Hoofdmenu openen

De Grand Prix-wegrace van Zweden 1979 was de negende race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1979. De races werden verreden op 21 en 22 juli 1979 in het Karlskoga Motorstadion nabij Karlskoga (Örebro län). In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 125cc-klasse beslist.

Officiële naam Grand Prix of Sweden 1979
Land Vlag van Zweden Zweden
Datum 21 en 22 juli 1979
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Snelste ronde Vlag van Nederland Wil Hartog
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene
Tweede Vlag van Nederland Jack Middelburg
Derde Vlag van Nederland Boet van Dulmen
250 cc
Poleposition Vlag van Australië Gregg Hansford
Snelste ronde Vlag van Australië Gregg Hansford
Eerste Vlag van Italië Graziano Rossi
Tweede Vlag van Australië Gregg Hansford
Derde Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez
125 cc
Poleposition Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler
Snelste ronde Vlag van Duitsland Gert Bender
Eerste Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Tweede Vlag van Frankrijk Jean-Louis Guignabodet
Derde Vlag van Frankrijk Thierry Noblesse
Zijspan B2A
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Jock Taylor/Vlag van Zweden Benga Johansson
Tweede Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Derde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg

Inhoud

AlgemeenBewerken

Een aantal Nederlandse coureurs was niet blij met de KNMV, die geen afgevaardigde naar Zweden had gestuurd en bovendien had verzuimd hen aan te melden voor de races. Zo kon er geen enkele Nederlander in de 250cc-klasse starten, Peter Looijesteijn kwam voor niets uit Portugal en Jan Huberts en Jack Middelburg konden de organisatie overtuigen hen toch te laten starten. Men was te spreken over de organisatie in Zweden: persmensen konden ongestoord werken, de organisatie luisterde naar de wensen van de coureurs. De vrije training op zaterdag werd een tijdtraining, zodat coureurs die een defecte motorfiets hadden gehad zich nog konden kwalificeren. De coureurs hadden wel nog een lijst met verbeteringen voor het circuit, maar ook die werd welwillend in ontvangst genomen. De 250cc-race werd al op zaterdag gereden, wat erg vreemd was voor een GP met slechts vier raceklassen op het programma. Voor de coureurs maakte het niet veel verschil, maar het publiek dat ook belangstelling had voor de 250cc-race moest twee dagen naar het circuit komen. Het resultaat was dat de hele Grand Prix slechts weinig toeschouwers trok.

500 ccBewerken

In de 500cc-klasse ging Philippe Coulon vier ronden lang aan de leiding, ondanks de poleposition van Kenny Roberts. Na vier ronden nam Wil Hartog de leiding en hij liep weg van de rest van het veld. Barry Sheene wist pas in de tiende ronde Kenny Roberts te passeren, waarmee hij de derde plaats pakte. Wil Hartog kreeg problemen met een hangende gasschuif en viel. Coulon was toen al gevallen en Boet van Dulmen en Jack Middelburg drongen door tot de top drie terwijl ze Steve Parrish van zich af schudden. In de 26e ronde ging van Dulmen voorbij Roberts, die weer problemen met zijn achterschokdemper had. Van Dulmen was nu tweede, maar moest die plaats door koppelingsproblemen afstaan aan Middelburg. Die wist Sheene zelfs tot vijf seconden te naderen, terwijl van Dulmen op de streep weer twee seconden achter Middelburg zat.

Uitslag 500 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Barry Sheene Suzuki 55' 27" 66 15
2   Jack Middelburg Suzuki +4" 96 12
3   Boet van Dulmen Suzuki +7" 06 12
4   Kenny Roberts Yamaha +25" 82 8
5   Steve Parrish Suzuki +27" 67 6
6   Randy Mamola Suzuki +35" 48 5
7   Marco Lucchinelli Suzuki +1' 04" 14 4
8   Ikujiro Takai Yamaha +1' 07" 78 3
9   Christian Sarron Yamaha +1' 08" 02 2
10   Seppo Rossi Suzuki +1 ronde 1
11   Lennart Bäckström Suzuki +1 ronde
12   Alan North Suzuki +1 ronde
13   Willem Zoet Suzuki +1 ronde
DNF   Gustav Reiner Suzuki
DNF   Philippe Coulon Suzuki val
DNF   Kenny Blake Suzuki motor
DNF   Erik Björn Paulsen Suzuki motor
DNF   Odd Arne Lände Suzuki motor
DNF   Wil Hartog Suzuki val
DNF   Graziano Rossi Morbidelli motor
DNF   Didier de Radiguès Yamaha motor
DNF   Peter Sköld Suzuki motor
DNF   Johnny Cecotto Yamaha
DNF   Dennis Ireland Suzuki motor
DNF   Peter Sjöström Suzuki motor
DNF   Chris Fisker Suzuki motor
DNF   Tony Head Suzuki motor
DNF   Michel Rougerie Suzuki motor
DNF   Virginio Ferrari Suzuki motor
DNF   Franco Uncini Suzuki val
DNQ   Jon Ekerold Yamaha
DNQ   Timo Pohjola Suzuki
DNQ   Max Wiener Suzuki

250 ccBewerken

In de 250cc-race op zaterdag werd Graziano Rossi bij het uitkomen van de eerste bocht bijna getorpedeerd door Randy Mamola, waardoor Gregg Hansford aan de leiding ging. Rossi stelde echter na een paar ronden orde op zaken en bleef de rest van de race aan de leiding. Achter hem was het ook niet spannend: Gregg Hansford bleef tweede, op behoorlijke afstand gevolgd door Patrick Fernandez.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Graziano Rossi Morbidelli 49' 46" 37 15
2   Gregg Hansford Kawasaki +3" 83 12
3   Patrick Fernandez Yamaha +32" 28 10
4   Toni Mang Kawasaki +36" 92 8
5   Kork Ballington Kawasaki +43" 68 6
6   Christian Estrosi Kawasaki +58" 85 5
7   Jean-François Baldé Kawasaki +1' 01" 18 4
8   Roland Freymond Yamaha +1 ronde 3
9   Olivier Chevallier Yamaha +1 ronde 2
10   Eero Hyvärinen Yamaha +1 ronde 1
11   Vic Soussan Yamaha +1 ronde
12   Eilert Rundstedt Yamaha +1 ronde
13   Tony Head Yamaha +1 ronde
14   Lennart Bäckström Yamaha +1 ronde
15   Chas Mortimer Yamaha +1 ronde
16   Alan North Yamaha +1 ronde
17   Olivier Liégeois Yamaha +1 ronde
18   Göran Tunhage Yamaha +2 ronden
DNF   Randy Mamola Yamaha versnellingsbak
DNF   Paolo Pileri MBA val
DNF   Richard Hubin Yamaha
DNF   Walter Villa Yamaha
DNF   Jean-Marc Toffolo Yamaha
DNF   Åke Grahn Yamaha
DNF   Bengt Elgh Yamaha
DNF   René Delaby Yamaha
DNF   Pentti Korhonen Yamaha
DNF   Barry Woodland Yamaha
DNF   Reino Eskelinen Yamaha
DNF   Didier de Radiguès Yamaha
DNF   Peter Sköld Yamaha
DNF   Alf Graarud Yamaha

125 ccBewerken

Pier Paolo Bianchi had het hele seizoen diensten moeten verlenen aan eerste rijder Ángel Nieto, maar nu die geblesseerd in het ziekenhuis lag besloot teamchef Jörg Möller (vanuit een ander ziekenhuis, want hij had een voedselvergiftiging) Nieto's machine aan Bruno Kneubühler te geven. Kneubühler reed prompt de snelste trainingstijd, maar na de start gingen Bianchi en Gert Bender aan de leiding van de race. Ze wisselden elkaar aan de leiding enkele malen af, maar uiteindelijk won Bianchi, een jaar na zijn ongeval in de Finse GP, weer eens een race. Ricardo Tormo, Per-Edvard Carlsson en Jean-Louis Guignabodet vochten toen nog om de tweede plaats, gevolgd door Hans Müller en Eugenio Lazzarini. In de vijftiende ronde viel Walter Koschine en hij nam in zijn val Maurizio Massimiani in zijn val mee. Massimiani moest opgeven door een gebroken schakelpedaal en dat was het moment dat Ángel Nieto wereldkampioen werd. Massimiani was de enige die nog een theoretische kans op de titel had, maar die was nu verkeken. Vijf ronden voor het einde ging het regenen en toen werd het hele klassement nog eens overhoop gegooid. De een na de ander schoof van de baan: Carlsson, Bender, Kneubühler, Müller, Kinnunen, Tormo en in de laatste bocht ook Gianpaolo Marchetti, die vierde lag maar uiteindelijk negende werd. Guignabodet passeerde de finish als tweede en Thierry Noblesse werd derde. Noblesse lag enkele ronden voor het einde nog op de tiende plaats en had niet meer gedaan dan op zijn motor blijven zitten. De rijders voor hem schakelden zichzelf uit.

Uitslag 125 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Pier Paolo Bianchi Minarelli 49' 02" 60 15
2   Jean-Louis Guignabodet Morbidelli +21" 15 12
3   Thierry Noblesse Morbidelli +23" 19 10
4   August Auinger Morbidelli +40" 06 8
5   Eugenio Lazzarini Morbidelli +44" 43 6
6   Clive Horton Morbidelli +52" 11 5
7   Barry Smith Morbidelli +58" 64 4
8   Stefan Jansen Morbidelli +1' 34" 93 3
9   Gianpaolo Marchetti MBA +3' 58" 41 2
10   Johnny Wickström Morbidelli +1 ronde 1
11   Fernando González De Nicolás Morbidelli +1 ronde
DNF   Ricardo Tormo Bultaco val
DNF   Gert Bender Bender val
DNF   Bruno Kneubühler Minarelli[1] val
DNF   Hans Müller MBA val
DNF   Per-Edvard Carlsson MBA val
DNF   Matti Kinnunen MBA val
DNF   Stefan Dörflinger Morbidelli
DNF   Guy Bertin Motobécane
DNF   Jan Bäckström Morbidelli
DNF   Auno Hakala Morbidelli
DNF   Maurizio Massimiani MBA schakelpedaal
DNF   Marc-Anton Constantin Morbidelli
DNF   Walter Koschine Fantic val
DNF   Roland Olsson Morbidelli
DNF   Lars Carlsson Morbidelli
DNF   Ernst Fagerer MBA
DNF   Kees van de Ven Morbidelli versnellingsbak
DNF   Harald Bartol Morbidelli
DNF   Reiner Koster MBA
DNF   Wolfgang Glawaty MBA
DNF   Yves Dupont Morbidelli
DNF   Patrick Plisson Morbidelli
DNF   Tore Alexandersson Morbidelli
DNF   Patrick Hérouard Morbidelli
DNF   Berndth Börjesson Morbidelli
DNF   Johnny Svensson Rotax
DNQ   Jan Huberts MBA

Zijspanklasse B2ABewerken

Rolf Biland had poleposition in Zweden, maar moest na de zevende ronde naar de pit om een nieuwe bougie te laten monteren. Rolf Steinhausen nam de leiding in de race, maar stopte een ronde later met pech. Derek Jones nam nu de leiding, maar in de 20e ronde werd hij gepasseerd door Jock Taylor met zijn gelegenheidsbakkenist[2] Benga Johansson. Hoewel Werner Schwärzel op korte afstand volgde wisten Taylor/Johansson de leiding tot de finish vast te houden. Rolf Biland en Kurt Waltisperg zorgden voor spektakel door vanaf de zestiende plaats toch nog door te dringen tot het podium.

Uitslag zijspanklasse B2ABewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Jock Taylor   Benga Johansson Windle-Yamaha 15
2   Werner Schwärzel   Andreas Huber Yamaha 12
3   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Schmid-Yamaha 10
4   Dick Greasley   John Parkins Yamaha 8
5   Egbert Streuer   Johan van der Kaap Schmid-Yamaha 6
6   Siegfried Schauzu   Lorenzo Puzo Busch-Yamaha 5
7   Michel Vanneste   Paul Gérard Busch-Suzuki 4
8   Björn Andersson   Lars Nordström Yamaha 3
9   Roine Larsson   Håkan Bjargestad Yamaha 2
10   Göte Brodin   Billy Gällros Krauser-Yamaha 1
DNF   Rolf Steinhausen   Kenny Arthur KSA-Yamaha
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1979
FIM wereldkampioenschap wegrace
31e seizoen (1979)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1979

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1978
Grand Prix-wegrace van Zweden Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1981
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA