Hoofdmenu openen

Grand Prix-wegrace van de DDR 1969

De Grand Prix-wegrace van de DDR 1969 was de zevende Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1969. De races werden verreden op 12- en 13 juli 1969 op de Sachsenring nabij Karl-Marx-Stadt in Hohenstein-Ernstthal. Alle soloklassen kwamen aan de start. De wereldtitels in de 125cc-klasse en de 500cc-klasse werden hier beslist.

Sachsenring
Land Vlag van Duitse Democratische Republiek Duitse Democratische Republiek
Datum 12- en 13 juli 1969
Organisator FIM / ADMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Ellis
350 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould
Derde Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Renzo Pasolini
Eerste Vlag van Italië Renso Pasolini
Tweede Vlag van Spanje (1945-1977) Santiago Herrero
Derde Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner
125 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Dieter Braun
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds
Tweede Vlag van Oostenrijk Heins Kriwanek
Derde Vlag van Duitse Democratische Republiek Friedhelm Kohlar
50 cc
Snelste ronde Vlag van Spanje (1945-1977) Santiago Herrero
Eerste Vlag van Spanje (1945-1977) Ángel Nieto
Tweede Vlag van Spanje (1945-1977) Santiago Herrero
Derde Vlag van Nederland Aalt Toersen

AlgemeenBewerken

De Grand Prix van de DDR werd onder natte omstandigheden verreden. Toch waren er op zondag 200.000 toeschouwers. De 50cc-klasse reed al op zaterdag, de overige klassen op zondag. Tijdens de trainingen kwam Bill Ivy om het leven. Ivy reed tijdens een vrije training terug naar de pit. Bij het ingaan van de laatste snelle bocht kreeg zijn Jawa 350 cc V4 een vastloper. Onderzoek wees uit dat de krukas van de onderste linker cilinder was vastgelopen. Bill Ivy en zijn motorfiets schoven een heel eind door en Bill raakte daarbij een tuinmuurtje dat niet door strobalen was afgeschermd. Mogelijk was zijn helm al bij de val afgerukt (volgens sommige bronnen had hij deze al afgenomen om naar de pit terug te rijden). Hij liep ernstig hoofdletsel op en overleed in het ziekenhuis.

500cc-klasseBewerken

In de DDR was het 500cc-startveld maar klein en veel topcoureurs waren niet op komen dagen. Dat lag aan het bijzonder lage startgeld én aan de slechte organisatie, die pas een week van tevoren de startbevestigingen de deur uit deed. Toppers als Godfrey Nash en Alan Barnett lieten dan ook verstek gaan. Ook dit was een natte race en dat was een kolfje naar de hand van Karl Auer (Matchless), die als tweede achter Giacomo Agostini reed. De strijd om de derde plaats liet duidelijk zien dat de "groten" niet waren gekomen, want die ging tussen Terry Dennehy met zijn tweecilinder Drixton-Honda CB 450 en Juri Randla met de Vostok, Jack Findlay (LinTo) en Gyula Marsovszky (LinTo). Findlay bleek de snelste en haalde ook Karl Auer nog in, maar hij viel uit met een gebroken tuimelaar en dat bleek een zwak punt van de LinTo te zijn, want Marsovszky overkwam hetzelfde. De LinTo was opgebouwd uit twee 250cc-Aermacchi-motoren en de tuimelaars waren dan ook standaard Aermacchi-exemplaren. Randla viel met carburatieproblemen uit. Auer kwam zo terug op de tweede plaats, gevolgd door Dennehy en Billie Nelson. De kaarten leken geschud, maar in de voorlaatste ronde viel Auer uit door een gebroken klep en Dennehy door een lege benzinetank. Daardoor ging de tweede plaats naar Nelson en de derde plaats naar Steve Ellis (LinTo). Dennehy kon duwend nog vijfde worden. Agostini was nu zeker van zijn wereldtitel. Omdat slechts zeven resultaten telden had hij het maximale aantal van 105 punten bereikt.

Uitslag 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Giacomo Agostini MV Agusta 1:08"09'7 15
2   Billie Nelson Paton +1 ronde 12
3   Steve Ellis LinTo +1 ronde 10
4   Werner Bergold McIntyre-Matchless +1 ronde 8
5   Terry Dennehy Drixton-Honda +1 ronde 6
6   Phil O'Brien Matchless +2 ronden 5
7   Maurice Hawthorne Métisse-Aermacchi +2 ronden 4
8   Pentti Lethelä Matchless +2 ronden 3
9   Jack Lindh Seeley-Matchless +2 ronden 2
10   Endel Kiisa Vostok +2 ronden 1
11   Ross Hannan Norton
12   Bosse Granath Husqvarna

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Karl Auer Matchless Klep
  Jack Findlay Matchless Tuimelaar
  Gyula Marsovszky LinTo Tuimelaar
  Karl Hoppe Seeley-URS
  André-Luc Appietto Paton
  Steve Spencer Métisse-Matchless
  Alberto Pagani LinTo
  Emanuele Maugliani Norton
  Franco Trabalzini Paton
  Keith Turner LinTo
  Gordon Keith Yamaha
  Jüri Randla Vostok Carburatie

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Wolfgang Stropek MV Agusta
  John Dodds Seeley-URS
  Kel Carruthers Aermacchi
  Gilbert Argo Matchless
  Bohumil Staša ČZ
  Günter Fischer Matchless
  Paul Eickelberg Norton
  Walter Scheimann Norton
  Hannu Kuparinen Matchless
  Osmo Hansen Matchless
  Alan Barnett Kirby-Métisse-Matchless
  Alan Lawton Norton
  Barry Scully Norton
  Brian Steenson Seeley-Matchless
  Dan Shorey Seeley-Matchless
  Derek Woodman Seeley-Matchless
  Godfrey Nash Norton
  John Trevor Findlay Norton
  John Williams Métisse-Matchless
  Lewis Young Matchless
  Malcolm Uphill Norton
  Percy Tait Triumph
  Peter Darvil Norton
  Peter Williams Matchless
  Rob Fitton Norton
  Ron Chandler Seeley-Matchless
  Selwyn Griffiths Matchless
  Steve Jolly Seeley-Matchless
  Tom Dickie Kuhn-Seeley-Matchless
  Angelo Bergamonti Paton
  Gilberto Milani Aermacchi
  Paolo Campanelli Seeley-Matchless
  Silvano Bertarelli Paton
  Theo Louwes Norton
  Ginger Molloy Bultaco

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Giacomo Agostini MV Agusta 105 Wereldkampioen
2   Alan Barnett Kirby-Métisse-Matchless 32
3   Gyula Marsovszky LinTo 31
4   Billie Nelson Paton 26
5   Godfrey Nash Norton 18
6   Jack Findlay LinTo / Matchless 16
7   Ron Chandler Seeley-Matchless 15
8   Karl Auer Matchless 13
  Steve Ellis LinTo
10   Angelo Bergamonti Paton 12
  Karl Hoppe Métisse-URS / Seeley-URS
  Gilberto Milani Aermacchi
  Peter Williams Matchless
  Percy Tait Triumph

350cc-klasseBewerken

Voor de start van de Grand Prix van de DDR op de Sachsenring lagen er bloemen op de startplaats van Bill Ivy. Jawa had haar team teruggetrokken nadat Bill tijdens de training dodelijk verongelukt was. De (regen)race was niet erg interessant, tenminste niet waar het om de eerste drie plaatsen ging. Giacomo Agostini ging meteen voorop, gevolgd door Rodney Gould die langzaam de aansluiting verloor en als derde Heinz Rosner (MZ).

Uitslag 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Giacomo Agostini MV Agusta 1:02"28'5 15
2   Rodney Gould Yamaha +48'8 12
3   Heinz Rosner MZ 10
4   Giuseppe Visenzi Yamaha 8
5   Bohumil Staša ČZ 6
6   Marty Lunde Yamaha +1 ronde 5
7   Kel Carruthers Aermacchi 4
8   Billie Nelson Aermacchi 3
9   Dave Simmonds Kawasaki 2
10   Martti Pesonen Yamaha 1

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  František Šťastný Jawa Teambeleid[1]
  Bill Ivy (†) Jawa Overleden

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Jack Findlay Yamaha Ontsteking
  Silvio Grassetti Yamaha Versnellingsbak

Onbekend[2]Bewerken

Coureur Merk
  Brian Smith Aermacchi
  Herbert Denzler Aermacchi
  Ivar Sauter Aermacchi
  Karel Bojer ČZ
  Adolf Ohligschläger Yamaha
  Günter Fischer Aermacchi
  Karl Hoppe Yamaha
  Walter Scheimann Yamaha
  Hannu Kuparinen Yamaha
  Bill Smith Honda
  Billie Guthrie Yamaha
  Billie McCosh Aermacchi
  Brian Steenson Aermacchi
  Cecil Crawford Aermacchi
  Cliff Carr Yamaha
  Dave Degens Aermacchi
  Godfrey Nash Norton
  Jerry Lancaster Drixton-Aermacchi
  Jim Curry Métisse-Aermacchi
  John Trevor Findlay Norton
  Lewis Young Aermacchi
  Maurice Hawthorne Métisse-Aermacchi
  Mike Hatherill Aermacchi
  Phil Read Yamaha
  Rob Fitton Norton
  Roy Graham Aermacchi
  Selwyn Griffiths AJS
  Terry Grotefeld Yamaha
  Tom Dickie Seeley-AJS
  Tommy Robb Aermacchi
  Tony Rutter Yamaha
  János Drapál Aermacchi
  Bruno Spaggiari Ducati
  Gilberto Milani Aermacchi
  Silvano Bertarelli Aermacchi
  Jan Kostwinder Yamaha
  Leo Commu Yamaha
  Ginger Molloy Bultaco
  Gordon Keith Yamaha

Top tien tussenstand 350cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Giacomo Agostini MV Agusta 75
2   Jack Findlay Yamaha 30
3   Giuseppe Visenzi Yamaha 29
4   Kel Carruthers Aermacchi 25
5   Bill Ivy (†) Jawa 24
6   Brian Steenson Aermacchi 12
  Rodney Gould Yamaha
8   František Šťastný Jawa 10
  Silvio Grassetti Yamaha
  Bohumil Staša ČZ
  Heinz Rosner MZ

250cc-klasseBewerken

De 250cc-race van de DDR werd in de regen verreden, maar was desondanks leuk en spannend. Heinz Rosner was hersteld van zijn sleutelbeenbreuk op Man en nam bij de start meteen de leiding. Santiago Herrero en Renzo Pasolini joegen achter hem aan, terwijl er ook om de vierde plaats gevochten werd door Rodney Gould, Kel Carruthers en Kent Andersson. In de derde ronde nam Herrero de leiding en Pasolini was nu tweede. In de zesde ronde moest Rosner de pit in om een bougie te wisselen. Hij werd daardoor gepasseerd door Andersson en Carruthers, terwijl Gould intussen was gevallen. Toen Rosner weer de baan op kon wist hij de derde plaats echter weer snel in te nemen. In de laatste ronde leverden Herrero en Pasolini nog een flink gevecht en uiteindelijk won Pasolini met een kleine voorsprong.

Uitslag 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Renzo Pasolini Benelli 51":41'2 15
2   Santiago Herrero Ossa +0'3 12
3   Heinz Rosner MZ +1"31'8 10
4   Kent Andersson Yamaha +1"36'6 8
5   Kel Carruthers Benelli +1"50'7 6
6   Börje Jansson Kawasaki-Yamaha[3] +3"13'6 5
7   Lothar John Yamaha 4
8   Martti Pesonen Yamaha 3
9   Keith Turner Aermacchi 2
10   Günter Bartusch MZ 1

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Rodney Gould Yamaha Val
  Giuseppe Visenzi Yamaha Versnellingsbak
  Silvio Grassetti Yamaha

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  František Šťastný Jawa Teambeleid[1]

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  László Szabó MZ Blessure[4]

Onbekend[2]Bewerken

Coureur Merk
  Heinz Kriwanek Suzuki
  Eric Hinton Yamaha
  Jack Findlay Yamaha
  Frank Perris Suzuki
  Gyula Marsovszky Yamaha
  Karel Bojer ČZ
  Dieter Braun MZ
  Klaus Huber Yamaha
  Reinhard Scholtis Kawasaki
  Siegfried Lohmann Suzuki
  Toni Gruber Yamaha
  Carlos Giró Ossa
  Matti Salonen Yamaha
  Pentti Korhonen Yamaha
  Teuvo Länsivuori Yamaha
  Christian Ravel Yamaha
  Jean Auréal Yamaha
  Billie Guthrie Yamaha
  Billie Nelson Yamaha
  Chas Mortimer Yamaha
  Dave Simmonds Kawasaki
  Derek Chatterton Yamaha
  Dick Pipes Yamaha
  Frank Whiteway Suzuki
  Ian Richards Yamaha
  Jerry Lancaster Yamaha
  John Ringwood Yamaha
  Mick Chatterton Yamaha
  Phil Read Benelli
  Ray McCullough Yamaha
  Stan Woods Yamaha
  Tony Rutter Yamaha
  Angelo Bergamonti Aermacchi
  Eugenio Lazzarini Benelli
  Gilberto Parlotti Benelli
  Walter Villa Villa
  Gordon Keith Yamaha

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Santiago Herrero Ossa 77
2   Kent Andersson Yamaha 57
3   Kel Carruthers Benelli 43
4   Rodney Gould Yamaha 32
5   Renzo Pasolini Benelli 30
6   Frank Perris Suzuki 25
7   Lothar John Yamaha 19
  Börje Jansson Kawasaki-Yamaha
9   Heinz Rosner MZ 15
10   Angelo Bergamonti Aermacchi 11
  Martti Pesonen Yamaha

125cc-klasseBewerken

Dave Simmonds won ook in de DDR, en werd daarmee onbereikbaar voor de concurrentie en vier wedstrijden voor het einde van het seizoen was hij al wereldkampioen. Toch werd de wedstrijd eerst aangevoerd door Dieter Braun, die als West-Duitser toch enthousiast werd toegejuigt door het Oost-Duitse publiek. Vlak voor het einde van de race brak zijn krukas, waardoor Simmonds spekkoper werd. Braun werd duwend elfde. Günter Bartusch lag lang op de derde plaats maar viel met zijn MZ ook uit en daardoor werd de Oostenrijker Heinz Kriwanek met zijn zelfbouwmachine tweede, vlak voor Friedhelm Kohlar (MZ).

Uitslag 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Dave Simmonds Kawasaki 43"28'7 15
2   Heinz Kriwanek Rotax +1"16'1 12
3   Friedhelm Kohlar MZ +1"16'3 10
4   Ryszard Mankiewicz MZ +1"28'4 8
5   Cees van Dongen Suzuki +1"41'9 6
6   Thomas Heuschkel MZ +1"44'8 5
7   Kent Andersson Maico +1"55'1 4
8   Lothar John MZ +2"38'2 3
9   Börje Jansson Maico +3"07'5 2
10   Hartmut Bischoff MZ +3"30'0 1
11   Dieter Braun Suzuki

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Günter Bartusch MZ Motor
  Jan Huberts MZ

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  László Szabó MZ Blessure[4]

Onbekend[2]Bewerken

Coureur Merk
  Barry Smith Derbi
  John Dodds Aermacchi
  Kel Carruthers Aermacchi
  Bruno Veigel Honda
  Herbert Denzler Honda
  Jean Campiche Honda
  Eberhard Mahler MZ
  Heinz Rosner MZ
  Siegfried Lohmann MZ
  Walter Scheimann Villa
  Enrique Escuder Bultaco
  Ramón Galí Bultaco
  Pertti Leinonen Honda
  Seppo Kangasniemi MZ
  Daniel Crivello Maico
  Jacques Roca Derbi
  Jean Auréal Yamaha
  Jean-François Chaffin Villa
  Pierre Viura Maico
  Bob Coulter Bultaco
  Carl Ward Honda
  Charles Garner Bultaco
  Chas Mortimer Villa
  Gary Dickinson Honda
  Jerry Lancaster Honda
  Jim Curry Honda
  John Kiddie Honda
  John Shacklady Bultaco
  Steve Murray Honda
  Tom Loughridge Bultaco
  Tommy Robb Bultaco
  János Reisz MZ
  Francesco Villa Villa
  Giuseppe Mandolini Villa
  Silvano Bertarelli Aermacchi
  Walter Villa Villa
  Jean-Louis Pasquier Bultaco
  Lous van Rijswijk jr. Yamaha
  Ginger Molloy Bultaco
  Bosse Granath MZ

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Dave Simmonds Kawasaki 87 Wereldkampioen
2   Kent Andersson Maico / Yamaha 36
3   Cees van Dongen Suzuki 31
4   Dieter Braun Suzuki 24
5   Ginger Molloy Bultaco 22
  Heinz Kriwanek Rotax
7   Kel Carruthers Aermacchi 18
8   Jean Auréal Yamaha 15
9   Lothar John MZ 14
10   Jan Huberts MZ 11
  Ryszard Mankiewicz MZ

50cc-klasseBewerken

In Oost-Duitsland had Aalt Toersen een slechte start, maar die van Barry Smith was nog veel slechter, hij moest een halve minuut duwen voor zijn motor aansloeg en behoorlijk op toeren wilde komen. Zijn Derbi-teamgenoten Santiago Herrero en Ángel Nieto waren goed weg, en wisselden tijdens de race regelmatig van positie. In de laatste ronde liep Nieto ongeveer 20 meter uit en dat besliste de race. Op de derde plaats finishte Aalt Toersen na een flink gevecht met Kreidler- testrijder Rudolf Kunz. Zijn tien punten leverden Toersen netto niets op: ze verdwenen als streepresultaat.

Uitslag 50cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1   Ángel Nieto Derbi 28"20'7 15
2   Santiago Herrero Derbi +4'6 12
3   Aalt Toersen Van Veen-Kreidler +21'0 10
4   Rudolf Kunz Kreidler +22'5 8
5   Jan de Vries Van Veen-Kreidler +38'9 6
6   Eugenio Lazzarini Morbidelli 5
7   Barry Smith Derbi 4
8   Ludwig Faßbender Kreidler 3
9   Gilberto Parlotti Tomos 2
10   Franco Ringhini Morbidelli 1

Onbekend[2]Bewerken

Coureur Merk
  Jakob Unterladstätter KTM
  Herbert Denzler Kreidler
  Winfried Reinhard Reimo
  Fran Redfern Honda
  Frank Whiteway Crooks-Suzuki
  Luke Lawlor Derbi
  Stuart Aspin Meurs-Garelli
  Giovanni Lombardi Guazzoni
  Silvano Bertarelli Minarelli
  Cees van Dongen Van Veen-Kreidler
  Jan Huberts Kreidler
  Martin Mijwaart Jamathi
  Paul Lodewijkx Jamathi
  Adrijan Bernetic Tomos
  Janko-Florijan Štefe Tomos

Top tien tussenstand 50cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Ptn
1   Aalt Toersen Van Veen-Kreidler 65 (75)
2   Barry Smith Derbi 49
3   Jan de Vries Van Veen-Kreidler 40
4   Ángel Nieto Derbi 39
5   Santiago Herrero Derbi 28
6   Gilberto Parlotti Tomos 27
7   Rudolf Kunz Kreidler 20
8   Ludwig Faßbender Kreidler 19
9   Paul Lodewijkx Jamathi 18
10   Winfried Reinhard Reimo 8
  Cees van Dongen Van Veen-Kreidler

TriviaBewerken

Dieter BraunBewerken

De West-Duitser Dieter Braun werd bij elke doorkomst door het Oost-Duitse publiek toegejuicht. Dat was de organisatoren en wedstrijdleiders van de Allgemeiner Deutscher Motorsport Verband een doorn in het oog en uiteindelijk het begin van het einde van de GP van de DDR. Nu Braun niet won was de ramp nog te overzien, maar als hij dat wel deed moest men het Lied der Deutschen (het Duitse volkslied) spelen en dat was niet de bedoeling. Tijdens de GP van de DDR van 1971 won Braun de 250cc-race en het Oost-Duitse publiek loste het probleem op door zelf het derde couplet van het Lied der Deutschen te zingen. Daarop besloot men in 1973 om de Grand Prix als uitnodigingsrace te organiseren, met alleen rijders uit het Oostblok. De Grand Prix van de DDR verloor daarmee haar WK-status. De Oost-Duitsers trokken daarna massaal naar de Grand Prix van Tsjecho-Slowakije om Braun alsog toe te juichen.

Externe linkBewerken

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1969
FIM wereldkampioenschap wegrace
21e seizoen (1969)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1969

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1968
Grand Prix-wegrace van de DDR Volgende race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1970
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT