Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1977

De Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1977 was de dertiende en laatste race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1977. De race werd verreden op 14 augustus 1977 op het Silverstone circuit nabij Silverstone (Northamptonshire). De Britse Grand Prix was de opvolger van de TT van Man, die vanaf het seizoen 1949 het Verenigd Koninkrijk in het wereldkampioenschap had vertegenwoordigd, maar na de jarenlange boycot van toprijders haar WK-status was kwijtgeraakt.

Circuit Silverstone
Officiële naam John Player British Grand Prix
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Datum 14 augustus 1977
Organisator ACU/FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Parrish
Eerste Vlag van Verenigde Staten Pat Hennen
Tweede Vlag van Verenigde Staten Steve Baker
Derde Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
350 cc
Poleposition Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Snelste ronde Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Eerste Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Tweede Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk John Williams
250 cc
Poleposition Vlag van Japan Takazumi Katayama
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Eric Saul
Eerste Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Tweede Vlag van Venezuela Aldo Nannini
Derde Vlag van Frankrijk Eric Saul
125 cc
Poleposition Vlag van Italië Pierluigi Conforti
Snelste ronde Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Eerste Vlag van Italië Pierluigi Conforti
Tweede Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Derde Vlag van Frankrijk Jean-Louis Guignabodet
Zijspan
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams
Snelste ronde Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Eerste Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Tweede Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen/Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'Dell/Vlag van Verenigd Koninkrijk Cliff Holland

AlgemeenBewerken

Gebrek aan belangstelling viel de laatste Grand Prix van het jaar vaker ten deel omdat de wereldtitels vaak al vast stonden. Dat gebeurde ook bij de allereerste Britse Grand Prix. Morbidelli was al wereldkampioen 125- en 250 cc, maar ondervond nog steeds problemen na het ongeluk in de DDR[1]. Ook Bultaco verscheen niet, evenmin als het Life-team met Marco Lucchinelli. Dat team had betalingsmoeilijkheden. Hun rijder Teuvo Länsivuori reisde op eigen kosten naar Silverstone en leende een machine van Barry Sheene. De zijspanrijders móesten naar Silverstone, want er waren nog drie kanshebbers voor de wereldtitel. Rudi Kurth en zijn echtgenote/bakkeniste Dane Rowe stopten met racen na de GP van Groot-Brittannië. Hoewel ze nooit een grote rol in de zijspanklasse hadden gespeeld, waren ze toch erg bekend. Rudi Kurth bouwde veel zeer vooruitstrevende zijspancombinaties, die echter vaak onbetrouwbaar waren, en Dane Rowe wierp zich op als spreekbuis voor de coureurs als het om veiligheidszaken ging.

500 ccBewerken

De speaker in Silverstone wees het publiek van tevoren al op de bliksemstarts van Wil Hartog en die stelde het publiek niet teleur. Opnieuw was Hartog als eerste weg, maar voor de vijfde keer in dit seizoen ging zijn Suzuki stuk, terwijl hij de overwinning bijna binnen had. Barry Sheene, die een inhaalrace moest rijden, was inmiddels naar voren gekomen maar ook uitgevallen. Er waren ook veel valpartijen omdat de baan gedeeltelijk nat was. Steve Parrish reed een aantal ronden aan de leiding maar ook hij gleed van de baan. John Williams nam de leiding over maar viel ook. Door dat alles kon Pat Hennen de overwinning grijpen, gevolgd door Steve Baker en Teuvo Länsivuori.

Uitslag 500 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Pat Hennen Suzuki 45' 31" 96 15
2   Steve Baker Yamaha +41" 59 12
3   Teuvo Länsivuori Suzuki +1' 02" 79 10
4   Gianfranco Bonera Suzuki +1' 22" 96 8
5   Steve Wright Suzuki +1 ronde 6
6   Alex George Suzuki +1 ronde 5
7   Derek Chatterton Suzuki +1 ronde 4
8   Max Wiener Suzuki +1 ronde 3
9   Giacomo Agostini Yamaha +1 ronde 2
10   Kevin Wrettom Suzuki +1 ronde 1
11   Helmut Kassner Suzuki +2 ronden
12   Franz Meier Yamaha +2 ronden
13   Odd Arne Lände Suzuki +2 ronden
DNF   Barry Sheene Suzuki motor
DNF   Johnny Cecotto Yamaha
DNF   Steve Parrish Suzuki val
DNF   John Williams Suzuki val
DNF   Michel Rougerie Suzuki
DNF   John Newbold Suzuki
DNF   Wil Hartog Suzuki
DNF   John Woodley Suzuki
DNF   Stu Avant Suzuki
DNF   Jack Findlay Suzuki
DNF   Jean-Paul Boinet Suzuki
DNF   Christian Estrosi Suzuki
DNF   Leslie van Breda Suzuki
DNF   Ron Haslam Suzuki
DNF   Hervé Regout Suzuki
DNF   Kees van der Kruijs Suzuki
DNF   Franz Rau Suzuki
DNF   Kaj Jensen Yamaha
DNF   Steve Manship Suzuki
DNF   John Weeden Suzuki
DNF   Warren Willing Yamaha
DNF   George Fogarty Suzuki
DNF   Børge Nielsen Suzuki
DNF   Boet van Dulmen Suzuki

350 ccBewerken

Kork Ballington sloot het seizoen 1977 erg sterk af met de 350cc-race in Silverstone. Hij had die dag de 250cc-race al gewonnen en dat gebeurde in de 350cc-klasse ook. Hij had enig geluk omdat de snelle Johnny Cecotto weer met motorpech uitviel. Toen moest Ballington alleen de snel gestarte Jon Ekerold nog weten te passeren. Ekerold zou zelfs geen tweede worden, want hij draaide zijn krukas kapot. Dat betekende tevens dat hij de tweede plaats in de WK-stand verloor aan Tom Herron, die al uitgevallen was maar meer punten had gescoord. Nu kon Olivier Chevallier de strijd om de tweede plaats in de race winnen van John Williams.

Uitslag 350 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Kork Ballington Yamaha 45' 32" 10 15
2   Olivier Chevallier Yamaha +16" 31 12
3   John Williams Yamaha +16" 42 10
4   Eddie Roberts Maxton-Yamaha +24" 52 8
5   Alan Stewart Yamaha +29" 55 6
6   Pekka Nurmi Yamaha +38" 19 5
7   Michel Frutschi Yamaha +54" 84 4
8   Helmut Kassner Yamaha +1' 03" 90 3
9   Eero Hyvärinen Yamaha +1' 08" 19 2
10   Austin Hockley Yamaha +1' 23" 29 1
11   Alain Terras Yamaha +1 ronde
12   John Dodds Yamaha +1 ronde
13   Leslie van Breda Yamaha +1 ronde
14   Graham Hobbs Yamaha +1 ronde
15   Reino Eskelinen Yamaha +1 ronde
16   Kaj Jensen Yamaha +2 ronde
DNF   Johnny Cecotto Bakker-Yamaha motor
DNF   Tom Herron Yamaha
DNF   Christian Sarron Yamaha
DNF   Jon Ekerold Yamaha krukas
DNF   Alan North Yamaha
DNF   Vic Soussan Yamaha
DNF   Patrick Pons Yamaha
DNF   Michel Rougerie Yamaha
DNF   Patrick Fernandez Yamaha
DNF   Giacomo Agostini Yamaha
DNF   Bernard Fau Yamaha
DNF   Víctor Palomo Yamaha
DNF   Chas Mortimer Maxton-Yamaha
DNF   Ken Nemoto Yamaha

250 ccBewerken

De start van de 250cc-race in Silverstone kende een vreemd incident: beide Kawasaki-coureurs Barry Ditchburn en Mick Grant kwamen te laat uit het parc fermé en mochten niet aan de opwarmronde deelnemen. Ze mochten echter wel starten, terwijl Paolo Pileri in België juist gediskwalificeerd was omdat hij de opwarmronde niet gereden had. De race verliep tamelijk spectaculair. Er vormde zich een grote kopgroep, maar de Yamaha van Tom Herron spoot koelwater over de baan waardoor onder anderen Takazumi Katayama, Patrick Fernandez, Mick Grant en Alan North van de baan gleden. Toen had Kork Ballington niet veel moeite meer de rest van zijn belagers, Aldo Nannini en Eric Saul, af te schudden.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Kork Ballington Yamaha 43' 37" 08 15
2   Aldo Nannini Yamaha +2" 47 12
3   Eric Saul Yamaha +4" 85 10
4   Franco Uncini Bakker-Harley-Davidson +13" 66 8
5   Olivier Chevallier Yamaha +13" 66 6
6   Vic Soussan Yamaha +13" 81 5
7   Guy Bertin Yamaha +22" 20 4
8   Pekka Nurmi Yamaha +24" 42 3
9   Walter Villa Bimota-Harley-Davidson +26" 32 2
10   Patrick Pons Yamaha +34" 56 1
11   Eddie Roberts Yamaha +34" 66
12   Michel Frutschi Yamaha +1' 03" 64
13   Alan Stewart Yamaha +1' 03" 82
14   Jean-Claude Meilland Yamaha +1' 16" 74
15   Denis Boulom Yamaha +1' 37" 21
16   Seppo Rossi Yamaha +1' 37" 21
17   John Weeden Yamaha +1' 37" 86
18   Ian Richards Yamaha +1 ronde
19   Graham Hobbs Yamaha +1 ronde
20   Warren Willing Yamaha +1 ronde
21   Ron Kirkham Yamaha +2 ronden
DNF   Takazumi Katayama Yamaha val
DNF   Tom Herron Yamaha waterlekkage
DNF   Mick Grant Kawasaki val
DNF   Alan North Yamaha val
DNF   Jon Ekerold Yamaha
DNF   Hans Müller Yamaha
DNF   Christian Sarron Yamaha
DNF   Bernard Fau Yamaha
DNF   Patrick Fernandez Yamaha val
DNF   Barry Ditchburn Kawasaki

125 ccBewerken

De 125cc-klasse was de eerste die ooit een start in de Britse Grand Prix meemaakte, maar die start verliep niet vlekkeloos. 35 seconden nadat het bord "1 Minute" was getoond sprong het licht op groen en veel coureurs hadden hun machine nog niet eens in de versnelling staan. Harald Bartol had dan ook niets aan zijn poleposition, want hij was als een van de laatsten weg. Eugenio Lazzarini leek te gaan winnen, maar na een klein vastlopertje moest hij genoegen nemen met de tweede plaats achter Pier Luigi Conforti, die tot zijn eigen verbazing zijn eerste Grand Prix won. Jean-Louis Guignabodet werd met zijn privé-Morbidelli derde.

Uitslag 125 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Pierluigi Conforti Morbidelli 42' 46" 53 15
2   Eugenio Lazzarini Morbidelli +2" 02 12
3   Jean-Louis Guignabodet Morbidelli +16" 01 10
4   Hans Müller Morbidelli +28" 89 8
5   Gert Bender Bender +33" 46 6
6   Stefan Dörflinger Morbidelli +41" 63 5
7   Thierry Noblesse Morbidelli +42" 22 4
8   Toni Mang Morbidelli +42" 58 3
9   Benga Johansson Morbidelli +57" 98 2
10   Julien van Zeebroeck Motobécane +1' 00" 76 1
11   Ermanno Giuliano Morbidelli +1' 01" 42
12   Patrick Plisson Morbidelli +1' 08" 48
13   Per-Edvard Carlsson Morbidelli +1' 18" 78
14   Laurent Gomis Morbidelli +1' 32" 59
15   Maurizio Massimiani Morbidelli +1' 33" 38
16   Enrico Cereda Morbidelli +1' 40" 19
17   Clive Horton Maico +1' 40" 40
18   Matti Kinnunen Morbidelli +1' 41" 46
19   Claude Willette Morbidelli +1' 41" 93
20   Alfred Schmid Morbidelli +1' 44" 74
21   Cees van Dongen Morbidelli +1 ronde
22   Ernst Stammbach Malanca +1 ronde
23   François Granon Morbidelli +1 ronde
24   Peter van Niel Morbidelli +1 ronde
25   Bernard Otto Maico +1 ronde
26   Leigh Notman Maico +1 ronde
27   Len Carr Morbidelli +1 ronde
28   Sauro Pazzaglia Morbidelli +1 ronde
DNF   Harald Bartol Morbidelli
DNF   Thierry Espié Motobécane

ZijspanklasseBewerken

De beslissing van het wereldkampioenschap in de zijspanklasse moest in Silverstone vallen. Voor George O'Dell gold dat hij slechts vóór Rolf Biland hoefde te finishen om wereldkampioen te worden. Op de natte baan nam hij dan ook niet te veel risico's en hij liet de overwinning aan Werner Schwärzel, die al vanaf de start de koppositie had. Rolf Steinhausen werd tweede en O'Dell derde. Rolf Biland moest noodgedwongen op opgesneden slicks starten. Na de montage van die banden had hij de sterkst mogelijke borgvloeistof voor de wielmoeren gebruikt en toen de lucht begon te betrekken kreeg hij zijn wielen met geen mogelijkheid meer los. Hij werd slechts achtste. De wereldtitel was dus voor George O'Dell/Kenny Arthur/Cliff Holland. Biland/Williams eindigden als tweede en Schwärzel/Huber als derde.

Uitslag van zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Passeggero Merk Tijd Punten
1   Werner Schwärzel   Andreas Huber ARO-Fath 53' 53" 94 15
2   Rolf Steinhausen   Wolfgang Kalauch Busch-Yamaha +39" 90 12
3   George O'Dell   Cliff Holland Windle-Yamaha +1' 25" 25 10
4   Göte Brodin   Per-Erik Wickström Windle-Yamaha +1' 35" 09 8
5   Jean-François Monnin   Edouard Weber Seymaz-Yamaha +1' 51" 05 6
6   Walter Ohrmann   Bernd Grube Yamaha +1 ronde 5
7   Mick Boddice   Chas Birks Woodhouse-Yamaha +1 ronde 4
8   Rolf Biland   Kenneth Williams Schmid-Yamaha +1 ronde 3
9   Helmut Schilling   Rainer Gundel Schmid-Yamaha +1 ronde 2
10   Yvan Trolliet   Pierre Muller Yamaha +1 ronde 1
11   Bruno Holzer   Karl Meierhans LCR-Yamaha +1 ronde
12   Siegfried Schauzu   Lorenzo Puzo Schmid-Yamaha +1 ronde
13   Malcolm Hobson   Stuart Collins Windle-Suzuki +2 ronden
14   Jeff Gawley   Ken Birch Fowler-Yamaha +2 ronden
15   Dick Greasley   Mick Skeels Windle-Yamaha +3 ronden
DNF   Hermann Schmid   Martial Jean-Petit-Matile Schmid-Yamaha
DNF   Alain Michel   Gérard Lecorre GEP-Yamaha
DNF   Cees Smit   Jan Smit König
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1977
FIM wereldkampioenschap wegrace
29e seizoen (1977)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Venezuela 1978

Vorige race:
Isle of Man TT 1976
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1978
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA