Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1976

De Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1976 was de tiende race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1976. De race werd verreden op 22 augustus 1976 op de Masaryk-Ring nabij Brno. Tijdens deze Grand Prix werden de wereldtitels in de 250cc-klasse en de zijspanklasse beslist.

Masaryk-Ring door de jaren heen
Masaryk-Ring door de jaren heen
Officiële naam Grand Prix ČSSR
Land Vlag van Tsjechië Tsjecho-Slowakije
Datum 22 augustus 1976
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
Snelste ronde Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Newbold
Tweede Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
Derde Vlag van Zwitserland Philippe Coulon
350 cc
Poleposition Vlag van Italië Walter Villa
Snelste ronde Vlag van Italië Walter Villa
Eerste Vlag van Italië Walter Villa
Tweede Vlag van Spanje (1945-1977) Víctor Palomo
Derde Vlag van Noord-Ierland Tom Herron
250 cc
Poleposition Vlag van Italië Walter Villa
Snelste ronde Vlag van Italië Walter Villa
Eerste Vlag van Italië Walter Villa
Tweede Vlag van Italië Gianfranco Bonera
Derde Vlag van Japan Takazumi Katayama
Zijspan
Poleposition Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen/Vlag van Duitsland Josef Huber
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams
Eerste Vlag van Zwitserland Hermann Schmid/Vlag van Zwitserland Martial Jean-Petit-Matile
Tweede Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Derde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams

Inhoud

500 ccBewerken

De Suzuki RG 500 was een toonbeeld van betrouwbaarheid gebleken, maar de onderdelenvoorziening werd tegen het einde van het seizoen problematisch. Misschien was dat de reden van de dramatisch verlopen Grand Prix van Tsjecho-Slowakije. Marco Lucchinelli en Teuvo Länsivuori lagen na de eerste ronde samen aan de leiding, gevolgd door Boet van Dulmen en daarachter werd om de vierde plaats gestreden door Marcel Ankoné en John Newbold. Toen begon de ene na de andere Suzuki uit te vallen: eerst Giacomo Agostini, daarna Ankoné, Estrosi, Findlay, Kassner en Hennen. Tuevo Länsivuori kwam vlak voor de finish zonder benzine te staan en de machine van Boet van Dulmen ging op drie cilinders lopen waardoor hij een mooie derde plaats moest inruilen voor de achtste. John Newbold was zelf verrast door zijn overwinning, terwijl Länsivuori toch nog tweede wist te worden vóór Philippe Coulon.

Uitslag 500 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   John Newbold Suzuki 56' 56" 45 15
2   Teuvo Länsivuori Suzuki +11" 04 12
3   Philippe Coulon Suzuki +22" 68 10
4   Karl Auer Yamaha +1' 34" 20 8
5   Max Wiener Yamaha +1' 42" 86 6
6   Olivier Chevallier Yamaha +1' 53" 11 5
7   Bernd Tüngethal Yamaha +2' 12" 90 4
8   Boet van Dulmen Suzuki +3' 12" 19 3
9   Chas Mortimer Suzuki +3' 30" 68 2
10   Edmar Ferreira Yamaha +3' 31" 30 1
11   Bo Granath Yamaha +3' 52" 70
12   Charlie Dobson Yamaha +1 ronde
13   János Drapál Yamaha +1 ronde
14   Giorgio Gatti Yamaha +1 ronde
15   Michael Schmid Yamaha +1 ronde
16   Walter Kaletsch Yamaha +2 ronden
17   Lars Johansson Yamaha +9 ronden
DNF   Marcel Ankoné Yamaha
DNF   Alex George Suzuki
DNF   Marco Lucchinelli Suzuki ontsteking
DNF   Pat Hennen Suzuki vastloper
DNF   Giacomo Agostini Suzuki
DNF   Christian Estrosi Suzuki
DNF   Bohumil Staša ČZ
DNF   Virginio Ferrari Suzuki
DNF   Jean-Philippe Orban Yamaha
DNF   Helmut Kassner Suzuki
DNF   Roberto Gallina Suzuki
DNF   Jack Findlay Suzuki
DNF   Roland Freymond Yamaha
DNF   Piers Forrester Yamaha
DNF   Tom Herron Yamaha
DNF   Bob Coulter Yamaha
DNF   Peter Balaz Yamaha
DNF   Francis Hellebecq Suzuki
DNF   Víctor Palomo Yamaha
DNF   Børge Nielsen Yamaha
DNF   Dieter Braun Suzuki
DNS   Barry Sheene Suzuki startgeld[1]

350 ccBewerken

In Tsjecho-Slowakije viel Giacomo Agostini opnieuw na twee rondjes stil. Hij speelde toen al geen rol van betekenis, want na de eerste ronde kwam een grote groep met Walter Villa, Dieter Braun, Chas Mortimer, Tom Herron, Johnny Cecotto en Víctor Palomo gezamenlijk door. Walter Villa en Dieter Braun (met de enige Morbidelli in de wedstrijd) maakten zich los van de kopgroep, maar Braun moest met een slecht lopende motor de strijd staken. Ook Cecotto, van Dulmen en Ankoné vielen uit. Villa ging alleen op kop en won de wedstrijd. Achter hem vochten Palomo, Herron en de opgeklommen Pentti Korhonen. Palomo had een loszittende stroomlijnkuip, maar profiteerde desondanks toen Herron in de laatste ronde iets terugviel door de tweede plaats te grijpen. Herron werd derde. Omdat Chas Mortimer slechts vijfde werd nam Walter Villa de leiding in het wereldkampioenschap over.

Uitslag 350 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Walter Villa Harley-Davidson 53' 59" 61 15
2   Víctor Palomo Yamaha +3" 05 12
3   Tom Herron Yamaha +4" 98 10
4   Pentti Korhonen Yamaha +13" 66 8
5   Chas Mortimer Maxton-Yamaha +16" 55 6
6   John Dodds Yamaha +19" 46 5
7   Gianfranco Bonera Harley-Davidson +1' 25" 18 4
8   Karl Auer Yamaha +1' 40" 28 3
9   Franz Kunz Yamaha +1' 45" 31 2
10   Christian Sarron Yamaha +1' 50" 82 1
11   Takazumi Katayama Yamaha +1' 56" 46
12   Alex George Yamaha +2' 27" 19
13   Peter Baláž Yamaha +2' 27" 29
14   Giovanni Proni Yamaha +2' 44" 46
15   Leif Gustafsson Yamaha +3' 15" 50
16   Max Wiener Yamaha +3' 43" 38
17   János Reisz Yamaha +1 ronde
18   Jan Bartunek Jawa +1 ronde
19   Olivier Chevallier Yamaha +2 ronden
DNF   Dieter Braun Morbidelli
DNF   Johnny Cecotto Yamaha
DNF   Marcel Ankoné Yamaha
DNF   Boet van Dulmen Yamaha
DNF   Pekka Nurmi Yamaha val
DNF   Mario Lega Yamaha val
DNF   Jack Findlay Yamaha
DNF   Philippe Coulon Yamaha
DNF   Giacomo Agostini MV Agusta
DNF   Bruno Kneubühler Yamaha
DNF   Jean-François Baldé Yamaha
DNF   Gérard Choukroun Yamaha
DNF   Patrick Fernandez Yamaha
DNF   Tapio Virtanen MZ
DNF   Franco Undini Yamaha

250 ccBewerken

Walter Villa maakte er in de 250cc-klasse weer een saaie race van door van begin tot eind te leiden. Het succes voor Harley-Davidson werd compleet toen Gianfranco Bonera tweede werd. Opmerkelijk was het optreden van Franz Kunz, die derde lag tot hij in de laatste ronde moest opgeven. Nu ging die plaats naar Takazumi Katayama. Walter Villa was nu definitief wereldkampioen 250 cc en daarmee de eerste coureur in de geschiedenis die deze titel drie jaar op rij binnenhaalde.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Walter Villa Harley-Davidson 50' 46" 12 15
2   Gianfranco Bonera Harley-Davidson +35" 63 12
3   Takazumi Katayama Yamaha +50" 22 10
4   Víctor Palomo Yamaha +53" 21 8
5   Bruno Kneubühler Yamaha +54" 55 6
6   Tom Herron Yamaha +1' 04" 26 5
7   Dieter Braun Yamaha +1' 14" 38 4
8   Pentti Korhonen Yamaha +1' 26" 67 3
9   John Dodds Yamaha +1' 36" 84 2
10   Harald Bartol Yamaha +1' 45" 35 1
11   János Drapál Yamaha +1' 49" 91
12   Patrick Fernandez Yamaha +1' 56" 64
13   Olivier Chevallier Yamaha +1' 56" 94
14   Christian Sarron Yamaha +2' 07" 27
15   Bernd Tüngethal Yamaha +2' 51" 50
16   Mario Lega Yamaha +2' 51" 91
17   Leif Gustafsson Yamaha +3' 20" 82
18   Pentti Salonen Yamaha +3' 26" 14
19   Rudolf Weiss Yamaha +3' 26" 66
20   Bo Granath Yamaha +3' 27" 26
21   Peter Baláž Jawa +3' 53" 43
22   Ken Nemoto Yamaha +4' 16" 67
23   Hans Stadelmann Yamaha +1 ronde
24   Alan Engel Kawasaki +1 ronde
25   Oldrich Kaba Jawa +1 ronde
26   Vladimir Jarolin Jawa +1 ronde
27   Jan Bartunek Jawa +1 ronde
28   János Reisz Yamaha +1 ronde
29   Andrzej Szymanski Yamaha +1 ronde
30   Zbygniew Chomno Yamaha +2 ronden
DNF   Franz Kunz Yamaha val
DNF   Jean-François Baldé Yamaha
DNF   Gérard Choukroun Yamaha
DNF   Chas Mortimer Yamaha
DNF   Tapio Virtanen MZ
DNF   Giovanni Proni Yamaha
DNF   Franco Uncini Yamaha

ZijspanklasseBewerken

De zijspanrace in Tsjecho-Slowakije was wellicht de spannendste van de dag. Aanvankelijk lagen de combinaties Werner Schwärzel/Andreas Huber en Rolf Steinhausen/Josef Huber aan de leiding, maar Rolf Biland/Kenneth Williams en Hermann Schmid/Martial Jean-Petit-Matile, die onderling in gevecht waren, passeerden ze allebei. In de laatste bocht lagen deze vier combinaties nog steeds bij elkaar, tot de ketting van de Seymaz-Yamaha van Biland brak. Schmid won de race vóór Schwärzel, Biland wist als derde over de streep te rollen.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Hermann Schmid   Martial Jean-Petit-Matile Schmid-Yamaha 49' 14" 73 15
2   Werner Schwärzel   Andreas Huber König +0" 54 12
3   Rolf Biland   Kenneth Williams Seymaz-Yamaha +2" 90 10
4   Rolf Steinhausen   Josef Huber Busch-König +3" 76 8
5   George O'Dell   Kenny Arthur Windle-Yamaha +46" 61 6
6   Martin Kooij   Rob Vader Kova-König +48" 71 5
7   Dick Greasley   Cliff Holland Windle-Yamaha +1' 19" 85 4
8   Walter Ohrmann   Bernd Grube Yamaha +1' 24" 68 3
9   Alain Michel   Bernard Garcia GEP-Yamaha +1' 34" 49 2
10   Amedeo Zini   Andrea Fornaro König +2' 49" 34 1
11   Rudi Kurth   Dane Rowe CAT-Yamaha +1 ronde
12   Egon Schons   Karl Lauterback König +1 ronde
13   Georg Neumann   Gerhard Lehmann König +2 ronden
14   Gerhard Müller   Gerd Hoffmann König +2 ronden
15   Siegfried Schauzu   Wolfgang Kalauch Schmid-Fath +2 ronden
16   Bruno Holzer   Karl Meierhans LCR-Yamaha +10 ronden
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1976
FIM wereldkampioenschap wegrace
28e seizoen (1976)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1976

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1975
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1977
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA