Hoofdmenu openen

De Isle of Man TT 1954 was de tweede Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1954. De races werden verreden van 14 tot en met 18 juni op het eiland Man. Voor het eerst reden alle WK-klassen op Man en daarom waren er twee stratencircuits ingericht: de gebruikelijke Snaefell Mountain Course voor de Senior TT, de Junior TT en de Lightweight TT en de nieuwe Clypse Course voor de Ultra-Lightweight TT en de Sidecar TT. Naast de WK-races werden ook de "Clubmans" amateurraces verreden. Zij gebruikten de Mountain Course. Zowel voor de 125cc-klasse als de zijspanklasse was het de openingsrace van het seizoen.

Vlag van Man TT van Man 1954 hoofdraces Mountain Course
Snaefell Mountain Course
Officiële naam Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 14- tot 18 juni 1954
Organisator ACU
Senior TT
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett
Junior TT
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Farrant
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Keeler
Lightweight TT
Snelste ronde Vlag van Duitsland Werner Haas
Eerste Vlag van Duitsland Werner Haas
Tweede Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Derde Vlag van Ierland Reg Armstrong
TT van Man 1954 hoofdraces Clypse Course
Clypse Course
Ultra-Lightweight TT
Snelste ronde Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Eerste Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Tweede Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford
Sidecar TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt
Tweede Vlag van Duitsland Fritz Hillebrand/Vlag van Duitsland Manfred Grunwald
Derde Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
TT van Man 1954 Overige races
Clubmans Senior TT
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair King
Tweede J.B. Denton
Derde Ewen Haldane
Clubmans Junior TT
Eerste Philip Palmer
Tweede D.A. Wright
Derde J.W. Davie

AlgemeenBewerken

De Clubmans 1000 cc TT, altijd een onderonsje voor coureurs met een Vincent-HRD, was weer afgeschaft. Er ontstond wat commotie toen de Sidecar TT een vrouwelijke deelneemster bleek te hebben: de Duitse Inge Stoll, die als bakkeniste fungeerde in het zijspan van Jacques Drion. Daar was men niet op voorbereid en organisatie, publiek én pers vroegen zich af of de deelname van een vrouw wel verantwoord was. Men had er echter niets over opgenomen in het reglement en Stoll was al een ervaren bakkeniste.

Clypse CourseBewerken

De Auto-Cycle Union had in samenwerking met het eilandbestuur besloten een tweede circuit in te richten, de Clypse Course. Dat deed men mogelijk naar het voorbeeld van de Ulster Grand Prix, die van het Clady Circuit was verhuisd naar het Dundrod Circuit. Dit was niet alleen veiliger, maar ook breder, waardoor de zijspanklasse er kon starten. Met de Clypse Course bereikte men ook een veel korter circuit dan de gebruikelijke Snaefell Mountain Course. Daardoor kon het publiek de deelnemers van de Ultra-Lightweight TT vaker zien langskomen. Zij startten namelijk niet met een interval-start, maar met een massastart, waardoor ze dichter bij elkaar bleven. Op de Mountain Course moest het publiek steeds een half uur wachten voordat het veld voorbij kwam, maar nu kwamen de rijders in anderhalf uur tijd tien keer voorbij. Men had het echter slim aangepakt: grote delen van de Mountain Course maakten ook deel uit van de Clypse Course, zodat men niet veel extra wegafsluitingen hoefde te realiseren. Men gebruikte de normale startplaats bij de TT Grandstand, via Bray Hill en Quarterbridge. Hierna week men af van het gebruikelijke circuit: bij Willaston Corner ging het niet rechtdoor richting Braddan, maar rechtsaf via Johnny Watterson's Lane naar Cronk-ny-Mona. Hier draaide men linksaf de Mountain Course op, tegen de normale rijrichting in langs Hillberry Corner, Brandish Corner naar Creg-ny-Baa. Hier verliet men het grote circuit weer om via landweggetjes naar de A2 te rijden. Van hieruit zou men rechtstreeks terug kunnen naar start/finish, maar men moest nog een omweg maken langs Signpost Corner, zodat die zijn functie van seinpost (om naderende coureurs aan de pit te melden) kon behouden. Om dit alles mogelijk te maken werden in de winter van 1953/1954 de wegen verbreed bij Creg-ny-Baa, Signpost Corner en de aanloop richting Governor's Bridge.

WeerBewerken

Het was de hele week slecht weer. Daardoor startte de Senior TT anderhalf uur later dan gepland, werd de Junior TT ingekort naar vijf ronden en de Lightweight TT naar drie ronden.

SlachtoffersBewerken

Ook dit jaar eiste de TT van Man weer levens: al tijdens een onofficële training op 31 mei verongelukte de Australiër Laurie Boulter bij Handley's Corner. De Brit Raymond Ashford verongelukte op 7 juni tijdens de trainingen bij Laurel Bank. Tijdens de Senior TT op 18 juni verongelukte Simon Sandys-Winsch bij de Highlander.

Hoofdraces Mountain CourseBewerken

Senior TT (500 cc)Bewerken

De Senior TT begon anderhalf uur te laat, maar was gepland voor zes ronden. Ray Amm reed steeds de snelste ronden en ging ook aan de leiding toen Geoff Duke zijn pitstop maakte om te tanken. Amm plande die stop een ronde later. Na het ongeval waarbij Simon Sandys-Winsch dodelijk verongelukte werd de race echter ingekort tot slechts vier ronden. Dat bespaarde Amm zijn tankstop waardoor zijn overwinning vergemakkelijkt werd. Gilera protesteerde, maar die protesten werden door de ACU terzijde geschoven, waarschijnlijk terecht, want Norton-rijder Amm was de hele race al sneller geweest dan Duke. Sandys-Winsch was op de natte baan gevallen bij de Highlander, maar er raakten nog acht andere coureurs ernstig gewond tijdens de Senior TT en waarschijnlijk gaf dat de doorslag om de race in te korten. Sandys-Winsch had overigens maar één motorfiets, een 350cc-Velocette KTT Mk VIII, waarmee hij in de Junior TT was uitgevallen. Bill Lomas verving bij MV Agusta de in 1953 verongelukte Les Graham, maar viel met de MV Agusta 500 4C uit. Stalgenoot Dickie Dale werd slechts zevende.

Uitslag Senior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Ray Amm Norton 1:42"46'8 8
2   Geoff Duke Gilera 1:43"52'6 6
3   Jack Brett Norton 1:45"15'2 4
4   Reg Armstrong Gilera 1:45"45'6 3
5   Rudy Allison Norton 1:48"06'6 2
6   Gordon Laing Norton 1:48"37'2 1
7   Dickie Dale MV Agusta 1:48"56'2
8   Bob Keeler Norton 1:49"23'4
9   Jack Ahearn Norton 1:51"06'8
10   Maurice Quincey Norton 1:51"07'0
11   Peter Davey Norton 1:51"31'6
12   Leo Simpson Matchless 1:52"03'0
13   Keith Bryen Norton 1:52"18'8
14   Bob McIntyre AJS 1:53"01'0
15   John Surtees Norton 1:53"04'6
16   Peter Carter Norton 1:54"06'2
17   Roy Godwin Norton 1:54"16'2
18   Peter Murphy Matchless 1:54"32'2
19   Roy Ingram Norton 1:54"55'6
20   George Salt Matchless 1:55"23'0
28   Arthur Wheeler AJS 1:58"41'0
31   Terry Shepherd AJS 1:59"50'0
48   Cyril Julian Norton 2:06"45'0

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ken Kavanagh Moto Guzzi
  Bill Lomas MV Agusta
  Derek Farrant AJS
  Fergus Anderson Moto Guzzi
  Harold Clark Norton
  Ted Frend Norton
  Simon Sandys-Winsch Velocette Val (†)
  Nello Pagani MV Agusta
  Rod Coleman AJS

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Keith Campbell Norton
  Auguste Goffin Norton
  Léon Martin Gilera
  Luigi Taveri Norton
  Jacques Collot Norton
  Pierre Monneret Gilera
  Bob Matthews Norton
  Tommy Wood Norton
  Alfredo Milani Gilera
  Carlo Bandirola MV Agusta
  Umberto Masetti Gilera

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Ray Amm Norton 8
  Pierre Monneret Gilera
3   Geoff Duke Gilera 6
  Alfredo Milani Gilera
5   Jack Brett Norton 4
  Jacques Collot Norton
7   Reg Armstrong Gilera 3
  Luigi Taveri Norton
9   Bob Matthews Norton 2
  Rudy Allison Norton

Junior TT (350 cc)Bewerken

Voor het eerst sinds 1922 won AJS de Junior TT. Rod Coleman won, maar dankte zijn overwinning ook aan het uitvallen van Ray Amm met de Norton Manx en alle deelnemers met de Moto Guzzi Monocilindrica 350. MV Agusta bracht de nieuwe 350 Quattro Cilindri aan de start, maar Bill Lomas werd er slechts zevende mee en Dickie Dale kwam niet verder dan de 25e plaats.

Uitslag Junior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Rod Coleman AJS 2:03"41'8 8
2   Derek Farrant AJS 2:05"34'0 6
3   Bob Keeler Norton 2:05"43'6 4
4   Leo Simpson AJS 2:06"56'8 3
5   Peter Davey Norton 2:08"26'4 2
6   John Clark AJS 2:10"28'0 1
7   Bill Lomas MV Agusta 2:11"39'2
8   Peter Murphy AJS 2:12"06'6
9   Eric Houseley AJS 2:12"12'6
10   Arthur Wheeler AJS 2:12"25'0
11   John Surtees Norton 2:12"33'6
12   Harold Clark Norton 2:12"34'4
13   Harry Pearce Velocette 2:13"22'0
14   Peter Carter Norton 2:13"24'0
15 E.R. Havens AJS 2:13"30'0
16   Jack Bottomley BSA 2:13"48'4
17   Ted Frend Norton 2:13"49'0
18 E.B. Jones Norton 2:13"49'4
19 D.A. Tutty Norton 2:14"25'2
20   John Grace Norton 2:14"25'6
25   Dickie Dale MV Agusta 2:15"54'6

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Keith Bryen Norton
  Ken Kavanagh Moto Guzzi
  Maurice Quincey Norton
  Fergus Anderson Moto Guzzi
  Jack Brett Norton
  Terry Shepherd AJS
  Ray Amm Norton

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Gordon Laing Norton
  Auguste Goffin Norton
  Firmin Dauwe Norton
  Georg Braun Schnell-Horex
  Karl Hofmann DKW
  Siegfried Wünsche DKW
  Jacques Collot Norton
  Pierre Monneret AJS
  Bob Matthews Velocette
  Bob McIntyre AJS
  Simon Sandys-Winsch Velocette
  Alano Montanari Moto Guzzi
  Duilio Agostini Moto Guzzi
  Enrico Lorenzetti Moto Guzzi
  Barry Stormont BSA

Top tien tussenstand 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Rod Coleman AJS 8
  Pierre Monneret AJS
3   Derek Farrant AJS 6
  Auguste Goffin Norton
5   Bob Keeler Norton 4
  Bob Matthews Velocette
7   Jacques Collot Norton 3
  Leo Simpson AJS
9   Peter Davey Norton 2
  Barry Stormont BSA

Lightweight TT (250 cc)Bewerken

 
NSU Rennmax uit 1954.

Werner Haas had tijdens de TT van 1953 al indruk gemaakt met zijn NSU Rennmax door tweede te worden, maar de vernieuwde machine met 39 pk was helemaal niet meer te verslaan. Haas won voor zijn stalgenoten Rupert Hollaus, Reg Armstrong en "Happi" Müller. De snelste Moto Guzzi Bialbero 250-rijder Fergus Anderson finishte bijna vier minuten na Haas, die een recordronde van 91,22 mijl per uur (146,80 kilometer per uur) reed.

Uitslag Lightweight TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Werner Haas NSU 1:14"44'4 8
2   Rupert Hollaus NSU 1:15;28'6 6
3   Reg Armstrong NSU 1:15"31'8 4
4   Hermann Paul Müller NSU 1:16"25'6 3
5   Fergus Anderson Moto Guzzi 1:18"32'2 2
6   Hans Baltisberger NSU 1:18"33'6 1
7   Arthur Wheeler Moto Guzzi 1:21"24'0
8   Eric Houseley Velocette 1:28"00'4
9   Ray Petty Norton 1:28"57'0
10   John Horne Rudge 1:29"48'0
11 R. McCutcheon Velocette 1:29"54'0
12 Bill Maddrick Moto Guzzi 1:29"55'0
13 D.H. Edlin Melem Special 1:33"02'0
14   Bill Webster Velocette 1:33"04'0
15   Brian Purslow Norton 1:33"29'0
16 J. Sparrow Excelsior 1:41"38'0
17 E. Barrett Phoenix-JAP 1:45"46'0

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ken Kavanagh Moto Guzzi

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Luigi Taveri Moto Guzzi
  Georg Braun NSU
  Helmut Hallmeier Adler
  Kurt Knopf NSU
  Walter Reichert NSU
  Walter Vogel Adler
  Bob Geeson REG
  Tommy Wood Moto Guzzi
  Angelo Marelli Moto Guzzi
  Lanfranco Baviera Moto Guzzi
  Roberto Colombo Moto Guzzi
  Romolo Ferri Moto Guzzi

Top acht tussenstand 250cc-klasseBewerken

(Slechts acht coureurs hadden al punten gescoord)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Werner Haas NSU 16
2   Rupert Hollaus NSU 10
3   Hermann Paul Müller NSU 9
4   Reg Armstrong NSU 4
  Hans Baltisberger NSU
6   Fergus Anderson Moto Guzzi 2
  Tommy Wood Moto Guzzi
8   Lanfranco Baviera Moto Guzzi 1

Hoofdraces Clypse CourseBewerken

Ultra-Lightweight TT (125 cc)Bewerken

 
NSU Rennfox "Blauwal" (Blauwe Walvis) uit 1954.

De Ultra-Lightweight TT op de nieuwe Clypse Course werd een groot succes, hoewel er nog steeds maar achttien deelnemers waren. Werner Haas viel weliswaar uit met zijn NSU Rennfox, maar Rupert Hollaus won de race na een hevig gevecht met slechts vier seconden voorsprong op Carlo Ubbiali met de MV Agusta 125 Bialbero. Ook Cecil Sandford reed zijn MV Agusta naar het podium. Naast alle NSU's en MV Agusta's was de Montesa-tweetakt van John Grace een vreemde eend in de bijt, maar Grace werd er toch zevende mee.

Uitslag Ultra-Lightweight TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Rupert Hollaus NSU 1:33"03"4 8
2   Carlo Ubbiali MV Agusta 1:33"07'4 6
3   Cecil Sandford MV Agusta 1:37"35'8 4
4   Hans Baltisberger NSU 1:38"25'0 3
5   Ivor Lloyd MV Agusta 1:43"16'6 2
6   Brian Purslow MV Agusta 1:46"24'6 1
7   John Grace Montesa 1:49"29'0
8   Bill Webster MV Agusta 1:54"22'2

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Werner Haas NSU
  Bill Lomas MV Agusta

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Hermann Paul Müller NSU
  Karl Lottes MV Agusta
  Willi Scheidhauer MV Agusta
  Arturo Paragues Lube
  Gabriel Corsín MV Agusta
  José Antonio Elizalde Montesa
  Juan Bertran Montesa
  Angelo Copeta MV Agusta
  Franco Bertoni MV Agusta
  Guido Sala MV Agusta
  Massimo Genevini MV Agusta
  Roberto Colombo MV Agusta
  Tarquinio Provini Mondial

Top zes tussenstand 125cc-klasseBewerken

Conform wedstrijduitslag

Sidecar TTBewerken

Bij Norton had een personeelswisseling plaatsgevonden waar het de bakkenisten betrof: Les Nutt was overgestapt van Cyril Smith naar Eric Oliver en Stanley Dibben was van Oliver naar Smith gegaan. Oliver/Nutt wonnen de allereerste Sidecar TT met bijna twee minuten voorsprong op de BMW RS 54-combinatie van Fritz Hillebrand en Manfred Grunwald. Derde werd een andere BMW-combinatie: Willy Noll/Fritz Cron. Smith en Dibben vielen uit.

Uitslag Sidecar TTBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Snelheid
1   Eric Oliver   Les Nutt Norton-Watsonian 1:34"00'2 8
2   Fritz Hillebrand   Manfred Grunwald BMW 1:35"56'2 6
3   Wilhelm Noll   Fritz Cron BMW 1:39"16'4 4
4   Walter Schneider   Hans Strauß BMW 1:40"27'4 3
5   Jacques Drion   Inge Stoll-Laforge Norton 1:41"18'0 2
6   Bill Boddice   John Pirie Norton 1:43"22'8 1
7   Jackie Beeton   Charles Billingham Norton 1:43"23'4
8   Ernie Walker   Dun Roberts Norton 1:44"17'2
9   Frank Taylor   Ron Taylor Norton 1:44"35'2
10   Len Taylor   Peter Glover Norton 1:46"02'0
11 J. Wijns Onbekend Norton 1:47"13'2
12 E.J. Davis Onbekend Matchless 1:49"02'3
13   Bill Beevers W. Mundy Norton 1:51"27'2
14 Derek Yorke G. Tyler Norton 1:56"50'0
15 Ernie Young Onbekend Triumph 1:58"13'2

Niet gefinishtBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  Cyril Smith   Stanley Dibben Norton-Watsonian
  Pip Harris   Ray Cambell Norton

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  Ernst Kussin   Franz Steidel Norton
  Julien Deronne   Jules Nies Norton
  Hans Haldemann   Luigi Taveri Norton
  Loni Neußner   Werner Öxner Norton
  Otto Schmid   Otto Kölle Norton
  Willi Faust   Karl Remmert BMW
  René Bétemps   André Drivet Norton

Top zes tussenstand zijspanklasseBewerken

Conform wedstrijduitslag

Overige races Mountain CourseBewerken

De Clubmans Senior TT werd gewonnen door Alistair King, die in de TT van 1953 al was gedebuteerd met een mooie vijfde plaats. De Clubmans Senior leverde ook twee interessante debutanten op: Percy Tait werd zesde voor Dave Chadwick.

Clubmans Senior TTBewerken

Uitslag Clubmans Senior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1   Alistair King BSA 1:45"36'0
2 J. Denton BSA 1:45"41'6
3 Ewen Haldane BSA 1:46"12'2
4 Tony Ovens Triumph 1:46"42'2
5 M. Baigent BSA 1:46"51'8
6   Percy Tait BSA 1:47"05'0
7   Dave Chadwick Norton 1:47"05'0
8 Eric Cheers Triumph 1:48"51'4
9 L. King Triumph 1:50"17'2
10   Eddie Dow BSA 1:50"33'0
11 H. McKenzie Triumph 1:51"45'0
12 G. Shekell Norton 1:51"46'8
13 D. Andrews Norton 1:52"51'0
14 F. Coleman BSA 1:53"05'0
15 H. Wilshere Triumph 1:53"23'4
16 John Hurlestone Triumph 1:55"45'0
17 Percy Flaskett BSA 1:57"33'4
18 J. Hambling BSA 1:58"04'0
19 T. Watson Norton 1:58"13'0
20 A. Crab Norton 1:58"28'0

Clubmans Junior TTBewerken

Uitslag Clubmans Junior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd
1 Philip Palmer BSA 1:50"39'4
2 D.A. Wright BSA 1:50"51'8
3 J.W. Davie BSA 1:50"54'4
4 A. Bowie BSA 1:51"01'6
5 Geoff Tanner Norton 1:51"04'0
6 G. Arnold BSA 1:51"30'8
7 Jimmy Buchan BSA 1:52"08'6
8 W. Gibson BSA 1:53"08'0
9 J. Muir Norton 1:53"38'0
10 Bill Robertson BSA 1:55"33'0
11 G. Brooks BSA 1:55"33'6
12 J. Coates BSA 1:55"51'0
13 H. Nash BSA 1:56"21'0
14 K. James BSA 1:56"57'2
15 R. Boughey BSA 1:57"58'2
16 J. Moore BSA 1:58"06'0
17 T. Graham BSA 1:59"00'0
D. Howe BSA 1:59"00'0
19 B. Radford BSA 1:59"13'2
20 A. Scholefield BSA 1:59"27'6

TriviaBewerken

BezoekBewerken

In Japan werd alleen nog op onverharde wegen geracet met machines die nauwelijks afweken van standaardmodellen. Soichiro Honda had een coureur (Mikio Omura) en een monteur naar het eeuwfeest in São Paulo gestuurd waar ze raceten tegen Europese topmachines. Dat was een eyeopener: Omura moest het met een 6pk-Honda Dream Model E opnemen tegen Nello Pagani met de 18pk-sterke Mondial 125 Bialbero. Daarom besloot Honda persoonlijk naar de TT van Man te komen het raceverloop én de concurrerende machines te bekijken.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1954
FIM wereldkampioenschap wegrace
6e seizoen (1954)
Volgende race:
Ulster Grand Prix 1954

Vorige race:
Isle of Man TT 1953
Isle of Man TT Volgende race:
Isle of Man TT 1955
1959:FRA · IOM · DUI · NED · BEL · ZWE · ULS · NAT
1958:IOM · NED · BEL · DUI · ZWE · ULS · NAT
1957:DUI · IOM · NED · BEL · ULS · NAT
1956:IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT
1955:SPA · FRA · IOM · DUI · BEL · NED · ULS · NAT
1954:FRA · IOM · ULS · BEL · NED · DUI · ZWI · NAT · SPA
1953:IOM · NED · BEL · DUI · FRA · ULS · ZWI · NAT · SPA
1952:ZWI · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT · SPA
1951:SPA · ZWI · IOM · BEL · NED · FRA · ULS · NAT
1950:IOM · BEL · NED · ZWI · ULS · NAT