Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Duitsland 1976

AlgemeenBewerken

In Duitsland werden de twee laatste wereldtitels bekend: Ángel Nieto werd wereldkampioen 50 cc en Walter Villa haalde zelfs zijn tweede wereldtitel in dit jaar binnen. Na de 250 cc titel werd hij ook wereldkampioen 350 cc. De overwinning van Giacomo Agostini met de MV Agusta 500 4C was de laatste overwinning met een viertaktmotor in de 500 cc klasse.

500 ccBewerken

Het verschijnen van de MV Agusta 500 4C in Duitsland was een grote verrassing. Giacomo Agostini had zelfs nog met zijn Suzuki getraind[1]. De MV Agusta, die nu voorzien was van lichtere zuigers en een lichtere krukas, kwam niet alleen door de geluidskeuring, Agostini was er zelfs oppermachtig mee. Hij leidde de race van start tot finish. Wereldkampioen Barry Sheene, die aanvankelijk nog verklaard had dat hij tevreden was over de startgelden in Duitsland en dus ook zou verschijnen, kwam uiteindelijk niet. Virginio Ferrari had de snelste trainingstijd gereden, maar hij viel uit door een oververhitte motor. Dieter Braun viel terwijl hij op de tweede plaats lag, waarschijnlijk door een mechanisch defect. Marco Lucchinelli lag even tweede, maar werd ingehaald door Pat Hennen en John Newbold die voor regenbanden hadden gekozen en pas tegen het einde van de race beloond werden toen het inderdaad begon te regenen. Toch wist Lucchinelli de tweede plaats terug te pakken terwijl Pat Hennen derde werd.

UitslagBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Giacomo Agostini MV Agusta 1h 06' 21" 4 15
2   Marco Lucchinelli Suzuki + 52" 1 12
3   Pat Hennen Suzuki + 1' 09" 3 10
4   John Newbold Suzuki + 1' 12" 3 8
5   Marcel Ankoné Suzuki + 1' 20" 8 6
6   Boet van Dulmen Suzuki + 2' 41" 6 5
7   Alan North Suzuki + 2' 56" 6 4
8   Christian Bourgeois Yamaha + 2' 56" 8 3
9   Chas Mortimer Suzuki + 4' 14" 2 2
10   Egid Schwemmer Nava Yamaha + 4' 18" 1 1
11   Peter Baláž Yamaha + 4' 35" 6
12   Max Wiener Yamaha + 4' 43"
13   John Cowie Yamaha + 5' 10" 5
14   Hans Braumandl Suzuki + 7' 54"
15   Franz Rau Yamaha + 7' 58" 5
16   Walter Hoffmann Suzuki + 8' 45" 6
17   Michael Schmid Yamaha + 9' 46"
18   Alan Rogers Yamaha + 9' 51" 4
19   Jan van Disseldorp Yamaha + 10' 51" 5
20   Charlie Dobson Yamaha + 10' 51" 7
DNF   Dieter Braun Suzuki val

350 ccBewerken

In de 350 cc race konden Giacomo Agostini en Dieter Braun Walter Villa een tijdje volgen, maar beiden vielen ze met mechanische problemen uit. Dat gebeurde ook met Pentti Korhonen. Johnny Cecotto leek na lange tijd weer eens in vorm te zijn en reed de snelste ronde, maar hij kon Villa niet van de overwinning afhouden. Hij werd tweede, terwijl de derde plaats naar Gianfranco Bonera ging. Walter Villa won probleemloos en was nu ook in de 350 cc klasse wereldkampioen.

Uitslag 350 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Walter Villa Harley-Davidson 1h 04' 03" 9 15
2   Johnny Cecotto Yamaha + 9" 6 12
3   Gianfranco Bonera Harley-Davidson + 13" 4 10
4   Takazumi Katayama Yamaha + 21" 6 8
5   Alan North Yamaha + 21" 9 6
6   Víctor Palomo Yamaha + 22" 3 5
7   Christian Sarron Yamaha + 28" 9 4
8   Dieter Braun Morbidelli + 31" 6 3
9   Bruno Kneubühler Yamaha + 49" 9 2
10   Olivier Chevallier Yamaha + 1' 03" 9 1
11   Patrick Fernandez Yamaha + 1' 44" 5
12   Kork Ballington Yamaha + 2' 09" 5
13   Toni Mang Yamaha + 2' 20" 7
14   Jon Ekerold Yamaha + 2' 42" 7
15   John Cowie Yamaha + 2' 52" 8
16   Max Wiener Yamaha + 3' 29" 3
17   Alex George Yamaha + 3' 30" 2
18   Jaime Samaranch Yamaha + 3' 53" 8
19   Horst Pleyer Yamaha + 4' 58" 1
20   Bo Granath Yamaha + 5' 20"
DNF   Giacomo Agostini MV Agusta
DNF   Dieter Braun Bakker-Morbidelli
DNF   Pentti Korhonen Yamaha

250 ccBewerken

Walter Villa startte slecht in Duitsland en Takazumi Katayama mocht zelfs drie ronden (60 kilometer) aan de leiding rijden. Toen Villa hem gepasseerd was probeerde Katayama hem echter te volgen en dat moest hij met een val bekopen. Nadat hij zijn machine in de pit had laten repareren werd hij toch nog zevende. Het gevecht om de tweede plaats werd gewonnen door Kork Ballington (Yamaha), terwijl Jon Ekerold derde werd. Daardoor stonden er twee Zuid-Afrikanen op het erepodium.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Walter Villa Harley-Davidson 55' 34" 8 15
2   Kork Ballington Yamaha + 1' 08" 3 12
3   Jon Ekerold Yamaha + 1' 09" 4 10
4   Dieter Braun Yamaha + 1' 10" 5 8
5   Bruno Kneubühler Yamaha + 1' 10" 8 6
6   Olivier Chevallier Yamaha + 1' 21" 1 5
7   Takazumi Katayama Yamaha + 1' 33" 9 4
8   Víctor Palomo Yamaha + 1' 49" 8 3
9   Pentti Korhonen Yamaha + 1' 55" 2 2
10   Chas Mortimer Maxton-Yamaha + 2' 08" 8 1
11   Bernd Tüngethal Yamaha + 2' 09"
12   Gilbert Lavelle Yamaha + 2' 10" 9
13   Franz Kunz Yamaha + 2' 16" 7
14   Tom Herron Yamaha + 3' 01" 2
15   Henk van Kessel Yamaha + 3' 02" 8
16   Leif Gustafsson Yamaha + 3' 43" 3
17   John Dodds Yamaha + 3' 43" 5
18   Bo Granath Yamaha + 3' 54" 1
19   Harald Bartol Yamaha + 4' 16" 1
20   Ken Nemoto Yamaha + 4' 19" 7

125 ccBewerken

De Nordschleife was door de regen veranderd in een gijbaan. Al in de Südkehre, de eerste bocht van het 20 kilometer lange circuit, vielen vijf coureurs, waaronder Ángel Nieto. Daarmee was al een van de favorieten weggevallen, maar in de Hatzenbach viel ook Pier Paolo Bianchi en toen Gert Bender daardoor aan de leiding kwam viel hij bij de Hocheichen. Zo kwam de jonge Duitser Toni Mang met zijn Morbidelli aan de leiding te liggen. Henk van Kessel's machine liep op één cilinder en hij zocht de pit op, waardoor Walter Koschine (Seel-Maico) tweede werd, met een achterstand van 1 minuut en 40 seconden op Mang. De derde plaats was voor Julien van Zeebroeck, die met een Morbidelli was opgeklommen vanaf de laatste plaats. Paolo Pileri kon niet starten vanwege een handblessure en daardoor kwam een oude bekende terug op het circuit: zijn machine kwam in handen van Jan Huberts, die in de TT van Assen van 1975 ook al eens een Morbidelli had gekregen. Huberts staakte toen hij te veel last kreeg van zijn verstuikte enkel.

Uitslag van 125 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Toni Mang Morbidelli 52' 43" 4 15
2   Walter Koschine Maico + 1' 39" 9 12
3   Julien van Zeebroeck Morbidelli + 1' 44" 7 10
4   Horst Seel Seel-Maico + 1' 48" 7 8
5   Lennart Lundgren Yamaha + 2' 28" 2 6
6   Jean-Louis Guignabodet Morbidelli + 2' 31" 9 5
7   Hans Müller Yamaha + 2' 37" 6 4
8   Harald Bartol Morbidelli + 3' 29" 4
9   Enrico Cereda Morbidelli + 3' 45" 5 4
10   Hans Hallberg Yamaha + 4' 16" 1
11   Werner Schmied Rotax + 4' 17" 7
12   Ernst Stammbach Yamaha + 4' 29"
13   Pentti Salonen Yamaha + 5' 08" 5
14   Wolfgang Rubel Maico + 5' 17" 5
15   Rolf Minhoff Maico + 5' 51" 9
16   Bernhard Otto Maico + 6' 19" 2
17   Benjamin Laurent Morbidelli + 7' 06" 4
18   Hans Knemeyer Maico + 8' 39" 3
19   Zbyněk Havrda Maico + 1 ronde
DNF   Ángel Nieto Bultaco val
DNF   Pier Paolo Bianchi Morbidelli val
DNF   Gert Bender Bender val
DNF   Henk van Kessel AGV Condor motor
DNF   Jan Huberts Morbidelli blessure
DNS   Paolo Pileri Morbidelli blessure

50 ccBewerken

Ángel Nieto werd door zijn overwinning in de Grand Prix van Duitsland voor de 7e keer wereldkampioen, maar het was de eerste wereldtitel voor de constructeurs van zijn machine, Jan Thiel en Martin Mijwaart. Het Bultaco-motorblok met nummer A 36260 M was in 1974 gedebuteerd in hun Jamathi en had in 1975 in een Piovaticci gehangen. Voor aanvang van de race waren er naast Nieto nog twee kanshebbers voor de wereldtitel: Herbert Rittberger en Julien van Zeebroeck. Ulrich Graf werd door Kreidler en Van Veen in de watten gelegd. In de training mocht hij beide Van Veen-Kreidlers gebruiken en uiteindelijk koos hij voor de inbouw van een Van Veen-motorblok in zijn eigen frame. Ook Rittberger kreeg een Van Veen-blok in een Kreidler frame en van Zeebroeck had een volwaardige van Veen-Kreidler. Graf liep na de start meteen een grote achterstand op, terwijl Rittberger nog even in de buurt van Nieto kon blijven. In de tweede ronde draaide Nieto echter een ronderecord dat meer dan een minuut sneller was dan zijn vorige record. Op de lange Nordschleife hoefde men slechts drie ronden te rijden en Nieto hield 14 seconden over op tweede man Rittberger. Ulrich Graf werd derde.

Uitslag 50 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Ángel Nieto Bultaco 31' 42" 4 15
2   Herbert Rittberger Kreidler[2] + 14" 12
3   Ulrich Graf Kreidler[2] + 51" 3 10
4   Hans-Jürgen Hummel Kreidler + 1' 31" 7 8
5   Rolf Blatter Kreidler + 1' 32" 3 6
6   Julien van Zeebroeck Van Veen-Kreidler + 1' 32" 9 5
7   Wolfgang Müller Kreidler + 1' 50" 7 4
8   Bruno Stopp Kreidler + 2' 04" 9 3
9   Rudolf Kunz Kreidler + 2' 14" 6 2
10   Ermanno Giuliano LGM + 2' 53" 3 1
11   Günter Schirnhofer Kreidler + 3' 05"
12   Wolfgang Golembeck Kreidler + 3' 05" 2
13   Hagen Klein Kreidler + 3' 32"
14   Benjamin Laurent 3B-Kreidler + 3' 35" 8
15   Aldo Pero Kreidler + 3' 36" 2
16   Jacques Hutteau Morbidelli + 3' 55" 6
17   Walter Däuwel Kreidler + 3' 57" 7
18   Roland Schuster Kreidler + 3' 58"
19   Theo Timmer Kreidler + 3' 58" 3
20   Engelbert Kip Kreidler + 4' 21" 8

ZijspanklasseBewerken

In Duitsland startte de Franse combinatie Alain Michel/Bernard Garcia als snelste, maar toen zij gezelschap kregen van Werner Schwärzel/Andreas Huber ontstond er een flinke strijd. Michel/Garcia vielen in de laatste ronde uit, waardoor Schwärzel de overwinning greep.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Werner Schwärzel   Andreas Huber König 55' 53" 3 15
2   Rolf Steinhausen   Josef Huber Busch-König + 1' 54" 8 12
3   George O'Dell   Kenny Arthur Windle-Yamaha + 2' 26" 7 10
4   Rolf Biland   Kenneth Williams Seymaz-Yamaha + 2' 58" 3 8
5   Bruno Holzer   Karl Meierhans LCR-Yamaha + 3' 28" 7 6
6   Hermann Huber   Hans Seib König + 3' 34" 7 5
7   Ernst Trachsel   Benedikt Stähli TTM-Yamaha + 3' 53" 6 4
8   Walter Ohrmann   Bernd Grube Yamaha + 3' 58" 4 3
9   Siegfried Schauzu   Wolfgang Kalauch Schmid-Fath + 4' 58" 2 2
10   Kurt Jelonek   Volker Rieß König + 5' 00" 5 1
11   Max Venus   Norbert Bittermann König + 5' 00" 9
12   Tony Wakefield   Keith Brown British Magnum + 5' 03" 1
13   Heinz Luthringhauser   Lorenzo Puzo Busch-BMW + 5' 04" 6
14   Rudolf Reinhard   Karin Sterzenbach Yamaha + 5' 11" 8
15   Hermann Schmid   Martial Jean-Petit-Matile Schmid-Yamaha + 5' 31" 5
DNF   Alain Michel   Bernard Garcia GEP-Yamaha
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1976
FIM wereldkampioenschap wegrace
28e seizoen (1976)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1976

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1975
Grand Prix-wegrace van Duitsland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1977
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA