Hoofdmenu openen

De Isle of Man TT 1930 was de negentiende uitvoering van de Isle of Man TT. Ze werd verreden op de Snaefell Mountain Course, een stratencircuit op het eiland Man.

Vlag van Man TT van Man 1930
Snaefell Mountain Course
Officiële naam 1930 Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 16 tot 20 juni 1930
Organisator ACU
Senior TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Wal Handley
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Wal Handley
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Walker
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Simpson
Junior TT
Snelste ronde Vlag van Ierland Henry Tyrell-Smith
Eerste Vlag van Ierland Henry Tyrell-Smith
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Ernie Nott
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Walker
Lightweight TT
Snelste ronde Onbekend
Eerste Vlag van Schotland Jimmie Guthrie
Tweede Vlag van Ierland Paddy Johnston
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk C. Barrow

AlgemeenBewerken

De Rudge Ulster was de te kloppen racer geworden. Rudge domineerde de Junior- en de Senior TT. De TT was nu echt een internationale wedstrijd geworden, met deelnemers uit 19 landen, die deels werden aangetrokken door het in dat jaar verhoogde prijzengeld. Voor het eerst deed de BBC verslag van een deel van de Senior TT. Wal Handley had een contract met FN, maar toen zijn machine niet arriveerde leende hij een Rudge van Jim Whalley en daarmee won hij de Senior TT. De Italiaanse merken bleven nog steeds weg. Achille Varzi startte in de Junior TT met een Sunbeam, maar werd slechts twaalfde. Het hele podium van de Junior TT bestond uit Rudge Ulsters: Henry Tyrell-Smith, Ernie Nott en Graham Walker. De Lightweight TT werd gewonnen door Jimmie Guthrie met een AJS.

Mijlpalen
1930

Senior TTBewerken

Vrijdag 20 juni, zeven ronden (425) km, motorfietsen tot 500 cc.

Omdat zijn FN niet arriveerde leende Wal Handley een Rudge Ulster van Jim Whalley. In de trainingen verpulverde hij het ronderecord al met 40 seconden. Na de eerste raceronde had hij 39 seconden voorsprong op Henry Tyrell-Smith. Hoewel het in de laatste twee ronden hevig regende, reed Handley naast het ronderecord ook een nieuw racerecord, ondanks het feit dat hij de hoogste versnelling met zijn teen ingeschakeld moest houden. Handley werd de eerste coureur die in drie klassen van de TT gewonnen had.

Uitslag Senior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Wal Handley Rudge 3:33"30'0 74,24 mph
2   Graham Walker Rudge 3:36"49'0 73,10 mph
3   Jimmie Simpson Norton 3:38"01'0 73,70 mph
4   Charlie Dodson Sunbeam 3:40"11'0 71,99 mph
5   Tom Bullus Sunbeam 3:41"53'0 71,43 mph
6   Henry Tyrell-Smith Rudge 3:42"54'0 71,11 mph
7   Ernie Nott Rudge 3:43"42'0 70,85 mph
8   Vic Brittain Sunbeam 3:50"43'0 68,70 mph
9   Jimmy Lind AJS 3:54"36'0 67,56 mph
10   J. Duncan Raleigh 3:59"23'0 66,21 mph
11 H. Bacon Sunbeam 3:59"29'0 66,18 mph
12   George Himing AJS 4:04"15'0 64,89 mph
13 C. Merrill Sunbeam 4:04"17'0 64,88 mph

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Percy Coleman Rudge
  Syd Crabtree Excelsior
  Leo Davenport AJS Versnellingsbak
  Syd Gleave Sunbeam
  Jimmie Guthrie AJS
  Percy "Tim" Hunt Norton Motor
  F. Isaacs Norton Ongeval
  Paddy Johnston Cotton
  Frank Longman OK Supreme Koppeling
  Edwin Twemlow Cotton
  Stanley Woods Norton

Junior TTBewerken

Maandag 16 juni, zeven ronden (425 km), motorfietsen tot 350 cc.

In de trainingen verbeterde Henry Tyrell-Smith het ronderecord met 26 seconden, maar de race werd toch spannend. Tyrell-Smith, Ernie Nott en Graham Walker finishten binnen een minuut. In de eerste ronde was Sunbeam-rijder Charlie Dodson nog sneller dan het Rudge-team, maar in de derde ronde viel hij in Kirk Michael stil door problemen met zijn kleppen. Frank Longman viel in de tweede ronde met versnellingsbakproblemen stil bij Union Mills, maar kon na een tijdje toch verder rijden. Toen de rest van het veld de derde ronde voltooide, kwam Longman pas voor de tweede keer over de finish, met Jimmie Simpson als duopassagier. De Japanner Kenzo Tada was de eerste deelnemer uit Azië. Hij gebruikte een van Alec Bennett geleende Velocette KTT en werd vijftiende. Omdat hij onderweg meerdere malen gevallen was kreeg hij de bijnaam "Indian Rubber Man".

Uitslag Junior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Henry Tyrell-Smith Rudge 3:43"00'0 71,08 mph
2   Ernie Nott Rudge 3:43"35'0 70,89 mph
3   Graham Walker Rudge 3:43"58'0 70,77 mph
4   Don Hall Velocette 3:45"00'0 70,44 mph
5   C. Williams Raleigh 3:47"01'0 69,82 mph
6   Stanley Woods Norton 3:47"26'0 69,69 mph
7   A. Mitchell Velocette 3:53"25'0 67,90 mph
8   George Himing AJS 3:54"01'0 67,73 mph
9   Percy "Tim" Hunt Norton 3:55"43'0 67,24 mph
10   Leo Davenport AJS 3:56"32'0 67,01 mph
11   G. Lind AJS 3:58"56'0 66,34 mph
12   Achille Varzi Sunbeam 3:59"33'0 66,16 mph
13 T. Oscarsson Velocette 3:59"44'0 66,12 mph
14   Ted Mellors New Imperial 3:59"54'0 66,07 mph
15   Kenzo Tada Velocette 4:04"15'0 64,89 mph
16   Syd Crabtree Excelsior 4:07"13'0 64,11 mph
17   Paddy Johnston Cotton 4:11"39'0 62,98 mph
18 O. Sebessy Velocette 4:11"49'0 62,94 mph
19   Kennet Twemlow Cotton 4:14"07'0 62,37 mph
20   J. Fondu La Mondiale-JAP 4:17"08'0 61,64 mph

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  C. Barrow Levis Val
  Percy Coleman Royal Enfield Val
  Charlie Dodson Sunbeam Klepveer
  Jimmie Guthrie AJS
  Freddie Hicks AJS
  Frank Longman Excelsior Versnellingsbak
  M. Sabet Sunbeam Bougie
  Jimmie Simpson Norton
  Harold Willis Velocette

Lightweight TTBewerken

Woensdag 18 juni, zeven ronden (425 km), motorfietsen tot 250 cc.

De Zuid-Afrikaan Joe Sarkis, die in 1929 al vierde was geworden in de Lightweight TT, leidde de race een ronde lang voor Wal Handley, die zelfs 39 seconden achterstand opliep. In de tweede ronde stopte Sarkis in Union Mills om zijn machine bij te stellen, maar Handley was toen al - bij Braddan Bridge - stilgevallen met een lekkende olietank. Hierdoor kwam Jimmie Guthrie aan de leiding. Na de derde ronde leidde Guthrie met 21 seconden voorsprong op Sarkis. Die viel in de vierde ronde stil bij de East Mountain Gate en gaf op. Jimmie Guthrie scoorde zijn eerste TT-overwinning.

Uitslag Lightweight TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Jimmie Guthrie AJS 4:04"56'0 64,71 mph
2   Paddy Johnston OK Supreme 4:07"22'0 64,07 mph
3   C. Barrow OK Supreme 4:09"27'0 63,54 mph
4   Syd Gleave SGS 4:10"02'2 63,39 mph
5   J. Lind AJS 4:10"46'0 63,24 mph
6   Ted Mellors New Imperial 4:11"59'0 62,90 mph
7   Edwin Twemlow Cotton 4:14"35'0 62,26 mph
8   Chris Tattersall SGS 4:19"06'0 61,17 mph
9   C. Needham Rex-ACME 4:20"14'0 60,91 mph
10   Vic Anstice Excelsior 4:21"56'0 60,51 mph
11   George Himing Rudge 4:34"15'0 67,79 mph
12 J. Blackburn Excelsior 4:39"48'0 56,65 mph
13 P. Vare Rex-ACME 4:53"26'0 54,02 mph

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Syd Crabtree Excelsior Gebroken uitlaatklep
  Leo Davenport AJS Motor
  A. Ennevor Excelsior Val
  J. Fondu La Mondiale-Villiers
  F. Franconi Universal Val
  Wal Handley Rex-ACME Olietank
  Frank Longman OK Supreme Motor
  Jock Porter New Gerrard
  Joe Sarkis OK Supreme
  Kenneth Twemlow Cotton
Jim Whalley Rudge

TriviaBewerken

TrainingenBewerken

Tijdens de trainingen gebeurden er meerdere min of meer ernstige ongevallen: De Jamaicaan F. Isaacs raakte gewond aan zijn tenen toen hij het oorlogsmonument in Braddan raakte. Jimmie Simpson kwam bij de 13th Milestone oog in oog te staan met een kudde schapen. De Japanner Kenzo Tada crashte zijn Velocette tegen Ballaugh Bridge, maar de schade bleef beperkt tot een krom stuur. Pietro Ghersi crashte bij de Gooseneck en werd afgevoerd naar het ziekenhuis. Hij werd na de TT naar huis begeleid door Achille Varzi.

BoetesBewerken

De High Bailiff van Man deelde boetes uit aan Wal Handley en Ernie Nott omdat ze geen goede geluidsdempers gebruikten. De boete bleef binnen de perken: 1 pond.