Hoofdmenu openen

De Isle of Man TT 1924 was de dertiende uitvoering van de Isle of Man TT. Ze werd verreden op de Snaefell Mountain Course, een stratencircuit op het eiland Man.

Vlag van Man TT van Man 1924
Snaefell Mountain Course
Officiële naam 1924 Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Organisator ACU
Senior TT
Eerste Vlag van Canada 1921-1957 Alec Bennett
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry Langman
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Dixon
Junior TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Simpson
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Twemlow
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk S. Ollerhead
Derde Vlag van Zuid-Afrika 1910–1912 I. Scott
Lightweight TT
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Edwin Twemlow
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk H. Brocklebank
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk J. Cooke
Ultra-Lightweight TT
Eerste Vlag van Schotland Jock Porter
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Bert le Vack
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk D. Hall
Sidecar TT
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk George Tucker / Vlag van Wales Walter Moore
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry Reed / Onbekend
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk A. Tinkler / Onbekend
Mijlpalen
1924

AlgemeenBewerken

Opnieuw werd er een klasse aan de TT van Man toegevoegd, de 175cc-Ultra-Lightweight TT. Men wilde daarmee weer meer "normale" motorfietsen in de baan krijgen, de "Tourist Trophy" indachtig. Deze nieuwe klasse werd als een normale race verreden, zonder de gebruikelijke interval-start. Alle deelnemers waren dus tegelijk in de baan, wat als voordeel voor de toeschouwers had dat ze in één oogopslag konden zien wie de leiding had, maar als nadeel dat ze na elke doorkomst drie kwartier moesten wachten tot ze weer voorbij kwamen. De Lightweight TT reed tegelijk met de Senior TT, maar startte vijf minuten eerder. Dat veroorzaakte problemen voor de 500cc-rijders omdat inhalen op de (grotendeels onverharde) wegen op sommige plaatsen nauwelijks mogelijk was. De familie Twemlow had een goede week: Kenneth Twemlow won de Junior TT en broer Eddie won de Lightweight TT.

Senior TTBewerken

Zes ronden (364 km), motorfietsen tot 500 cc.

Freddie Dixon ging vier ronden lang aan de leiding en hij nam zelfs twee minuten voorsprong op Alec Bennett. Dixon's Douglas RA 24 begon echter te vertragen waardoor Bennett de race kon winnen. Harry Langman werd tweede en Dixon derde. Alle drie haalden ze een racegemiddelde van meer dan 60 mijl per uur.

Uitslag Senior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Alec Bennett Norton 3:40"24'6 61,64 mph
2   Harry Langman Scott 3:41"54'2 61,23 mph
3   Freddie Dixon Douglas 3:45"46'4 60,17 mph
4 C. Young Triumph 3:50"42'4 58,89 mph
5 H. Hassall Norton 3:51"39'2 58,65 mph
6 Charlie Hough AJS 350 3:53"58'0 58,07 mph
7   Alfred Alexander Douglas 3:57"23'8
8   Frank Longman AJS 350 3:58"30'2
9   J. Stuart Norton 3:59"05'0
10 H. Loader Norton 4:00"17'8
11   R. Gillard Peugeot 4:00"35'0
12   Joe Craig Norton 4:07"19'8
13 C. Wood Scott 4:10"34'0
14   P. Pean Peugeot 4:14"06'6
15 M. Mylchreest Sunbeam 4:20"35'0

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Howard R. Davies OEC-Blackburne
Jim Whalley Douglas
  Jimmie Simpson AJS 350
  Len Parker Douglas
  Tom Simister Norton
  Stanley Woods Cotton
  Tom Sheard New Hudson

Junior TTBewerken

Zes ronden (364 km), motorfietsen tot 350 cc.

Jimmie Simpson reed de eerste ronde boven 60 mijl per uur in de Junior TT, maar hij viel uit, net als zijn aanvankelijke achtervolgers Wal Handley en Len Horton. Kenneth Twemlow won de race met een New Imperial.

Uitslag Junior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Kenneth Twemlow New Imperial 4:04"49'0 55,679 mph
2   S. Ollerhead DOT-JAP 4:07"26'2 54,908 mph
3   H.R. Scott AJS 4:09"01'6 54,550 mph
4   Cecil Ashby Montgomery-JAP 4:14"27'4 53,394 mph
5   Harold Willis Montgomery-JAP 4:17"18'8 52,802 mph
6   J. Emerson DOT-JAP 4:29"38'9
7   F. Simpson jr. Excelsior 4:28"55'2
8   L. Nicholson OEC-Blackburne 4:31"38'0
9   F. Marston AJS 4:31"49'0
10   Jimmy Shaw Zenith-JAP 4:43"48'4
11 E. Jacobs Beardmore-Precision 4:51"50'0
12 G. Cowley sr. Sunbeam 5:13"29'6
13 S. Cleare OK Supreme 5:05"49'0
14 George Kelly AJS 5:14"35'0
15 Peter Bell DOT-JAP 5:16"23'0

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Frank Longman AJS
  Howard R. Davies DOT-JAP
  Jimmie Simpson AJS
  Len Horton New Imperial
  Wal Handley Rex-ACME
  Stanley Woods Cotton
  Achille Varzi DOT-JAP
  Jack Watson-Bourne Montgomery-JAP

Lightweight TTBewerken

Zes ronden (364 km), motorfietsen tot 250 cc.

Voor het derde jaar op rij ging Wal Handley aan de leiding om daarna uit te vallen. Daardoor nam Jock Porter de leiding over, maar hij viel in de laatste ronde. Nu won Edwin Twemlow met de New Imperial.

Uitslag Lightweight TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Edwin Twemlow New Imperial 4:05"03'0 55,44 mph
2   H. Brockbank Cotton 4:17"05'0 52,85 mph
3   J. Cooke DOT-JAP 4:18"33'0 52,54 mph
4   L. Cridland JES 4:22"03'0 51,84 mph
5   P. Pike Levis 4:25"31'0 51,16 mph
6   H. Harris New Imperial 4:29"01'0 50,50 mph
7   F. Simpson jr. Excelsior 4:32"50'0
8   C. Cleare OK Supreme 4:38"50'0
9   Paddy Johnston Cotton 4:40"23'0
10   Geoff Davison Levis 4:52"40'0
11 G. Werts OK Supreme 5:12"30'0

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Wal Handley Rex-ACME
  Jock Porter New Gerrard-Blackburne Val

Ultra-Lightweight TTBewerken

Drie ronden (182 km), motorfietsen tot 175 cc.

Men was bezorgd over de veiligheid van de massastart van de nieuwe 175cc-klasse, maar toen de coureurs zonder al te veel problemen de bodem van Bray Hill bereikten waren de grootste problemen over. Opnieuw viel Wal Handley uit nadat hij aan de leiding had gereden. Jock Porter won de race met zijn eigen merk New Gerrard. Wee McGregor en McKenzie traden aan met 170cc-motortjes, overgebleven uit de failliete boedel van Hobart uit Coventry.

Uitslag Ultra-Lightweight TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Jock Porter New Gerrard-Blackburne 2:12"40'4 51,21 mph
2   F. Morgan Cotton 2:17"11'6 49,51 mph
3   C. Stead Cotton 2:17"39'8 49,34 mph
4   Geoff Davison Levis 2:23"00'8 47,49 mph
5   H. Brockbank Cotton 2:26"59'0 46,21 mph
6   Tommy Meeten Francis-Barnett-Blackburne 2:44"43'0 41,24 mph
7   B. Smith Wee McGregor-Hobart 2:51"59'0
8 George Oates Powell-Blackburne 2:54"32'0
9   Alec Bennett Diamond-Villiers 2:57"09'0
10 D. Young Wee McGregor-Hobart 3:07"07'0
11   Doug Prentice McKenzie-Hobart 3:10"10'0

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Gus Kuhn Omega
  Wal Handley Rex-ACME
  Paddy Johnston Cotton

Sidecar TTBewerken

Drie ronden (182 km), zijspancombinaties tot 600 cc.

Slechts tien combinaties kwamen aan de start van de Sidecar TT. Veel merken hadden niet eens blokken van 600 cc. De Matador van Tinkler die derde werd had waarschijnlijk een 350cc-Blackburne-motor, de New Scale had een 350cc-Bradshaw-motor en Harry Reed beschikte over een 350cc-JAP-motor. Freddie Dixon leek de race opnieuw te gaan winnen met zijn Douglas, maar viel uit. Daardoor won George Tucker (Norton) met een half uur voorsprong op Reed.

Uitslag Sidecar TTBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Snelheid
1   George Tucker   Walter Moore Norton 2:56"34'2 51,31 mph
2   Harry Reed Onbekend DOT-JAP 3:26"44'0 43,80 mph
3   A. Tinkler Onbekend Matador 3:33"08'0 42,49 mph
4 J. Taylor Onbekend New Scale-Bradshaw 3:35"40'0 41,99 mph
5   George Grinton Onbekend Norton 3:36"33'0 41,84 mph

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Alfred Alexander Douglas
E. Taylor OEC-Blackburne
  Freddie Dixon Douglas
  Graham Walker Sunbeam
S. Longman Coventry Victor