchitta was er het ernstigst aan toe. Hij was in Hockenheim gedeeltelijk verlamd geraakt en er was geconstateerd dat een zenuw tussen twee rugwervels geklemd zat. Het was nog niet duidelijk of hij volledig zou genezen.

I. Alvares?Bewerken

Een totaal onbekende rijder kwalificeerde zich als zesde in de 80cc-klasse, volgens Weekblad Motor ene I. Alvares, die in de uitslagen helemaal niet meer voorkwam. Nog vreemder was zijn machine, een CJB. Dat was de machine van de geblesseerde Nederlander Kees Besseling en "CJB" stond voor Cees Jan Besseling. Mogelijk had Besseling zijn machine toen al verkocht, want tijdens de TT van Assen maakte hij bekend te zullen stoppen.

Agostini-Marlboro-YamahaBewerken

Giacomo Agostini zat met zijn handen in het haar. Toen zijn beste rijder en wereldkampioen Eddie Lawson plotseling naar Honda was vertrokken had hij als noodgreep een beroep gedaan op Freddie Spencer. Als tweede rijder had hij voor veel geld Niall Mackenzie ingehuurd. Mackenzie was de enige overgebleven (semi-) toprijder en kon vragen wat hij wilde, wetende dat Agostini over veel geld van Marlboro beschikte. Spencer presteerde echter ver onder de maat en Mackenzie had in Duitsland een knieschijf en een hand gebroken. Agostini viel Spencer in Joegoslavië keihard af en stak zijn teleurstelling niet onder stoelen of banken. Hij deed nog voor de helft van het seizoen een aanbod aan Wayne Gardner en Wayne Rainey.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1989
FIM wereldkampioenschap wegrace
41e seizoen (1989)
Volgende race:
TT Assen 1989

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1988
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1990
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI