Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1961

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1961 was de derde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1961. De races werden verreden op 21 mei op het Circuit de Charade nabij Clermont-Ferrand. In deze Grand Prix kwamen de 500cc-, de 250cc-klasse, de 125cc-klasse en de zijspanklasse aan de start.

Circuit de Charade
Officiële naam Grand Prix moto de France 1961
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum 21 mei 1961
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Frankrijk Antoine Paba
250 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Eerste Vlag van Australië Tom Phillis
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi
125 cc
Snelste ronde Vlag van Australië Tom Phillis en Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner
Eerste Vlag van Australië Tom Phillis
Tweede Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Australië Fritz Scheidegger/Vlag van Duitsland Horst Burkhardt
Eerste Vlag van Australië Fritz Scheidegger/Vlag van Duitsland Horst Burkhardt
Tweede Vlag van Duitsland Max Deubel/Vlag van Duitsland Emil Hörner
Derde Vlag van Zwitserland Edgar Strub/Vlag van Zwitserland Kurt Huber

Inhoud

AlgemeenBewerken

De Franse Grand Prix kende geen 350cc-race, maar er vond wel een nationale 50cc-race plaats, die werd gewonnen door Jean-Claude Serre met een Itom. De MV Agusta's verschenen in de baan met het MV Privat-logo op de tank. Yamaha verscheen voor het eerst als fabrieksteam in een WK-wedstrijd: Fumio Ito en Tansharu Noguchi startten met Yamaha RD 48's in de 250cc-race en Tansharu Noguchi met een Yamaha RA 41 in de 125cc-klasse.

500cc-klasseBewerken

De Franse 500cc-Grand Prix miste een groot aantal vaste deelnemers omdat ze zonder de 350cc-race niet veel startgeld zouden krijgen. Zoals verwacht won Gary Hocking voor Mike Hailwood, maar een aantal onbekende rijders scoorden punten, zoals de Fransman Antoine Paba, die derde werd, de debuterende Gyula Marsovszky, Fritz Messerli en Roland Föll.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Gary Hocking MV Privat 1:04"26'6 8
2   Mike Hailwood Norton +1"19'7 6
3   Antoine Paba Norton +1 ronde 4
4   Gyula Marsovszky Norton +1 ronde 3
5   Fritz Messerli Matchless +1 ronde 2
6   Roland Föll Matchless +1 ronde 1
7   Raphaël Orinel Norton +2 ronden
8   Luigi Bernagozzi Norton
9   René Goetz BSA
10   Georges Cony Norton
11   Jacques Insermini Norton
12   Bruno Hofmann Norton

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Hans Pesl Norton
  Toni Schmitz Norton
  Pierre James Norton
  Bror-Erland Carlsson Matchless

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Eduardo Salatino Norton
  Jorge Kissling Matchless
  Juan Carlos Salatino Norton
  Juan Perkins Norton
  Bert Schneider Norton
  Jack Findlay Norton
  Tom Phillis Norton
  Frank Perris Norton
  Mike Duff Matchless
  Ernst Hiller BMW
  Hans-Günter Jäger BMW
  Alistair King Norton
  Bob McIntyre Norton
  John Farnsworth Norton
  Peter Chatterton Norton
  Phil Read Norton
  Ron Langston Matchless
  Alberto Pagani Norton
  Peter Pawson Norton
  Paddy Driver Norton

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Gary Hocking MV Agusta / MV Privat 16
2   Mike Hailwood Norton 9
3   Frank Perris Norton 6
4   Hans-Günter Jäger BMW 4
  Antoine Paba Norton
6   Gyula Marsovszky Norton 3
7   Ernst Hiller BMW 2
  Fritz Messerli Matchless
9   Roland Föll Matchless 1
  Lothar John BMW

250cc-klasseBewerken

 
Mike Hailwood's Honda RC 162 was geen officiële fabrieksracer, maar door zijn vader Stan gehuurd.

Voor de tweede keer op rij viel Gary Hocking met zijn MV Agusta 250 Bicilindrica uit en stond er geen maat op de Honda RC 162's. Dit keer won Tom Phillis voor privérijder Mike Hailwood en Kunimitsu Takahashi. De Yamaha's maakten nog niet veel indruk. Snelste man Fumio Ito werd op een ronde gereden.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Tom Phillis Honda 1:00"00'2 8
2   Mike Hailwood Honda +30'3 6
3   Kunimitsu Takahashi Honda +1"21'8 4
4   Tarquinio Provini Morini 3
5   Silvio Grassetti Benelli 2
6   Jim Redman Honda 1
7   Alan Shepherd MZ
8   Fumio Ito Yamaha +1 ronde
9   Marcelin Herranz Morini
10   Tansharu Noguchi Yamaha

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Gary Hocking MV Privat Mechanisch

Onbekend[1]Bewerken

Coureur Merk
  Luigi Taveri Honda
  František Šťastný Jawa
  Ernst Degner MZ
  Hans Fischer MZ
  Werner Musiol MZ
  Bob McIntyre Honda
  Dan Shorey NSU
  Naomi Taniguchi Honda
  Sadao Shimazaki Honda
  Yoshikazu Sunako Yamaha
  Gary Hocking MV Agusta

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Tom Phillis Honda 14
2   Kunimitsu Takahashi Honda 12
3   Jim Redman Honda 10
4   Gary Hocking MV Agusta / MV Privat 8
5   Tarquinio Provini Morini 7
6   Silvio Grassetti Benelli 6
  Ernst Degner MZ
  Hans Fischer MZ
  Mike Hailwood Mondial / Honda
10   Alan Shepherd MZ 2

125cc-klasseBewerken

 
De Honda 2RC 143 was eigenlijk bedoeld als tussenmodel voor de RC 143 uit 1960 en de nieuwe RC 144. De RC 144 was tijdens de GP van Duitsland echter zeer tegengevallen en in Frankrijk won Phillis met de 2RC 143.

Honda had de RC 144's, die in de Duitse GP zo slecht gepresteerd hadden, terug naar Japan gestuurd en trad weer aan met de 2RC 143. Dat werkte: Tom Phillis won de race en Jim Redman werd derde. Ernst Degner finishte met zijn MZ RE 125 echter praktisch tegelijk met Phillis. Ook hier trad Yamaha aan: Tansharu Noguchi werd met een ronde achterstand achtste.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Tom Phillis Honda 55"41'2 8
2   Ernst Degner MZ +0'2 6
3   Jim Redman Honda +1"02'6 4
4   Mike Hailwood EMC 3
5   Luigi Taveri Honda 2
6   Kunimitsu Takahashi Honda 1
7   Ulf Svensson Ducati
8   Tansharu Noguchi Yamaha +1 ronde
9   Benjamin Savoye Mondial
10   René Barone MV Agusta +2 ronden

Onbekend[1]Bewerken

Coureur Merk
  Héctor Pochettino Bultaco
  Hans Fischer MZ
  Walter Brehme MZ
  Werner Musiol MZ
  Ricardo Quintanilla Bultaco
  Alan Shepherd MZ
  Phil Read EMC
  Ralph Rensen Bultaco
  Rex Avery EMC
  John Grace Bultaco
  László Szabó MZ
  Naomi Taniguchi Honda
  Sadao Shimazaki Honda
  Teisuke Tanaka Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Ernst Degner MZ 20
2   Tom Phillis Honda 16
3   Jim Redman Honda 8
4   Alan Shepherd MZ 6
  Mike Hailwood EMC
6   Walter Brehme MZ 4
  Luigi Taveri Honda
8   Hans Fischer MZ 3
9   John Grace Bultaco 2
  Kunimitsu Takahashi Honda

ZijspanklasseBewerken

Fritz Scheidegger/Horst Burkhardt waren de derde winnende combinatie in drie races. Max Deubel/Emil Hörner, die in Duitsland gewonnen hadden, werden nu tweede voor Edgar Strub/Kurt Huber.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Fritz Scheidegger   Horst Burkhardt BMW 58"53'4 8
2   Max Deubel   Emil Hörner BMW +1"13'0 6
3   Edgar Strub   Kurt Huber BMW +2"15'0 4
4   Arsenius Butscher   Alfred Schmidt BMW +2"30'8 3
5   Otto Kölle   Dieter Hess BMW +3"54'4 2
6   August Rohsiepe   Lothar Böttcher BMW 1

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  Helmut Fath   Alfred Wohlgemuth (†) BMW [2]
  Florian Camathias   Hilmar Cecco (†) BMW [3]

Onbekend[1]Bewerken

Coureur Bakkenist Merk
  Henry Curchod   Armand Beyeler BMW
  Heinz Luthringshauser   Heiner Vester BMW
  Loni Neußner   Fritz Reitmaier BMW
  Jo Rogliardo   Marcel Godillot BMW
  Charlie Freeman   Billie Nelson Norton
  Chris Vincent   John Thornton BSA
  Colin Seeley   Wally Rawlings Matchless
  Jackie Beeton   Eddie Bulgin Norton
  Pip Harris   Ray Campbell BMW

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1   Fritz Scheidegger   Horst Burkhardt BMW 20
2   Max Deubel   Emil Hörner BMW 14
3   Helmut Fath   Alfred Wohlgemuth (†) BMW 8
  Arsenius Butscher   Manfred Ludwigkeit en   Alfred Schmidt BMW
  Edgar Strub   Kurt Huber BMW
6   Otto Kölle   Dieter Hess BMW 6
7   August Rohsiepe   Lothar Böttcher BMW 4
8   Heinz Luthringshauser   Heiner Vester BMW 2
9   Loni Neußner   Fritz Reitmaier BMW 1
  Jo Rogliardo   Marcel Godillot BMW
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1961
FIM wereldkampioenschap wegrace
13e seizoen (1961)
Volgende race:
Isle of Man TT 1961

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1960
Grand Prix-wegrace van Frankrijk Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1962
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT