Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van België 1975

De Grand Prix-wegrace van België 1975 was de achtste race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1975. De race werd verreden op 6 juli 1975 op het Circuit de Spa-Francorchamps nabij Malmedy, (Liège). In België werden de wereldtitels in de 50cc-, 125cc- en de zijspanklasse beslist.

Circuit de Spa-Francorchamps
Officiële naam Grote Prijs van België voor Moto's/Grand Prix de Belgique des Motos
Land Vlag van België België
Datum 6 juli 1975
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk John Newbold
Derde Vlag van Australië Jack Findlay
250 cc
Poleposition Vlag van Italië Walter Villa
Snelste ronde Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Eerste Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Tweede Vlag van Frankrijk Michel Rougerie
Derde Vlag van Italië Walter Villa
125 cc
Poleposition Vlag van Italië Paolo Pileri
Snelste ronde Vlag van Italië Paolo Pileri
Eerste Vlag van Italië Paolo Pileri
Tweede Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Derde Vlag van Zweden Kent Andersson
50 cc
Poleposition Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Snelste ronde Vlag van België Julien van Zeebroeck
Eerste Vlag van België Julien van Zeebroeck
Tweede Vlag van Spanje (1945-1977) Ángel Nieto
Derde Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Zijspan
Poleposition Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Snelste ronde Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Eerste Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen/Vlag van Duitsland Josef Huber
Tweede Vlag van Duitsland Gustav Pape/Vlag van Duitsland Franz Kallenberg
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Boddice/Vlag van Duitsland Clive Pollington

500 ccBewerken

Phil Read was bepaald niet tevreden over zijn MV Agusta, maar in België kwam het minder op het weggedrag van de machines aan en meer op de pure snelheid. Phil Read en Gianfranco Bonera wisten binnen vier ronden al een voorsprong van acht seconden op te bouwen op Barry Sheene (Suzuki). Die begon echter meer gas te geven en terwijl Agostini bij de pit uitviel kwam Sheene bij de twee leiders. In de voorlaatste ronde kwam Read alleen door; zowel Sheene als Bonera vielen uit. Daardoor schoof John Newbold (Suzuki) onverwacht naar de tweede plaats en Jack Findlay (Yamaha), die een tankstop had gemaakt, werd derde.

Uitslag 500 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Phil Read MV Agusta 47' 21" 1 15
2   John Newbold Suzuki +1' 08" 6 12
3   Jack Findlay Yamaha +1' 55" 0 10
4   Alex George Yamaha +2' 21" 9 8
5   John Williams Yamaha +2' 24" 0 6
6   Christian Léon König +3' 12" 6 5
7   Alan North Yamaha +3' 25" 2 4
8   Francis Hollebecq Yamaha +3' 35" 8 3
9   Thierry Tchernine Yamaha +3' 49" 4 2
10   Jean-François Baldé Yamaha +3' 50" 5 1
11   Nico van der Zanden Yamaha
DNF   Helmut Kassner Yamaha
DNF   Gérard Dillman Yamaha
DNF   Tom Herron Yamaha
DNF   Philippe Chaltin Yamaha
DNF   Mick Grant Kawasaki
DNF   Teuvo Länsivuori Suzuki motor
DNF   Dieter Braun Yamaha
DNF   Chas Mortimer Maxton-Yamaha
DNF   Pentti Korhonen Yamaha
DNF   Philippe Bouzanne Yamaha
DNF   Gianfranco Bonera MV Agusta ontsteking
DNF   Barry Sheene Suzuki
DNF   Horst Lahfeld König
DNF   Víctor Palomo Yamaha
DNF   Bernard Fau Yamaha
DNF   John Dodds Yamaha
DNF   Patrick Pons Yamaha
DNF   Olivier Chevallier Yamaha
DNF   John Weeden Yamaha
DNF   Tony Rutter Yamaha
DNF   Giacomo Agostini Yamaha ontsteking

250 ccBewerken

Paolo Pileri, die net met een Morbidelli zijn wereldtitel in de 125cc-klasse had veiliggesteld, stond in de 250cc-klasse in België op de derde startplaats met een Yamaha TZ 250. Johnny Cecotto stond ook op de eerste rij naast de beide Harley-Davidsons. Na de start vormden Cecotto, Villa (poleposition) en Rougerie meteen een kopgroep, terwijl Pileri iets achterop raakte om even later uit te vallen. Tussen de drie koplopers ontstond een flink gevecht, waarbij Cecotto bij het remmen bij de La Source-hairpin tijd goed maakte, terwijl de Harley-Davidsons bergaf weer sneller waren. Door de beide Harley's bij la Source uit te remmen schoot Cecotto vlak voor de finish naar de eerste plaats en hij won met 0,4 seconden voorsprong op Rougerie, terwijl Villa derde werd. Hierdoor was de strijd om de wereldtitel weer enigszins open.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Johnny Cecotto Yamaha 46' 11" 7 15
2   Michel Rougerie Harley-Davidson +0" 4 12
3   Walter Villa Harley-Davidson +1" 8 10
4   Bruno Kneubühler Yamaha +47" 4 8
5   Leif Gustafsson Yamaha +1' 01" 4 6
6   Harald Bartol Yamaha +1' 18" 9 5
7   Chas Mortimer Maxton-Yamaha +1' 20" 0 4
8   Dieter Braun Yamaha +1' 20" 6 3
9   John Williams Yamaha +1' 20" 9 2
10   Patrick Pons Yamaha +1' 21" 1 1
11   Bernard Fau Yamaha
12   Otello Buscherini Yamaha
13   Tom Herron Yamaha
14   Jean-Louis Guignabodet Yamaha
15   Francis Hollebecq Yamaha
16   Víctor Palomo Yamaha
17   Alain Terras Yamaha
18   Rolf Minhoff Yamaha
19   Olivier Chevallier Yamaha
DNF   Paolo Pileri Yamaha

125 ccBewerken

Kent Andersson moest in België winnen om zelfs nog maar een theoretische kans op de wereldtitel te houden. In de training was Pier Paolo Bianchi weliswaar langzamer dan Andersson, maar Paolo Pileri was juist sneller. Teamorders had men bij Morbidelli niet meer nodig: als Andersson maar niet won kon er niets fout gaan. Toch lag Pileri meestal aan de leiding en hij won de race ook. Hij kwam wel zonder benzine te staan, maar dat kwam omdat hij niet in de gaten had dat de race al afgelopen was. Bianchi werd tweede en Kent Andersson werd slechts derde, terwijl de nieuwe wereldkampioen Paolo Pileri op de bezemwagen moest wachten om terug te komen in het rennerskwartier.

Uitslag 125 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Paolo Pileri Morbidelli 44' 33" 9 15
2   Pier Paolo Bianchi Morbidelli +10" 0 12
3   Kent Andersson Yamaha +1' 12" 1 10
4   Henk van Kessel AGV Condor +1' 53" 9 8
5   Eugenio Lazzarini Piovaticci +2' 01" 1 6
6   Cees van Dongen Bridgestone +2' 02" 3 5
7   Leif Gustafsson Yamaha +2' 51" 4 4
8   Bruno Kneubühler Yamaha +3' 07" 6 3
9   José Lazo MZ +1 ronde 2
10   Manuel Arias MZ +1 ronde 1
11   Benito Jull MZ +1 ronde
12   Hans-Jürgen Hummel Yamaha +1 ronde
13   Benjamin Laurent Yamaha +1 ronde
14   Michel Baloche Motobécane +1 ronde
15   Werner Rubel Maico +1 ronde

50 ccBewerken

Hoewel de trainingstijd van Eugenio Lazzarini in Spa-Francorchamps liefst 5,5 seconden sneller was dan die van de concurrentie, vormde zich na de start van de race een klein kopgroepje met Lazzarini, Ángel Nieto en Julien van Zeebroeck. Toen Julien van Zeebroeck in zijn thuisrace de leiding nam concentreerde Nieto zich vooral op het afhouden van Lazzarini. Een tweede plaats was immers genoeg voor de wereldtitel en zo won Julien van Zeebroeck zijn tweede Grand Prix. Nieto werd tweede én wereldkampioen en Lazzarini eindigde als derde.

Uitslag 50 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Julien van Zeebroeck Van Veen-Kreidler 30' 59" 3 15
2   Ángel Nieto Van Veen-Kreidler +4" 3 12
3   Eugenio Lazzarini Piovaticci +4" 6 10
4   Theo Timmer Jamathi +1' 25" 5 8
5   Nico Polane Kreidler +1' 25" 7 6
6   Cees van Dongen Kreidler +1' 26" 0 5
7   Gerhard Thurow Kreidler +1' 26" 7 4
8   Ulrich Graf Kreidler +2' 24" 3 3
9   Jan Huberts Jamathi +2' 24" 8 2
10   Pierre Audry ABF +2' 30" 0 1
11   Stefan Dörflinger Kreidler
12   Gerrit Strikker Kreidler
13   Patrick de Wulf Kreidler
14   Guido de Lys Kreidler
15   Jean-Paul Fargues ABF
16   Wolfgang Golembeck Kreidler
17   Henk ten Wolde Kreidler
18   Ingo Emmerich Kreidler
19   Joaquin Galí Derbi
20   Armando Lopez Derbi
21   Guy Muyters Kreidler
22   André Duchene Derbi
23   René Renier Kreidler

ZijspanklasseBewerken

De wereldtitel bij de zijspannen werd beslist in België. Hoewel Werner Schwärzel aanvankelijk de leiding had, viel hij uit, waardoor Rolf Steinhausen/Josef Huber de race wonnen en onbereikbaar werden. Door de vele uitvallers werden Gustav Pape/Franz Kallenberg met hun König tweede en Mick Boddice/Clive Pollington (eveneens met een König) derde.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Rolf Steinhausen   Josef Huber Busch-König 45' 08" 2 15
2   Gustav Pape   Franz Kallenberg König +1' 17" 2 12
3   Mick Boddice   Kenny Birch Windle-König +1' 17" 4 10
4   Otto Haller   Erich Haselbeck BMW +3' 07" 3 8
5   Helmut Schilling   Rainer Gundel BMW +3' 34" 4 6
6   Herbert Haller   Siegfried Neumann König +3' 42" 9 5
7   Ted Janssen   Erich Schmitz König 4
8   Amedeo Zini   Andrea Fornaro König 3
9   Egon Schons   Karl Lauterbach BMW 2
10   Dennis Keen   Roy Keen Keen-König 1
11   Herbert Prügl   Johann Kußberger König
DNF   Werner Schwärzel   Andreas Huber König
Vorige race:
TT Assen 1975
FIM wereldkampioenschap wegrace
27e seizoen (1975)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1975

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1974
Grand Prix-wegrace van België Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1976
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA