Hoofdmenu openen

De Grand Prix-wegrace der Naties 1965 was de twaalfde en voorlaatste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1965. De races werden verreden op 5 september op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. Alle klassen met uitzondering van de 50cc-klasse kwamen aan de start. De 500cc- en zijspanklasse sloten hun seizoen hier af. De wereldtitels in de 250cc-, 500cc- en zijspanklasse waren al beslist. De wereldtitel in de 125cc-klasse werd hier beslist.

Autodromo Nazionale di Monza
Officiële naam 43º Gran Premio delle Nazioni
Land Vlag van Italië Italië
Datum 5 september 1965
Organisator FIM / FMI
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Italië Giacomo Agostini
Derde Vlag van Tsjechië František Šťastný
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Italië Silvio Grassetti
Derde Vlag van Italië Tarquinio Provini
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Tarquinio Provini
Eerste Vlag van Italië Tarquinio Provini
Tweede Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner
Derde Vlag van Italië Remo Venturi
125 cc
Snelste ronde Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Tweede Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger / Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson
Eerste Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger / Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson
Tweede Vlag van Duitsland Georg Auerbacher / Vlag van Duitsland Eduard Dein
Derde Vlag van Duitsland Otto Kölle / Vlag van Duitsland Heinz Marquardt

Inhoud

AlgemeenBewerken

In Monza ontbrak Jim Redman door een misverstand. Hij had vanuit Rhodesië een telegram naar Honda gestuurd met het bericht dat zijn gebroken sleutelbeen voldoende hersteld was en dat hij verwachtte dat Honda zijn racemotoren naar Monza zou sturen. Honda stuurde bericht terug dat men dat niet wilde of kon doen en Redman bleef thuis, om later te horen dat monteur Nobby Clark met zijn Honda 2RC 172 in Monza klaar had gestaan. Door het slechte weer waren er veel valpartijen. Slachtoffers daarvan waren onder meer Mike Hailwood, Alberto Pagani en Bruce Beale in de 350cc-race en Ernst Degner in de 125cc-race. Pagani en Degner braken bij hun val een been.

500cc-klasseBewerken

De 500cc-race op Monza werd ingekort van 35 naar 25 ronden vanwege de hevige regen. De omstandigheden waren sinds 1925 niet meer zo slecht geweest. Mike Hailwood en Giacomo Agostini reden gezamenlijk hun rondjes tot Hailwood tegen het einde van de race begon weg te lopen van Ago. Daarachter was het nog enigszins spannend tussen František Šťastný (Jawa) en privérijder Fred Stevens (Matchless), tot de Matchless slechter begon te lopen en Šťastný de derde plaats zeker kon stellen. Op de vijfde plaats finishte de Italiaan Giuseppe Mandolini met een oude, tot 400 cc opgeboorde Moto Guzzi Monocilindrica 350.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Mike Hailwood MV Agusta 54"58'3 8
2   Giacomo Agostini MV Agusta +11'4 6
3   František Šťastný Jawa +1"53'4 4
4   Fred Stevens Matchless +2"02'9 3
5   Giuseppe Mandolini Moto Guzzi +1 ronde 2
6   Gyula Marsovszky Matchless +1 ronde 1
7   Eduard Lenz Norton +1 ronde
8   Jack Findlay Matchless +1 ronde
9   Rudolf Thalhammer Norton +1 ronde
10   Ian Burne Norton +2 ronden
11   Griff Jenkins Norton
12   Dan Shorey Norton
13   Giuseppe Dardanello Norton

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Philippe Canoui Norton
  Bill Smith DKW
  Antonio De Simone Norton
  Benedetto Zambotti Norton
  Emanuele Maugliani Norton
  Franco Trabalzini Gilera
  Giovanni Perrone Bianchi

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Jack Ahearn Norton
  David Lloyd Norton [1]
  Kenneth King Norton [1]
  Mike Duff Matchless [2]
  Roger Beaumont Norton [1]
  Walter Scheimann Norton [3]
  Jouko Ryhänen Matchless
  Billie Nelson Norton
  Billy McCosh Matchless
  Chris Conn Norton
  Derek Minter Norton
  Dick Creith Norton [4]
  Joe Dunphy Norton
  John Cooper Norton
  Lewis Young Matchless
  Rob Fitton Norton
  Selwyn Griffiths Matchless [5]
  Buddy Parriott Norton [1]
  Ed LaBelle Norton [1]
  Paddy Driver Matchless

Top tien eindstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Mike Hailwood MV Agusta 48 (64)
2   Giacomo Agostini MV Agusta 38 (44)
3   Paddy Driver Matchless 26
4   Fred Stevens Matchless 15
5   Jack Ahearn Norton 9
6   Dick Creith Norton 8
7   Jack Findlay McIntyre-Matchless 8
8   Buddy Parriott Norton 6
9   Joe Dunphy Norton 6
10   František Šťastný Jawa 5
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

350cc-klasseBewerken

Honda blunderde door Jim Redman te laten weten dat er geen motorfietsen op Monza zouden zijn, waardoor hij in Rhodesië bleef. Zijn sleutelbeenbreuk was waarschijnlijk sneller hersteld dan verwacht. Uiteindelijk bleek er wel degelijk een 350cc-Honda voor Redman klaar te staan in Monza, maar die bleef dus aan de kant staan. Giacomo Agostini won de race, die droog begon. Derek Woodman lag met zijn MZ op de derde plaats achter Mike Hailwood, maar moest de pit in om bougies te wisselen. Daardoor schoven Silvio Grassetti en Bruce Beale op naar de derde en de vierde plaats. Tarquinio Provini reed met een opgeboorde Benelli-viercilinder en hij moest tot twee maal toe de bougies wisselen. Daarna begon hij aan een inhaalrace en werd hij derde. In de laatste ronden ging het regenen, waardoor Mike Hailwood en Bruce Beale vielen. Grassetti werd nu tweede voor Provini. Door de fout van Honda stonden Agostini en Redman nu samen aan de leiding van de WK-stand met 32 punten. Vanwege de streepresultaten had Agostini een klein nadeel: als hij de GP van Japan zou winnen had Redman aan de tweede plaats voldoende om toch nog wereldkampioen te worden.

Uitslag 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Giacomo Agostini MV Agusta 51"12'5 8
2   Silvio Grassetti Bianchi +1"48'6 6
3   Tarquinio Provini Benelli +1 ronde 4
4   František Šťastný Jawa +2 ronden 3
5   Derek Woodman MZ +2 ronden 2
6   Renzo Pasolini Aermacchi 1
7   František Srna Jawa
8   Endel Kiisa Vostok

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  František Boček Jawa Val
  Mike Hailwood MV Agusta Val
  Alberto Pagani Aermacchi Val
  Bruce Beale Honda Val

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Isamu Kasuya Honda Teambeleid[6]
  Isao Yamashita Honda Teambeleid[6]
  Jim Redman Honda Teambeleid[6]

Onbekend[7]Bewerken

Coureur Merk
  Eric Hinton Norton
  Gustav Havel Jawa
  Bill Smith AJS
  Chris Conn Norton
  Dan Shorey Norton
  Griff Jenkins Norton
  John Cooper Norton
  Lewis Young AJS
  Phil Read Yamaha
  Gilberto Milani Aermacchi
  Agne Carlsson AJS
  Nikolaj Sevast'ânov Vostok
  Paddy Driver AJS

Top tien tussenstand 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Jim Redman Honda 32
  Giacomo Agostini MV Agusta
3   Bruce Beale Honda 15
4   Derek Woodman AJS / MZ 14
  František Šťastný Jawa
6   Mike Hailwood MV Agusta 12
  Gustav Havel Jawa
8   Renzo Pasolini Aermacchi 9
9   Phil Read Yamaha 6
  Gilberto Milani Aermacchi
  František Boček Jawa
  Silvio Grassetti Bianchi

250cc-klasseBewerken

Phil Read had in Monza de wereldtitel al in handen. Dat was waarschijnlijk de reden dat Honda niet kwam opdagen. Voor Yamaha was dit het moment om de nieuwe RD 05 viercilinder te presenteren. Read reed er de snelste trainingstijd mee, maar bij de start wilde de machine niet aanslaan en hij was als laatste weg. Hij wist toch nog door te stoten naar de derde plaats achter Tarquinio Provini met een Benelli 250 4C en Mike Duff met de tweecilinder Yamaha RD 56, maar moest toen naar de pit om nieuwe bougies te laten monteren. Vermoedelijk speelden de kou en de nattigheid de nieuwe Yamaha parten, want snelheid zat er niet meer in en Read werd zevende. Duff viel uiteindelijk zelfs helemaal uit. Dit alles gaf Benelli de kans goed voor de dag te komen met de eerste plaats voor Provini en de derde plaats voor Remo Venturi, die in het begin van de race gevallen was. Tussen hen in eindigde Heinz Rosner met de MZ RE 250.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Tarquinio Provini Benelli 49"53'6 8
2   Heinz Rosner MZ +1 ronde 6
3   Remo Venturi Benelli +1 ronde 4
4   Ginger Molloy Bultaco +1 ronde 3
5   František Šťastný Jawa +1 ronde 2
6   Günter Beer Yamaha +1 ronde 1
7   Phil Read Yamaha +2 ronden
8   Giuseppe Visenzi Aermacchi +2 ronden
9   E. Canova Aermacchi +3 ronden
10   Angelo Tenconi Aermacchi +3 ronden
 
De watergekoelde viercilinder Yamaha RD 05 debuteerde in Monza, maar was nog geen succes.

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Alberto Pagani Aermacchi Blessure[8]

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Mike Duff Yamaha

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ramón Torras (†) Bultaco Overleden[9]
  Mike Hailwood Honda [10]
  Jim Redman Honda Teambeleid[6]
  Ralph Bryans Honda Teambeleid[6]
  Gosuke Yamashita Honda Teambeleid[6]
  Isamu Kasuya Honda Teambeleid[6]
  John Buckner Yamaha [1]

Onbekend[7]Bewerken

Coureur Merk
  Barry Smith Bultaco
  Kevin Cass Cotton
  Frank Perris Suzuki
  José Maria Busquets Montesa
  Alain Barbaroux Aermacchi
  Jean-Claude Guénard Bultaco
  Bill Ivy Yamaha
  Bob Coulter Bultaco
  David Williams Mondial
  Derek Woodman MZ
  Rex Avery Bultaco
  Gilberto Milani Aermacchi
  Silvio Grassetti Morini
  Hiroshi Hasegawa Yamaha
  Yoshimi Katayama Suzuki
  Bruce Beale Honda

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Phil Read Yamaha 56 (68) wereldkampioen
2   Mike Duff Yamaha 42 (50)
3   Jim Redman Honda 34
4   Heinz Rosner MZ 18
5   Derek Woodman MZ 15
6   Bruce Beale Honda 14
7   Tarquinio Provini Benelli 11
8   Ramón Torras (†) Bultaco 10
9   Frank Perris Suzuki 9
10   František Šťastný Jawa 8
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

125cc-klasseBewerken

Hugh Anderson werd in Monza wereldkampioen door de 125cc-race te winnen. Frank Perris werd tweede maar het feest voor Suzuki werd enigszins verstoord doordat Ernst Degner bij een val een been brak. De derde plaats in de race was voor Derek Woodman met de MZ RE 125, die in het WK uiteindelijk ook derde werd. De race werd in de regen gereden en was door het wegblijven van Honda een tamelijk saaie vertoning. Daar kon Phil Read met de nieuwe, watergekoelde versie van de Yamaha RA 97 ook geen verandering in brengen, want hij viel in de tiende ronde uit.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Hugh Anderson Suzuki 40"54'9 8
2   Frank Perris Suzuki +1 ronde 6
3   Derek Woodman MZ +1 ronde 4
4   Klaus Enderlein MZ +1 ronde 3
5   Hans Georg Anscheidt MZ-Kreidler +1 ronde 2
6   Ginger Molloy Bultaco +1 ronde 1
7   Jan Huberts Bultaco +2 ronden
8   Angelo Orsenigo Mondial +3 ronden
9   Bob Coulter Bultaco +3 ronden
10   Rex Avery EMC +3 ronden

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ernst Degner Suzuki Val
  Phil Read Yamaha

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Mike Duff Yamaha Teambeleid[11]
  Luigi Taveri Honda Teambeleid[6]
  Ramón Torras (†) Bultaco Overleden[9]
  Bill Ivy Yamaha Teambeleid[11]
  Ralph Bryans Honda Teambeleid[6]
  Hironori Matsushima Yamaha Teambeleid[11]
  Yasuharu Yuzawa Honda Teambeleid[6]
  Bo Gehring Bultaco [1]
  Jeff Tate Honda [1]
  Rick Schell Honda [1]

Onbekend[7]Bewerken

Coureur Merk
  Arthur Fegbli Honda
  František Boček ČZ
  Dieter Krumpholz MZ
  Heinz Rosner MZ
  Jochen Leitert MZ
  Jürgen Lenk MZ
  Roland Rentzsch MZ
  Walter Scheimann Honda
  Tommy Robb Bultaco
  Bruno Spaggiari Ducati
  Giuseppe Visenzi Honda
  Yoshimi Katayama Suzuki
  Bruce Beale Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Hugh Anderson Suzuki 48 (54) wereldkampioen
2   Frank Perris Suzuki 40 (48)
3   Derek Woodman MZ 25 (30)
4   Ernst Degner Suzuki 23
5   Mike Duff Yamaha 12
6   Klaus Enderlein MZ 11
7   Jochen Leitert MZ 10
8   Phil Read Yamaha 8
  Luigi Taveri Honda
10   Ralph Bryans Honda 7
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

ZijspanklasseBewerken

De zijspanrace op Monza kwam enigszins als een verrassing: de organisatie had de zijspanklasse pas laat aan het programma toegevoegd en aanvankelijk werd gedacht dat deze race niet zou meetellen voor het wereldkampioenschap. Dat bleek toch zo te zijn, maar omdat Max Deubel maximaal op drie overwinningen kon komen had dit geen gevolgen voor de eerste drie plaatsen in het WK. Fritz Scheidegger/John Robinson wonnen overtuigend en Florian Camathias deed het niet slecht tot hij met ontstekingsproblemen uitviel. Georg Auerbacher/Eduard Dein werden tweede doordat Heinz Luthringshauser/Hermann Hahn uitvielen en de derde plaats was voor Otto Kölle/Heinz Marquardt. Bill Bosweger en John Mawby kregen een ongeval, waarbij Mawby een enkel en een been brak.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Pnt
1   Fritz Scheidegger   John Robinson BMW 46"24'9 8
2   Georg Auerbacher   Eduard Dein BMW +1 ronde 6
3   Otto Kölle   Heinz Marquardt BMW 4
4   Giuseppe Dal-Toe   Aldo Romoli BMW 3
5   Barry Thompson   Richard Bradley BMW 2
6   Arsenius Butscher   Wolfgang Kalauch BMW 1

Niet gefinishtBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  Bill Bosweger   John Mawby Norton Ongeval
  Florian Camathias   Franz Ducret BMW Ontsteking
  Heinz Luthringshauser   Hermann Hahn BMW

Onbekend[7]Bewerken

Coureur Bakkenist Merk
  August Wolf   Werner Zielaff BMW
  Fred Huber   Josef Huber BMW
  Max Deubel   Emil Hörner BMW
  Siegfried Schauzu   Horst Schneider BMW
  Charlie Freeman   Billie Nelson Norton
  Chris Vincent   Fred Roche BMW
  Colin Seeley   Wally Rawlings BMW
  Pip Harris   Ray Campbell BMW
  Trevor Davies   John Gauge Matchless

Top tien eindstand zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Pnt
1   Fritz Scheidegger   John Robinson BMW 32 (50)
2   Max Deubel   Emil Hörner BMW 26
3   Georg Auerbacher   Peter Rykers en   Eduard Dein BMW 15
4   Florian Camathias   Franz Ducret BMW 10
5   Arsenius Butscher   Wolfgang Kalauch BMW 9
6   Heinz Luthringshauser   Hermann Hahn BMW 9
7   Chris Vincent   John Cooper,   Terry Harrison en   Fred Roche BMW 8
8   Otto Kölle   Heinz Marquardt BMW 8
9   Barry Thompson   Richard Bradley BMW 7
10   Siegfried Schauzu   Horst Schneider BMW 6
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1965
FIM wereldkampioenschap wegrace
17e seizoen (1965)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Japan 1965

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1964
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1966
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT