Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1975

AlgemeenBewerken

De Masaryk-Ring in Tsjecho-Slowakije was op last van de FIM flink gewijzigd. De gevaarlijke stukken door dorpen en de stad Brno waren eruit en het was veel veiliger. Vreemd was wel dat juist de nieuwe ingevoegde stukken asfalt zodanig vol met bulten en kuilen zaten dat de coureurs na de eerste trainingen controleerden of hun frames niet gebroken waren. Bovendien stonden er nog steeds vangrails langs de baan en verbood de organisatie zonder aanwijsbare redenen het gebruik van slicks. Door het gedwongen gebruik van regenbanden op de droge baan vlogen twee zijspancombinaties van de baan nadat het loopvlak van de achterband had losgelaten. Hoe ondeskundig en eigenwijs de organisatie was bleek uit het feit dat Tony Mills van Dunlop Tyres en Claude Cortignie van Michelin een gezamenlijke brief opstelden waarin ze alle verantwoordelijkheid voor deze beslissing afwezen. De races in Tsjecho-Slowakije bleven flink bezocht: naar schatting 265.000 toeschouwers waarvan 150.000 uit de DDR.

500 ccBewerken

Toen bleek dat de 500cc-race in Tsjecho-Slowakije over 17 ronden zou gaan brak er bij het team van Giacomo Agostini enige paniek uit toen men ontdekte dat men de tankinstallatie niet had meegenomen. Een tankstop zou nodig zijn. Jack Findlay stelde zijn installatie én zijn monteur Derek Boot ter beschikking van het fabrieksteam. Hier trainden de Suzuki's van Teuvo Länsivuori en Barry Sheene het snelste, Phil Read was derde en Agostini vierde. Read ging in de eerste ronde aan de leiding, maar Sheene haalde hem in om meteen daarna zijn Suzuki te parkeren. Länsivuori maakte jacht op Read, die om zijn laatste kleine kans op de wereldtitel vocht. Agostini bekeek het vanaf de derde plaats. Agostini ging in de tiende ronde tanken, maar Länsivuori reed zijn tank leeg, waardoor Ago vanzelf op de tweede plaats terechtkwam. Dat was genoeg om wereldkampioen te worden. Het was zijn vijftiende wereldtitel. Alex George werd ondanks een flinke schuiver toch nog derde.

Uitslag 500 ccBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Phil Read MV Agusta 1h 04' 23" 9 15
2   Giacomo Agostini Yamaha +1' 00" 4 12
3   Alex George Yamaha +1' 52" 1 10
4   Karl Auer Yamaha +2' 26" 1 8
5   Olivier Chevallier Yamaha +2' 37" 0 6
6   Chas Mortimer Maxton-Yamaha +3' 18" 6 5
7   Marcel Ankoné Suzuki +3' 33" 7 4
8   Hans Braumandl Yamaha +1 ronde 3
9   Børge Nielsen Yamaha +1 ronde 2
10   Anssi Resko Yamaha +2 ronden 1
11   Charlie Dobson Yamaha +2 ronden
DNF   John Williams Yamaha
DNF   Barry Sheene Suzuki versnellingsbak
DNF   Pentti Korhonen Yamaha
DNF   Peter Baláž Yamaha
DNF   Helmut Kassner Yamaha
DNF   Ulrich Eickmeyer König
DNF   Bohumil Staša Jawa
DNF   Paolo Tordi Yamaha
DNF   Teuvo Länsivuori Suzuki brandstof
DNF   Dick Alblas König
DNF   Jack Findlay Yamaha
DNF   Hans-Otto Butenuth Yamaha
DNF   Jean-Paul Boinet Yamaha
DNF   Michael Schmid Rotax
DNF   Horst Lahfeld König
DNF   Piers Forrester Yamaha
DNF   Philippe Coulon Yamaha

350 ccBewerken

Johnny Cecotto werd 350 cc-kampioen toen Giacomo Agostini in de vijfde ronde van de Grand Prix van Tsjecho-Slowakije uitviel. In de negende ronde viel Cecotto door een gebroken schakelpedaal ook uit, maar de titel was toen al zeker. De strijd om de eerste plaats ging tussen Otello Buscherini (Yamaha), Dieter Braun, Tom Herron, Olivier Chevallier en Patrick Pons. Uiteindelijk was Buscherini de snelste, gevolgd door Chevallier en Víctor Palomo, die in de laatste ronden nog een aantal mensen had ingehaald.

Uitslag 350 ccBewerken

Pos. Coureur Merk Tijd Punten
1   Otello Buscherini Bimota-Yamaha 55' 04" 6 15
2   Olivier Chevallier Yamaha +2" 2 12
3   Víctor Palomo SMAC-Yamaha +2" 9 10
4   Tom Herron Yamaha +3" 7 8
5   Patrick Pons Yamaha +4" 3 6
6   Alex George Yamaha +27" 6 5
7   Gérard Choukroun Yamaha +27" 9 4
8   Tapio Virtanen Yamaha +40" 3 3
9   Karl Auer Yamaha +44" 0 2
10   Pentti Korhonen Yamaha +47" 1 1
11   John Dodds Yamaha
12   Philippe Bouzanne Yamaha
13   Peter Baláž Yamaha
14   Helmut Kassner Yamaha
15   Marcel Ankoné Yamaha
16   Michael Schmid Yamaha
17   Janos Reisz Yamaha
18   Charlie Dobson Yamaha
19   Pavel Vašiček Yamaha
20   Jiři David Jawa
DNF   Jean-Paul Boinet Yamaha
DNF   Philippe Coulon Yamaha
DNF   János Drapál Yamaha
DNF   Walter Villa Harley-Davidson
DNF   Michel Rougerie Harley-Davidson
DNF   Giacomo Agostini Yamaha
DNF   Dieter Braun Yamaha
DNF   Johnny Cecotto Yamaha versnellingsbak

250 ccBewerken

MZ had de betrouwbaarheid van de machine van Tapio Virtanen verbeterd door het Nikasil-procedé van fabrikant Mahle toe te passen, waardoor de vastloopneigingen verdwenen leken. Virtanen trainde in Tsjecho-Slowakije het snelste met de ex-Boet van Dulmen machine. Bij de start vormde zich een kopgroep die bestond uit Michel Rougerie, Otello Buscherini, Dieter Braun en Tapio Virtanen. Cecotto was onderweg naar de kopgroep, maar stopte na drie ronden in de pit. Walter Villa kon geen rol van betekenis spelen: zijn Harley-Davidson sloeg pas aan toen de kop van het veld bijna een ronde voltooid had. De race werd gewonnen door Rougerie, Buscherini werd tweede en Braun werd derde.

Uitslag 250 ccBewerken

Pos. Coureur Merk Tijd Punten
1   Michel Rougerie Harley-Davidson 47' 19" 9 15
2   Otello Buscherini Yamaha +18" 2 12
3   Dieter Braun Yamaha +34" 0 10
4   Leif Gustafsson Yamaha +36" 2 8
5   Patrick Pons Yamaha +38" 1 6
6   Tapio Virtanen MZ +49" 0 5
7   John Dodds Yamaha +49" 9 4
8   Chas Mortimer Maxton-Yamaha +50" 9 3
9   Bruno Kneubühler Yamaha +51" 9 2
10   Harald Bartol Yamaha +53" 4 1
11   Tom Herron Yamaha
12   Giovanni Proni Yamaha
13   Walter Villa Harley-Davidson
14   Hans Müller Yamaha
15   Itsvan Holman Yamaha
16   Bohumil Staša Jawa
17   Paolo Tordi Yamaha
18   Jaroslav Franc Jawa
19   Janos Reisz Yamaha
20   Heinz Kittler Yamaha
21   Vladimir Jarolin Jawa
22   Jan Novotny Jawa
23   Karel Chaloupka Jawa
24   Pentti Korhonen Yamaha
DNF   Johnny Cecotto Yamaha
DNF   Gérard Choukroun Yamaha

125 ccBewerken

Paolo Pileri moest het in Tsjecho-Slowakije zonder zijn teamgenoot Pier Paolo Bianchi doen. Die was na een val in een nationale race in Pesaro in het ziekenhuis opgenomen. Pileri had na enkele ronden al tien seconden voorsprong op Henk van Kessel, die voor Kent Andersson reed. Pileri viel echter waardoor van Kessel op kop kwam, maar die moest met koppelingsproblemen in de pit stoppen. Kent Andersson was echter ook gepasseerd door Leif Gustafsson die zijn eerste Grand Prix won. Andersson werd tweede en Eugenio Lazzarini werd derde nadat hij Bruno Kneubühler achter zich had gelaten.

Uitslag 125 ccBewerken

Pos. Coureur Merk Tijd Punten
1   Leif Gustafsson Yamaha 50' 14" 3 15
2   Kent Andersson Yamaha +0" 4 12
3   Eugenio Lazzarini Piovaticci +16" 3 10
4   Bruno Kneubühler Yamaha +36" 6 8
5   Harald Bartol Suzuki +1' 00" 1 6
6   Johann Zemsauer Rotax +1' 35" 3 5
7   Hans Müller Yamaha +2' 44" 8 4
8   Peter Frohnmeyer Maico +3' 16" 4 3
9   Matti Kinnunen Maico +3' 18" 2 2
10   Zbyněk Havrda AHRA +1 ronde 1
11   Cees van Dongen Yamaha +1 ronde
12   Otto Krmiček Tatran +1 ronde
13   Bohuslav Vaňous VAB +1 ronde
14   Karim Hrušecky MZ +1 ronde
15   Oldřich Kába Jawa +1 ronde
16   Boris Bajc Maico +1 ronde
17   Rudolf Klement MZ +1 ronde
DNF   Paolo Pileri Morbidelli val
DNF   Henk van Kessel AGV Condor koppeling
DNF   Hans-Jürgen Hummel Yamaha
DNF   Pentti Salonen Yamaha

ZijspanklasseBewerken

Ondanks het verbod op slicks dat de organisatie van de Grand Prix van Tsjecho-Slowakije had uitgevaardigd, won Werner Schwärzel deze race met een opgesneden slick. Enkele andere rijders wezen daar weliswaar op, maar dienden geen protest in. Ze begrepen waarschijnlijk dat Schwärzel de enige was geweest die nog enigszins veilig over de baan was gegaan. De combinaties van Angelo Pantellini/Freddo Mazzoni en Gustav Pape/Franz Kallenberg waren bijna verongelukt toen het loopvlak van hun profielbanden was gelopen door de hitte. Siegfried Schauzu/Wolfgang Kalauch reden op de tweede plaats met de ARO-Fath, die nu in een door Hermann Schmid gebouwd frame zat. Ze vielen echter uit door een defecte versnellingsbak. Rolf Steinhausen werd in Tsjecho-Slowakije tweede en de combinatie Herbert Haller/Siegfried Neumann eindigde met hun König als derde.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Werner Schwärzel   Andreas Huber König 45' 51" 7 15
2   Rolf Steinhausen   Josef Huber Busch-König +59" 7 12
3   Herbert Haller   Siegfried Neumann König +1' 57" 4 10
4   Walter Ohrmann   Bernd Grube Yamaha +3' 01" 0 8
5   Gilbert Aymé   Patrick Loiseau König +3' 02" 7 6
6   Hermann Schmid   Martial Jean-Petit-Matile Schmid-Yamaha +3' 33" 6 5
7   Dennis Keen   Roy Keen Keen-König +3' 35" 0 4
8   Amedeo Zini   Andrea Fornaro König +3' 59" 4 3
9   Ted Janssen   Erich Schmitz Yamaha +4' 02" 8 2
10   Egon Schons   Karl Lauterbach BMW +1 ronde 1
DNF   Angelo Pantellini   Freddo Mazzoni König
DNF   Gustav Pape   Franz Kallenberg König
DNF   Siegfried Schauzu   Wolfgang Kalauch ARO-Fath versnellingsbak
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1975
FIM wereldkampioenschap wegrace
27e seizoen (1975)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1975

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1974
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1976
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA