Hoofdmenu openen

De Grand Prix-wegrace der Naties 1969 was de elfde en voorlaatste Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1969. De races werden verreden op 7 september 1969 op het Autodromo Enzo e Dino Ferrari nabij Imola in de Italiaanse regio Lombardije. Alle soloklassen kwamen aan de start. De zijspanklasse had haar seizoen al afgesloten. De wereldtitels in de 125cc-klasse, de 350cc-klasse en de 500cc-klasse waren al beslist.

Officiële naam 47º Gran Premio delle Nazioni
Land Vlag van Italië Italië
Datum 7 september 1969
Organisator FIM / FMI
500 cc
Snelste ronde Vlag van Australië John Dodds
Eerste Vlag van Italië Alberto Pagani
Tweede Vlag van Italië Gilberto Milani
Derde Vlag van Australië John Dodds
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Italië Silvio Grassetti
Derde Vlag van Duitsland Walter Scheimann
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Australië Kel Carruthers
Derde Vlag van Zweden Kent Andersson
125 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds
Tweede Vlag van Hongarije László Szabó
Derde Vlag van Italië Francesco Villa
50 cc
Snelste ronde Vlag van Spanje (1945-1977) Ángel Nieto
Eerste Vlag van Nederland Paul Lodewijkx
Tweede Vlag van Australië Barry Smith
Derde Vlag van Nederland Aalt Toersen

AlgemeenBewerken

De Grand Prix des Nations trok 30.000 toeschouwers. Voor het eerst werd ze verreden op het Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola. Domenico Agusta was het daar niet mee eens. Omdat men het Autodromo Nazionale di Monza had verlaten hield hij zijn machines en Giacomo Agostini thuis, een grote teleurstelling voor de Italiaanse fans, die hun idool niet konden zien rijden. De wereldtitels in de 50cc-klasse en de 250cc-klasse werden nog steeds niet beslist, maar de tussenstanden waren enorm spannend.

500cc-klasseBewerken

Doordat MV Agusta in haar thuisrace niet aan de start kwam konden eindelijk de "mindere goden" voor een overwinning gaan. Alberto Pagani won de race met zijn LinTo exact 20 jaar nadat zijn vader Nello Pagani dat met een Gilera viercilinder gedaan had. Bijna was er ook een LinTo op de tweede plaats gekomen, maar John Dodds moest die plaats door carburatieproblemen opgeven. Daardoor werd hij slechts derde en Gilberto Milani werd met de 382cc-Aermacchi tweede. Terry Dennehy werd met de tweecilinder Honda CB 450 knap vierde.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Alberto Pagani LinTo 1:12"02'0 15
2   Gilberto Milani Aermacchi +1"01'6 12
3   John Dodds LinTo +1"17'7 10
4   Terry Dennehy Drixton-Honda +1 ronde 8
5   Brian Steenson Seeley-Matchless +1 ronde 6
6   Ron Chandler Seeley-Matchless +1 ronde 5
7   Gyula Marsovszky LinTo +1 ronde 4
8   Paolo Campanelli Seeley-Matchless +1 ronde 3
9   Theo Louwes Norton +1 ronde 2
10   Hannu Kuparinen Matchless +1 ronde 1
11   Phil O'Brien Matchless
12   Vittorio Brambilla Paton
13   Lewis Young Matchless
14   Pentti Lehtelä Matchless

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Karl Auer Matchless
  Jack Findlay LinTo
  Barry Scully Norton
  Billie Nelson Paton
  Dan Shorey Seeley-Matchless
  Godfrey Nash Norton
  Maurice Hawthorne LinTo
  Percy Tait Triumph
  Emanuele Maugliani Norton
  Franco Trabalzini Paton
  Giuseppe Mandolini Moto Guzzi
  Keith Turner LinTo

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Werner Bergold McIntyre-Matchless
  Wolfgang Stropek MV Agusta
  Kel Carruthers Aermacchi
  Ross Hannan Norton
  Gilbert Argo Matchless
  Bohumil Staša ČZ
  Günter Fischer Matchless
  Karl Hoppe Seeley-URS
  Paul Eickelberg Norton
  Walter Scheimann Norton
  Osmo Hansen Matchless
  André-Luc Appietto Paton
  Alan Barnett Kirby-Métisse-Matchless
  Alan Lawton Norton
  Derek Woodman Seeley-Matchless
  John Trevor Findlay Norton
  John Williams Métisse-Matchless
  Malcolm Uphill Norton
  Peter Darvil Norton
  Peter Williams Matchless
  Rob Fitton Norton
  Selwyn Griffiths Matchless
  Steve Ellis LinTo
  Steve Jolly Seeley-Matchless
  Steve Spencer Métisse-Matchless
  Tom Dickie Kuhn-Seeley-Matchless
  Angelo Bergamonti Paton
  Giacomo Agostini MV Agusta Teambeleid
  Silvano Bertarelli Paton
  Ginger Molloy Bultaco
  Jack Lindh Seeley-Matchless
  Endel Kiisa Vostok

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Giacomo Agostini MV Agusta 105 (150) Wereldkampioen
2   Gyula Marsovszky LinTo 47
3   Billie Nelson Paton 42
4   Alan Barnett Kirby-Métisse-Matchless 32
5   Godfrey Nash Norton 30
6   Ron Chandler Seeley-Matchless 25
7   Gilberto Milani Aermacchi 24
8   Rob Fitton Norton 19
9   John Dodds LinTo / Seeley-URS 18
  Terry Dennehy Drixton-Honda
  Brian Steenson Seeley-Matchless

350cc-klasseBewerken

Het bleef maar touwtrekken tussen Jack Findlay en Silvio Grassetti om de Jawa V4. Jack Findlay kreeg een kans zich te bewijzen in een internationale race in Jičín, maar daar viel hij al snel uit met een defecte ontsteking. Uiteindelijk hakte de directie van de fabriek de knoop door en voor de Grand Prix in Imola stonden drie Jawa's klaar: Voor Findlay, voor Grassetti en voor fabrieksrijder František Šťastný. Net als in de 250cc-race was Phil Read met zijn Yamaha in Italië in de 350cc-klasse door niemand te kloppen. Hij was slecht gestart en moest een pitstop maken om een uitlaat vast te laten zetten, maar hij won alsnog. Grassetti kwam met zijn Jawa V4 ook moeilijk weg maar vocht zich terug naar de tweede plaats. Walter Scheimann werd met een Yamaha derde. Giacomo Agostini kwam niet opdagen omdat zijn baas Domenico Agusta het niet eens was met de keuze voor het circuit van Imola. Jack Findlay werd na een val opgenomen in het ziekenhuis.

Uitslag 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Phil Read Yamaha 55"46'7 15
2   Silvio Grassetti Jawa +3'8 12
3   Walter Scheimann Yamaha +1"12'4 10
4   Silvano Bertarelli Aermacchi +1"23'6 8
5   Martti Pesonen Yamaha +1"31'6 6
6   Bruno Spaggiari Ducati +1"57'9 5
7   Bohumil Staša ČZ +1 ronde 4
8   Ginger Molloy Bultaco +1 ronde 3
9   Lewis Young Aermacchi +1 ronde 2
10   Jim Curry Métisse-Aermacchi +1 ronde 1

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Jack Findlay Jawa Val[1]

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Bill Ivy (†) Jawa Overleden[2]
  Giacomo Agostini MV Agusta Teambeleid
  Giuseppe Visenzi Yamaha Blessure[3]

Onbekend[4]Bewerken

Coureur Merk
  Brian Smith Aermacchi
  Kel Carruthers Aermacchi
  Herbert Denzler Aermacchi
  Ivar Sauter Aermacchi
  František Šťastný Jawa
  Karel Bojer ČZ
  Heinz Rosner MZ
  Adolf Ohligschläger Yamaha
  Günter Fischer Aermacchi
  Karl Hoppe Yamaha
  Hannu Kuparinen Yamaha
  Bill Smith Honda
  Billie Guthrie Yamaha
  Billie McCosh Aermacchi
  Billie Nelson Aermacchi
  Brian Steenson Aermacchi
  Cecil Crawford Aermacchi
  Cliff Carr Yamaha
  Dave Degens Aermacchi
  Dave Simmonds Kawasaki
  Godfrey Nash Norton
  Jerry Lancaster Drixton-Aermacchi
  John Trevor Findlay Norton
  Maurice Hawthorne Métisse-Aermacchi
  Mike Hatherill Aermacchi
  Rob Fitton Norton
  Rodney Gould Yamaha
  Roy Graham Aermacchi
  Selwyn Griffiths AJS
  Terry Grotefeld Yamaha
  Tom Dickie Seeley-AJS
  Tommy Robb Aermacchi
  Tony Rutter Yamaha
  János Drapál Aermacchi
  Gilberto Milani Aermacchi
  Jan Kostwinder Yamaha
  Leo Commu Yamaha
  Gordon Keith Yamaha
  Marty Lunde Yamaha

Top tien tussenstand 350cc-klasseBewerken

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Giacomo Agostini MV Agusta 90 (120) Wereldkampioen
2   Giuseppe Visenzi Yamaha 45
3   Heinz Rosner MZ 38
4   Rodney Gould Yamaha 36
5   Jack Findlay Yamaha / Jawa 34
6   Silvio Grassetti Yamaha / Jawa 32
7   Kel Carruthers Aermacchi 29
8   Bill Ivy (†) Jawa 24
9   Bohumil Staša ČZ 19
10   František Šťastný Jawa 16
  Martti Pesonen Yamaha

250cc-klasseBewerken

In Italië kwam Phil Read weer eens aan de start. Hij had in 1969 alleen aan de Isle of Man TT deelgenomen, maar was in twee klassen uitgevallen. Nu op de Yamaha nam hij het op tegen Kel Carruthers en Read won. Dat kostte Benelli drie kostbare punten voor Carruthers, waardoor hem de leiding in het kampioenschap werd afgenomen. Read was kwaad op Benelli omdat dat merk niet bereid was geweest hem een fabrieksmachine voor de Italiaanse GP te geven. In de laatste ronden werd zo hard gevochten, dat zowel Read als Carruthers het oude ronderecord van Mike Hailwood braken. Kent Andersson, de grootste concurrent van Carruthers, werd derde. In de training reed Walter Villa met de nieuwe, spectaculaire Moto Villa V4 met luchtkoeling, maar in de race gebruikte hij de eencilinder productieracer, waarmee hij 9e werd. De strijd om de titel moest in Joegoslavië beslist worden, want Santiago Herrero stond aan de leiding met 83 punten, maar Kel Carruthers en Kent Andersson hadden er allebei 82.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Phil Read Yamaha 45"37'8 15
2   Kel Carruthers Benelli +0'2 12
3   Kent Andersson Yamaha +50'8 10
4   Börje Jansson Kawasaki-Yamaha[5] +1"35'4 8
5   Santiago Herrero Ossa +1"40'1 6
6   Heinz Rosner MZ +2"02'1 5
7   László Szabó MZ +1 ronde 4
8   Dave Simmonds Kawasaki +1 ronde 3
9   Walter Villa Villa +1 ronde 2
10   Karel Bojer ČZ +1 ronde 1

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Giuseppe Visenzi Yamaha Blessure[3]
  Renzo Pasolini Benelli Blessure[6]

Onbekend[4]Bewerken

Coureur Merk
  Heinz Kriwanek Suzuki
  Eric Hinton Yamaha
  Jack Findlay Yamaha
  Frank Perris Suzuki
  Gyula Marsovszky Yamaha
  František Šťastný Jawa
  Günter Bartusch MZ
  Dieter Braun MZ
  Klaus Huber Yamaha
  Lothar John Yamaha
  Reinhard Scholtis Kawasaki
  Siegfried Lohmann Suzuki
  Toni Gruber Yamaha
  Carlos Giró Ossa
  Martti Pesonen Yamaha
  Matti Salonen Yamaha
  Pentti Korhonen Yamaha
  Teuvo Länsivuori Yamaha
  Christian Ravel Yamaha
  Jean Auréal Yamaha
  Billie Guthrie Yamaha
  Billie Nelson Yamaha
  Chas Mortimer Yamaha
  Derek Chatterton Yamaha
  Dick Pipes Yamaha
  Frank Whiteway Suzuki
  Ian Richards Yamaha
  Jerry Lancaster Yamaha
  John Ringwood Yamaha
  Mick Chatterton Yamaha
  Ray McCullough Yamaha
  Rodney Gould Yamaha
  Stan Woods Yamaha
  Tony Rutter Yamaha
  Angelo Bergamonti Aermacchi
  Eugenio Lazzarini Benelli
  Gilberto Parlotti Benelli
  Silvio Grassetti Yamaha
  Keith Turner Aermacchi
  Gordon Keith Yamaha

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Santiago Herrero Ossa 83 (88)
2   Kent Andersson Yamaha 82 (98)
  Kel Carruthers Benelli 82 (88)
4   Renzo Pasolini Benelli 45
5   Rodney Gould Yamaha 44
6   Börje Jansson Kawasaki-Yamaha 37
7   Heinz Rosner MZ 28
8   Frank Perris Suzuki 25
9   Lothar John Yamaha 21
10   Dieter Braun MZ 20

125cc-klasseBewerken

Ook in Imola was wereldkampioen Dave Simmonds voor niemand bereikbaar. De strijd ging om de tweede plaats tussen László Szabó (MZ) en drie zelfbouwracers: die van de gebroeders Walter- en Francesco Villa en die van Heinz Kriwanek. Szabó werd uiteindelijk tweede doordat Walter Villa problemen kreeg met zijn koppeling en Francesco's zicht slechter werd doordat er een vlinder tegen zijn stofbril was gesneuveld. Francesco wist toch nog derde te worden.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Dave Simmonds Kawasaki 40"50'3 15
2   László Szabó MZ +33'9 12
3   Francesco Villa Villa +54'6 10
4   Walter Villa Villa +1"28'6 8
5   Ryszard Mankiewicz MZ +1"34'1 6
6   Silvano Bertarelli Aermacchi +1"34'2 5
7   Ginger Molloy Bultaco +1"37'1 4
8   Giuseppe Mandolini Villa +2"03'6 3
9   John Dodds Aermacchi +1 ronde 2
10   Heinz Kriwanek Rotax +1 ronde 1

Onbekend[4]Bewerken

Coureur Merk
  Barry Smith Derbi
  Kel Carruthers Aermacchi
  Bruno Veigel Honda
  Herbert Denzler Honda
  Jean Campiche Honda
  Eberhard Mahler MZ
  Friedhelm Kohlar MZ
  Günter Bartusch MZ
  Hartmut Bischoff MZ
  Heinz Rosner MZ
  Thomas Heuschkel MZ
  Dieter Braun Suzuki
  Lothar John MZ
  Siegfried Lohmann MZ
  Walter Scheimann Villa
  Enrique Escuder Bultaco
  Ramón Galí Bultaco
  Pertti Leinonen Honda
  Seppo Kangasniemi MZ
  Daniel Crivello Maico
  Jacques Roca Derbi
  Jean Auréal Yamaha
  Jean-François Chaffin Villa
  Pierre Viura Maico
  Bob Coulter Bultaco
  Carl Ward Honda
  Charles Garner Bultaco
  Chas Mortimer Villa
  Gary Dickinson Honda
  Jerry Lancaster Honda
  Jim Curry Honda
  John Kiddie Honda
  John Shacklady Bultaco
  Steve Murray Honda
  Tom Loughridge Bultaco
  Tommy Robb Bultaco
  János Reisz MZ
  Walter Villa Villa
  Jean-Louis Pasquier Bultaco
  Cees van Dongen Suzuki
  Jan Huberts MZ
  Lous van Rijswijk jr. Yamaha
  Börje Jansson Maico
  Bosse Granath MZ / Yamaha
  Kent Andersson Maico / Yamaha

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Dave Simmonds Kawasaki 90 (132) Wereldkampioen
2   Cees van Dongen Suzuki 51
3   Dieter Braun Suzuki 44
4   Kent Andersson Maico / Yamaha 36
5   Ginger Molloy Bultaco 29
6   Heinz Kriwanek Rotax 27
7   Kel Carruthers Aermacchi 20
8   Friedhelm Kohlar MZ 19
10   Walter Villa Villa 18
  László Szabó MZ

50cc-klasseBewerken

In Imola had Aalt Toersen een nieuw, watergekoeld motortje van Van Veen gekregen. Zowel hij als Paul Lodewijkx startten erg slecht waardoor de Derbi-rijders Barry Smith en Ángel Nieto ervandoor konden gaan. Nieto reed de snelste ronde, maar in de achtste ronde viel hij uit. In de laatste ronde kreeg Barry Smith, die al 15 seconden voorsprong had, ook pech. Met een kapotte zuiger joeg hij naar de finish, maar Lodewijkx kwam dichterbij en passeerde hem om vervolgens zelf weer ingehaald te worden door Smith. In de laatste bocht wist Lodewijkx voorop te komen en hij won met 0,7 seconde verschil. Toersen had zich intussen ook naar voren gestreden en moest op het laatst Kreidler-testrijder Rudolf Kunz van zich af slaan. Kunz viel echter ook uit. Daardoor werd Jan de Vries met de luchtgekoelde Van Veen-Kreidler vierde. Aalt Toersen leidde het WK nog steeds, maar had slechts één punt voorsprong op Angel Nieto en Barry Smith.

Uitslag 50cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Paul Lodewijkx Jamathi 26"57'8 15
2   Barry Smith Derbi +0'7 12
3   Aalt Toersen Van Veen-Kreidler +6'4 10
4   Jan de Vries Van Veen-Kreidler +26'4 8
5   Ludwig Faßbender Kreidler +51'9 6
6   Silvano Bertarelli Minarelli +58'6 5
7   Franco Ringhini Morbidelli +1"22'0 4
8   Jan Huberts Kreidler +2"08'3 3
9   Luigi Rinaudo Tomos +2"21'3 2
10   Janko-Florijan Štefe Tomos +1 ronde 1

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Rudolf Kunz Kreidler
  Ángel Nieto Derbi

Onbekend[4]Bewerken

Coureur Merk
  Jakob Unterladstätter KTM
  Bruno Veigel Honda
  Herbert Denzler Kreidler
  Gerhard Thurow Kreidler
  Rudolf Schmälzle Kreidler
  Winfried Reinhard Reimo
  Juan Bordons Derbi
  Santiago Herrero Derbi
  André Millard Kreidler
  Charly Dubois Kreidler
  Jacques Roca Derbi
  Arthur Lawn Honda
  Barrie Dickinson Garelli
  Chris Walpole Garelli
  Fran Redfern Honda
  Frank Whiteway Crooks-Suzuki
  John Lawley Honda
  Luke Lawlor Derbi
  Stuart Aspin Meurs-Garelli
  Eugenio Lazzarini Morbidelli
  Gilberto Parlotti Tomos
  Giovanni Lombardi Guazzoni
  Jean-Louis Pasquier Derbi
  Cees van Dongen Van Veen-Kreidler
  Jos Schurgers Kreidler
  Martin Mijwaart Jamathi
  Adrijan Bernetic Tomos
  Anton Kralj Tomos |-

Top tien tussenstand 50cc-klasseBewerken

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Aalt Toersen Van Veen-Kreidler 65 (93)
2   Ángel Nieto Derbi 64
  Barry Smith Derbi 64 (73)
4   Jan de Vries Van Veen-Kreidler 54 (63)
5   Paul Lodewijkx Jamathi 48
6   Gilberto Parlotti Tomos 29 (31)
7   Santiago Herrero Derbi 28
8   Ludwig Faßbender Kreidler 23 (25)
9   Rudolf Kunz Kreidler 20
10   Cees van Dongen Van Veen-Kreidler 14
Vorige race:
Ulster Grand Prix 1969
FIM wereldkampioenschap wegrace
21e seizoen (1969)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van de Adriatische Zee 1969

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1968
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1970
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT