Hoofdmenu openen

De Isle of Man TT 1964 was de vierde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1964. De races werden verreden van 8 tot en met 12 juni op het eiland Man. Alle klassen kwamen aan de start; voor de 350cc-klasse was het de seizoensopening.

Vlag van Man TT van Man 1964
Snaefell Mountain Course
Officiële naam Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 8-12 juni 1964
Organisator ACU
Senior TT (500 cc)
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens
Junior TT (350 cc)
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff
Lightweight 250 cc TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Derde Vlag van Italië Alberto Pagani
Lightweight 125 cc TT
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Eerste Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
50 cc TT
Snelste ronde Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Derde Vlag van Japan Isao Morishita
Sidecar TT
Snelste ronde Vlag van Duitsland Max Deubel / Vlag van Duitsland Emil Hörner
Eerste Vlag van Duitsland Max Deubel / Vlag van Duitsland Emil Hörner
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Seeley / Vlag van Verenigd Koninkrijk Wally Rawlings
Derde Vlag van Duitsland Georg Auerbacher / Vlag van Duitsland Beno Heim

AlgemeenBewerken

Tijdens de TT vonden twee dodelijke ongevallen plaats. Tijdens de training op 2 juni verongelukte bakkenist Brian Cockrell met een Norton Manx bij Braddan Bridge en tijdens de Sidecar TT op 8 juni verongelukte bakkenist Laurence Essery bij Ballaugh Bridge. Mike Hailwood bracht door een virusinfectie vier dagen in bed door en kon ook niet in de Junior TT starten, maar op 12 juni was hij weer fit genoeg om in de Senior TT te starten.

Senior TTBewerken

Vrijdag 12 juni, zes ronden (364 km)

Er stond geen maat op Mike Hailwood in de Senior TT. Hij won met ruim drie minuten voorsprong op Derek Minter. Fred Stevens werd derde, met ruim zes minuten achterstand op Hailwood.

Uitslag Senior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Mike Hailwood MV Agusta 2:14"33'8 8
2   Derek Minter Norton 2:17"56'6 6
3   Fred Stevens Matchless 2:20"54'6 4
4   Derek Woodman Matchless 2:21"05'6 3
5   Griff Jenkins Norton 2:23"04'4 2
6   Billy McCosh Matchless 2:23"14'4 1
7   Brian Setchell Norton 2:23"15'0
8   Carl Ward Norton 2:24"32'8
9   John Cooper Norton 2:24"35'8
10   Derek Lee Matchless 2:25"00'0
11   Pete Bettison Norton 2:25"06'6
12   Alan Harris Matchless 2:25"32'0
13   Jack Findlay Matchless 2:26"05'8
14   Jack Ahearn Norton 2:27"15'4
15   John Simmonds Norton 2:27"22'8
16   Don Watson Norton 2:27"24'8
17   Dan Shorey Norton 2:29"01'0
18   Alan Dugdale Matchless 2:29"02'0
19   Stuart Graham Matchless 2:29"27'0
20   Trevor Ritchie Norton 2:29"27'6
21   Billie Nelson Norton 2:30"01'6
26   Paddy Driver Matchless 2:33"39'2

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Mike Duff Matchless
  Gyula Marsovszky Matchless
  Roland Föll Matchless
  Bill Smith Matchless
  Chris Conn Norton
  Joe Dunphy Norton
  Phil Read Matchless
  Syd Mizen Dunstall-Norton
  Sven-Olof Gunnarsson Norton

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Benedicto Caldarella Gilera
  František Šťastný Jawa
  Gustav Havel Jawa
  Ernst Hiller Norton
  Klaus Enders Norton
  Lothar John Norton
  Walter Scheimann Norton
  Alan Shepherd Matchless
  Dave Degens Matchless
  Dick Creith Norton [1]
  John Hartle Norton Blessure[2]
  Lewis Young Matchless
  Rob Fitton Norton
  Alberto Pagani Bianchi
  Remo Venturi Bianchi
  Silvio Grassetti Bianchi
  Ginger Molloy Norton
  Morrie Low Norton
  Bosse Granath Matchless
  Nikolaj Sevast'ânov Vostok
  Buddy Parriott Norton [3]

Top tien tussenstand 500cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Mike Hailwood MV Agusta 16
2   Derek Minter Norton 6
  Phil Read Matchless
4   John Hartle Norton 4
  Fred Stevens Matchless
6   Derek Woodman Matchless 3
  Mike Duff Norton / Matchless
8   Paddy Driver Matchless 2
  Griff Jenkins Norton
10   Billy McCosh Matchless 1
  Buddy Parriott Norton

Junior TTBewerken

Woensdag 10 juni, zes ronden (364 km)

Jim Redman ondervond in het begin van de race nog wat druk van Alan Shepherd met zijn MZ RE 350, maar toen Shepherd uitviel won Redman comfortabel met ruim zeven minuten voorsprong op Phil Read met de AJS 7R. Mike Duff, eveneens op een AJS, werd derde. Mike Hailwood kon door een virusinfectie niet starten.

Uitslag Junior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Jim Redman Honda 2:17"55'4 8
2   Phil Read AJS 2:25"00'6 6
3   Mike Duff AJS 2:25"21'4 4
4   Derek Minter Norton 2:25"48'2 3
5   Derek Woodman AJS 2:27"37'6 2
6   Joe Dunphy AJS 2:38"34'6 1
7   Peter Darvill AJS 2:29"16'8
8   Syd Mizen AJS 2:29"30'4
9   Paddy Driver AJS 2:29"41'8
10   Chris Conn AJS 2:30"07'2
11   Bruce Beale Honda 2:30"20'0
12   Fred Stevens AJS 2:30"56'0
13   Bill Smith AJS 2:31"05'2
14   Griff Jenkins AJS 2:31"20'0
15   Roland Föll AJS 2:31"21'6
16   Billy McCosh AJS 2:31"49'4
17   Jim Evans Norton 2:32"13'2
18   Ian Burne AJS 2:32"41'4
19   Pete Bettison Norton 2:33"15'4
20   Vincent Duckett AJS 2:33"17'4
  Gyula Marsovszky Norton
37   Stuart Graham AJS 2:39"54'6

Niet gestartBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Mike Hailwood MV Agusta Ziekte

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Jack Findlay AJS
  František Šťastný Jawa
  Gustav Havel Jawa
  Alan Shepherd MZ
  Billie Nelson AJS
  Chris Vincent Aermacchi
  Jack Ahearn Norton
  John Cooper Norton
  Gilberto Milani Aermacchi
  Sven-Olof Gunnarsson Norton

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Stanislav Malina CZ
  Vernon Cottle AJS
  Remo Venturi Bianchi
  Renzo Pasolini Aermacchi
  Isamu Kasuya Honda
  Isao Yamashita Honda
  Kuniomi Nagamatsu Honda
  Endel Kiisa Vostok

Top zes tussenstand 350cc-klasseBewerken

Conform wedstrijduitslag

Lightweight 250 cc TTBewerken

Maandag 8 juni, zes ronden (364 km)

Nu de eerdere GP's gewonnen waren door drie verschillende merken (Alan Shepherd met de MZ RE 250, Tarquinio Provini met de Benelli 250 4C en Phil Read met de Yamaha RD 56), werd er een spannende confrontatie verwacht, temeer omdat ook Honda en Suzuki nog wat te bewijzen hadden en met grote teams aantraden. De race werd echter een deceptie omdat slechts acht van de 64 deelnemers de volle zes ronden aflegden. Read was trainingssnelste, maar na de eerste ronde lag hij al achter Jim Redman met de Honda RC 164. Alan Shepherd was toen nog derde. Read viel echter uit, net als het complete Suzuki-team (Bert Schneider, Jack Ahearn en Derek Minter). Zo won Jim Redman gemakkelijk, op korte afstand gevolgd door Alan Shepherd. Alberto Pagani werd met de eencilinder Paton derde, maar had al achttien minuten achterstand. Tommy Robb, na zijn ontslag bij Honda onmiddellijk aangenomen bij Yamaha, werd slechts zevende, twee plaatsen achter Roy Boughey, die met een Yamaha TD 1 A-productieracer reed.

Uitslag Lightweight 250 cc TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Jim Redman Honda 2:19"23'6 8
2   Alan Shepherd MZ 2:20"04'6 6
3   Alberto Pagani Paton 2:37"35'8 4
4   Stanislav Malina CZ 2:38"52'8 3
5   Roy Boughey Yamaha 2:49"40'6 2
6   Clive Hunt Aermacchi 2:51"24'2 1
7   Tommy Robb Yamaha 2:51"48'6
8 Reg Everett Greeves 2:55"28'6

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Bert Schneider Suzuki
  Barry Smith Greeves
  Jack Ahearn Suzuki
  Jack Findlay DMW
  Frank Perris Greeves
  Mike Duff Cotton
  Ernst Weiss Cotton
  Luigi Taveri Honda
  Roland Föll Moto Guzzi
  Chris Vincent Aermacchi
  Dave Simmonds Greeves
  Derek Minter Suzuki
  Joe Dunphy Greeves
  John Cooper Yamaha
  Phil Read Yamaha
  Syd Mizen Greeves
  Gilberto Milani Aermacchi
  Tarquinio Provini Benelli
  Isamu Kasuya Honda
  Bruce Beale Honda

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Wolfgang Gast MZ
  Jorge Sirera Montesa
  Roger Mailles Morini
  Mike Hailwood MZ
  Ralph Bryans Honda
  Ron Grant Parilla [3]
  Giacomo Agostini Morini
  Hiroshi Hasegawa Yamaha
  Hugh Anderson Suzuki
  Bo Gehring Bultaco [3]
  Douglas Brown Ducati [3]
  George Rockett Ducati [3]

Top tien tussenstand 250cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Alan Shepherd MZ 14
  Jim Redman Honda
3   Phil Read Yamaha 12
4   Tarquinio Provini Benelli 8
5   Ron Grant Parilla 6
  Luigi Taveri Honda
7   Bo Gehring Bultaco 4
  Bert Schneider Suzuki
  Alberto Pagani Paton
10   Isamu Kasuya Honda 3
  George Rockett Ducati
  Bruce Beale Honda
  Stanislav Malina CZ

Lightweight 125 cc TTBewerken

 
Bijna alle zestien Honda CR 93's die aan de start kwamen haalden de finish.

Woensdag 10 juni, drie ronden (182 km)

Honda was in de TT van 1963 vernederd door Suzuki, maar de nieuwe viercilinder Honda 2RC 146 bleek degelijker dan de Suzuki RT 64. Net als in de Lightweight 250 cc TT vielen alle Suzuki's uit. Luigi Taveri won door een spectaculaire laatste ronde, waarin hij een nieuw ronderecord van 93,53 mijl per uur reed. Jim Redman werd op drie seconden tweede en 50cc-rijder Ralph Bryans, die na het ontslag van Tommy Robb en Kunimitsu Takahashi nu ook in de 125cc-klasse mocht starten, werd derde. Verreweg het grootste deel van het startveld bestond uit Honda CR 93-productieracers, waarmee Walter Scheimann en Bruce Beale ook punten scoorden.

Uitslag Lightweight 125 cc TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Luigi Taveri Honda 1:13"43'0 8
2   Jim Redman Honda 1:13"46'9 6
3   Ralph Bryans Honda 1:14"28'2 4
4   Stanislav Malina CZ 1:19"45'4 3
5   Walter Scheimann Honda 1:21"36'0 2
6   Bruce Beale Honda 1:22"08'8 1
7   Bill Smith Honda 1:22"23'2
8   Gary Dickinson Honda 1:22"38'8
9   Dave Simmonds Tohatsu 1:22"49'0
10   Roland Föll Honda 1:22"57'2
11   Giuseppe Visenzi Honda 1:23"21'0
12   Chris Vincent Honda 1:24"48'6
13   Joe Dunphy Honda 1:24"51'6
14 B. Richards Honda 1:24"58'8
15   Jim Curry Honda 1:25"08'6
16 H. Ebert Honda 1:26"47'4
17 George Plenderleith Honda 1:27"32'4
18 George Leigh Honda 1:27"41'6
19 Steve Murray Honda 1:28"41'6
20   Tommy Robb Bultaco 1:28"43'8

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Bert Schneider Suzuki
  Frank Perris Suzuki
  Gyula Marsovszky Bultaco
  Alan Shepherd MZ
  Rex Avery EMC
  Hugh Anderson Suzuki

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Dieter Krumpholz MZ
  Friedhelm Kohlar MZ
  Heinz Rosner MZ
  Klaus Enderlein MZ
  Ernst Degner Suzuki Blessure[4]
  Peter Eser Honda
  Richard Thomas Honda
  Ramón Torras Bultaco
  Jean-Pierre Beltoise Bultaco
  Phil Read Yamaha
  Akiyasu Motohashi Yamaha
  Hironori Matsushima Yamaha
  Isao Morishita Suzuki
  Kunimitsu Takahashi Honda Ontslagen[5]
  Mitsuo Itoh Suzuki
  Teisuke Tanaka Suzuki
  Yoshimi Katayama Suzuki

Top tien tussenstand 125cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Luigi Taveri Honda 24
2   Bert Schneider Suzuki 13
3   Jim Redman Honda 12
4   Hugh Anderson Suzuki 10
5   Mitsuo Itoh Suzuki 6
6   Rex Avery EMC 4
  Jean-Pierre Beltoise Bultaco
  Frank Perris Suzuki
  Ralph Bryans Honda
10   Isao Morishita Suzuki 3
  Kunimitsu Takahashi Honda
  Stanislav Malina CZ

50 cc TTBewerken

Vrijdag 12 juni, drie ronden (182 km)

Na de afgang van Suzuki in de 125- en de 250cc-klasse moest er op de laatste racedag iets goedgemaakt worden. Dat lukte Hugh Anderson, die weinig moeite had om Ralph Bryans (Honda) voor te blijven. In de laatste ronde reed Anderson een ronderecord van 81,13 mijl per uur. Isao Morishita werd met zijn Suzuki RM 64 derde. Hans Georg Anscheidt (Kreidler) werd slechts vierde. Tarquinio Provini had nog steeds moeite met de twaalf versnellingen van zijn fabrieks-Kreidler en finishte nog achter privérijder Luigi Taveri.

Uitslag 50 cc TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1   Hugh Anderson Suzuki 1:24"13'4 8
2   Ralph Bryans Honda 1:25"14'8 6
3   Isao Morishita Suzuki 1:25"15'4 4
4   Hans Georg Anscheidt Kreidler 1:25"18'0 3
5   Mitsuo Itoh Suzuki 1:25"22'4 2
6   Naomi Taniguchi Honda 1:25"33'0 1
7   Luigi Taveri Kreidler 1:26"27'4
8   Tarquinio Provini Kreidler 1:30"39'6
9   Dave Simmonds Tohatsu 1:36"18'0
10   Ian Plumridge Honda 1:39"08'0
11 P. Horsham Honda 1:39"21'1
12 J. Tompsett Honda 1:44"30'4
13 L. Evans Honda 1:44"51'4
14 G. Hutchings Honda 1:48"01'2
15 Don Juler Itom 1:59"45'8

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Charlie Mates Honda
  Mike Simmonds Tohatsu

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Albert Beirle Kreidler
  Peter Eser Honda
  Rudolf Kunz Kreidler
  Ángel Nieto Derbi
  José Maria Busquets Derbi
  Jean-Pierre Beltoise Kreidler
  Cees van Dongen Kreidler
  Lee Allen Ducati [3]

Top tien tussenstand 50cc-klasseBewerken

Pos Coureur Merk Pnt
1   Hugh Anderson Suzuki 30
2   Hans Georg Anscheidt Kreidler 20
3   Isao Morishita Suzuki 15
4   Mitsuo Itoh Suzuki 10
5   Jean-Pierre Beltoise Kreidler 6
  Ralph Bryans Honda
7   José Maria Busquets Derbi 3
8   Ángel Nieto Derbi 2
9   Lee Allen Ducati 1
  Luigi Taveri Kreidler
  Tarquinio Provini Kreidler
  Naomi Taniguchi Honda

Sidecar TTBewerken

Maandag 8 juni, drie ronden (182 km)

Max Deubel en Emil Hörner leidden de Sidecar TT van start tot finish. Aanvankelijk hadden ze nog tegenstand van Florian Camathias. Camathias, herenigd met zijn oude bakkenist Alfred Herzig, lag tweede, maar viel door technische problemen met zijn Gilera 500 4C terug naar de vijftiende plaats. Daardoor werd de combinatie Colin Seeley/Wally Rawlings tweede en Georg Auerbacher/Beno Heim werden derde.

UitslagSidecar TTBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Pnt
1   Max Deubel   Emil Hörner BMW 1:16"13'0 8
2   Colin Seeley   Wally Rawlings FCS 1:18"17'6 6
3   Georg Auerbacher   Beno Heim BMW 1:20"26'2 4
4   Arsenius Butscher   Wolfgang Kalauch BMW 1:21"19'0 3
5   Terry Vinicombe   Gary Golder Triumph 1:25"58'0 2
6   Tony Jackson   Peter Hartill BMW 1:26"02'8 1
7 D. Ajax M. Caley Norton 1:26"36'0
8   Alan Birch Peter Cropper BMW 1:28"58'8
9 Derek Yorke G. Mason Norton 1:29"15'2
10   Harald Wohlfarth   Werner Zielaff BMW 1:29"56'4
11 Geoff Bell G. Bewley Norton 1:30"16'2
12 A. Maltby Ted Fenwick Triumph 1:30"18'0
13 J. Albett   George Molyneux BSA 1:30"19'2
14 Russ Hackman T. Hughes Triumph Special 1:30"50'6
15   Florian Camathias   Alfred Herzig Gilera 1:31"12'2
16 Ian McDonald H. Walker Triumph Special 1:34"54'0
17   Fred Hanks Joe Thornton Norton 1:34"58'6
18 Colin Anderson O. Moller Norton 1:38"05'2
19 John Worthington A. Dawson Triumph 1:43"01'0
20 B. McAnelly P. Horshield BMS 1:43"58'2
22   Ludwig Hahn   Ralf Engelhardt BMW 1:45"20'4

Niet gefinishtBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  Fritz Scheidegger   John Robinson BMW
  Otto Kölle   Heinz Marquardt BMW
  Bill Boddice   Eddie Bulgin Norton
  Charlie Freeman   Billie Nelson Norton
  Chris Vincent   Keith Scott BMW

Niet deelgenomenBewerken

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
  August Wolf   Werner Zielaff BMW
  Gert Selbmann   Rolf Müller BMW
  Joseph Duhem   François Fernandez BMW
  Pip Harris   Ray Campbell BMW

Top tien tussenstand zijspanklasseBewerken

Pos Coureur Bakkenist Merk Pnt
1   Max Deubel   Emil Hörner BMW 17
2   Georg Auerbacher   Beno Heim BMW 12
3   Colin Seeley   Wally Rawlings FCS 9
4   Florian Camathias   Roland Föll /   Alfred Herzig Gilera 8
  Fritz Scheidegger   John Robinson BMW
6   Otto Kölle   Dieter Hess /   Heinz Marquardt BMW 6
7   Arsenius Butscher   Wolfgang Kalauch BMW 5
8   Chris Vincent   Keith Scott BMW 2
  Terry Vinicombe   Gary Golder Triumph
10   Ludwig Hahn   Heinz Schäfer /   Ralf Engelhardt BMW 1
  Joseph Duhem   François Fernandez BMW
  Tony Jackson   Peter Hartill BMW

TriviaBewerken

Roland FöllBewerken

Florian Camathias wilde graag dat zijn bakkenisten zich volledig concentreerden op de zijspanklasse. Hij had in 1959 zelfs de samenwerking met Hilmar Cecco beëindigd omdat Cecco graag in soloklassen wilde racen. Roland Föll was uit hetzelfde hout gesneden. Hij was in de Franse GP al met een 125cc-Honda CR 93 gestart (en had een punt gescoord) en in de TT van Man startte hij in vier klassen: in de Senior TT met een Matchless G50, in de Junior TT met een AJS 7R, in de Lightweight 250 cc TT met een Moto Guzzi en in de Lightweight 125 cc TT met de Honda CR 93. Of dat de reden was is niet bekend, maar Camathias viel in de Sidecar TT terug op zijn "oude" bakkenist Alfred Herzig.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1964
FIM wereldkampioenschap wegrace
16e seizoen (1964)
Volgende race:
TT Assen 1964

Vorige race:
Isle of Man TT 1963
Isle of Man TT Volgende race:
Isle of Man TT 1965
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT