Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace der Naties 1964

De Grand Prix-wegrace der Naties 1964 was de elfde en voorlaatste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1964. De races werden verreden op 13 september op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. Alleen de soloklassen met uitzondering van de 50cc-klasse kwamen aan de start. De 500cc-klasse sloot haar seizoen hier af. De wereldtitel in de 250cc-klasse werd hier beslist.

Autodromo Nazionale di Monza
Officiële naam 42º Gran Premio delle Nazioni
Land Vlag van Italië Italië
Datum 13 september 1964
Organisator FIM/FMI
500 cc
Snelste ronde Vlag van Argentinië Benedicto Caldarella
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Argentinië Benedicto Caldarella
Derde Vlag van Australië Jack Ahearn
350 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Remo Venturi
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale
Derde Vlag van Tsjechië Stanislav Malina
250 cc
Snelste ronde Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
125 cc
Snelste ronde Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Eerste Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Tweede Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Derde Vlag van Duitsland Ernst Degner

AlgemeenBewerken

De Grand Prix van Monza leverde voor het eerst in het seizoen een enigszins spannende race in de 500cc-klasse op. Ernst Degner kwam na een lange herstelperiode (hij had op 10 november 1963 brandwonden opgelopen) weer aan de start en Honda probeerde de 250cc-Yamaha RD 56 in te tomen met de zescilinder Honda 3RC 164.

500cc-klasseBewerken

Mike Hailwood kreeg voor het eerst in het seizoen concurrentie omdat de Gilera 500 4C van Benedicto Caldarella heel bleef. Caldarella reed zelfs de snelste ronde, maar finishte elf seconden achter Hailwood. Hoe sterk de Italiaanse viercilinders waren (hoewel de Gilera uit 1957 stamde) bleek uit het feit dat derde man Jack Ahearn twee ronden (ruim twaalf kilometer) achterstand had.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Mike Hailwood MV Agusta 1:02"58'2 8
2   Benedicto Caldarella Gilera +11'0 6
3   Jack Ahearn Norton +2 ronden 4
4   Mike Duff Matchless +2 ronden 3
5   Jack Findlay Matchless +2 ronden 2
6   Walter Scheimann Norton +3 ronden 1
7   Fred Stevens Matchless +3 ronden
8   Ginger Molloy Norton +3 ronden
9   Vasco Loro Norton +3 ronden
10   Remo Venturi Bianchii +4 ronden
11   Maurice Hawthorne Norton
12   Giuseppe Dardanello Norton
13   Emanuele Maugliani Gilera
14   Benedetto Zambotti Norton
15   Pietro Mencaglia Gilera

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Gyula Marsovszky Matchless
  Gustav Havel Jawa
  Philippe Canoui Norton
  Derek Woodman Matchless
  Alberto Pagani Bianchii
  Alberto Picca Gilera
  Paolo Campanelli Matchless
  Silvio Grassetti Gilera
  Paddy Driver Matchless

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Billy McCosh Matchless
  Chris Conn Norton
  Dick Creith Norton [1]
  Griff Jenkins Norton [2]
  John Hartle Norton Blessure[3]
  Lewis Young Matchless
  Phil Read Matchless / Norton
  Rob Fitton Norton
  Morrie Low (†) Norton Overleden[4]
  Buddy Parriott Norton [5]

Top tien eindstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Mike Hailwood MV Agusta 40 (56)
2   Jack Ahearn Norton 25 (29)
3   Phil Read Matchless / Norton 25
4   Mike Duff Norton / Matchless 18
5   Paddy Driver Matchless 16
6   Fred Stevens Matchless 8
7   Gyula Marsovszky Matchless 7
8   Derek Minter Norton 6
  Remo Venturi Bianchi
  Dick Creith Norton
  Benedicto Caldarella Gilera
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

350cc-klasseBewerken

Jim Redman had alle 350cc-races gewonnen, maar in Monza reed Remo Venturi met zijn tweecilinder Bianchi de snelste ronde. Venturi viel echter uit en Redman won opnieuw voor zijn vriend en landgenoot Bruce Beale, die met een tweecilinder Honda CR 77-productieracer reed. Stanislav Malina werd met zijn ČZ derde. Bruce Beale steeg als privérijder naar de tweede plaats in het wereldkampioenschap.

Uitslag 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Jim Redman Honda 51"31'0 8
2   Bruce Beale Honda +1"22'2 6
3   Stanislav Malina ČZ +1 ronde 4
4   Renzo Pasolini Aermacchi +1 ronde 3
5   Mike Duff AJS +1 ronde 2
6   Jack Ahearn Norton +1 ronde 1
7   Ian Burne Norton +1 ronde
8   Jack Findlay AJS +1 ronde

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Remo Venturi Bianchi

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Vernon Cottle (†) AJS Overleden[6]

Onbekend[7]Bewerken

Coureur Merk
  Gustav Havel Jawa
  Alan Shepherd MZ
  Chris Conn Norton
  Derek Minter Norton
  Derek Woodman AJS
  Fred Stevens AJS
  Joe Dunphy Norton
  Mike Hailwood MV Agusta / MZ
  Phil Read AJS
  Gilberto Milani Aermacchi
  Isamu Kasuya Honda
  Isao Yamashita Honda
  Kuniomi Nagamatsu Honda
  Endel Kiisa Vostok
  Paddy Driver AJS

Top tien tussenstand 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Jim Redman Honda 40 (56) wereldkampioen
2   Bruce Beale Honda 24
3   Mike Duff AJS 20 (24)
4   Gustav Havel Jawa 10
5   Mike Hailwood MV Agusta / MZ 6
  Phil Read AJS
7   Paddy Driver AJS 5
8   Derek Minter Norton 4
  Remo Venturi Bianchi
  Endel Kiisa Vostok
  Stanislav Malina CZ
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

250cc-klasseBewerken

Nog nooit was iemand op het idee gekomen de 250cc-klasse met een zescilinder aan te vallen. Nu Phil Read de leiding in het wereldkampioenschap had genomen met zijn tamelijk eenvoudige tweecilindertweetakt Yamaha RD 56 moest Honda reageren. Het bracht de zescilinder 3RC 164. Het mocht niet baten. Redman reed aanvankelijk aan de leiding, maar toen zijn machine warm begon te lopen moest hij zich terug laten zakken. Phil Read won opnieuw en zijn teamgenoot Mike Duff wist Honda-rijder Redman op de finish met 0,3 seconde verschil te verslaan. Phil Read was zeker van de wereldtitel.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Phil Read Yamaha 41"24'2 8
2   Mike Duff Yamaha +10'0 6
3   Jim Redman Honda +10'3 4
4   Giacomo Agostini Morini +23'6 3
5   Alan Shepherd MZ +1"01'2 2
6   Luigi Taveri Honda +1"40'6 1
7   Derek Woodman MZ +2 ronden
8   Günter Beer Honda +1 ronde
9   Bruce Beale Honda +1 ronde
10   Gilberto Milani Aermacchi +2 ronden
11   Stanislav Malina ČZ +2 ronden
12   Gianemilio Marchesani Aermacchi +3 ronden

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Tarquinio Provini Benelli

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ron Grant Parilla [5]
  Hugh Anderson Suzuki
  Bo Gehring Bultaco [5]
  Douglas Brown Ducati [5]
  George Rockett Ducati [5]

Onbekend[7]Bewerken

Coureur Merk
  Bert Schneider Suzuki
  Ernst Weiss Honda
  Wolfgang Gast MZ
  Jorge Sirera Montesa
  Roger Mailles Morini
  Clive Hunt Aermacchi
  Joe Dunphy Greeves
  Mike Hailwood MZ
  Ralph Bryans Honda
  Roy Boughey Yamaha
  Tommy Robb Yamaha
  Alberto Pagani Paton
  Hiroshi Hasegawa Yamaha
  Isamu Kasuya Honda

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Phil Read Yamaha 46 (50) wereldkampioen
2   Jim Redman Honda 40 (50)
3   Alan Shepherd MZ 23
4   Mike Duff Yamaha 20
5   Tarquinio Provini Benelli 15
6   Bruce Beale Honda 9
7   Luigi Taveri Honda 8
8   Tommy Robb Yamaha 7
9   Ron Grant Parilla 6
  Alberto Pagani Paton
  Giacomo Agostini Morini
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

125cc-klasseBewerken

Wereldkampioen Luigi Taveri won ook de 125cc-race in Monza, voor de Suzuki-rijders Hugh Anderson en Ernst Degner. Degner reed zijn eerste Grand Prix sinds de Japanse GP van 1963 waarbij hij ernstige brandwonden had opgelopen. Veteraan Romolo Ferri, die in het seizoen 1958 voor het laatst in het WK had gereden, kwam met een EMC aan de start en werd negende.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Luigi Taveri Honda 36"40'0 8
2   Hugh Anderson Suzuki +1'6 6
3   Ernst Degner Suzuki +18'0 4
4   Ralph Bryans Honda +32'6 3
5   Frank Perris Suzuki +1"17'4 2
6   Jim Redman Honda +2"08'6 1
7   Walter Scheimann Honda +2 ronden
8   Giuseppe Visenzi Honda +2 ronden
9   Romolo Ferri EMC +2 ronden
10   Richard Thomas Bultaco +2 ronden
11   Francesco Villa Mondial +2 ronden
12   Alberto Capocci Ducati +3 ronden
13   Accorsi Ducati +3 ronden

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Roland Föll (†) Honda Overleden[8]
  Kunimitsu Takahashi Honda Gestopt

Onbekend[7]Bewerken

Coureur Merk
  Bert Schneider Suzuki
  Stanislav Malina CZ
  Dieter Krumpholz MZ
  Friedhelm Kohlar MZ
  Heinz Rosner MZ
  Klaus Enderlein MZ
  Peter Eser Honda
  Ramón Torras Bultaco
  Jean-Pierre Beltoise Bultaco
  Chris Vincent Honda
  Gary Dickinson Honda
  Phil Read Yamaha
  Rex Avery EMC
  Akiyasu Motohashi Yamaha
  Hironori Matsushima Yamaha
  Isao Morishita Suzuki
  Mitsuo Itoh Suzuki
  Teisuke Tanaka Suzuki
  Yoshimi Katayama Suzuki
  Bruce Beale Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Luigi Taveri Honda 46 (58) wereldkampioen
2   Jim Redman Honda 36 (37)
3   Hugh Anderson Suzuki 34
4   Bert Schneider Suzuki 22 (24)
5   Ralph Bryans Honda 21
6   Frank Perris Suzuki 10
7   Mitsuo Itoh Suzuki 6
  Phil Read Yamaha
  Walter Scheimann Honda
10   Rex Avery EMC 4
  Jean-Pierre Beltoise Bultaco
  Ernst Degner Suzuki
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1964
FIM wereldkampioenschap wegrace
16e seizoen (1964)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Japan 1964

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1963
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1965
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT