Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Venezuela 1979

De Grand Prix-wegrace van Venezuela 1979 was eerste race van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1979. De race werd verreden op 18 maart 1979 op het Autódromo Internacional de San Carlos bij San Carlos. Het was ook de laatste Venezolaanse Grand Prix. Onder andere door de voortdurend slechte organisatie werd de Grand Prix van Venezuela na 1979 van de kalender geschrapt.

Officiële naam Gran Premio de Venezuela de Motociclismo
Land Vlag van Venezuela Venezuela
Datum 18 maart 1979
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene
Tweede Vlag van Italië Virginio Ferrari
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Herron
350 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Snelste ronde Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Eerste Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Tweede Vlag van Italië Walter Villa
Derde Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez
250 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Snelste ronde Vlag van Italië Walter Villa
Eerste Vlag van Italië Walter Villa
Tweede Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Derde Vlag van Australië Vic Soussan
125 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Iván Palazzese
Snelste ronde Vlag van Spanje Ángel Nieto
Eerste Vlag van Spanje Ángel Nieto
Tweede Vlag van Frankrijk Thierry Espié
Derde Vlag van Italië Maurizio Massiminiani

AlgemeenBewerken

De race in Venezuela werd weer in de verzengende hitte gereden. De monteur van Wil Hartog mat 42 °C in de schaduw en zijn thermometer kon de temperatuur in de zon niet meten: Hij ging maar tot 50 °C. In elk geval smolten de kunststof tandwieltjes in de toerenteller van de Kawasaki's.

De organisatie was weer even belachelijk als in de eerdere jaren; de coureurs moesten zich tussen vliegveld en circuit langs een groot aantal corrupte ambtenaren (o.a. van douane en politie) worstelen om überhaupt aan de start te kunnen komen. Tom Herron moest in de reserve-overall van Jon Ekerold starten omdat zijn eigen overall na de eerste training gestolen werd. Patrick Fernandez vroeg de organisatie om de luidspreker naast zijn pitbox uit te schakelen omdat hij door de harde muziek nauwelijks kon sleutelen. Toen dat niet werd gehonoreerd trok hij zelf de stekker uit de luidspreker. Daarop gaf Andreas Ippolito, directeur van Venemotos (Yamaha importeur van Venezuela) en mede-organisator van de Grand Prix, een vijftal politieagenten opdracht hem uit zijn pitbox te sleuren. Via een portofoon gaf hij opdrachten aan de agenten, die eerst vier "onschuldigen" uit de pitbox haalden. Toen ze Fernandez eindelijk in het zonlicht hadden getrokken kreeg hij in opdracht van Ippolito een pak slaag.

500 ccBewerken

Kenny Roberts kon door een testongeval in Japan niet starten in Venezuela en daarom was Johnny Cecotto de enige Yamaha-fabriekscoureur. Wil Hartog stond bekend om zijn snelle starts en dat bleek ook in Venezuela. Hij startte vanaf de eerste rij en na de eerste ronde leidde hij de race. Hartog was veruit de snelste en liep weg van de rest van het veld. Barry Sheene was niet goed gestart en begon in te lopen op Hartog, maar toen hij na tien ronden tot vier seconden genaderd was gaf Hartog gewoon wat meer gas. In de twaalfde ronde blokkeerde hij echter zijn voorwiel zodat zijn race voorbij was. Sheene nam nu de leiding en won vóór Virginio Ferrari en Tom Herron. Johnny Cecotto was na een val in de training niet helemaal fit en reed op de vijfde plaats tot hij door een lekkende versnellingsbak uitviel. Voor het grootste deel van het publiek was het uitvallen van Cecotto reden om al naar huis te gaan.

500 cc uitslagBewerken

Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten
1   Barry Sheene Suzuki 30 47:52.9 1 15
2   Virginio Ferrari Suzuki 30 +18.6 4 12
3   Tom Herron Suzuki 30 +30.9 2 10
4   Franco Uncini Suzuki 30 +1:34.8 6 8
5   Michel Rougerie Suzuki 29 +1 ronde 10 6
6   Roberto Pietri Suzuki 29 +1 ronde 11 5
7   Christian Sarron Yamaha 29 +1 ronde 12 4
8   Gerhard Vogt Suzuki 28 +2 ronden 13 3
9   Stefan Pellandini Suzuki 27 +3 ronden 15 2
10   Dennis Ireland Suzuki 27 +3 ronden 16 1
  Johnny Cecotto Yamaha 3
  Wil Hartog Suzuki 5
  Steve Parrish Suzuki 7
  Mick Grant Suzuki 8
  Gianni Pelletier Suzuki 9
  C. de San Antonio Suzuki 14
16 starters in totaal, 10 finishers

350 ccBewerken

Carlos Lavado had in Venezuela geen kind aan de concurrentie in de 350 cc klasse. Hij had met zijn Venemotos-Yamaha al de snelste trainingstijd gerealiseerd en in de race nam hij meteen de leiding. Zijn nieuwe teamgenoot Walter Villa werd tweede met 15 seconden achterstand. Patrick Fernandez nam de derde plaats over van Jon Ekerold, maar werd wel nog even bedreigd toen Kork Ballington (met de Kawasaki KR 350 uit 1978) hem vanaf de tiende plaats bij wist te halen. Ballington kon Fernandez echter niet passeren en werd vierde.

350 cc uitslagBewerken

Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten
1   Carlos Lavado Yamaha 29 46:48.4 1 15
2   Walter Villa Yamaha 29 +15.3 2 12
3   Patrick Fernandez Yamaha 29 +23.5 4 10
4   Kork Ballington Kawasaki 29 +28.1 6 8
5   Jon Ekerold Yamaha 29 +33.8 3 6
6   Christian Estrosi Kawasaki 29 +40.0 9 5
7   Eric Saul Yamaha 29 +1:11.9 11 4
8   Vic Soussan Yamaha 29 +1:22.4 8 3
9   Olivier Chevallier Yamaha 29 +1:25.6 12 2
10   Patrick Pons Yamaha 29 +1:35.7 7 1
11   Eduardo Alemán Yamaha 28 +1 ronde 14
12   Gregg Hansford Kawasaki 28 +1 ronde 10
13   Randy Mamola Yamaha 28 +1 ronde
14   Barry Woodland Yamaha 28 +1 ronde
15   J. Gonzalez Yamaha 27 +2 ronden
  Iván Palazzese Yamaha 5
  C. Giroto Yamaha 13
  Franco Uncini Yamaha 15
DNF   Michel Rougerie Bimota-Yamaha
30 starters in totaal, 18 finishers

250 ccBewerken

Na zijn overwinning in de 350 cc klasse hield Carlos Lavado in de 250 cc race in Venezuela vier ronden lang de leiding. Teamgenoot Walter Villa volgde, maar toen Kork Ballington dichterbij kwam, moest Villa wel meer gas geven. Lavado moest dus ook sneller gaan, maar hij kwam daarbij ten val. Ballington joeg niet al te hard, wetend dat hij tegen de Yamaha's niet was opgewassen, maar kreeg door de val van Lavado de tweede plaats cadeau. Achter hem vond een flink gevecht om de derde positie plaats dat werd gewonnen door Vic Soussan. Randy Mamola startte nog niet met de Adriatica, maar met een Bimota-Yamaha TZ 250.

250 cc uitslagBewerken

Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten
1   Walter Villa Yamaha 28 46:13.5 2 15
2   Kork Ballington Kawasaki 28 +20.6 3 12
3   Vic Soussan Yamaha 28 +1:14.2 9 10
4   Olivier Chevallier Yamaha 28 +1:17.6 7 8
5   Randy Mamola Bimota 28 +1:21.5 13 6
6   Eric Saul Yamaha 28 +1:27.1 8 5
7   Gregg Hansford Kawasaki 28 +1:40.5 5 4
8   Maurizio Massimiani MBA 27 +1 ronde 12 3
9   Chas Mortimer Yamaha 27 +1 ronde 11 2
10   Fernando Gonzalez Yamaha 27 +1 ronde 1
11   A. Rubio Yamaha 27 +1 ronde
12   I. Troisi Yamaha 27 +1 ronde
13   B. Jull Yamaha 27 +1 ronde
14   G. Di Carlo Yamaha 27 +1 ronde
15   Carlos Morante Yamaha 24 +4 ronden
16   Eduardo Alemán Yamaha 24 +4 ronden 10
  Carlos Lavado Yamaha 1
  Patrick Fernandez Yamaha 4
  Christian Estrosi Kawasaki 6
  Graziano Rossi Morbidelli 14
26 starters in totaal, ? finishers

125 ccBewerken

In de 125 cc klasse reed Iván Palazzese de snelste trainingstijd en in de eerste ronde moest hij Ángel Nieto en Thierry Espié eerst inhalen om de leiding in de race te nemen. Toen begaf zijn accu het en moest hij opgeven. Nieto kreeg het vooralsnog niet gemakkelijk. Espié's Motobécane was lichter en sneller dan vorig jaar en hij vocht de hele race tegen Nieto. Door een onbalans in zijn voorwiel moest hij aan de finish zes seconden toegeven. Maurizio Massimiani werd met zijn fabrieks-MBA op grote achterstand derde. Eugenio Lazzarini kon niet starten omdat hij in de training een sleutelbeen had gebroken.

125 cc uitslagBewerken

Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten
1   Ángel Nieto Minarelli 26 45:39.3 3 15
2   Thierry Espié Motobécane 26 +6.1 4 12
3   Maurizio Massimiani MBA 26 +40.6 6 10
4   Patrick Herouard MBA 26 +58.5 7 8
5   Jean Lecureux Morbidelli 26 +1:12.9 6
6   I. Troisi Yamaha 26 +1:18.4 8 5
7   Francois Granon Morbidelli 26 +1:28.5 13 4
8   Hans Müller Morbidelli 26 +1:44.2 10 3
9   Jean Paul Magnoni Morbidelli 25 +1 ronde 15 2
10   Patrick Plisson Motoshop 25 +1 ronde 11 1
11   Bernie Wilbers MBA 25 +1 ronde
12   H. Vigneti Morbidelli 25 +1 ronde
13   Eduardo Cereda MBA 25 +1 ronde 12
14   Jan Huberts MBA 25 +1 ronde
15   D. Abreu Honda 23 +3 ronden
  Iván Palazzese MBA 1
  Eugenio Lazzarini MBA 2
  Bam Carlson Morbidelli 5
  Jean P. Marchetti MBA 9
  Fernando Gonzalez Morbidelli 14
25 starters in totaal, 17 finishers
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1978
FIM wereldkampioenschap wegrace
31e seizoen (1979)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1979

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Venezuela 1978
Grand Prix-wegrace van Venezuela Volgende race:
Geen
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA