Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van de DDR 1963

De Grand Prix-wegrace van de DDR 1963 was de achtste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1963. De races werden verreden op 17 en 18 augustus op de Sachsenring in Hohenstein-Ernstthal. Alle soloklassen met uitzondering van de 50cc-klasse kwamen aan de start. De wereldtitel in de 350cc-klasse was al beslist, de titel in de 125cc-klasse werd hier beslist.

Sachsenring
Land Vlag van Duitse Democratische Republiek Duitse Democratische Republiek
Datum 17 en 18 augustus 1963
Organisator FIM/ADMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
125 cc
Snelste ronde Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Derde Vlag van Oostenrijk Bert Schneider

AlgemeenBewerken

De 50cc-klasse was wel gepland, maar ging niet door omdat er te weinig deelnemers waren. Zo bleef op 17 augustus alleen de 350cc-race over. De overige races werden verreden op 18 augustus. Mike Hailwood won drie van de vier races. Drie belangrijke coureurs ontbraken: Ernst Degner, gevlucht uit de DDR, kon hier niet meer racen, Tarquinio Provini was met zijn team tegengehouden bij de grens omdat de visa niet in orde waren, en Phil Read had zijn Duke-Gilera 500 4C in de Ulster GP in de prak gereden. Het team kon hem niet van een vervangende motorfiets voorzien.

500cc-klasseBewerken

In de WK-stand was John Hartle de grootste bedreiging voor Mike Hailwood en door het wegvallen van Phil Read ook de enige. Hartle viel echter uit. Hailwood won met bijna een minuut voorsprong op Derek Minter. Alan Shepherd werd voor de derde keer derde.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Mike Hailwood MV Agusta 53"38'4 8
2   Derek Minter Duke-Gilera +55'2 6
3   Alan Shepherd Matchless +2"24'9 4
4   Mike Duff Matchless +1 ronde 3
5   Jack Findlay Matchless +1 ronde 2
6   Vernon Cottle Norton +1 ronde 1
7   Ian Burne Norton
8   Dan Shorey Matchless
9   György Kurucz Norton
10   Roy Robinson Norton

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ladi Richter Norton
  Ernst Weiss Norton
  Roland Föll Matchless
  Anssi Resko Matchless
  Veikko Sulasaari Norton
  Philippe Canoui Norton
  John Hartle Duke-Gilera
  Roy Ingram Norton
  Colin Lyster Norton
  Billy Andersson Norton

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Benedicto Caldarella Matchless [1]
  Fabián Villavelran Norton [1]
  Jorge Kissling Norton [1]
  Victorio Minguzzi Matchless [1]
  Jack Ahearn Norton
  Gyula Marsovszky Matchless
  Bill Smith Norton
  Fred Stevens Norton
  Joe Dunphy Norton
  Phil Read Duke-Gilera Geen machine[2]
  Ralph Bryans Norton
  Syd Mizen Norton
  Vasco Loro Norton
  Sven-Olof Gunnarsson Norton
  Nikolaj Sevast'ânov CKEB
  Horacio Costa Norton [1]

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Mike Hailwood MV Agusta 32
2   John Hartle Duke-Gilera 20
3   Phil Read Duke-Gilera 16
4   Alan Shepherd Matchless 15
5   Derek Minter Duke-Gilera 10
6   Mike Duff Matchless 7
7   Fred Stevens Norton 6
8   Jack Ahearn Norton 5
9   Joe Dunphy Norton 2
  Ralph Bryans Norton
  Jack Findlay McIntyre-Matchless

350cc-klasseBewerken

250cc-klasseBewerken

Nu Tarquinio Provini niet kon starten zou Jim Redman goede zaken kunnen doen door de race te winnen, maar net als in 1962 kreeg Mike Hailwood voor de gelegenheid een MZ RE 250. Ook Alan Shepherd kreeg een MZ en die machine bleken veel sneller te zijn dan Redman's Honda RC 163. Zo bleef de schade voor Provini beperkt: Redman scoorde slechts vier punten.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Mike Hailwood MZ 49"40'4 8
2   Alan Shepherd MZ +14'7 6
3   Jim Redman Honda +1"05'3 4
4   László Szabó MZ +1"30'8 3
5   Luigi Taveri Honda 2
6   Stanislav Malina ČZ 1
7   Tommy Robb Honda

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Ivan Schumann NSU [1]
  Raúl Kissling NSU [1]
  Phil Read Yamaha Teambeleid[5]
  Tarquinio Provini Morini Visa[6]
  Umberto Masetti Morini [1]
  Fumio Ito Yamaha Teambeleid[5]
  Hiroshi Hasegawa Yamaha Teambeleid[5]
  Yoshikazu Sunako Yamaha Teambeleid[5]
  Carlos Marfetan Parilla [1]

Onbekend[4]Bewerken

Coureur Merk
  Jack Findlay Mondial / DMW
  Bill Smith Honda
  Chris Anderson Aermacchi
  John Kidson Cotton-Moto Guzzi
  Gilberto Milani Aermacchi
  Silvio Grassetti Benelli
  Isamu Kasuya Honda
  Kunimitsu Takahashi Honda
  Cas Swart Honda

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Jim Redman Honda 38
2   Tarquinio Provini Morini 30
3   Fumio Ito Yamaha 20
  Tommy Robb Honda
5   Yoshikazu Sunako Yamaha 9
6   Mike Hailwood MZ 8
  Alan Shepherd MZ
8   Kunimitsu Takahashi Honda 7
  Luigi Taveri Honda
10   Bill Smith Honda 4

125cc-klasseBewerken

Theoretisch kon Luigi Taveri nog wereldkampioen worden, maar in de DDR won Hugh Anderson voor Alan Shepherd en Bert Schneider. Taveri werd slechts vierde. Anderson stond nu op 52 punten. Met aftrek van streepresultaten kon Taveri ook nog op 52 punten komen. Beiden zouden dan vijf overwinningen hebben, maar Anderson was ook nog twee keer tweede geweest. Na enig rekenwerk stond vast dat Hugh Anderson de eerste 125cc-wereldkampioen met een tweetaktmachine was.

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Hugh Anderson Suzuki 48"55'7 8
2   Alan Shepherd MZ +1"49'0 6
3   Bert Schneider Suzuki +1"49'9 4
4   Luigi Taveri Honda +2"25'6 3
5   Mike Duff MZ +2"47'6 2
6   Werner Musiol MZ +3"08'2 1

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Alberto Gómez Zanella [1]
  Aldo Caldarella Bultaco [1]
  Héctor Pochettino Bultaco [1]
  Horacio Maffia Ducati [1]
  Juan Carlos Salatino Zanella [1]
  Ernst Degner Suzuki Politiek[7]

Onbekend[4]Bewerken

Coureur Merk
  Frank Perris Suzuki
  Stanislav Malina CZ
  Francisco González Bultaco
  Jean-Pierre Beltoise Bultaco
  Gary Dickinson Honda
  Peter Inchley EMC
  Tommy Robb Honda
  John Grace Bultaco
  László Szabó MZ
  Giuseppe Visenzi Honda
  Kunimitsu Takahashi Honda
  Mitsuo Itoh Suzuki
  Jim Redman Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Hugh Anderson Suzuki 52 wereldkampioen
2   Luigi Taveri Honda 30 (33)
3   Bert Schneider Suzuki 23
4   Frank Perris Suzuki 16
5   Jim Redman Honda 13
  Ernst Degner Suzuki
7   Tommy Robb Honda 8
8   Alan Shepherd MZ 7
9   Kunimitsu Takahashi Honda 6
10   László Szabó MZ 4
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.
Vorige race:
Ulster Grand Prix 1963
FIM wereldkampioenschap wegrace
15e seizoen (1963)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1963

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1962
Grand Prix-wegrace van de DDR Volgende race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1964
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT