Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace der Naties 1979

De Grand Prix-wegrace der Naties 1979 was vierde race van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1979. De meeste races werden verreden op 13 mei 1979 op het Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola. De 125cc-klasse reed haar race al op zaterdagmidag 12 mei. Waar dat voor nodig was was een raadsel, want op zondag zat er een pauze van twee uur tussen de 50cc- en de 350cc-race.

Officiële naam Gran Premio delle Nazioni 1979
Land Vlag van Italië Italië
Datum 12-13 mei 1979
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Eerste Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Tweede Vlag van Italië Virginio Ferrari
Derde Vlag van Noord-Ierland Tom Herron
350 cc
Poleposition Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Snelste ronde Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Eerste Vlag van Australië Gregg Hansford
Tweede Vlag van Japan Sadao Asami
Derde Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez
250 cc
Poleposition Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Snelste ronde Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Eerste Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Tweede Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Ditchburn
125 cc
Poleposition Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Thierry Espié
Eerste Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto
Tweede Vlag van Frankrijk Thierry Espié
Derde Vlag van Italië Maurizio Massimiani
50 cc
Poleposition Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Snelste ronde Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Eerste Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Tweede Vlag van Zwitserland Rolf Blatter
Derde Vlag van Nederland Peter Looijesteijn

AlgemeenBewerken

De Grand Prix des Nations werd in tegenstelling tot de 200 mijl van Imola georganiseerd door de duidelijk minder ervaren motorclubs van Pesaro en Riccione. Dat resulteerde in moeilijkheden met inschrijvingen, terwijl monteurs en persmensen problemen hadden met het verkrijgen van pasjes. Hoewel het weer tijdens de trainingen goed was, ontstonden er veel valpartijen, waardoor belangrijke rijders al voor de races uitgeschakeld werden. Ricardo Tormo brak een vinger, Vic Soussan brak een sleutelbeen en had leverklachten, Eric Saul brak een arm en Hubert Rigal brak een hand. Er was ook een sterfgeval te betreuren: de broer en tevens monteur van Carlos Morante kwam om door zuurstofgebrek in de cabine van zijn vrachtauto.

500 ccBewerken

Al voor de start waren er vanwege de warmte bandenproblemen in Imola. Terwijl Kenny Roberts met zijn Goodyear slicks geen problemen leek te kennen, stapte Barry Sheene voor het eerst sinds jaren over van Michelin naar Dunlop. Wil Hartog maakte in de 500cc-klasse weer een van zijn befaamde bliksemstarts en leidde in het begin van de race een groep met Marco Lucchinelli, Virginio Ferrari, Boet van Dulmen, Mike Baldwin, Jack Middelburg en Kenny Roberts, die slecht gestart was maar al voor de Tosa-bocht negen man uitremde. In de derde ronde had Roberts de leiding al van Hartog overgenomen, maar Hartog bleef tweede, tot hij zichzelf in de elfde ronde met een valpartij uitschakelde. Ferrari, die in de training hard gevallen was, wist de tweede plaats te grijpen voor Tom Herron. Boet van Dulmen viel voor de zesde keer uit door een uitgelopen krukaslager, maat dit keer namen enkele monteurs zijn motorblok mee naar Japan omdat ze vermoedden dat hem een motor met kromme carters geleverd was. Anders was zijn veelvuldige pech niet te verklaren.

Uitslag 500 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Kenny Roberts Yamaha 59' 17" 0 15
2   Virginio Ferrari Suzuki + 10" 9 12
3   Tom Herron Suzuki + 17" 4 10
4   Barry Sheene Suzuki + 31" 9 8
5   Mike Baldwin Suzuki + 40" 6 6
6   Bernard Fau Suzuki + 51" 0 5
7   Jack Middelburg Suzuki + 55" 0 4
8   Philippe Coulon Suzuki + 1' 01" 0 3
9   Graziano Rossi Morbidelli + 1' 39" 7 2
10   Giovanni Pelletier Suzuki + 1 ronde 1
11   Steve Parrish Suzuki + 1 ronde
12   Max Wiener Suzuki + 1 ronde
13   Alex George Cagiva-Suzuki + 1 ronde
14   Werner Nenning Suzuki + 1 ronde
15   Seppo Rossi Suzuki + 1 ronde
16   Raffaele Pasqual Suzuki + 1 ronde
17   Sergio Pellandini Suzuki + 2 ronden
DNF   Christian Sarron Yamaha teamorders[1]
DNF   Leandro Becheroni Yamaha
DNF   Franco Uncini Suzuki vering
DNF   Boet van Dulmen Suzuki krukaslager
DNF   Wil Hartog Suzuki val
DNF   Carlo Perugini Suzuki ongeluk
DNF   Lorenzo Ghiselli Suzuki motor
DNF   Dennis Ireland Suzuki motor
DNF   Marco Lucchinelli Suzuki
DNF   Mick Grant Suzuki motor
DNF   Michel Rougerie Suzuki motor
DNF   Gianni Rolando Suzuki ongeluk
DNF   Carlo Paganini Suzuki motor
DNF   Hiroyuki Kawasaki Suzuki
DNF   Gregorio Mariani Suzuki
DNQ   Peter Sjöström Suzuki
DNQ   Jürgen Steiner Suzuki
DNQ   Sandro Moro Suzuki
DNQ   Corrado Tuzii Suzuki
DNQ   Mario Prattichizzo Suzuki
DNQ   Carlo Prati Suzuki
DNQ   Stefano Bonetti Suzuki
DNQ   Giovanni Pretto Suzuki

350 ccBewerken

De 350cc-race in Imola werd bij temperaturen van ca. 30 °C gereden en dat eiste nogal wat van rijders en motoren. 21 Coureurs vielen uit. De eerste was Jon Ekerold, die aanvankelijk aan de leiding reed maar bij een val zijn sleutelbeen brak. Kork Ballington nam de leiding, maar viel ook uit. Inmiddels reed Gregg Hansford kort achter hem en Hansford won de race. Sadao Asami wist in de laatste ronden Patrick Fernandez achter zich te laten. Jon Ekerold bleef ondanks zijn uitvallen leider in de WK-stand.

Uitslag 350 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Gregg Hansford Kawasaki 52' 42" 6 15
2   Sadao Asami Yamaha + 11" 4 12
3   Patrick Fernandez Yamaha + 12" 8 10
4   Toni Mang Kawasaki + 15" 1 8
5   Jeffrey Sayle Yamaha + 1' 02" 8 6
6   Murray Sayle Yamaha + 1' 43" 9 5
7   Eddy Elias Yamaha + 1' 53" 5 4
8   Reinhold Roth Yamaha + 1 ronde 3
9   Adelio Faccioli Yamaha 2
10   Yoshimi Matsumoto Yamaha 1
DNF   Jon Ekerold Yamaha val
DNF   Kork Ballington Kawasaki
DNF   Vanes Francini Yamaha
DNF   Eric Saul Yamaha
DNF   Richard Hubin Yamaha
DNF   Roland Freymond Yamaha
DNF   Walter Villa Yamaha
DNF   Michel Rougerie Bimota-Yamaha
DNF   Gianfranco Bonera Yamaha
DNF   Giorgio Avveduti Yamaha
DNF   Edi Stöllinger Kawasaki
DNF   Patrick Pons Yamaha
DNF   Massimo Matteoni Yamaha
DNF   Pentti Korhonen Yamaha
DNF   Alan North Yamaha
DNF   Randy Mamola Yamaha vastloper
DNF   Barry Ditchburn Kawasaki
DNF   Raul Martini Yamaha
DNF   Mario Lega Yamaha
DNF   Max Wiener Yamaha
DNF   Vic Soussan Yamaha
DNF   Christian Estrosi Kawasaki
DNQ   Eero Hyvärinen Yamaha
DNQ   Chas Mortimer Yamaha
DNQ   Attilio Riondato Yamaha
DNQ   Walter Migliorati Yamaha
DNQ   Michel Frutschi Yamaha
DNQ   Kenny Blake Yamaha
DNQ   Angelo Monduzzi Yamaha
DNQ   Arturo Venanzi Yamaha
DNQ   Patrick de Radiguès Yamaha
DNQ Wolland Yamaha
DNQ   Olivier Chevallier Yamaha
DNQ   Olivier Liégeois Yamaha
DNQ   Etienne Geeraerdt Yamaha
DNQ   Paolo Niccoli Yamaha
DNQ   Peter Baláž Harley-Davidson
DNQ   Hubert Rigal Yamaha
DNQ   Giorgio Gabellini Yamaha

250 ccBewerken

Graziano Rossi had zijn nieuwe Morbidelli motor in het oude frame laten zetten en ging daarmee aan de leiding van de 250cc-race in Imola. Kork Ballington en Randy Mamola zaten hem op de hielen en Ballington bleek de sterkste. Rossi moest met Mamola vechten om de tweede plaats, maar viel uit. Mamola werd tweede en Barry Ditchburn besliste het gevecht met Walter Villa om de derde plaats in zijn voordeel.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Kork Ballington Kawasaki 49' 01" 0 15
2   Randy Mamola Adriatica + 27" 3 12
3   Barry Ditchburn Kawasaki + 56" 0 10
4   Walter Villa Yamaha + 56" 1 8
5   Jean-François Baldé Kawasaki + 1' 31" 4 6
6   Patrick Fernandez Yamaha + 1' 33" 0 5
7   Paolo Pileri Yamaha + 1' 42" 4 4
8   Massimo Matteoni Yamaha + 1' 43" 4 3
9   Pentti Korhonen Yamaha + 1' 49" 8 2
10   Thierry Espié Yamaha + 1' 52" 8 1
11   Richard Hubin Yamaha + 1' 55" 0
12   Roland Freymond Yamaha + 1' 59" 2
13   Olivier Chevallier Yamaha + 1 ronde
14   Reino Eskelinen Yamaha + 1 ronde
15   Giuseppe Consalvi Yamaha + 1 ronde
DNS   Jon Ekerold Yamaha geblesseerd na val
DNF   Graziano Rossi Morbidelli motor
DNF   Gregg Hansford Kawasaki
DNF   Vic Soussan Yamaha
DNF   Mario Lega Yamaha
DNF   Toni Mang Kawasaki
DNF   Christian Estrosi Kawasaki
DNF   Gianpaolo Marchetti Yamaha
DNF   Germano Conti Yamaha
DNF   Franco Marcheggiani Yamaha
DNF   Edi Stöllinger Kawasaki
DNF   Hubert Rigal Yamaha
DNF   Hans Müller Yamaha
DNF   Mike Baldwin Yamaha
DNF   Franco Solari Yamaha
DNF   Chas Mortimer Yamaha
DNF   Guy Bertin Yamaha
DNQ   Bert Struijk Yamaha
DNQ   Alan North Yamaha
DNQ   Raymond Roche Yamaha
DNQ   Eric Saul Yamaha
DNQ   Giorgio Avveduti Yamaha
DNQ   René Delaby Yamaha
DNQ   Edoardo Alemán Yamaha
DNQ   Jean-Marc Toffolo Armstrong
DNQ   Emilio Rigamonti Yamaha
DNQ   Rossano Mancinelli Yamaha
DNQ   Paolo Ferretti Yamaha
DNQ   Gabriele Cantone Yamaha
DNQ   Fernando González De Nicolás Yamaha
DNQ   Reinhold Roth Yamaha
DNQ   Pierluigi Conforti Yamaha
DNQ   Alain Béraud Yamaha
DNQ   Rudolf Weiss Yamaha
DNS   Carlos Morante Yamaha broer overleden

125 ccBewerken

In Imola werd voor het eerst in de 125cc-klasse door enkele coureurs met slicks gereden: Maurizio Massimiani gebruikte Michelin, Thierry Espié en Harald Bartol Dunlop, maar Bartol had zijn beste motorblok al tijdens de training opgeblazen en stopte na enkele ronden. Aanvankelijk ging het gevecht om de leidende positie tussen Ángel Nieto (Minarelli), Thierry Espié (Motobécane) en Maurizio Massimiani (MBA), die in Oostenrijk nog zijn sleutelbeen gebroken had. Tegen het einde van de race bouwde Nieto toch een flinke voorsprong op ten opzichte van Espié (tweede) en Massimiani.

Uitslag 125 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Ángel Nieto Minarelli 45' 56" 5 15
2   Thierry Espié Motobécane + 4" 2 12
3   Maurizio Massimiani MBA + 18" 7 10
4   Bruno Kneubühler MBA + 36" 4 8
5   Hans Müller MBA + 50" 0 6
6   Eugenio Lazzarini Morbidelli + 54" 6 5
7   Pierluigi Conforti MBA + 1' 02" 6 4
8   August Auinger Morbidelli + 1' 04" 3 3
9   Paolo Ferretti Morbidelli + 1' 32" 8 2
10   Per-Edvard Carlsson MBA + 1' 33" 6 1
11   Matti Kinnunen MBA + 1' 34" 0
12   Thierry Noblesse Morbidelli + 1' 37" 5
13   Rolf Blatter Morbidelli + 1' 37" 9
14   Pierluigi Aldrovandi MBA + 2' 03" 5
15   Roberto D'Amico Morbidelli + 1 ronde
16   Daniele Dall'Olio Morbidelli + 1 ronde
DNF   Ezio Mischiatti LGM
DNF   Maurizio Vitali MBA
DNF   Jean-François Lecureux Morbidelli
DNF   Richard Schmiederer Morbidelli
DNF   Gianpaolo Marchetti MBA
DNF   Patrick Hérouard Morbidelli
DNF   Pier Paolo Bianchi Minarelli
DNF   Peter Looijesteijn MBA ontsteking
DNF   Walter Koschine Fantic
DNF   Stefan Dörflinger Morbidelli
DNF   Patrick Plisson Morbidelli
DNF   Italo Zerbini MBA
DNF   Harald Bartol Morbidelli
DNF   Maurizio Musco Morbidelli
DNF   Enrico Cereda Morbidelli
DNQ   Jean-Louis Guignabodet Morbidelli
DNQ   Jean-Claude Selini MBA
DNQ Gross Morbidelli
DNQ   Jan Huberts MBA
DNQ   Ivan Carlo Villini Morbidelli
DNQ   Fernando González De Nicolás Morbidelli
DNQ   Jean-Paul Magnoni Morbidelli
DNQ   Claudio Granata UFO
DNQ   Fabrizio Frollani Kreidler
DNQ   Bruno Vasetti Morbidelli
DNQ   Daniel Meyer Morbidelli
DNQ   Aldo Pero Kreidler
DNQ   Barry Smith Morbidelli
DNQ   Wolfgang Glawaty MBA
DNQ   Michel Baloche Morbidelli

50 ccBewerken

Ricardo Tormo brak een vinger in de training in Imola en kon niet starten. Daarmee was Eugenio Lazzarini zonder competitie. Hij leidde de 50cc-race van start tot finish en won met bijna een minuut voorsprong op Rolf Blatter. Lazzarini reed voor het eerst in de 50cc-klasse met slicks, die waren geleverd door Metzeler. Peter Looijesteijn won het gevecht om de derde plaats van Aldo Pero, en dat bracht hem aan de leiding van de stand om het wereldkampioenschap.

Uitslag 50 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Eugenio Lazzarini Van Veen-Kreidler 31' 39" 8 15
2   Rolf Blatter Kreidler + 55" 1 12
3   Peter Looijesteijn Kreidler + 1' 05" 7 10
4   Aldo Pero Kreidler + 1' 10" 1 8
5   Hagen Klein Hess Spezial + 1' 25" 5 6
6   Patrick Plisson ABF + 1' 27" 8 5
7   Massimo Servadio UFO + 1' 29" 7 4
8   Ingo Emmerich Kreidler + 1' 44" 1 3
9   Ezio Saffiotti Paolucci + 1' 48" 0 2
10   Paolo Priori Derbi + 2' 06" 8 1
11   Wolfgang Müller Kreidler + 2' 07" 3
12   Luigi Rinaudo Tomos + 2' 36" 3
13   Bruno Di Carlo Kreidler + 1 ronde
14   Ezio Mischiatti Kreidler + 1 ronde
15   Renzo Fabbri Bultaco + 1 ronde
DNF   Stefan Dörflinger Kreidler
DNF   Angelo Affini MTK
DNF   Günter Schirnhofer Kreidler
DNF   Gerhard Waibel Kreidler vastloper
DNF   Silvano Ricchetti Kreidler
DNF   Giorgio Paci Derbi
DNF   Alberto Ieva Kreidler
DNF   Claudio Lusuardi Bultaco
DNF   Salvatore Milano Kreidler
DNF   Sergio Zattoni LGM
DNF   Reiner Scheidhauer Kreidler
DNF   Reiner Koster MBA
DNF   Jacky Hutteau ABF
DNF   Salvatore Monreale UFO
DNF   Guido Mancini Iprem
DNF   Claudio Granata UFO
DNQ   Massimo Gramantieri Ringhini
DNQ   Walter Rapolani Kreidler
DNQ   Enrico Cereda UFO
DNQ   Giorgio Macchiavelli UFO
DNQ   Zoran Krstic Tomos
DNQ   Marino Nannetti Kreidler
DNQ   Stefan Danielsson Kreidler
DNQ   Daniel Corvi Kreidler
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1979
FIM wereldkampioenschap wegrace
31e seizoen (1979)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1979

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1978
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1980
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA