Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1979

De Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1979 was de twaalfde race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1979. De races werden verreden op 19 augustus 1979 op de Masaryk-Ring nabij Brno. Tijdens deze Grand Prix werden de wereldtitels in de 350cc-klasse en in de zijspan B2A-klasse beslist. Bovendien won voor het eerst in de geschiedenis een Franse motorfiets een WK-race. Voor de B2A-klasse was dit de laatste race van het seizoen.

Masaryk-Ring door de jaren heen
Masaryk-Ring door de jaren heen
Officiële naam Grand Prix ČSSR
Land Vlag van Tsjechië Tsjecho-Slowakije
Datum 19 augustus 1979
Organisator FIM
350 cc
Poleposition Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Snelste ronde Vlag van Duitsland Toni Mang
Eerste Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Tweede Vlag van Duitsland Toni Mang
Derde Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez
250 cc
Poleposition Vlag van Italië Paolo Pileri
Snelste ronde Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Eerste Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Tweede Vlag van Italië Graziano Rossi
Derde Vlag van Italië Paolo Pileri
125 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Guy Bertin
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Guy Bertin
Eerste Vlag van Frankrijk Guy Bertin
Tweede Vlag van Oostenrijk Harald Bartol
Derde Vlag van Italië Maurizio Massimiani
Zijspan B2A
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Eerste Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick Greasley/Vlag van Verenigd Koninkrijk John Parkins
Derde Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber

AlgemeenBewerken

Net als in 1978 kende de Grand Prix van Tsjecho-Slowakije geen 500cc-race, maar desondanks trokken de races volgens de organisatie een recordaantal van 280.000 toeschouwers. Daarbij waren veel bezoekers uit de DDR, die zelf al jarenlang geen eigen WK-race meer hadden. Het circuit kreeg veel kritiek van de rijders, nu het asfalt door slijtage steeds gladder begon te worden en overal langs de huizen manshoge stapels strobalen voor veiligheid moesten zorgen. Het wachten was op een nieuw, permanent circuit waarvoor de plannen al klaar waren, maar dat pas in 1981 werd verwacht.[1]

Niet verschenenBewerken

Het team van Minarelli kwam niet naar Brno omdat Ángel Nieto zijn zestigste GP-overwinning in Le Mans wilde vieren. Teamgenoot Pier Paolo Bianchi vond dat geen goed idee, want hij stond op dat moment slechts tiende in de WK-stand van de 125cc-klasse en kon de punten goed gebruiken. Het plannetje van Nieto mislukte overigens. Eugenio Lazzarini kon niet starten nadat hij de Finse Grand Prix een heup had geblesseerd.

350 ccBewerken

Kork Ballington vormde samen met Patrick Fernandez, Eric Saul, Roland Freymond en Pekka Nurmi de kopgroep in de 350cc-race in Brno. In de tiende ronde was Toni Mang voor Ballington gekropen, tot vreugde van het publiek[2]. Ballington dacht rustig op de tweede plaats te kunnen blijven, voor Gregg Hansford, maar werd volkomen verrast toen Fernandez hem passeerde. Door wat extra gas te geven reed hij Hansford en Fernandez[3] weer los, maar Mang maakte het Ballington tot in de laatste ronde moeilijk. Doordat Patrick Fernandez slechts derde werd was Kork Ballington nu wereldkampioen, maar man van de wedstrijd was Toni Mang, die een slechte start had gehad. Hij verbeterde het ronderecord met zeven seconden.

Uitslag 350 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Kork Ballington Kawasaki 49' 53" 97 15
2   Toni Mang Kawasaki +0" 43 12
3   Patrick Fernandez Yamaha +15" 43 10
4   Gregg Hansford Kawasaki +23" 38 8
5   Eric Saul Adriatica +56" 11 6
6   Roland Freymond Yamaha +1' 03" 09 5
7   Pekka Nurmi Yamaha +1' 12" 07 4
8   Klaas Hernamdt[4] Yamaha +1' 18" 87 3
9   Michel Frutschi Yamaha +1' 29" 32 2
10   Jeffrey Sayle Yamaha +1' 47" 81 1
11   Harald Merkl Yamaha +2' 15" 58
12   Siegfried Minich Yamaha +2' 48" 95
13   Adelio Faccioli Yamaha +3' 05" 16
14   Alan North Yamaha +3' 09" 84
15   Rini van Kasteren Yamaha +3' 13" 65
16   Ernst Fagerer Yamaha +3' 20" 33
17   Sadao Asami Yamaha +4' 25" 46
18   Michael Schmid Yamaha +1 ronde
19   Peter Baláž Yamaha +8 ronden
DNF   Walter Villa Yamaha motor
DNF   Paolo Pileri Yamaha
DNF   Vic Soussan Yamaha
DNF   Pentti Korhonen Yamaha
DNF   Eduard Stöllinger Kawasaki
DNF   Olivier Chevallier Yamaha
DNF   Richard Hubin Yamaha
DNF   Jon Ekerold Yamaha
DNF   Patrick Pons Yamaha
DNF   Grunwald Harfmann Yamaha val
DNF   Etienne Geeraerdt Yamaha
DNF   Christian Sarron Yamaha
DNF   Christian Estrosi Kawasaki
DNF   Eero Hyvärinen Yamaha
DNF   Yoshimi Matsumoto Yamaha
DNF   Gustav Reiner Yamaha
DNF   Josef Hage Yamaha
DNF   Bohumil Staša Yamaha
DNF   Bernd Tüngethal Yamaha
DNF   Kenny Blake Yamaha
DNF   Chas Mortimer Yamaha
DNF   Michel Rougerie Bimota-Yamaha

250 ccBewerken

Nu Kork Ballington wereldkampioen was beschouwde hij de 250cc-race van Tsjecho-Slowakije min of meer als training voor de 350cc-race. Toch nam hij meteen de leiding voor Graziano Rossi, Paolo Pileri, Toni Mang, Gregg Hansford en Randy Mamola. Rossi nam twee ronden lang de leiding, maar zijn rijstijl werkte op de zenuwen van zijn concurrenten. Ballington passeerde hem, draaide zich om en wees op zijn voorhoofd en ook Mang was na de race niet te spreken over het gevaarlijke rijden van Rossi. Opmerkelijk genoeg verklaarde Rossi na de race juist dat hij het circuit eigenlijk te gevaarlijk vond om op te racen. HIj werd desondanks tweede achter Ballington en voor Paolo Pileri. Toni Mang deed het in de laatste ronde rustig aan omdat Rossi en Pileri voor hem niet belangrijk waren in de WK-stand en werd vierde met 27 seconden achterstand.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Kork Ballington Kawasaki 43' 39" 49 15
2   Graziano Rossi Morbidelli +5" 09 12
3   Paolo Pileri Yamaha +5" 53 10
4   Toni Mang Kawasaki +27" 18 8
5   Randy Mamola Yamaha +1' 03" 45 6
6   Patrick Fernandez Yamaha +1' 03" 92 5
7   Olivier Chevallier Yamaha +1' 04" 49 4
8   Eduard Stöllinger Kawasaki +1' 12" 80 3
9   Walter Villa Yamaha +1' 18" 14 2
10   Roland Freymond Yamaha +1' 18" 88 1
11   Klaas Hernamdt[4] Yamaha +1' 19" 91
12   Christian Estrosi Kawasaki +1' 42" 13
13   Jean-François Baldé Kawasaki +1' 43" 00
14   Siegfried Minich Yamaha +1' 43" 75
15   Gregg Hansford Kawasaki +1' 54" 00
16   Grunwald Harfmann Yamaha +2' 06" 86
17   Jeffrey Sayle Yamaha +2' 07" 63
18   Etienne Geeraerdt Yamaha +2' 16" 29
19   René Delaby Yamaha +2' 17" 23
20   Hans Müller Yamaha +2' 18" 06
21   Murray Sayle Yamaha +2' 29" 23
22   Josef Hage Yamaha +2' 34" 38
23   Hans Gasser Kawasaki +2' 36" 40
24   Franco Marcheggiani Yamaha +2' 40" 79
25   Fernando González De Nicolás Yamaha +2' 55" 03
26   Yves de Kimpe Bimota +3' 09" 02
27   Peter Baláž Yamaha +3' 21" 03
28   Alain Béraud Yamaha +3' 29" 24
29   Karl-Thomas Grässel Yamaha +3' 49" 25
DNF   Chas Mortimer Yamaha
DNF   Guy Bertin Yamaha
DNF   Sadao Asami Yamaha
DNF   Pekka Nurmi Yamaha
DNF   Jon Ekerold Yamaha
DNF   Eric Saul Yamaha
DNF   José Cecotto Yamaha
DNF   Richard Hubin Yamaha
DNF   Vladimir Jarolim Yamaha
DNF   Raymond Roche Yamaha
DNF   Bernd Tüngethal Yamaha
DNF   Sauro Pazzaglia Yamaha
DNF   János Drapál Yamaha
DNF   Alan North Yamaha
DNF   Jan Bartunek Jawa
DNF   Barry Ditchburn Kawasaki
DNF   Pentti Korhonen Yamaha
DNF   Vic Soussan Yamaha
DNF   Eero Hyvärinen Yamaha

125 ccBewerken

Het Minarelli-team ontbrak in Tsjecho-Slowakije, wat opmerkelijk was omdat Ángel Nieto, die al wereldkampioen was, ondanks zijn blessures wel in Silverstone gestart was. Harald Bartol nam meteen de leiding in de race, maar werd snel bijgehaald door Guy Bertin en Maurizio Massimiani. Daardoor ontstond een fel gevecht om de eerste plaats die uiteindelijk werd gewonnen door Bertin. Dat was een succes voor Motobécane, dat daardoor het eerste Franse merk in de geschiedenis werd dat een WK-race won. Twee jaar was de machine bestuurd door Thierry Espié, die nu geblesseerd was. Men had de machine aan Michel Rougerie willen geven, maar dat kon niet door verschillende sponsorverplichtingen en daarom had Bertin hem uiteindelijk gekregen. Harald Bartol haalde al zijn achtste tweede plaats in een WK-race. De gearing die hij in de trainingen had gekozen klopte niet meer omdat de windrichting was veranderd.

Uitslag 125 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Guy Bertin Motobécane 46' 15" 18 15
2   Harald Bartol Morbidelli +4" 03 12
3   Maurizio Massimiani MBA +22" 47 10
4   Gert Bender Bender +1' 02" 02 8
5   Hans Müller MBA +1' 14" 38 6
6   Bruno Kneubühler MBA +1' 28" 30 5
7   Rolf Blatter Morbidelli +1' 32" 93 4
8   Peter Baláž Morbidelli +2' 02" 54 3
9   Peter Looijesteijn MBA +2' 19" 83 2
10   Patrick Hérouard Morbidelli +2' 22" 13 1
11   Walter Koschine Fantic +2' 38" 91
12   Ernst Fagerer Morbidelli +2' 46" 74
13   Stefan Jansen Morbidelli +3' 39" 59
14   Theo Timmer Morbidelli +3' 41" 34
15   Jean-François Lecureux Morbidelli +4' 23" 72
16   Zbyněk Havrda Morbidelli +4' 26" 01
17   Bedřich Fendrich Juventa +1 ronde
18   Heinz Pristavnik Morbidelli +1 ronde
19   Jan Dobias MZ +5 ronden
DNF   Ricardo Tormo Bultaco
DNF   Alojz Pavlic MBA
DNF   Fernando González De Nicolás[5] Morbidelli val
DNF   Werner Schmied Rotax
DNF   François Granon Morbidelli
DNF   Jean-Louis Guignabodet Morbidelli
DNF   Leif Gustafsson Morbidelli
DNF   August Auinger Morbidelli
DNF   Stefan Dörflinger Morbidelli val
DNF   Boris Bajc MBA
DNF   Kamil Hrušecky VAB-Jawa
DNF   Karel Sedláček Morbidelli
DNF   Karel Hanika Sr. Morbidelli
DNF   Zdenĕk Zidlik Morbidelli
DNF   Marcelino García Morbidelli
DNF   Alfred Waibel Morbidelli
DNF   Patrick Plisson Morbidelli
DNF   Hagen Klein Hess
DNF   Per-Edvard Carlsson MBA val
DNF   Italo Zerbini MBA
DNF   Aldo Pero Morbidelli
DNF   Reiner Koster MBA

Zijspanklasse B2ABewerken

Bij de start van de zijspanrace in Brno hadden Rolf Steinhausen en Rolf Biland nog kans op de wereldtitel, maar Steinhausen had acht punten voorsprong op Biland. Tot een groot gevecht kwam het echter niet, want Steinhausen/Arthur kregen hun Yamaha met moeite gestart en in hun poging een tegenstander in te halen reden ze met 220 km/h het zand in. Rolf Steinhausen had zware kneuzingen en Kenny Arthur een ontwrichte schouder. Toen Rolf Biland na de eerste ronde het wrak van de machine van Steinhausen zag liggen wist hij dat hij slechts vierde hoefde te worden om de werelditel zeker te stellen. Hoewel Dick Greasley en John Parkins in de vijfde ronde even de leiding namen, wisten Biland/Waltisperg toch vrij eenvoudig te winnen. Spannender was het gevecht om de derde plaats tussen Werner Schwärzel/Andreas Huber en Siegfried Schauzu/Lorenzo Puzo. Schwärzel won nipt, maar voor Schauzu was dat niet erg; hij passeerde Jock Taylor/Benga Johansson in de WK-stand en eindigde als vierde.

Uitslag zijspanklasse B2ABewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Rolf Biland   Kurt Waltisperg Schmid-Yamaha 44' 50" 23 15
2   Dick Greasley   John Parkins Yamaha +2" 43 12
3   Werner Schwärzel   Andreas Huber Yamaha +28" 11 10
4   Siegfried Schauzu   Lorenzo Puzo Busch-Yamaha 8
5   Egbert Streuer   Johan van der Kaap Schmid-Yamaha 6
6   Max Venus   Norbert Bittermann Yamaha 5
7   Bill Hodgkins   Donnie Williams Digby-Yamaha 4
8   Derek Jones   Brian Ayres Daytona-Yamaha 3
9   Gérald Corbaz   Roland Gabriel Schmid-Yamaha 2
10   Wolfgang Stropek   Karl Altrichter Schmid-Yamaha 1
DNF   Rolf Steinhausen   Kenny Arthur KSA-Yamaha ongeluk
DNF   Jock Taylor   Benga Johansson Windle-Yamaha ongeluk
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1979
FIM wereldkampioenschap wegrace
31e seizoen (1979)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1979

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1978
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1980
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA