Hoofdmenu openen

Remco Evenepoel

Belgisch wielrenner

Remco Evenepoel (Aalst, 25 januari 2000) is een Belgisch wielrenner die anno 2019 rijdt voor Deceuninck–Quick-Step. In juni 2019 won hij de Ronde van België. Datzelfde jaar won hij ook de Clásica San Sebastián, en werd hij Europees kampioen tijdrijden en vicewereldkampioen tijdrijden.

Remco Evenepoel
Evenepoel na het WK voor junioren in 2018
Evenepoel na het WK voor junioren in 2018
Persoonlijke informatie
Bijnaam De Kannibaal van Schepdaal
Geboortedatum 25 januari 2000
Geboorteplaats Aalst, België
Nationaliteit Vlag van België Belgische
Lengte 171 cm
Gewicht 61 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Deceuninck–Quick-Step
Discipline(s) Wegwielrennen
Specialisatie(s) Klimmer, tijdrijder
Ploegen
2019– Deceuninck–Quick-Step
Extra
Zeges:  
Ronde van België
Clásica San Sebastián
2019
2019
Medailleoverzicht
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

CarrièreBewerken

VoetbalBewerken

Remco Evenepoel begon zijn carrière als voetballer op vijfjarige leeftijd bij RSC Anderlecht. Van zijn elfde tot zijn veertiende speelde hij drie seizoenen bij het Nederlandse PSV, waarna hij opnieuw de overstap maakte naar Anderlecht. In 2014 en 2015 speelde Evenepoel in totaal vier wedstrijden bij het nationale U15-elftal, in 2015 en 2016 speelde hij vijf wedstrijden bij de U16 van de Rode Duivels.

Nadat hij bij Anderlecht meerdere malen op de bank moest blijven zitten, verruilde hij begin 2017 paars-wit voor KV Mechelen. Daar hing hij vier maanden later zijn voetbalschoenen aan de haak.

WielrennenBewerken

JeugdBewerken

In april 2017 debuteerde Evenepoel in het wielrennen, de sport waarin zijn vader Patrick Evenepoel van 1991 tot 1994 prof was. In zijn eerste wedstrijd bij de junioren eindigde Evenepoel 71e, maar twee maanden later boekte hij meteen zijn eerste overwinning. Uiteindelijk sloot hij het seizoen 2017 af met 7 overwinningen, waaronder La Philippe Gilbert. Aan het einde van het seizoen was hij ook geselecteerd voor het wereldkampioenschap in het Noorse Bergen, maar daar moest hij na drie valpartijen opgeven.

In zijn tweede seizoen bij de junioren begon Evenepoel met winst in het clubkampioenschap te Rumst. Daarna won hij onder andere Kuurne-Brussel-Kuurne en de Guido Reybrouck Classic, alvorens hij zich begin mei tot Belgisch kampioen tijdrijden kroonde.[1] Een week later schreef hij, na twee etappezeges, ook het eindklassement van de prestigieuze Vredeskoers op zijn naam. Eind mei won hij een etappe en het eindklassement in de Trophée Centre Morbihan, en werd hij Belgisch kampioen op de weg.[2]

In juli werd hij Europees kampioen tijdrijden voor junioren. Hij won voor landgenoot Ilan Van Wilder en de Italiaan Antonio Tiberi. Bij de beloftencategorie kon enkel Edoardo Affini zijn tijd verbreken. In de wegwedstrijd, twee dagen later, won Evenepoel met een voorsprong van bijna tien minuten op de Zwitser Alexandre Balmer.[3] Begin augustus won Evenepoel de derde etappe en het eindklassement van Aubel-Thimister-Stavelot. Een maand later schreef hij drie etappes en het eindklassement van de Giro della Lunigiana op zijn naam.

 
Evenepoel tijdens het WK tijdrijden voor junioren in 2018
 
Evenepoel tijdens het WK op de weg voor junioren in 2018

Op 25 september werd Evenepoel wereldkampioen tijdrijden voor junioren in het Oostenrijkse Innsbruck. Hij klopte de Australiër Lucas Plapp met 1 minuut en 23 seconden, de grootste voorsprong ooit op een wereldkampioenschap tijdrijden voor junioren. De Italiaan Andrea Piccolo vervolledigde het podium.[4] Twee dagen later wist hij ook de wegrit te winnen, met anderhalve minuut voorsprong op de Duitser Marius Mayrhofer en de Italiaan Alessandro Fancellu. Evenepoel reed, nadat hij eerder vanwege materiaalpech een achterstand van bijna twee minuten had goedgemaakt, op 20 kilometer van het einde weg en kwam solo over de finish.[5] Hij was daarmee de eerste junior ooit die in hetzelfde jaar zowel het wereldkampioenschap tijdrijden als het wereldkampioenschap op de weg wist te winnen. Uiteindelijk sloot Evenepoel zijn seizoen af met 36 zeges en bracht zo zijn totaal op 43 zeges bij de junioren.

ProfdebuutBewerken

In 2019 werd Evenepoel prof bij de Belgische wielerploeg Deceuninck–Quick-Step. Hij sloeg de beloftencategorie over en maakte op 27 januari als 19-jarige zijn profdebuut in de Ronde van San Juan. Hij maakte er meteen indruk en werd na de tweede etappe leider in het jongerenklassement.[6] In de daaropvolgende derde etappe, een tijdrit over 12 kilometer, eindigde hij derde, zijn eerste podiumplek bij de profs.[7] Uiteindelijk werd hij negende in het eindklassement en won hij het jongerenklassement met een voorsprong van drie seconden op de Zwitser Gino Mäder.[8]

Zijn World Tour-debuut maakte Evenepoel in de Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten eind februari. Na vijftiende te zijn geworden in de eerste bergrit, moest hij in de vierde etappe opgeven door een valpartij.[9] De daaropvolgende wedstrijden die hij reed waren Nokere Koerse, zijn profdebuut op Belgische bodem, en de Bredene Koksijde Classic. De eerstvolgende etappewedstrijd die hij reed, was de Ronde van Turkije in april. In de koninginnenrit deed hij een gooi naar de overwinning, maar werd hij uiteindelijk vierde.[10] In het eindklassement eindigde hij eveneens als vierde.

Tijdens de koninginnenrit van de Ronde van Romandië was Evenepoel mee met de vlucht van de dag. In slechte weersomstandigheden ging hij mee tot de slotklim, maar toen Daniel Martin versnelde, moest hij lossen. In de afsluitende tijdrit werd hij vijftiende. In de Ronde van Noorwegen kwam Evenepoel tijdens de eerste etappe ten val. Op Twitter postte hij een foto van zijn gedeukte helm. "Deze helm heeft mijn leven gered", schreef hij erbij. "Nog eens het bewijs dat je er altijd een moet dragen."[11] In de vijfde etappe trok hij samen met de Zwitser Marc Hirschi in de aanval. Pas op 4 kilometer van het einde werden ze gegrepen door het uitgedunde peloton.[12]

Eind mei nam Evenepoel met zijn ploeg Deceuninck–Quick-Step deel aan de Hammer Series Stavanger. De ploeg won de tweede etappe, de Hammer Sprint, en eindigde zesde in het eindklassement.[13] Twee weken later reed hij solo naar de zege in de klimwedstrijd van de Hammer Series Limburg. Hij reed op 29 kilometer van het einde weg van zijn medevluchters en hield aan de finish meer dan een minuut over op de eerste achtervolgers.[14] Deceuninck–Quick-Step won ook de sprintwedstrijd en het eindklassement.[15]

Op 13 juni behaalde Evenepoel tijdens de tweede etappe van de Ronde van België zijn eerste individuele overwinning bij de profs. Op 12 kilometer van het einde trok hij in de aanval met werelduurrecordhouder Victor Campenaerts. Nadat die laatste in een linkse bocht onderuit ging, reed Evenepoel solo naar de winst.[16] In de daaropvolgende dagen slaagde hij erin zijn leiderstrui te behouden en zo zijn eerste etappewedstrijd bij de profs te winnen.[17]

Eind juli won hij de derde etappe van de Adriatica Ionica Race. Hij haalde het na een solo van iets meer dan 25 kilometer met twee minuten voorsprong op zijn dichtste achtervolgers.[18] Een week later werd hij de jongste winnaar ooit van een World Tour-wedstrijd door op indrukwekkende wijze de Clásica San Sebastián te winnen. Enkel Victor Fastre en Georges Ronsse waren vóór de invoering van de World Tour jonger toen ze een grote eendagswedstrijd wonnen.[19] Nog een week later werd hij Europees kampioen tijdrijden in Alkmaar. Hij was 18 seconden sneller dan de Deen Kasper Asgreen, tevens ploeggenoot bij Deceuninck–Quick-Step. Evenepoel droeg zijn overwinning op aan collega-wielrenner Bjorg Lambrecht, die drie dagen eerder was overleden tijdens de Ronde van Polen.[20]

Op het wereldkampioenschap tijdrijden in Yorkshire eindigde hij als tweede na Rohan Dennis, de beste prestatie ooit voor België in de individuele tijdrit bij de elite mannen.[21] Begin november verloor hij nipt de verkiezing van de Flandrien-Trofee, die werd gewonnen door Wout van Aert.[22]

PalmaresBewerken

OverwinningenBewerken

2019 - 12 zeges

Totaal: 12 zeges (waarvan 5 individuele UCI-zeges)

Resultaten in voornaamste wedstrijdenBewerken

Jaar Clásica San Sebastián WK op de weg
2019   ↑ opgave

Resultaten in kleinere rondesBewerken

Jaar Ronde van San Juan Ronde van Turkije Ronde van Romandië Ronde van België
2019 9e   4e 76e   (1) 

JeugdBewerken

Trui Kampioenschap Aantal Jaar
Junioren
  Belgisch kampioenschap tijdrijden 1 2018
  Belgisch kampioenschap op de weg 1 2018
  Europees kampioenschap tijdrijden 1 2018
  Europees kampioenschap op de weg 1 2018
  Wereldkampioenschap tijdrijden 1 2018
  Wereldkampioenschap op de weg 1 2018

PloegenBewerken

OnderscheidingenBewerken

Voorganger:
  Victor Campenaerts
2018
  Europees kampioen tijdrijden  
  Remco Evenepoel
2019