Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van Finland 1969

De Grand Prix-wegrace van Finland 1969 was de negende Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1969. De races werden verreden op 3 augustus 1969 op het Circuit van Imatra, een stratencircuit in het oosten van de stad Imatra. De 50cc-klasse kwam niet aan de start. De wereldtitels in de 125cc-klasse, de 350cc-klasse en de 500cc-klasse waren al beslist.

Circuit Imatra
Land Vlag van Finland Finland
Datum 3 augustus 1969
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey Nash
350 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould
Derde Vlag van Italië Giuseppe Visenzi
250 cc
Snelste ronde Vlag van Zweden Kent Andersson
Eerste Vlag van Zweden Kent Andersson
Tweede Vlag van Duitse Democratische Republiek Günter Bartusch
Derde Vlag van Zweden Börje Jansson
125 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds
Tweede Vlag van Duitse Democratische Republiek Günter Bartusch
Derde Vlag van Nederland Cees van Dongen
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Helmut Fath / Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson
Eerste Vlag van Duitsland Klaus Enders / Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Tweede Vlag van Duitsland Helmut Lünemann / Vlag van Zweden Johnny Bengtsson
Derde Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser / Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Hughes

AlgemeenBewerken

In tegenstelling tot voorgaande jaren werd de Finse Grand Prix nu met mooi weer verreden. De organisatie was van plan om de zijspanrace midden in het programma tussen de 250cc-race en de 500cc-race te plaatsen, maar de coureurs dienden een groot aantal verzoeken in om dit niet te doen vanwege de grote hoeveelheid glad rubber die de zijspancombinaties achter lieten. Dat werd uiteindelijk door de FIM-jury gehonoreerd. Tijdens deze Grand Prix sneuvelden de ronderecords in vier van de vijf klassen. Alleen het record van Phil Read in de 125cc-klasse bleef staan.

500cc-klasseBewerken

In Finland bleef Giacomo Agostini een tijdje achter Keith Turner (LinTo) hangen, maar toen diens primaire aandrijving brak gaf Agostini gas. Paul Smart (Seeley) kwam nu op de tweede plaats, zonder stofbril, want daarvan was het bandje gebroken. De LinTo's hadden genoeg problemen, want Smart werd bijna ingehaald door Maurice Hawthorne toen diens LinTo het begaf (olielekkage) en nog twee andere LinTo's, van John Dodds (gebroken tuimelaar) en Jack Findlay (versnellingsbak) gaven het ongeveer tegelijkertijd op. Smart kwam ook niet ver, hij viel uit door een gebroken krukpen. Door al die uitvallers werd Billie Nelson (Paton) uiteindelijk tweede en Godfrey Nash (Norton) derde.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Giacomo Agostini MV Agusta 57"51'9 15
2   Billie Nelson Paton +1 ronde 12
3   Godfrey Nash Norton +1 ronde 10
4   Hannu Kuparinen Matchless +2 ronden 8
5   Lewis Young Matchless +2 ronden 6
6   Pentti Lehtelä Matchless +2 ronden 5
7   Terry Dennehy Drixton-Honda +2 ronden 4
8   Steve Ellis LinTo +2 ronden 3
9   Osmo Hansen Matchless +2 ronden 2
10   Wolfgang Stropek MV Agusta +3 ronden 1
11   Per Aake Dahl Kawasaki +3 ronden

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Karl Auer Matchless
  Jack Findlay LinTo Versnellingsbak
  John Dodds LinTo Tuimelaar
  Gyula Marsovszky LinTo
  Karl Hoppe Seeley-URS
  Dan Shorey Seeley-Matchless
  Maurice Hawthorne LinTo Olieliekkage
  Paul Smart Seeley-Matchless Krukas
  Phil O'Brien Matchless
  Keith Turner LinTo Primaire aandrijving
  Billy Andersson Monark
  Bosse Granath Husqvarna
  Jack Lindh Seeley-Matchless

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Werner Bergold McIntyre-Matchless
  Kel Carruthers Aermacchi
  Ross Hannan Norton
  Gilbert Argo Matchless
  Bohumil Staša ČZ
  Günter Fischer Matchless
  Paul Eickelberg Norton
  Walter Scheimann Norton
  André-Luc Appietto Paton
  Alan Barnett Kirby-Métisse-Matchless
  Alan Lawton Norton
  Barry Scully Norton
  Brian Steenson Seeley-Matchless
  Derek Woodman Seeley-Matchless
  John Trevor Findlay Norton
  John Williams Métisse-Matchless
  Malcolm Uphill Norton
  Percy Tait Triumph
  Peter Darvil Norton
  Peter Williams Matchless
  Rob Fitton Norton
  Ron Chandler Seeley-Matchless
  Selwyn Griffiths Matchless
  Steve Jolly Seeley-Matchless
  Steve Spencer Métisse-Matchless
  Tom Dickie Kuhn-Seeley-Matchless
  Alberto Pagani LinTo
  Angelo Bergamonti Paton
  Emanuele Maugliani Norton
  Franco Trabalzini Paton
  Gilberto Milani Aermacchi
  Paolo Campanelli Seeley-Matchless
  Silvano Bertarelli Paton
  Theo Louwes Norton
  Ginger Molloy Bultaco
  Endel Kiisa Vostok

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Giacomo Agostini MV Agusta 105 (135) Wereldkampioen
2   Gyula Marsovszky LinTo 43
3   Billie Nelson Paton 42
4   Alan Barnett Kirby-Métisse-Matchless 32
5   Godfrey Nash Norton 30
6   Jack Findlay LinTo / Matchless 16
  Steve Ellis LinTo
8   Ron Chandler Seeley-Matchless 15
9   Karl Auer Matchless 13
10   Angelo Bergamonti Paton 12
  Karl Hoppe Métisse-URS / Seeley-URS
  Gilberto Milani Aermacchi
  Peter Williams Matchless
  Percy Tait Triumph

350cc-klasseBewerken

In Imatra ging Giacomo Agostini rustig van start en hij reed enkele ronden achter Rodney Gould. Toen hij de leiding overnam kon Gould hem nog drie ronden lang volgen, maar toen draaide Agostini het gas definitief open en liep weg. Giuseppe Visenzi (Yamaha) werd na een gevecht tegen Heinz Rosner derde. Jack Findlay had de strijd om de Jawa viercilinder kennelijk gewonnen[1], want 16 dagen na zijn sleutelbeenbreuk werd hij zevende met die machine.

Uitslag 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Giacomo Agostini MV Agusta 57"57'6 15
2   Rodney Gould Yamaha +1"52'6 12
3   Giuseppe Visenzi Yamaha +2"03'0 10
4   Heinz Rosner MZ +2"21'7 8
5   Martti Pesonen Yamaha +1 ronde 6
6   Adolf Ohligschläger Yamaha +1 ronde 5
7   Jack Findlay Jawa +2 ronden 4
8   Lewis Young Aermacchi +2 ronden 3
9   Jim Curry Métisse-Aermacchi 2
10   Ivar Sauter Aermacchi 1

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Kel Carruthers Aermacchi Accu

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Bill Ivy (†) Jawa Overleden[2]

Onbekend[3]Bewerken

Coureur Merk
  Brian Smith Aermacchi
  Herbert Denzler Aermacchi
  Bohumil Staša ČZ
  František Šťastný Jawa
  Karel Bojer ČZ
  Günter Fischer Aermacchi
  Karl Hoppe Yamaha
  Walter Scheimann Yamaha
  Hannu Kuparinen Yamaha
  Bill Smith Honda
  Billie Guthrie Yamaha
  Billie McCosh Aermacchi
  Billie Nelson Aermacchi
  Brian Steenson Aermacchi
  Cecil Crawford Aermacchi
  Cliff Carr Yamaha
  Dave Degens Aermacchi
  Dave Simmonds Kawasaki
  Godfrey Nash Norton
  Jerry Lancaster Drixton-Aermacchi
  John Trevor Findlay Norton
  Maurice Hawthorne Métisse-Aermacchi
  Mike Hatherill Aermacchi
  Phil Read Yamaha
  Rob Fitton Norton
  Roy Graham Aermacchi
  Selwyn Griffiths AJS
  Terry Grotefeld Yamaha
  Tom Dickie Seeley-AJS
  Tommy Robb Aermacchi
  Tony Rutter Yamaha
  János Drapál Aermacchi
  Bruno Spaggiari Ducati
  Gilberto Milani Aermacchi
  Silvano Bertarelli Aermacchi
  Silvio Grassetti Yamaha
  Jan Kostwinder Yamaha
  Leo Commu Yamaha
  Ginger Molloy Bultaco
  Gordon Keith Yamaha
  Marty Lunde Yamaha

Top tien tussenstand 350cc-klasseBewerken

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Giacomo Agostini MV Agusta 90 (105) Wereldkampioen
2   Giuseppe Visenzi Yamaha 45
3   Rodney Gould Yamaha 36
4   Jack Findlay Yamaha / Jawa 34
5   Kel Carruthers Aermacchi 29
6   Heinz Rosner MZ 26
7   Bill Ivy (†) Jawa 24
8   Silvio Grassetti Yamaha / Jawa 20
9   Bohumil Staša ČZ 15
10   Brian Steenson Aermacchi 12

250cc-klasseBewerken

De 250cc-race in Imatra was erg spannend. Het was schitterend weer (voor het eerst sinds men hier in 1965 naartoe verhuisd was) en Heinz Rosner nam met zijn MZ RE 250 de leiding voor Santiago Herrero (Ossa), Renzo Pasolini (Benelli), Rodney Gould (Yamaha), Kent Andersson (Yamaha), Kel Carruthers (Benelli) en Günter Bartusch (MZ). In de tweede ronde brak Rosner's krukas. Herrero nam de leiding over tot de zevende ronde toen Pasolini de kop overnam. In de twaalfde ronde ging Andersson voorop toen hij het ronderecord verbeterde. Herrero en Pasolini vielen allebei in de veertiende ronde. Pasolini blesseerde zijn schouder en was voor de rest van seizoen uitgeschakeld. Herrero kon nog in de pit zijn stuurhelften laten repareren maar werd daardoor al op een ronde gezet. In de laatste ronde moest Gould ook door krukasproblemen stoppen waardoor de tweede plaats (achter Andersson) naar Bartusch ging, terwijl Börje Jansson (Kawasaki-Yamaha) derde werd.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Kent Andersson Yamaha 54"26'4 15
2   Günter Bartusch MZ +1"03'7 12
3   Börje Jansson Kawasaki-Yamaha[4] +1"22'1 10
4   Kel Carruthers Benelli +1"40'9 8
5   Dieter Braun MZ +2"06'2 6
6   Santiago Herrero Ossa +1 ronde 5
7   Pentti Korhonen Yamaha +1 ronde 4
8   Teuvo Länsivuori Yamaha +1 ronde 3
9   Chas Mortimer Yamaha 2
10   Matti Salonen Yamaha 1

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Heinz Rosner MZ Krukas
  Dave Simmonds Kawasaki
  Rodney Gould Yamaha Krukas
  Giuseppe Visenzi Yamaha Val[5]
  Renzo Pasolini Benelli Val[6]

Onbekend[3]Bewerken

Coureur Merk
  Heinz Kriwanek Suzuki
  Eric Hinton Yamaha
  Jack Findlay Yamaha
  Gyula Marsovszky Yamaha
  František Šťastný Jawa
  Karel Bojer ČZ
  Klaus Huber Yamaha
  Lothar John Yamaha
  Reinhard Scholtis Kawasaki
  Siegfried Lohmann Suzuki
  Toni Gruber Yamaha
  Carlos Giró Ossa
  Martti Pesonen Yamaha
  Christian Ravel Yamaha
  Jean Auréal Yamaha
  Billie Guthrie Yamaha
  Billie Nelson Yamaha
  Derek Chatterton Yamaha
  Dick Pipes Yamaha
  Frank Whiteway Suzuki
  Ian Richards Yamaha
  Jerry Lancaster Yamaha
  John Ringwood Yamaha
  Mick Chatterton Yamaha
  Phil Read Benelli
  Ray McCullough Yamaha
  Stan Woods Yamaha
  Tony Rutter Yamaha
  László Szabó MZ
  Angelo Bergamonti Aermacchi
  Eugenio Lazzarini Benelli
  Gilberto Parlotti Benelli
  Silvio Grassetti Yamaha
  Walter Villa Villa
  Keith Turner Aermacchi
  Gordon Keith Yamaha

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Santiago Herrero Ossa 82
2   Kent Andersson Yamaha 72 (76)
3   Kel Carruthers Benelli 61
4   Renzo Pasolini Benelli 45
5   Rodney Gould Yamaha 44
6   Börje Jansson Kawasaki-Yamaha 29
7   Frank Perris Suzuki 25
8   Heinz Rosner MZ 23
9   Lothar John Yamaha 21
10   Dieter Braun MZ 20

125cc-klasseBewerken

In Finland ging Cees van Dongen aanvankelijk aan de leiding met zijn teamgenoot Dieter Braun achter zich en op de derde plaats Günter Bartusch met zijn MZ RE 125. Dave Simmonds lag toen nog vierde, maar in de derde ronde pakte hij al definitief de leiding. Bartusch wist de tweede plaats over te nemen en van Dongen werd slechts derde.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Dave Simmonds Kawasaki 47"59'8 15
2   Günter Bartusch MZ +8'1 12
3   Cees van Dongen Suzuki +19'0 10
4   Dieter Braun Suzuki +22'9 8
5   Thomas Heuschkel MZ +28'1 6
6   Chas Mortimer Villa 5
7   Barry Smith Derbi 4
8   Jerry Lancaster Honda 3
9   Seppo Kangasniemi MZ 2
10   Friedhelm Kohlar MZ 1
11   Pertti Leinonen Honda

Onbekend[3]Bewerken

Coureur Merk
  Heinz Kriwanek Rotax
  John Dodds Aermacchi
  Kel Carruthers Aermacchi
  Bruno Veigel Honda
  Herbert Denzler Honda
  Jean Campiche Honda
  Eberhard Mahler MZ
  Hartmut Bischoff MZ
  Heinz Rosner MZ
  Lothar John MZ
  Siegfried Lohmann MZ
  Walter Scheimann Villa
  Enrique Escuder Bultaco
  Ramón Galí Bultaco
  Daniel Crivello Maico
  Jacques Roca Derbi
  Jean Auréal Yamaha
  Jean-François Chaffin Villa
  Pierre Viura Maico
  Bob Coulter Bultaco
  Carl Ward Honda
  Charles Garner Bultaco
  Gary Dickinson Honda
  Jim Curry Honda
  John Kiddie Honda
  John Shacklady Bultaco
  Steve Murray Honda
  Tom Loughridge Bultaco
  Tommy Robb Bultaco
  János Reisz MZ
  László Szabó MZ
  Francesco Villa Villa
  Giuseppe Mandolini Villa
  Silvano Bertarelli Aermacchi
  Walter Villa Villa
  Jean-Louis Pasquier Bultaco
  Jan Huberts MZ
  Lous van Rijswijk jr. Yamaha
  Ginger Molloy Bultaco
  Ryszard Mankiewicz MZ
  Börje Jansson Maico
  Bosse Granath MZ
  Kent Andersson Maico

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Merk Ptn
1   Dave Simmonds Kawasaki 90 (117) Wereldkampioen
2   Cees van Dongen Suzuki 51
3   Dieter Braun Suzuki 44
4   Kent Andersson Maico / Yamaha 36
5   Heinz Kriwanek Rotax 26
6   Ginger Molloy Bultaco 25
7   Kel Carruthers Aermacchi 20
8   Friedhelm Kohlar MZ 19
9   Thomas Heuschkel MZ 16
10   Jean Auréal Yamaha 15

ZijspanklasseBewerken

Na zijn mooie tweede plaats in de 500cc-race in Finland moest Billie Nelson zich haasten om plaats te nemen in het zijspan van Helmut Fath. Hij moest Wolfgang Kalauch vervangen, die bij een heuvelklimwedstrijd gewond was geraakt. Het gelegenheidsduo liep drie seconden per ronde uit op Klaus Enders, tot de problemen begonnen. De stelmogelijkheid voor de luchtschuif ging kapot waardoor het gas niet meer helemaal afgesloten kon worden. Daardoor werden de remmen overbelast en uiteindelijk brak een olieleiding voor de cilinderkop, waardoor ze uitvielen. Klaus Enders / Ralf Engelhardt wonnen aldus toch nog en Helmut Lünemann met invaller-bakkenist Johnny Bengtsson werd tweede. Na de Finse Grand Prix reed Helmut Fath nog een internationale race in dat land. Hierbij kreeg hij een ongeluk waarbij hij een been en enkele ribben brak. Zowel hijzelf als bakkenist Billie Nelson (gebroken enkel) waren voor de rest van het seizoen uitgeschakeld. Voor Nelson was het dubbel vervelend: aan het einde van het seizoen was hij vierde in de 500cc-klasse, maar hij kwam slechts zes punten tekort voor de tweede plaats. In de zijspanklasse stond hij merkwaardig genoeg dankzij één optreden als tweede geklasseerd.

Uitslag zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1   Klaus Enders   Ralf Engelhardt BMW 48"54'5 15
2   Helmut Lünemann   Johnny Bengtsson BMW +32'5 12
3   Heinz Luthringshauser   Geoff Hughes BMW +44'4 10
4   Arsenius Butscher   Josef Huber BMW +54'1 8
5   Georg Auerbacher   Hermann Hahn BMW +1"42'7 6
6   Jean-Claude Castella   Albert Castella CAT-BMW +1 ronde 5
7   Kenneth Calenius   Juhani Vesterinen BMW +1 ronde 4
8   Ruben Bjarnemark   Marianne Kjellmodin-Hansen BMW +1 ronde 3
9   Leif Aurosell   Jouko Ryhänen BMW +2 ronden 2
10   Jaakko Palomäki   Jussi Ahlbäck BMW +2 ronden 1

Niet gefinishtBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  Helmut Fath   Billie Nelson URS Olielekkage
  Siegfried Schauzu   Horst Schneider Apfelbeck-BMW

Onbekend[3]Bewerken

Coureur Bakkenist Merk
  Hans Hänni   Kurt Barfuss BMW
  Max Hauri   Heinz Hausamann BMW
  Franz Linnarz   Rudolf Kühnemund BMW
  Hermann Binding   Helmut Fleck BMW
  Richard Wegener   Adi Heinrichs BMW
  André Cailletet   Jean-Paul Coquic BMW
  Joseph Duhem   François Fernandez BMW
  Bill Copson   Dane Rowe BMW
  Dennis Keen   Mac Witherspoon Triumph
  Dick Hawes   John Mann Seeley-Matchless
  Graham Milton   John Thornton BMW
  Jack Philpott   Bill Turrington Norton
  Jeff Gawley   Frank Knights BSA
  Mick Potter   John Fiddaman Triumph
  Norman Hanks   Rose Arnold BSA
  Peter Kielty   V. Sherriffs Triumph
  Stuart Applegate   Rob Appleton BMW
  Tony Harris   Brian Harris Triumph
  Tony Wakefield   John Flaxman BMW
  Herman Oosterloo   Karel Hermans BMW

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1   Klaus Enders   Ralf Engelhardt BMW 57
2   Helmut Fath   Wolfgang Kalauch en   Billie Nelson URS 55
3   Georg Auerbacher   Hermann Hahn BMW 40
4   Franz Linnarz   Rudolf Kühnemund BMW 34 (40)
  Arsenius Butscher   Josef Huber BMW 34 (46)
6   Helmut Lünemann   Neil Caddow en   Johnny Bengtsson BMW 32
7   Siegfried Schauzu   Horst Schneider BMW / Apfelbeck-BMW 25
8   Heinz Luthringshauser   Geoff Hughes BMW 18
9   Jean-Claude Castella   Albert Castella BMW / CAT-BMW 16
10   Dick Hawes   John Mann Seeley-Matchless 10
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1969
FIM wereldkampioenschap wegrace
21e seizoen (1969)
Volgende race:
Ulster Grand Prix 1969

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1968
Grand Prix-wegrace van Finland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1970
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT