De Isle of Man TT 1939 was de achtentwintigste uitvoering van de Isle of Man TT. Ze werd verreden op de Snaefell Mountain Course, een stratencircuit op het eiland Man. Het was - vanwege het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog - de laatste TT tot de TT van 1947.

Vlag van Man TT van Man 1939
Snaefell Mountain Course
Officiële naam 1939 Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 12 tot 16 juni 1939
Organisator ACU
Senior TT
Eerste Vlag van nazi-Duitsland Schorsch Meier
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Jock West
Derde Vlag van Engeland Freddie Frith
Junior TT
Eerste Vlag van Ierland Stanley Woods
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold Daniell
Derde Vlag van nazi-Duitsland Heiner Fleischmann
Lightweight TT
Eerste Vlag van Engeland Ted Mellors
Tweede Vlag van nazi-Duitsland Ewald Kluge
Derde Vlag van Ierland Henry Tyrell-Smith

AlgemeenBewerken

Mijlpalen
1939
 
*Guthrie's Memorial opgericht. De tekst op de plaquette luidt: "James Guthrie, 1897-1937. Erected to the memory of Jimmy Guthrie, of Hawick, a brilliant Motor Cycle Rider, famous on the Isle of Man Tourist Trophy Course for his wonderful riding and great sportsmanship. He won the race six times. Beat many world's records and was first in numerous foreign races. He died while upholding the honour of his country in the German Grand Prix, August, 1937."

In 1939 werd de weg verbreed bij Water Works Corner langs de A18). Toen werd ook een monument voor Jimmie Guthrie gebouwd bij The Cutting. Guthrie was in 1937 verongelukt bij de Grand Prix van Duitsland, maar had zijn laatste meters op de Mountain Course bij The Cutting gereden toen hij in dat jaar tijdens de Senior TT stilviel.

Vlak vóór het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zorgde Duitsland voor een uitgebreid team bij de TT van Man. DKW, BMW en NSU verschenen met fabrieksteams, terwijl Norton juist niet meer deelnam omdat men daar ook al oorlogsproductie draaide. Toch kregen Harold Daniell en Freddie Frith hun fabrieksracers uit 1938 mee. Stanley Woods won in de Junior TT zijn (achteraf laatste) TT met een Velocette. De Lightweight TT werd in slecht weer verreden en kende een verrassende winnaar: Ted Mellors met een Benelli. BMW had voor de Senior TT Jock West (verkoopdirecteur in het Verenigd Koninkrijk), Karl Gall en Schorsch Meier gestuurd. Gall crashte hard tijdens de training en overleed elf dagen later (op 13 juni) in het ziekenhuis van Ramsey. Op 16 juni won Schorsch Meier de Senior, vóór West. Ze reden de BMW RS 500 met compressor, een techniek waar de Italianen en de Duitsers veel verder mee waren dan de Britten.

Senior TTBewerken

Vrijdag 16 juni, zeven ronden (425 km), motorfietsen tot 500 cc.

Na de trainingen was eigenlijk al duidelijk dat de Britse eencilinders een natte baan nodig hadden om de BMW RS 500's te kunnen verslaan. Tijdens de trainingen was Schorsch Meier al geklokt op ruim 217 km/uur. Het bleef echter droog. Er was nog even de hoop dat BMW zich uit piëteit met de overleden Karl Gall zou terugtrekken, maar ook dat gebeurde niet. Meier had na de eerste ronde al bijna een minuut voorsprong op zijn teamgenoot Jock West en Velocette-rijder Stanley Woods. West wist een voorsprong op Woods te nemen en finishte mee dan twee minuten achter Meier. Woods kwam nog in gevecht met Freddie Frith om de derde plaats, dat Frith in zijn voordeel besliste.

Uitslag Senior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Schorsch Meier BMW 2:57"19'0 89,38 mph
2   Jock West BMW 2:59"39'0 88,22 mph
3   Freddie Frith Norton 3:00"11'0 87,96 mph
4   Stanley Woods Velocette 3:00"17'0 87,91 mph
5   John White Norton 3:04"27'0 85,92 mph
6   Les Archer Velocette 3:07"58'0 84,31 mph
7   Ted Mellors Velocette 3:09"12'0 83,76 mph
8   Ginger Wood Norton 3:12"16'0 82,43 mph
9   Maurice Cann Moto Guzzi 3:13"22'0 81,96 mph
10   Johnny Galway Norton 3:15"00'0 81,27 mph
11   Walter Rusk AJS 3:16"30'0 80,65 mph
12   David Whitworth Velocette 3:18"09'0 79,98 mph
13   Bob Foster AJS 3:19"11'0 79,57 mph
14 Jimmy Little Velocette 3:21"06'0 78,81 mph
15   Ernie Thomas Velocette 3:21"40'0 78,59 mph
16   Harry Charles Lamacraft Velocette 3:21"45'0 78,55 mph
17   Eric Oliver Velocette 3:24"31'0 77,49 mph
18   Noel Pope Norton 3:24"50'0 77,37 mph
19   Bill Beevers Norton 3:25"07'00 77,26 mph
20 Norman Croft Norton 3:27"32'0 76,36 mph
21 Guy Newman Velocette 3:27"34'0 76,35 mph
22   Frank Fry Velocette 3:27"51'0 76,25 mph
23 Billy Tiffen Jr. Velocette 3:27"58'0 76,21 mph
24   Noel Christmas Velocette 3:28"23'0 76,05 mph
25   Ken Boardman Norton 3:29"39'0 75,59 mph
26   Bert Myers Norton 3:30"02'0 75,46 mph
27   Stan Miller Velocette 3:32"09'0 74,70 mph
28   Fergus Anderson DKW 3:32"57'0 74,42 mph
29   Harold Hartley Rudge 3:40"41'0 71,81 mph
30 Rob Weston Norton 3:41"50'0 71,44 mph

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Karl Gall BMW Overleden[1]

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Otto Ruhrschneck NSU
  Charlie Manders Excelsior
  Karl Bodmer NSU
  Wilhelm Herz NSU
  Henry Tyrell-Smith Excelsior
  Harold Daniell Norton
  Charlie Brett Velocette
  Johnny Lockett Norton
 
Ballaugh Bridge. Op de meeste rechter pilaar van de witte woningen aan de linkerkant zit de gedenksteen van Karl Gall.

Junior TTBewerken

Maandag 12 juni, zeven ronden (425 km), motorfietsen tot 350 cc.

Stanley Woods won zijn tiende en achteraf laatste TT-race met de nieuwe Velocette KTT Mk VIII. Tot aan de laatste ronde had Freddie Frith de race geleid, maar hij viel stil met motorproblemen. Woods versloeg Frith's teamgenoot Harold Daniell (Norton M40) en DKW-rijder Heiner Fleischmann.

Uitslag Junior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Stanley Woods Velocette 3:10"30'0 83,19 mph
2   Harold Daniell Norton 3:10"38'0 83,13 mph
3   Heiner Fleischmann DKW 3:12"05'0 82,51 mph
4   Ted Mellors Velocette 3:12"28'0 82,34 mph
5   David Whitworth Velocette 3:19"09'0 79,58 mph
6   Siegfried Wünsche DKW 3:20"57'0 78,87 mph
7   Maurice Cann Norton 3:21"10'0 78,78 mph
8   Ginger Wood Velocette 3:21"45'0 78,55 mph
9 Jimmy Little Velocette 3:22"36'0 78,22 mph
10 Frank Mussett Velocette 3:24"14'0 77,60 mph
11   Les Martin Norton 3:26"08'0 76,88 mph
12 G. Hayden Velocette 3:26"15'0 76,84 mph
13   Henry Tyrell-Smith Excelsior 3:26"23'0 76,79 mph
14   Noel Pope Velocette 3:26"42'0 76,67 mph
15 Billy Tiffen Jr. Velocette 3:26"48'0 76,64 mph
16   Johnny Lockett Norton 3:27"17'0 76,46 mph
17   Eric Oliver Velocette 3:27"53'0 76,24 mph
18 Les Dear Velocette 3:28"15'0 76,10 mph
19   Harry Charles Lamacraft Velocette 3:28"33'0 75,99 mph
20   Walter Rusk Velocette 3:28"53'0 75,87 mph
21 Guy Newman Velocette 3:29"03'0 75,81 mph
22   Franz-Josef Binder Velocette 3:29"09'0 75,77 mph
23   George Rowley AJS 3:29"54'0 75,50 mph
24   Les Archer Velocette 3:29"55'0 75,50 mph
25   Charlie Brett Velocette 3:30"18'0 75,36 mph
26   Johnny Galway Norton 3:31"40'0 75,23 mph
27   Bill Beevers Velocette 3:34"44'0 73,80 mph
28   Stan Miller Velocette 3:35"46'0 73,45 mph
29 Les Higgins Velocette 3:35"57'0 73,39 mph
30   Jock West Velocette 3:36"41'0 73,14 mph
31 Jim Garnett Velocette 3:38"27'0 72,55 mph
32 H. Caldwell Velocette 3:39"56'0 72,06 mph
33 R. Gibson Velocette 3:40"54'0 71,74 mph
34 G. Briggs Norton 3:43"34'0 70,89 mph
35   Bert Myers Velocette 3:50"28'0 68,77 mph

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Karl Bodmer NSU
  Roger Loyer Velocette
  Ernie Thomas Velocette
  Bob Foster AJS
  Svend-Aage Sørensen Excelsior Ongeval[2]
  Freddie Frith Norton Motor
  Noel Christmas Velocette
  Roy Evans AJS
  Frank Fry Velocette
  Otto Ruhrschneck NSU
  Miguel Simo Terrot Ongeval[3]
  Fergus Anderson DKW
  John White NSU
  Charlie Manders Excelsior
Humphrey Waddington Norton Ongeval[2]

Lightweight TTBewerken

Woensdag 14 juni, zeven ronden (425 km), motorfietsen tot 250 cc.

De Lightweight TT werd in slecht weer verreden en werd verrassend gewonnen door Ted Mellors met een Benelli 250 Bialbero, een eencilinder met dubbele bovenliggende nokkenas. Hij was zelfs bijna vier minuten sneller dan Ewald Kluge met de DKW met compressor.

Uitslag Lightweight TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Ted Mellors Benelli 3:33"26'0 74,25 mph
2   Ewald Kluge DKW 3:37"11'0 72,97 mph
3   Henry Tyrell-Smith Excelsior 3:40"23'0 71,91 mph
4   Les Martin Excelsior 3:50"08'0 68,87 mph
5   Siegfried Wünsche DKW 3:50"25'0 68,78 mph
6   Charlie Manders Excelsior 3:56"48'0 66,93 mph
7   Harold Hartley Rudge 3:59"27'0 66,29 mph
8   Ernie Thomas DKW 4:00"48'0 65,81 mph
9   Ginger Wood Rudge 4:03"41'0 65,04 mph
10   Chris Tattersall CTS 4:07"50'0 63,95 mph
11   Stan Pike Rudge 4:08"39'0 63,74 mph
12   Harry Charles Lamacraft Excelsior 4:11"58'0 62,90 mph
13 Jock McCredie Excelsior 4:15"33'0 62,02 mph

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Stan Miller CTS
  Roy Evans OK Supreme
  Johnny Galway New Imperial
  Les Graham CTS
  Bert Myers Excelsior
  Roland Pike Rudge
  Heiner Fleischmann DKW
  Omobono Tenni Moto Guzzi
  Les Archer New Imperial
  John White Excelsior
  Stanley Woods Moto Guzzi

AfbeeldingBewerken

 
DKW UL 250 met compressor uit 1939

TriviaBewerken

"Learning Driver"Bewerken

Bij zijn eerste trainingen voor de Senior TT van 1939 verwonderde Schorsch Meier zich over de vriendelijkheid van de lokale bevolking. Hij had niet gemerkt dat de Britse coureurs 's nachts een grote "L" op de rug van zijn racepak hadden geschreven. Iedereen dacht daarom dat hij een "Learner" was, tot hij op de tweede trainingsdag de snelste ronde reed.

TelefoonlijnBewerken

Schorsch Meier moest wennen aan het tijdrit principe van de TT. Elke 20 seconden startte er een rijder voor een eenzame race zonder te weten hoe snel hij was ten opzichte van de rest. BMW had echter een telefoonlijn geïnstalleerd van de start in Douglas tot ongeveer 25 km vóór de streep in Ramsey. Daardoor kon hem in de tweede ronde de doorkomsttijd van de eerste worden doorgegeven: +50 seconden. Daar verbaasde hij zich over, want hij was nog steeds niet echt bekend met de 60 km lange baan. Na twee ronden was het al +82 seconden geworden en na de derde ronde 2 minuten. Daardoor kon hij een tankstop maken die eigenlijk niet nodig was, maar wel zekerheid gaf.