Hoofdmenu openen

De Grand Prix-wegrace van Spanje 1974 was de twaalfde en afsluitende race van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1974. De races werden verreden op 22 september 1974 op het Circuito de Montjuïc, een stratencircuit in de wijk Sants-Montjuïc in Barcelona. Al sinds 1970 sloot de Spaanse GP het seizoen af, waardoor er nauwelijks spanning was omdat de wereldtitels al vergeven waren.

Circuito de Montjuïc
Officiële naam Gran Premio de España 1974
Land Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje
Datum 22 september 1974
Organisator FIM
350 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Patrick Pons
Snelste ronde Vlag van Finland Pentti Korhonen
Eerste Vlag van Spanje (1945-1977) Víctor Palomo
Tweede Vlag van Duitsland Dieter Braun
Derde Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier
250 cc
Poleposition Vlag van Japan Takazumi Katayama
Snelste ronde Vlag van Japan Takazumi Katayama
Eerste Vlag van Australië John Dodds
Tweede Vlag van Finland Pentti Korhonen
Derde Vlag van Duitsland Dieter Braun
125 cc
Poleposition Vlag van Zweden Kent Andersson
Snelste ronde Vlag van Spanje (1945-1977) Benjamín Grau
Eerste Vlag van Spanje (1945-1977) Benjamín Grau
Tweede Vlag van Italië Otello Buscherini
Derde Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler
50 cc
Poleposition Vlag van Duitsland Herbert Rittberger
Snelste ronde Vlag van België Julien van Zeebroeck
Eerste Vlag van Nederland Henk van Kessel
Tweede Vlag van Duitsland Herbert Rittberger
Derde Vlag van België Julien van Zeebroeck

AlgemeenBewerken

Juist nu de veiligheid op de circuits steeds beter werd, bereikte de situatie een dieptepunt tijdens de Grand Prix van Spanje. In de 250cc-race viel de Fransman Bernard Fau, die daarbij gewond raakte. Onderdelen van zijn machine lagen op de baan, maar de baancommissarissen bleken geen enkel contact te hebben met hun collega's vóór de bewuste bocht waardoor de aanstormende coureurs niet door vlagsignalen gewaarschuwd werden. Bovendien kon een ambulance de plaats van het ongeluk niet bereiken. Toen Chas Mortimer een brandweerman waarschuwde dat er een stuk remschijf precies op de ideale lijn lag, stapte deze zonder op te letten de baan op en werd gegrepen door Takazumi Katayama. Die vloog tientallen meters door de lucht, over de liggende Fau en de strobalen. Bij de brandweerman werd een been afgerukt, wat later fataal bleek te zijn. Pas na vier ronden werd de race afgevlagd en toen bij de organisatoren de ernst van de situatie doordrong werd Patrick Pons, die met een beenwond in een ambulance lag, uit de auto gezet met de mededeling dat men hem nu niet kon helpen. Pons zakte in het rennerskwartier in elkaar en werd daarna alsnog naar het ziekenhuis gebracht.

350 ccBewerken

In de 350cc-race leidde Pentti Korhonen de race vóór zijn landgenoot Pekka Nurmi. Na een paar ronden wist Giacomo Agostini zich tussen hen in te vestigen en bedreigde Korhonen, die door de snelste raceronde te rijden weer wat afstand nam. Niet veel later viel Agostini uit. In de laatste ronden reden de beide Finnen nog steeds aan de leiding, maar toen brak de ketting van Korhonen en ook Nurmi viel stil. Víctor Palomo, die tot dat moment om de derde plaats had gestreden met Dieter Braun, werd nu ineens eerste, Braun tweede en Olivier Chevallier (Yamaha) werd derde.

Uitslag 350 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Víctor Palomo Yamaha 1h 03' 17" 17 15
2   Dieter Braun Yamaha +1" 04 12
3   Olivier Chevallier Yamaha +27" 67 10
4   Alex George Vesco Yamaha +27" 87 8
5   Chas Mortimer Maxton-Yamaha +53" 30 6
6   Hans Mühlebach Yamaha +1' 05" 32 5
7   Billie Henderson Yamaha +1 ronde 4
8   Ulrich Graf Yamaha +1 ronde 3
9   Nico van der Zanden Yamaha +1 ronde 2
10   Kjell Solberg Yamaha +1 ronde 1
11   Harry Niemann Yamaha +1 ronde
DNF   Giacomo Agostini Yamaha
DNF   Pentti Korhonen Yamaha kettingbreuk
DNF   Pekka Nurmi Yamaha
DNF   Patrick Pons Yamaha

250 ccBewerken

Na het ongeval van Bernard Fau en een brandweerman in Montjuïc, waarbij de race pas vier volle ronden later werd stilgelegd, weigerden de coureurs nog te starten. Tot het ongeluk reed Takazumi Katayama aan de leiding, maar hij botste op de overstekende brandweerman, die daarbij om het leven kwam. Toen de race werd afgevlagd reed John Dodds op kop, gevolgd door Pentti Korhonen en Dieter Braun.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   John Dodds Yamaha 48' 53" 42 15
2   Pentti Korhonen Yamaha +8" 18 12
3   Dieter Braun Yamaha +1 ronde 10
4   Bruno Kneubühler Yamaha +1 ronde 8
5   Víctor Palomo Yamaha +1 ronde 6
6   Rolf Minhoff Maico +1 ronde 5
7   Jean-Louis Guignabodet Yamaha +1 ronde 4
8   Olivier Chevallier Yamaha +1 ronde 3
9   Alex George Vesco Yamaha +1 ronde 2
10   Hans Mühlebach Yamaha +1 ronde 1
11   Eero Hyvärinen Yamaha +1 ronde
12   Tom Herron Yamaha +2 ronden
13   Leif Gustafsson Yamaha +2 ronden
14   Kjell Solberg Yamaha +2 ronden
15   Patrick Pons Yamaha +3 ronden (val)
16   Nery Benito Varona Harley-Davidson +3 ronden
17   Takazumi Katayama Yamaha +4 ronden (val)
18   Nico van der Zanden Yamaha +4 ronden
19   Bernard Fau Harley-Davidson +7 ronden (val)

125 ccBewerken

De 125cc-race werd gewonnen door de thuisrijder Benjamin Grau (Derbi). De nam ook deel aan de 24-uursraces op Montjuïc Park en kende het circuit dus als zijn broekzak. Pier Paolo Bianchi lag tweede, maar verspeelde die plaats door een valpartij aan Otello Buscherini. Bruno Kneubühler werd derde.

Uitslag 125 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Benjamín Grau Derbi 50' 24" 54 15
2   Otello Buscherini Malanca +10" 40 12
3   Bruno Kneubühler Yamaha +10" 87 10
4   Kent Andersson Yamaha +1' 00" 86 8
5   Angel Nieto Derbi +1' 24" 03 6
6   Matti Salonen Yamaha +1' 27" 19 5
7   Jean-Louis Guignabodet Yamaha +1' 43" 11 4
8   Matti Kinnunen Maico +1 ronde 3
9   Peter Frohnmeyer Maico +1 ronde 2
10   Aldo Pero Carem +2 ronden 1
DNF   Pier Paolo Bianchi Minarelli val

50 ccBewerken

De nieuwe wereldkampioen Henk van Kessel won de 50cc-race met groot gemak, terwijl Herbert Rittberger er slechts met moeite in slaagde tweede te worden voor de opnieuw sterk rijdende Julien van Zeebroeck.

Uitslag 50 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Henk van Kessel Van Veen-Kreidler 32' 42" 42 15
2   Herbert Rittberger Kreidler +3" 38 12
3   Julien van Zeebroeck Van Veen-Kreidler +11" 63 10
4   Gerhard Thurow Kreidler +19" 68 8
5   Ulrich Graf Kreidler +1' 09" 03 6
6   Stefan Dörflinger Kreidler +1' 29" 10 5
7   Rudolf Kunz Kreidler +1' 33" 60 4
8   Theo Timmer Jamathi +2' 12" 09 3
9   Luis Armando López Mateos Derbi 2
10   Norbert Peschke Kreidler +1 ronde 1
11   Joaquín Galí Derbi +1 ronde
12   Pentti Salonen Tunturi-Puch +1 ronde
13   Leif Rosell Jamathi +1 ronde
14   Hans-Jürgen Hummel Kreidler +2 ronden
15   Javier Mira Derbi +4 ronden
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1974
FIM wereldkampioenschap wegrace
26e seizoen (1974)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1975

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1973
Grand Prix-wegrace van Spanje Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1975
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA