Hoofdmenu openen

Wereldkampioenschap wegrace 1990

sportseizoen van een motorfietssportcompetitie

Het wereldkampioenschap wegrace seizoen 1990 was het 42e in de geschiedenis van het door de FIM georganiseerde wereldkampioenschap wegrace.

Volgende: 1991
Vorige: 1989
Organisator FIM
Aantal races 15 voor 500 cc en 250 cc
14 voor 125 cc
13 voor zijspan 500 cc
500 cc
Rijderstitel Vlag van Verenigde Staten Wayne Rainey
Tweede Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz
Derde Vlag van Australië Mick Doohan
Constructeurstitel Vlag van Japan Yamaha
250 cc
Rijderstitel Vlag van Verenigde Staten John Kocinski
Tweede Vlag van Spanje Carlos Cardús
Derde Vlag van Italië Luca Cadalora
Constructeurstitel Vlag van Japan Yamaha
125 cc
Rijderstitel Vlag van Italië Loris Capirossi
Tweede Vlag van Nederland Hans Spaan
Derde Vlag van Duitsland Stefan Prein
Constructeurstitel Vlag van Japan Honda
Zijspan 500 cc
Rijderstitel Vlag van Frankrijk Alain Michel
Vlag van Verenigd Koninkrijk Simon Birchall
Tweede Vlag van Nederland Egbert Streuer
Vlag van Nederland Geral de Haas
Vlag van Verenigd Koninkrijk Scott Whiteside
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Webster
Vlag van Verenigd Koninkrijk Gavin Simmons

In 1990 werd er voor het eerst in vier klassen gestreden om het wereldkampioenschap. Nadat in 1984 de 50cc-klasse werd omgevormd tot een 80cc-klasse, viel na het seizoen 1989 definitief het doek voor de kleinste klasse in het wereldkampioenschap. De laatste wereldkampioen uit de 80 cc, Manuel Herreros, maakte de overstap naar de 125cc-klasse, maar kon geen potten breken en behaalde geen enkel wk-punt. Wereldkampioen in de 125cc-klasse Àlex Crivillé maakte in 1990 de overstap naar de kwartliters, terwijl Sito Pons na twee jaar achtereen wereldkampioen te zijn geworden in de 250cc-klasse de overstap maakte naar de 500 cc en daarin tot zijn val bij de Grand Prix van Joegoslavië vierde in het algemeen klassement stond. De Amerikaan Eddie Lawson werd in 1989 wereldkampioen met Honda, maar keerde in 1990 terug naar Yamaha, het merk waarmee hij driemaal wereldkampioen wist te worden. In 1990 wist hij echter geen overwinning te behalen en werd zevende. De Britten Steve Webster en zijn bakkenist Tony Hewitt moesten het na de wereldtitel in 1989 doen met een derde plek in het kampioenschap, achter de Franse coureur Alain Michel, die met zijn nieuwe bakkenist Simon Birchall wereldkampioen werd en het Nederlandse duo Streuer en Schnieders.

Nieuw op de kalender stond de op de Hungaroring verreden Grand Prix van Hongarije die na de val van de muur voor het eerst in 1929 werd verreden en in 1990 voor het eerst op de kalender van het wereldkampioenschap stond.[1] De Grand Prix van Brazilië verdween dat jaar van de kalender.

Inhoud

KalenderBewerken

Ronde Datum Race Locatie Winnaar 125 cc Winnaar 250 cc Winnaar 500 cc Winnaar zijspan 500 cc Verslag
1 25 maart   GP van Japan Suzuka   Hans Spaan   Luca Cadalora   Wayne Rainey Verslag
2 8 april   GP van de Verenigde Staten Laguna Seca   John Kocinski   Wayne Rainey   Michel /   Birchall Verslag
3 6 mei   GP van Spanje Jerez   Jorge Martínez   John Kocinski   Wayne Gardner   Webster /   Simmons Verslag
4 20 mei   GP der Naties Misano   Jorge Martínez   John Kocinski   Wayne Rainey   Biland /   Waltisperg Verslag
5 27 mei   GP van Duitsland Nürburgring   Doriano Romboni   Wilco Zeelenberg   Kevin Schwantz   Webster /   Simmons Verslag
6 10 juni   GP van Oostenrijk Salzburgring   Jorge Martínez   Luca Cadalora   Kevin Schwantz   Streuer /   de Haas Verslag
7 17 juni   GP van Joegoslavië Rijeka   Stefan Prein   Carlos Cardús   Wayne Rainey   Michel /   Birchall Verslag
8 30 juni   TT Assen Assen   Doriano Romboni   John Kocinski   Kevin Schwantz   Michel /   Birchall Verslag
9 7 juli   GP van België Spa-Francorchamps   Hans Spaan   John Kocinski   Wayne Rainey   Streuer /   de Haas Verslag
10 22 juli   GP van Frankrijk Le Mans   Hans Spaan   Carlos Cardús   Kevin Schwantz   Webster /   Simmons Verslag
11 5 augustus   GP van Groot-Brittannië Donington   Loris Capirossi   Luca Cadalora   Kevin Schwantz   Streuer /   de Haas Verslag
12 12 augustus   GP van Zweden Anderstorp   Hans Spaan   Carlos Cardús   Wayne Rainey   Michel /   Birchall Verslag
13 26 augustus   GP van Tsjecho-Slowakije Brno   Hans Spaan   Carlos Cardús   Wayne Rainey   Michel /   Birchall Verslag
14 2 september   GP van Hongarije Hungaroring   Loris Capirossi   John Kocinski   Mick Doohan   P. Güdel /   C. Güdel Verslag
15 16 september   GP van Australië Phillip Island   Loris Capirossi   John Kocinski   Wayne Gardner Verslag

Eindstand 500 ccBewerken

CoureursBewerken

Pos Coureur Motor Ptn
1   Wayne Rainey Yamaha 255
2   Kevin Schwantz Suzuki 188
3   Mick Doohan Honda 179
4   Niall Mackenzie Suzuki 140
5   Wayne Gardner Honda 138
6   Juan Garriga Yamaha 121
7   Eddie Lawson Yamaha 118
8   Jean-Philippe Ruggia Yamaha 110
9   Christian Sarron Yamaha 84
10   Sito Pons Honda 76
11   Pierfrancesco Chili Honda 63
12   Alex Barros Cagiva 57
13   Randy Mamola Honda 55
14   Marco Papa Cagiva 55
15   Ron Haslam Cagiva 46
16   Cees Doorakkers Honda 39
17   Eddie Laycock Honda 30
18   Carl Fogarty Honda 24
19   Nicholas Schmassman Honda 23
20   Peter Lindén Honda 15
21   Kevin Magee Suzuki 13
22   Karl Truchsess Honda 12
23   Tadahiko Taira Yamaha 10
24   Peter Goddard Yamaha 8
25   Andreas Leuthe Honda /
Librenti
8
26   Shin’ichi Itō Honda 7
27   Romolo Balbi Honda 6
28   Hikaru Miyagi Honda 5
  Michele Valdo Honda 5
  Norihiko Fujiwara Yamaha 5
31   Shinji Katayama Yamaha 4
32   Rachel Nicotte Chevallier-Honda 4
33   Osamu Hiwatashi Suzuki 3
34   Hansjörg Butz Honda 3
35   Vittorio Scatola Paton 1
  Martin Trösch Honda 1

ConstructeursBewerken

Pos Constructeur Ptn
1   Yamaha 272
2   Honda 233
3   Suzuki 223
4   Cagiva 80
5   Chevallier 4
6   Paton 1

Externe linkBewerken

ReferentiesBewerken