Hoofdmenu openen

De Isle of Man TT 1967 was de vierde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1967. De races werden verreden van 12 tot en met 16 juni op het eiland Man. Alle klassen kwamen aan de start.

Vlag van Man TT van Man 1967 hoofdraces
Snaefell Mountain Course
Officiële naam Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 12 tot 16 juni 1967
Organisator ACU
Senior TT (500 cc)
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Williams
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Spencer
Junior TT (350 cc)
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Italië Giacomo Agostini
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman
Lightweight 250 cc TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Lightweight 125 cc TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham
Derde Vlag van Japan Akiyasu Motohashi
50 cc TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham
Tweede Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb
Sidecar TT
Snelste ronde Vlag van Duitsland Georg Auerbacher/Vlag van Duitsland Eduard Dein
Eerste Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu/Vlag van Duitsland Horst Schneider
Tweede Vlag van Duitsland Klaus Enders/Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Seeley/Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Lindsay
TT van Man 1967 overige races
Production 750 TT
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Smart
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Smith
Production 500 TT
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Kelly
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Keith Heckles
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk David Nixon
Production 250 TT
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Smith
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb
Derde Vlag van Australië Barry Smith

AlgemeenBewerken

Ter gelegenheid van deze "Diamond Jubilee TT", het zestigjarig bestaan van de Isle of Man TT, organiseerde men drie extra klassen voor productiemotoren, de Production 250 TT, de Production 500 TT en de Production 750 TT. Op 10 juni, tijdens de training voor de Senior TT, verongelukte de 51-jarige Alfred Shaw met een Norton 30M bij de Mountain Box. Mike Hailwood won drie klassen en passeerde daarmee Stanley Woods, die tien TT-overwinningen op zijn naam had staan. Hailwood bracht dat op twaalf.

HoofdracesBewerken

Senior TTBewerken

Vrijdag 16 juni, zes ronden (364 km)

De TT van 1967 vierde zijn diamanten jubileum en was tot vrijdag 16 juni vooral een feest geweest voor Mike Hailwood, die zowel de Lightweight- als de Junior TT met grote overmacht gewonnen had. Op die vrijdag was Giacomo Agostini jarig en hij zou zijn leermeester Hailwood niets cadeau geven. Integendeel, de race tussen de twee was bijzonder spannend en Ago reed met staande start een nieuw ronderecord. In de tweede ronde reed Hailwood de snelste ronde die ooit op Man was gereden. Na drie ronden, toen de pitstops plaatsvonden, had Hailwood 2 seconden achterstand. Ago's stop verliep tien seconden sneller omdat Hailwood met een hamer zijn gashandvat op zijn plaats moest slaan. Hailwood moest zijn losse gashandvat op zijn plaats houden en na de volgende ronde had hij nog meer dan 11 seconden achterstand, maar in Ramsey had hij al 2 seconden voorsprong. Enkele kilometers verder, bij Bungalow, had Ago weer 2 seconden voorsprong, maar bij Signpost Corner kwam hij niet meer door. Hij stond stil met een gebroken ketting. Pas opnieuw in Ramsey kreeg Hailwood een sein van zijn monteur Nobby Clark dat Ago stilstond en kon hij rustig naar de streep toeren, nog steeds zijn gashandvat op zijn plaats houdend en met één hand sturend. Een ronde eerder was Renzo Pasolini met zijn Benelli viercilinder, die op respectabele afstand derde lag, uitgevallen. Hailwood pakte aldus toch zijn twaalfde TT-overwinning. Peter Williams (Arter-Matchless) werd tweede en Steve Spencer met een Norton derde.

Uitslag Senior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Mike Hailwood Honda 2:08"36'2 8
2   Peter Williams Arter-Matchless 2:16"20'0 6
3   Steve Spencer Norton 2:17"47'2 4
4   John Cooper Norton 2:18"20'4 3
5   Fred Stevens Hannah-Paton 2:19"34'6 2
6   John Hartle Métisse-Matchless 2:19"50'0 1
7 Tom Dickie Matchless 2:20"22'8
8   Billy McCosh Matchless 2:21"11'0
9   Ron Chandler Matchless 2:22"49'6
10   Derek Lee Matchless 2:22"57'4
11   Rex Butcher Norton 2:23"28'0
12   Barry Randle Norton 2:23"42'8
13   Bill Smith Matchless 2:23"56'0
14   Gyula Marsovszky Matchless 2:24"35'4
15   Charlie Sanby Norton 2:24"46'0
16   Tony McGurk Matchless 2:24"53'6
17   Steve Jolly Matchless 2:25"35'0
18   Brian Walmsley Norton 2:26"21'0
19   Bernie Lund Matchless 2:26"30'4
20   Norman Price Norton 2:26"56'8
24   Keith Turner Matchless 2:30"44'6
27   Ray Knight Triumph 2:38"59'8
33   John Blanchard Seeley-Matchless 2:47"44'8

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Kel Carruthers Norton
  Mike Duff Matchless
  Chris Conn Norton
  Dan Shorey Norton
  Rodney Gould Norton
  Tony Rutter Norton
  Angelo Bergamonti Hannah-Paton
  Giacomo Agostini MV Agusta Ketting
  Renzo Pasolini Benelli

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Jack Findlay McIntyre-Matchless Blessure[1]
  John Dodds Norton
  Ivor Lloyd Matchless [2]
  Billie Nelson Norton
  Derek Minter Norton
  Griff Jenkins Norton
  Maurice Hawthorne Norton
  Rob Fitton Norton
  Giuseppe Mandolini Moto Guzzi [3]
  Bosse Granath Métisse-Matchless
  Johnny Rockett Norton [2]
  Andreas Georgeades Velocette [2]
 
Na veel experimenten met verschillende frames koos Honda voor een eigen, verstevigd frame, maar met een excentrische bevestiging van de vooras

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Peter Williams Arter-Matchless 12
2   Giacomo Agostini MV Agusta 8
  Mike Hailwood Honda
4   Jack Findlay McIntyre-Matchless 4
  Steve Spencer Norton
6   John Cooper Norton 3
  Rob Fitton Norton
8   Billie Nelson Norton 2
  Fred Stevens Hannah-Paton
10   John Hartle Métisse-Matchless 1
  Griff Jenkins Norton

Junior TTBewerken

Woensdag 14 juni, zes ronden (364 km)

Net als in de Lightweight TT stond er in de Junior TT geen maat op de combinatie Mike Hailwood/Honda. Hailwood verpletterde het ronderecord al in de eerste ronde, met staande start en met een machine die slechts 297 cc mat. In de volgende vliegende ronde bracht hij het op 173,36 km/h en dat was niet alleen een record voor de Junior TT, maar ook een absoluut ronderecord. Na de eerste ronde had Hailwood al ruim 48 seconden voorsprong op Giacomo Agostini, en na de race was dat ruim drie minuten. Het racegemiddelde van Hailwood was 171,68 km/h, dat van Agostini 164,6 km/h en de derde man op het podium, Derek Woodman met een 251cc-MZ, reed gemiddeld 155,15 km/h. Hailwood vestigde nog een record: nadat hij in de 250cc-Lightweight TT met tien overwinningen op gelijke hoogte was gekomen met Stanley Woods, ging hij die nu met zijn elfde overwinning voorbij. Woods was een van de eersten die Hailwood hiermee feliciteerden.

 
De Honda RC 174 mat nog geen 300 cc, maar was minuten sneller dan de MV Agusta 350 3C.

Uitslag Junior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Mike Hailwood Honda 2:09"45'6 8
2   Giacomo Agostini MV Agusta 2:12"48'8 6
3   Derek Woodman MZ 2:20"53'6 4
4   Alberto Pagani Aermacchi 2:23"08'4 3
5   Chris Conn Aermacchi 2:23"20'0 2
6   Gilberto Milani Aermacchi 2:24"13'6 1
7   John Hartle Aermacchi 2:26"37'0
8   Steve Spencer Norton 2:27"03'3
9   John Cooper Norton 2:27"05'0
10   Kel Carruthers Aermacchi 2:27"41'0
11   Billy McCosh AJS 2:28"09'2
12   Charlie Sanby Aermacchi 2:29"21'2
13   Dan Shorey Norton 2:29"38'0
14   Bill Smith AJS 2:30"19'2
15   Denis Gallagher AJS 2:31"14'2
16   Peter Darvill Norton 2:32"20'0
17   Selwyn Griffiths Cowles-AJS 2:33"17'0
18 G. Barnacle AJS 2:34"12'6
19   Vincent Duckett AJS 2:34"40'4
20 Roland Standing AJS 2:35"08'2
30   Ray Knight Hughes-Triumph 2:42"10'4

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Barry Smith Norton
  Mike Duff Aermacchi
  Heinz Rosner MZ
  Rodney Gould Lyster-AJS
  Tony Rutter Cotton
  Renzo Pasolini Benelli

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Bohumil Staša Jawa
  Gustav Havel Jawa
  Brian Steenson Aermacchi
  Fred Stevens Hannah-Paton
  Ian McGregor Norton
  Ralph Bryans Honda
  Silvio Grassetti Benelli
  Masahiro Wada Yamaha
  Shigeyoshi Mimuro Yamaha
  Toshimi Yorino Honda

Top acht tussenstand 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Mike Hailwood Honda 16
2   Giacomo Agostini MV Agusta 12
3   Alberto Pagani Aermacchi 6
4   Renzo Pasolini Benelli 4
  Derek Woodman MZ
6   Kel Carruthers Métisse-Aermacchi 2
  Chris Conn Norton
  Gilberto Milani Aermacchi

(Slechts acht coureurs hadden al punten gescoord)

Lightweight 250 TTBewerken

Maandag 12 juni, zes ronden (364 km)

Bij de diamanten jubileum TT kon Mike Hailwood het record van Stanley Woods breken. Woods had 27 jaar eerder zijn tiende Isle of Man TT race gewonnen. Hailwood was werkelijk ongenaakbaar. In de trainingen had hij zijn eigen ronderecord al met 10,2 seconden verbeterd en in de race reed hij ook een nieuw record van 165,79 km/h gemiddeld. Aan de streep had hij liefst een minuut en 18,8 seconden voorsprong op Phil Read. Bill Ivy had lang derde gelegen, maar kreeg in de vijfde van zes ronden motorische problemen en moest zijn plaats afstaan aan van Ralph Bryans met de Honda. Bryans finishte zelfs drie minuten achter Read.

 
Na veel tegenslag scoorde Mike Hailwood de eerste overwinning van dit seizoen met de Honda RC 166.

Uitslag Lightweight 250 TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Mike Hailwood Honda 2:11"47'6 8
2   Phil Read Yamaha 2:13"06'4 6
3   Ralph Bryans Honda 2:16"27'0 4
4   Dave Simmonds Kawasaki 2:26"48'4 3
5   Bill Smith Kawasaki 2:32"09'2 2
6   Mick Chatterton Yamaha 2:32"25'0 1
7   Gyula Marsovszky Bultaco 2:34"20'6
8 T. Holdsworth Greeves 2:35"35'6
9 Bob Farmer Yamaha 2:36"41'4
10   Tommy Robb Bultaco 2:38"50'0
11 B. Richards Bultaco 2:42"26'0
12   Kel Carruthers Suzuki 2:42"37'6
13   Albert Moule Aermacchi 2:44"30'4
14 John Shacklady Yamaha 2:45"30'0
15 L. Williams Aermacchi 2:46"56'6
16 Dave Brown Aermacchi 2:47"22'8
17   Joe Dunphy Suzuki 2:48"25'0
18 Eddy Johnson Suzuki 2:48"40'0
19 T. Fearns Yamaha 2:51"50'0
20   John Kidson Moto Guzzi 2:54"43'4

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Barry Smith Thompson-Suzuki
  Heinz Rosner MZ
  Bill Ivy Yamaha
  Derek Woodman MZ
  Jim Curry Aermacchi
  Tony Rutter Norton
  Alberto Pagani Aermacchi
  Angelo Bergamonti Hannah-Paton
  Gilberto Milani Aermacchi
  Akiyasu Motohashi Yamaha

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Jack Findlay Bultaco Blessure[1]
  Malcolm Stanton Aermacchi
  Yvon Duhamel Yamaha [2]
  Rolf Schmid Bultaco
  Carlos Giró Ossa
  José Medrano Bultaco
  Brian Steenson Aermacchi
  Fred Stevens Hannah-Paton
  Ron Grant Yamaha [2]
  Jyun Hamano Yamaha
  Ginger Molloy Bultaco
  Frank Camillieri Yamaha [2]

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Phil Read Yamaha 26
2   Ralph Bryans Honda 21
3   Mike Hailwood Honda 12
4   Bill Ivy Yamaha 8
5   Heinz Rosner MZ 5
6   José Medrano Bultaco 4
7   Jack Findlay Bultaco 3
  Ginger Molloy Bultaco
  Dave Simmonds Kawasaki
10   Gyula Marsovszky Bultaco 2
  Tommy Robb Bultaco
  Derek Woodman MZ
  Bill Smith Kawasaki

Lightweight 125 TTBewerken

Woensdag 14 juni, drie ronden (182 km)

In de Lightweight 125 cc TT startte Bill Ivy als snelste, maar hij kwam in de eerste ronde al in moeilijkheden, want zijn doorkomst bij Ramsey was veel te laat. Phil Read had juist een slechte start, maar draaide zeer snelle ronden. Hij werd op korte afstand gevolgd door Stuart Graham. Ivy voltooide de eerste ronde, maar moest toen lang in de pit stoppen en kort nadat hij aan de tweede ronde begon viel zijn Yamaha voorgoed stil. In de tweede ronde wist Graham zelfs een zeer kleine (0,2 seconden) voorsprong op Read te nemen en in de laatste ronde kwam het bericht dat ze bij Bungalow, tien km vóór de finish, precies gelijk lagen. Uiteindelijk had Read 3,4 seconden voorsprong op Graham, terwijl Akiyasu Motohashi (Yamaha) derde werd.

Uitslag Lightweight 125 TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Phil Read Yamaha 1:09"40'8 8
2   Stuart Graham Suzuki 1:09"44'2 6
3   Akiyasu Motohashi Yamaha 1:11"49'6 4
4   Dave Simmonds Kawasaki 1:13"46'0 3
5   Kel Carruthers Honda 1:17"41'2 2
6   Jim Curry Honda 1:18"06'0 1
7   Tommy Robb Bultaco 1:18"43'2
8   Peter Inchley TSR 1:19"38'2
9 B. Gustafson Honda 1:20"17'0
10 Martin Carney Bultaco 1:21"46'6
11   John Kiddie Honda 1:22"00'0
12 Roy Boughey Honda 1:22"40'4
13 J. Chapman Honda 1:23"22'8
14 Eddy Johnson Honda 1:23"50'0
15 B. Richards Bultaco 1:24"54'2
16 Dennis Trollope Honda 1:27"52'0
17 D. Browning Honda 1:28"18'8
18   Albert Moule Bultaco 1:30"22'6
19   John Hudson Honda 1:30"40'8
20   Fred Launchbury Todd-BSA 1:31"50'4

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Kevin Cass Bultaco
  Bill Ivy Yamaha
  Yoshimi Katayama Suzuki

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Barry Smith Bultaco
  Jean-Guy Duval Yamaha [2]
  Ralph Swegan Yamaha [2]
  Robert Lusk Yamaha [2]
  Robert Messina Yamaha [2]
  Tim Coopey Yamaha [2]
  Hartmut Bischoff MZ
  Jürgen Lenk MZ
  Klaus Enderlein MZ
  Thomas Heuschkel MZ
  Hans Georg Anscheidt Suzuki
  Herbert Mann MZ
  Walter Scheimann Honda
  José Maria Busquets Montesa
  José Medrano Bultaco
  Jean-Louis Vergnais Bultaco
  Rex Avery EMC
  László Szabó MZ
  Francesco Villa Montesa
  Giovanni Burlando Honda
  Walter Villa Montesa
  Hideo Kanaya Suzuki
  Isao Morishita Suzuki
  Yasuho Shigeno Suzuki
  Cees van Dongen Honda
  Ginger Molloy Bultaco

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Phil Read Yamaha 20
2   Bill Ivy Yamaha 16
  Yoshimi Katayama Suzuki
4   Stuart Graham Suzuki 12
5   Hans Georg Anscheidt Suzuki 6
6   Dave Simmonds Kawasaki 5
7   László Szabó MZ 4
8   Akiyasu Motohashi Yamaha 3
  Walter Villa Montesa
10   José Maria Busquets Montesa 2
  Francesco Villa Montesa
  Kel Carruthers Honda

50 cc TTBewerken

Vrijdag 16 juni, drie ronden (182 km)

Opnieuw kwamen er slechts weining rijders aan de start van de 50 cc TT: 24. Bovendien stond van tevoren vast dat de race een onderonsje voor de Suzuki-fabrieksrijders zou worden. Suzuki had ter versterking zelfs nog een vierde man gestuurd: Mitsuo Itoh, die in de training echter een enkel brak en niet kon starten. In de derde ronde viel Katayama er bij Bungalow af waardoor er nog slechts twee Suzuki's in de strijd waren. Stuart Graham en Hans Georg Anscheidt leverden een flink gevecht, dat in de laatste ronde in het voordeel van Graham werd beslist. Tommy Robb werd met een privé-Suzuki derde. Het was voor Stuart Graham zijn enige overwinning op het eiland Man. Zijn vader, Les, had veertien jaar eerder zijn enige TT gewonnen.

Uitslag 50 cc TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Stuart Graham Suzuki 1:21"56'8 8
2   Hans Georg Anscheidt Suzuki 1:22"58'0 6
3   Tommy Robb Suzuki 1:38"02'0 4
4   Chris Walpole Honda 1:42"02'0 3
5   Leslie Griffiths Honda 1:42"08'6 2
6   Stan Lawley Honda 1:43"54'0 1
7 T. Fearns Honda 1:44"52'4
8   Brian Gleed Honda 1:45"31'0
9 Trevor Burgess Yamaha 1:48"36'0
10 John Lawley Honda 1:48"40'2
11 M. Udall Honda 1:48"41'6
12 Dennis Trollope Honda 1:55"56'6
13 J. Wheldon Foster-Ital 1:59"24'0

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Barry Smith Derbi
  Yoshimi Katayama Suzuki

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Mitsuo Itoh Suzuki Blessure[4]

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Dieter Gedlich Kreidler
  Rudolf Schmälzle Kreidler
  Winfried Reinhard Reimo-Kreidler
  Ángel Nieto Derbi
  Benjamín Grau Derbi
  José Maria Busquets Derbi
  Juan Bordons Derbi
  Daniel Crivello Derbi
  Hiroyuki Kawasaki Suzuki
  Mitsuo Akamatsu Suzuki
  Aalt Toersen Kreidler
  Paul Lodewijkx Jamathi

Top tien tussenstand 50cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Hans Georg Anscheidt Suzuki 28
2   Yoshimi Katayama Suzuki 14
3   Stuart Graham Suzuki 12
4   Rudolf Schmälzle Kreidler 6
  Barry Smith Derbi
6   José Maria Busquets Derbi 4
  Benjamín Grau Derbi
  Tommy Robb Suzuki
9   Juan Bordons Derbi 3
  Daniel Crivello Derbi
  Ángel Nieto Derbi
  Chris Walpole Honda

Sidecar TTBewerken

Maandag 12 juni, drie ronden (182 km)

De start van de Sidecar TT op Man om 11.00 uur op maandag 12 juni vormde de opening van de feestelijke Diamond Jubilee TT. Hoe populair de zijspanklasse was bleek wel uit het startveld dat uit 79 combinaties bestond. Het weer was in tegenstelling tot het jaar ervoor uitstekend. Klaus Enders/Ralf Engelhardt reden een zeer snelle openingsronde, ondanks de staande start nauwelijks langzamer dan hun volgende ronden. Georg Auerbacher/Eduard Dein volgden op korte afstand evenals Siegfried Schauzu/Horst Schneider die na 1 ronde slechts 1 seconde voorsprong hadden op Helmut Fath/Wofgang Kalauch. Die vielen echter weer met pech uit: in de tweede ronde stopte de URS-viercilinder ermee op 16 km na start/finish, dus tussen Ballacraine en Glen Helen. Zowel Schauzu als Auerbacher passeerden Enders in de tweede ronde. In de derde ronde liep de BMW van Auerbacher bij Ballacraine vast. Schauzu reed mooie constante rondetijden maar verloor desondanks bij Governor's Bridge, 400 meter voor de finish, zijn passagier Horst Schneider. Toch wisten de twee nog 18,6 seconden vóór Enders/Engelhardt te finishen. Colin Seeley en Ray Lindsay werden derde.

 
Helmut Fath had het hele seizoen al pech met zijn zelfbouw-URS viercilinder, maar had in de week voor de TT van Man een race op Brands Hatch gewonnen. Dat gaf hoop, maar die was niet terecht.

UitslagSidecar TTBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Siegfried Schauzu   Horst Schneider BMW 1:14"40'6 8
2   Klaus Enders   Ralf Engelhardt BMW 1:14"59'2 6
3   Colin Seeley   Ray Lindsay BMW 1:17"15'6 4
4   Pip Harris   John Thornton BMW 1:18"13'6 3
5   Barry Dungsworth   Neil Caddow BMW 1:19"49'4 2
6   Terry Vinicombe   John Flaxman BSA 1:20"45'6 1
7   Harald Wohlfahrt   Heiner Vester BMW 1:22"34'4
8   Mick Boddice D. Loach BSA 1:25"07'6
9   Arsenius Butscher   Armgard Neumann BMW 1:25"07'6
10   Johann Attenberger   Josef Schillinger BMW 1:26"39'0
11 E. Parkinson R. Philpott Parkinson 1:28"30'8
12 Bill Cooper D. Glasby Triumph 1:28"36'4
13 Derek Yorke A. Lodge Triton 1:28"37'0
14 Mick Potter D. Wright Triumph 1:29"39'4
15   Roy Hanks J. Mann BSA 1:30"09'8
16 Derek Plummer Malcolm Brett ETY 1:31"06'6
17 Russ Hackman R. George Triumph 1:31"22'0
18   Derek Bayley M. Halsell Triumph 1:31"42'2
19 F. Ellis Alex Macfadzean Norton 1:32"12'8
20 R. Smith R. Fiddes Tri-Norton 1:32"41'6
21   Malcolm Hobson   Geoff Atkinson Cowie-BSA 1:32"53'0
22   Fred Hanks G. Webb BSA 1:33"45'8
29   Norman Hanks   Rose Arnold BSA 1:36"24'0

Niet gefinishtBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  Georg Auerbacher   Eduard Dein BMW Vastloper
  Heinz Luthringshauser   Geoff Hughes BMW
  Helmut Fath   Wolfgang Kalauch URS
  Otto Kölle   Rolf Schmid BMW
  Bill Boddice   H. Stanley BSA
  Chris Vincent   F. Holden BMW

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  Hans Hänni   Kurt Barfuss BMW
  Joseph Duhem   François Fernandez BMW
  Tony Wakefield   Graham Milton BMW
  Bertil Persson   Berndt Äström BMW [5]
  Ruben Bjarnemark   Lennart Rägmo BMW [5]

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1   Klaus Enders   Ralf Engelhardt BMW 28
2   Siegfried Schauzu   Horst Schneider BMW 21
3   Georg Auerbacher   Eduard Dein BMW 17
4   Tony Wakefield   Graham Milton BMW 8
5   Barry Dungsworth   Ron Wilson en   Neil Caddow BMW 4
  Colin Seeley   Ray Lindsay BMW
7   Otto Kölle   Rolf Schmid BMW 3
  Pip Harris   John Thornton BMW
9   Harald Wohlfahrt   Heiner Vester BMW 2
  Heinz Luthringshauser   Hermann Hahn en   Geoff Hughes BMW

Overige racesBewerken

Zaterdag 11 juni. drie ronden (182 km)

In de nieuwe Production-races waren alleen normale seriemotoren toegestaan. Zo was de 750cc-race voornamelijk bezet met Triumph Bonnevilles en enkele exemplaren van de Norton Atlas (de Norton Commando werd pas in september gepresenteerd). In de 500cc-klasse heersten de Velocette Thruxtons, maar er verscheen ook een Honda Black Bomber en Norman Hanks nam deel met een toch al tamelijk verouderde BSA Gold Star. In de 250cc-race was de Bultaco Metralla 250 de sterkste machine, gevolgd door de Suzuki T 20. Hoewel de machines productiemodellen waren, nam een aantal profcoureurs toch de gelegenheid waar om een extra start te krijgen. Dat had twee voordelen: het leverde extra trainingsronden op om het 60km-lange circuit te verkennen, maar ook kans op een overwinning. Elke overwinning in de TT van Man was er één. De drie klassen reden tegelijk en werden gestart met een Le Mansstart.

Production 750 TTBewerken

Uitslag Production 750 TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1   John Hartle Triumph 1:09"56'8
2   Paul Smart Dunstall-Norton 1:11"48'0
3   Tony Smith BSA 1:15"42'0
4   Lance Weil Triumph 1:15"45'8
5   Paul Butler Triumph 1:16"28'0
6   Tony Godfrey Norton 1:17"22'0
7   Graham Bailey Triumph 1:20"11'8
8 M. Rice BSA 1:23"55'8
9   Tony McGurk Triumph 1:24"16'6
10   Jan Strijbis Triumph 1:24"22'2
11   Griff Jenkins Norton 1:26"26'0

Production 500 TTBewerken

Uitslag Production 500 TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1   Neil Kelly Velocette 1:15"33'8
2   Keith Heckles Velocette 1:16"11'6
3   David Nixon Triumph 1:19"48'0
4   Graham Penny Honda 1:20"26'0
5   Norman Hanks BSA 1:22"56'2
6   Alan Peck Triumph 1:22"56'2
7   Tony Dunnell Honda 1:23"40'2
8 R. Baylie Triumph 1:23"42'4
9 D. Doyle Norton 1:23"46'0
10   Bob Biscardine Velocette 1:25"11'2
11 B. Bennett Triumph 1:25"46'2
12 Stan Wood Triumph 1:33"05'2

Production 250 TTBewerken

Uitslag Production 250 TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1   Bill Smith Bultaco 1:16"38'2
2   Tommy Robb Bultaco 1:16"38'6
3   Barry Smith Suzuki 1:18"43'2
4   Frank Whiteway Suzuki 1:19"08'6
5   Kel Carruthers Suzuki 1:19"53'4
6   Kevin Cass Bultaco 1:22"36'8
7   Dave Simmonds Kawasaki 1:23"43'6
8   Chris Vincent Suzuki 1:24"14'6
9   Eddie Crooks Suzuki 1:25"00'2
10 C. Thompsett Ducati 1:26"01'6
11   Trevor Burgess Ducati 1:22"06'2
12 George Leigh Honda 1:27"12'4
13   Peter Padgett Yamaha 1:39"49'4
14 G. Neveling Ducati 1:39"50'6
15   Brian Warburton Yamaha 1:39"51'6

TriviaBewerken

De broers Roy en Norman Hanks startten allebei met een BSA in de Sidecar TT. Als bakkeniste van Norman trad Rose Arnold op. In de TT van 1968 stonden Norman en Rose samen op het erepodium. Daarmee was Rose de eerste vrouw die een podiumplaats scoorde. In 1970 stapte ze in het zijspan van Roy en later werd ze zijn vrouw.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1967
FIM wereldkampioenschap wegrace
19e seizoen (1967)
Volgende race:
TT Assen 1967

Vorige race:
Isle of Man TT 1966
Isle of Man TT Volgende race:
Isle of Man TT 1968
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT