Hoofdmenu openen

De Isle of Man TT 1913 was de zevende uitvoering van de Isle of Man TT. Ze werd op woensdag 4 juni en vrijdag 6 juni 1913 verreden op de Snaefell Mountain Course, een stratencircuit op het eiland Man.

Snaefell Mountain Course
Officiële naam 1913 Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man eiland Man
Datum 4- en 6 juni 1913
Organisator ACU
Senior TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Wood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Wood
Tweede A. Abbott
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alfred Alexander
Junior TT
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Hugh Mason
Tweede D. O'Donovan
Derde G. Ball

AlgemeenBewerken

Na het crisisjaar 1912, waarin de TT van Man slechts 66 deelnemers had getrokken als gevolg van het dodelijke ongeval van Victor Surridge in 1911, brak 1913 alle records. Er waren 147 deelnemers, in de Senior TT startten 32 merken en in de Junior TT startten 16 merken. Nadat veel merken de race in 1912 geboycot hadden, kwam er nu een flink aantal nieuwe merken naar het eiland Man: Ariel, Brough, BSA, Levis, Rover en Veloce.

Majoor Tommy Loughborough had Freddie Straight opgevolgd als secretaris van de ACU en hij stelde een nieuw, wat vreemd reglement op. Hij verlengde de races: de Junior TT reed nu zes ronden i.p.v. vier en de Senior TT zeven ronden i.p.v vijf. Maar dat was nog niet alles: de klassen races werden ook nog opgedeeld in twee dagen. Op woensdag 4 juni reed de Junior TT twee van haar zes ronden, de Senior TT drie van haar zeven ronden. Op vrijdag zes juni reden beide klassen tegelijk hun resterende vier ronden. Dat betekende dat coureurs niet meer in beide klassen konden deelnemen.

Hoewel er nog steeds niet veel buitenlanders deelnamen, was er dit keer een deelnemer uit Rusland, M. ("Boris") Kremleff, die met een Rudge startte. Hij kwam in de laatste ronde van de Senior TT, drie kilometer voor de finish bij Hillberry Corner ten val.

Op vrijdag viel het tweede dodelijke slachtoffer van de Mountain Course. Frank Bateman, die aan de leiding reed, kreeg een lekke band bij Keppel Gate. Bij Creg-ny-Baa liep die band van de velg waardoor hij viel en aan zijn verwondingen overleed.

Senior TTBewerken

Woensdag 4 juni en vrijdag 6 juni, zeven ronden (422 km), motorfietsen tot 500 cc

Na het eerste deel van de race op woensdag leidde Tim Wood (Scott) voor Frank Bateman (Rudge) en Alfie Alexander (Indian). In het tweede deel op vrijdag leidde Bateman, tot hij bij Creg-ny-Baa verongelukte. Tim Wood reed de snelste ronde (een nieuw record van 52 mijl per uur) en won de klasse.

Uitslag Senior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Tim Wood Scott 5:26"18'0 48,28 mph
2 A. Abbott Rudge Whitworth 5:26"23'0
3   Alfred Alexander Indian 5:30"11'0
4   Charles Franklin Indian 5:32"04'0
5 J. Cocker Singer 5:23"13'0
6   Tom Sheard Rudge Whitworth 5:42"27'0
7 E. Moxey Zenith-JAP 5:45"42'0
8 S. Garrett Regal-Green 5:50"49'0
9 V. Busby Ariel 5:53"51'0
10 N. Brown Indian 5:56"57'0
11 S. Tessier BAT-JAP 5:59"18'0
12 F. North Ariel 5:59"48'0
13 J. Adamson Triumph 6:06"13'0
14 S. George Indian 6:04"21'0
15   Douglas Brown Rover 6:04"48'0
16 J. Sirett Indian 6:07"49'0
17 R. Carey BSA 6:16"03'0
18 P. Flook Triumph 6:16"31'0
19 A. Lindsay Rover 6:16"39'0
20 R. Mundy Triumph 6:16"52'0

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Charlie Collier Matchless
  Frank A. Applebee Scott
  Frank Bateman Rudge Whitworth Val (†)
  George Brough Brough
  Harry Collier Matchless
  Harry Reed DOT-JAP
  Oliver Godfrey Indian
  M. ("Boris") Kremleff Rudge Whitworth Val

Junior TTBewerken

Woensdag 4 juni en vrijdag 6 juni, zes ronden (362 km), motorfietsen tot 350 cc

Men verwachtte dat Douglas na de overtuigende overwinning in 1912 weer zou winnen, maar het mocht niet zo zijn. Hugh Mason, die na een ongeval in de training zelfs nog in het ziekenhuis was opgenomen, won met zijn NUT voor Douglas-rijder Billy Newsome. Mason had de nodige problemen. Na zijn trainingsongeval had hij twee dagen vooral slapend doorgebracht in Nobles Hospital in Douglas en tussen beide races in werd hij teruggebracht naar het ziekenhuis om te slapen. Hij verklaarde zelf dat hij zelfs tijdens de races moeite had om wakker te blijven.

Uitslag Junior TTBewerken

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1   Hugh Mason NUT 5:08"34'0 43,75 mph
2   Billy Newsome Douglas 5:09"20'0
3 H. Newman Ivy-Precision 5:23"06'0
4 D. O'Donovan NSU 5:32"56'0
5 F. Ball Douglas 5:39"22'0
6 Sam Wright Humber 5:39"52'0
7 R. Bell NSU 5:49"56'0
8   Robert Ellis NUT 6:02"04'0
9   Billy Heaton AJS 6:02"05'0
10   Jack Haslam Douglas 6:02"05'0
11   A. Bashall Douglas 6:03"05'0
12 T. Knowles Humber 6:07"58'0
13 A. Butterfield Levis 6:09"41'0
14 G. Fletcher Douglas 6:13"13'0
15   Harry Martin Martin 6:15"48'0
16 C. Down Royal Enfield 6:17"52'0
17 H. Greaves Royal Enfield 6:18"11'0
18 J. Stewart Douglas 6:29"23'0
19 D. Clarke Douglas 6:29"49'0
20 K. Clark Corah-JAP 6:30"43'0
21 W. Moore Humber 6:36"05'0
22   Cyril Pullin Veloce 6:45"42'0

Niet gefinishtBewerken

Coureur Merk Oorzaak
  Harold Cox Forward
  Cyril Williams AJS

TriviaBewerken

SuffragettesBewerken

De weging en keuring vond in de beginjaren een dag vóór de races plaats. De racemotoren werden opgeslagen onder een markies in het rennerskwartier onder toezicht van een functionaris van de Auto-Cycle Union en één politieagent. In 1914 stond er echter een groep soldaten met geplaatste bajonet op wacht. Het gerucht ging dat de Suffragettes[1] de machines wilden saboteren. In 1913 hadden ambtenaren van de Highway Board bij Kirk Braddan, Pear Tree Cottage en Bray Hill grote aantallen glasscherven gevonden en bij Creg Willey's Hill lagen spijkers op de weg. De betrokkenheid van de Suffragettes werd wel vermoed, maar nooit bewezen.