Hoofdmenu openen

Wout van Aert

wielrenner uit België

Wout van Aert (Herentals, 15 september 1994) is een Belgisch veldrijder en wegwielrenner die sinds maart 2019 in dienst rijdt bij Team Jumbo-Visma.

Wout van Aert
Van Aert in 2017
Van Aert in 2017
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 15 september 1994
Geboorteplaats Herentals, België
Nationaliteit Vlag van België Belgische
Lengte 187 cm
Gewicht 78 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Team Jumbo-Visma
Discipline(s) Veldrijden
Wegwielrennen
Specialisatie(s) ▪ Moddercrossen
Klassiekers, tijdritten
Ploegen
2013–2014
2014–2016
2017–2018
2018–2019
2019–
Telenet-Fidea
Crelan-Vastgoedservice
Veranda's Willems-Crelan
Cibel-Cebon Offroad Team
Team Jumbo Visma
Beste prestaties
Milaan-San Remo 6e (2019)
Gent-Wevelgem 10e (2018)
Ronde van Vlaanderen 9e (2018)
Parijs-Roubaix 13e (2018)
Ronde van Frankrijk 1 etappezege
Medailleoverzicht
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

BiografieBewerken

Van Aert studeerde in het middelbaar onderwijs wetenschappen-wiskunde. Daarna volgde hij anderhalf jaar de opleiding toegepaste informatica aan de Thomas More-hogeschool in Geel.[1][2]

VeldrijdenBewerken

JeugdBewerken

Van Aert genoot zijn opleiding bij het jeugdteam van Telenet-Fidea. Na een anoniem eerste seizoen bij de junioren in 2010–2011, liet hij voor het eerst van zich horen in 2011–2012. Zo won hij dat seizoen de cross in Ruddervoorde. Het was dat seizoen de enige cross die Mathieu van der Poel niet wist te winnen. Op zowel het BK als het WK werd hij tweede, dit achter respectievelijk Daan Soete en diezelfde Van der Poel. Vanaf het seizoen 2012–2013 maakte Van Aert de overstap naar de beloften. Als eerstejaars presteerde hij uitstekend, hij won verschillende crossen en werd zowel op het BK als het WK derde. Door zijn prestaties werd hij op 1 januari 2013 prof bij Telenet-Fidea. In het daaropvolgende seizoen domineerde hij samen met Van der Poel de beloftecategorie. Van Aert kroonde zich dat seizoen tot wereldkampioen in Hoogerheide, nadat hij drie weken eerder gediskwalificeerd werd tijdens het BK in Waregem vanwege een valse start. Ook won hij zijn eerste wedstrijd bij de elite, in Otegem klopte hij Klaas Vantornout en Rob Peeters.

Gaandeweg het seizoen 2014–2015 merkte Van Aert dat hij de beloftecategorie ontgroeid was. Zo won hij het EK en verschillende manches in de wereldbeker. Samen met Van der Poel besloot hij enkele weken voor het WK om vanaf dan definitief bij de profs te gaan rijden.

EliteBewerken

Vanaf het seizoen 2014–2015 reed Van Aert in dienst van Crelan-Vastgoedservice. Hij startte dat seizoen aanvankelijk nog als belofte, hoewel hij de Bpost bank trofee al bij de elite betwistte. Tijdens de Koppenbergcross verbaasde hij door Sven Nys te kloppen en zo zijn eerste grote overwinning bij de profs te behalen. Hij zou dat seizoen 13 overwinningen behalen, inclusief de eindwinst in de Bpost bank trofee. Hij werd ook tweede op het wereldkampioenschap bij de profs achter Mathieu van der Poel.

Vanaf het begin van het seizoen 2015–2016 liet Van Aert een indrukwekkende reeks optekenen door 20 veldritten op rij als eerste (14 keer) of als tweede (6 keer) te finishen. Door de gevolgen van buikgriep eindigde die reeks op 26 december 2015 in Zolder. Op 1 januari 2016 verzekerde Van Aert zich van een tweede opeenvolgende eindzege in de Bpost bank trofee. Een goeie week later, op 10 januari, kroonde hij zich voor het eerst tot Belgisch kampioen in zijn eigen Lille. Twee weken later, op 24 januari, schreef hij ook de wereldbeker op zijn naam door tweede te worden in Hoogerheide na Mathieu van der Poel. Op 31 januari 2016 werd hij na een spannend eindduel met Lars van der Haar wereldkampioen veldrijden in het Limburgse Heusden-Zolder. Op 13 februari haalde hij ook het eindklassement van de Superprestige binnen. Van Aert slaagde er wel niet in om een grand slam te laten optekenen. Hij won het nationaal kampioenschap, het wereldkampioenschap en de drie belangrijkste regelmatigheidsklassementen, maar het Europees kampioenschap moest hij aan Lars van der Haar laten.

In het seizoen 2016–2017 behaalde Van Aert 18 overwinningen. Hij werd dat seizoen voor de tweede keer in zijn carrière Belgisch kampioen en verlengde in het Luxemburgse Belvaux ook zijn wereldtitel. Hij haalde het voor Mathieu van der Poel, die af te rekenen kreeg met vier lekke banden.

Op 4 februari 2018 werd Van Aert in Valkenburg voor de derde keer wereldkampioen. Hij was drie weken eerder ook al voor de derde keer Belgisch kampioen geworden.

WegwielrennenBewerken

Dat Van Aert ook een uitstekend wegrenner is, bewees hij in 2014. Nadat hij al achtste geworden was in het eindklassement van de Ster ZLM Toer, won hij in juli de derde en vijfde etappe van de Ronde van Luik. Dit leverde hem ook de eindzege op. Hiermee trad hij in de voetsporen van onder andere Bjarne Riis, Stijn Devolder en Jan Bakelants. Ook in het zomerseizoen 2015 toonde hij zijn grote potentie. Dit door zowel in de Omloop Het Nieuwsblad voor beloften als de GP Jef Scherens een vierde plek te behalen.

2016Bewerken

In mei van 2016 volgde dan zijn eerste UCI-zege op de weg. In de proloog van de Ronde van België verraste hij vriend en vijand door meervoudig wereldkampioen tijdrijden Tony Martin te kloppen. Hierna bleef Van Aert het goed doen op de weg. Zo werd hij tweede in de vierde etappe van de Ster ZLM Toer na Sep Vanmarcke. Op het Belgisch kampioenschap werd hij na een zeer zware wedstrijd negende. in Dwars door het Hageland werd hij knap tweede na Niki Terpstra. Een paar weken voor de start van het nieuwe veldritseizoen won hij na een indrukwekkende demarrage nog de Schaal Sels.

2017Bewerken

Tijdens de Ronde van België van 2017 pakte Van Aert na de tijdrit de rode leiderstrui. Tijdens de daaropvolgende vierde etappe verloor hij deze op de flanken van La Roche-Aux-Faucons. Uiteindelijk werd hij 10e in het algemene klassement. In de Ronde van Limburg bleek hij de snelste te zijn uit een groepje vluchters. Tijdens de nieuw leven ingeblazen Elfstedenronde was hij wederom de beste sprinter. Ook de Grand Prix Pino Cerami wist hij te winnen, opnieuw door de beste sprint in huis te hebben van een select groepje vluchters.

2018Bewerken

In de Omloop Het Nieuwsblad ging Van Aert na een lekke band mee met de favorieten voor de winst, waarna hij uiteindelijk 32e werd. Bij zijn debuut in de Strade Bianche eindigde hij derde. In het verdere voorjaar bevestigde hij deze prestatie met onder meer een 9e plaats in de Ronde van Vlaanderen en een 13e plaats in Parijs-Roubaix.

In augustus won Van Aert de Ronde van Denemarken en pakte hij op het Europees kampioenschap in Glasgow de bronzen medaille. Hij werd er in de sprint geklopt door Matteo Trentin en zijn rivaal uit het veldrijden Mathieu van der Poel.

2019Bewerken

In 2019 herhaalde Van Aert in de Strade Bianche zijn prestatie van het voorgaande jaar door opnieuw derde te worden. In de E3 Harelbeke sprintte hij naar de tweede plaats. Hij werd geklopt door collega-veldrijder Zdeněk Štybar.

In juni won Van Aert zijn eerste wedstrijd in de World Tour. In het Critérium du Dauphiné slaagde hij erin de tijdrit te winnen met 31 seconden voorsprong op Tejay van Garderen. Een dag later won hij ook de vijfde etappe, door Sam Bennett te verslaan in de sprint.

Op 7 juli won hij met zijn ploeg Team Jumbo-Visma de 2e etappe, een ploegentijdrit, in de Ronde van Frankrijk en veroverde hij de witte trui van het jongerenklassement. Op 15 juli sprintte hij in Albi naar de overwinning in de 10e etappe. Tijdens de individuele tijdrit op 19 juli kwam Van Aert zwaar ten val, waardoor hij de Tour vroegtijdig moest verlaten.

PalmaresBewerken

WegwielrennenBewerken

OverwinningenBewerken

2014 - 3 zeges

2015 - 1 zege

  • Wingene Koers (geen UCI-zege)

2016 - 4 zeges

2017 - 3 zeges

2018 - 3 zeges

2019 - 5 zeges

Totaal: 19 zeges (waarvan 11 individuele UCI-zeges)

Resultaten in voornaamste wedstrijdenBewerken

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2018
2019 opgave (1) 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen
Jaar Milaan-San Remo Gent-Wevelgem Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Omloop Het Nieuwsblad Strade Bianche E3 Harelbeke Wereld­ranglijsten
2018 10e 9e 13e 32e   ↑ 74e (UWR)
2019 6e 29e 14e 22e 58e 13e   ↑   ↑

Resultaten in kleinere rondesBewerken

Jaar Critérium du Dauphiné BinckBank Tour Ronde van België Ronde van Denemarken
2013 opgave
2014
2015 23e
2016 8e (1)
2017 37e 10e
2018   (1)
2019 47e (2) 

VeldrijdenBewerken

OverwinningenBewerken

Seizoen Wereldbeker Superprestige DVV Trofee WK
 
EK
 
BK
 
Overige Totaal aantal zeges
2013–2014 NVT NVT NVT Otegem 1
2014–2015 Koksijde Oudenaarde, Hamme, Essen, Loenhout, Baal, Eindklassement   NVT   Kruibeke, Mol, Bredene, Zonnebeke, Eeklo, Lebbeke, Oostmalle 13
2015–2016 Las Vegas, Eindklassement Gieten, Zonhoven, Asper-Gavere, Francorchamps, Eindklassement Ronse, Oudenaarde, Hamme, Essen, Antwerpen, Baal, Eindklassement       Neerpelt, Erpe-Mere, Kruibeke, Mol, Eeklo 18
2016–2017 Las Vegas, Iowa, Heusden-Zolder, Fiuggi, Eindklassement Francorchamps Ronse, Oudenaarde, Essen, Loenhout, Eindklassement       Geraardsbergen, Waterloo, Ardooie, Boom, Bredene, Oostmalle, Masters Waregem 18
2017–2018 Zeven, Namen Boom, Asper-Gavere   DNS   Ardooie, Sint-Niklaas, Bredene 9
2018–2019 Pontchâteau       Ardooie, Bredene, La Mézière 4
Totaal 9 7 15 3 0 3 26 63

ErelijstBewerken

Seizoen Aantal zeges       WB SP DVV UCI
2013–2014 1 overwinning NVT NVT NVT NVT NVT NVT 10e
2014–2015 13 overwinningen   NVT   24e 12e    
2015–2016 18 overwinningen              
2016–2017 18 overwinningen              
2017–2018 9 overwinningen   DNS          
2018–2019 4 overwinningen         4e 14e  
Totaal 63 overwinningen 3 0 3 2 1 3 2

JeugdBewerken

KledinglijnBewerken

Sinds 29 september 2017 heeft Wout van Aert samen met zijn vrouw Sarah De Bie een eigen kledinglijn met de naam Panache. “Fans zijn op zoek naar kledij die ze niet alleen in het veld, maar ook in het dagelijkse leven kunnen dragen”, aldus Van Aert.

Voorganger:
  Mathieu van der Poel
2015
  Wereldkampioen veldrijden  
  Wout van Aert
2016, 2017, 2018
Opvolger:
  Mathieu van der Poel
2019

Voorganger:
Klaas Vantornout
2015
  Belgisch kampioen veldrijden  
Wout van Aert
2016, 2017, 2018
Opvolger:
Toon Aerts
2019

Voorganger:
Victor Campenaerts
2018
  Belgisch kampioen tijdrijden  
Wout van Aert
2019
Opvolger:
-