Wereldbeker veldrijden

jaarlijks terugkerende reeks veldritten

De wereldbeker veldrijden is een internationaal regelmatigheidscriterium dat sinds 1993 elk seizoen door de Internationale Wielerunie (UCI) wordt georganiseerd. In elke wedstrijd zijn punten te verdienen en aan het eind van het seizoen wint de veldrijder met de meeste punten de wereldbeker.

Wereldbeker veldrijden
Regio Europa en Noord-Amerika
Periode Oktoberjanuari
Actueel 2019–2020
Discipline Veldrijden
Type Regelmatigheidscriterium
Geschiedenis
Eerste editie 1993-1994
Aantal edities 28
Eerste winnaar Vlag van België Paul Herygers
Laatste winnaar Vlag van België Toon Aerts
Laatste bel winnaar Vlag van België Toon Aerts
Laatste ned winnaar Vlag van Nederland Mathieu van der Poel
Meeste zeges Vlag van België Sven Nys: 7 keer
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De 24 edities die bij de mannen tot en met het seizoen 2016-2017 werden gehouden, kennen 13 verschillende winnaars, waarvan er vijf meerdere edities wonnen. Recordkampioen is Sven Nys, die zeven keer het eindklassement wist te winnen en in totaal goed was voor 50 dagzeges. Bij de vrouwen zijn Daphny van den Brand en Sanne Cant recordhouder met drie eindoverwinningen.

Puntenverdeling per koersBewerken

Punten worden toegekend aan alle crossers die in aanmerking komen voor wereldbeker-punten. De top tien ontvangt punten aan de hand van de volgende tabel:

Puntenverdeling
Positie 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Punten 80 70 65 60 55 50 48 46 44 42

Crossers die finishen op de plekken 11 tot en met 50 ontvangen ook punten, vanaf 40 punten voor plaats 11 en afnemende met een punt per plek tot 1 punt voor plaats 50.

MannenBewerken

Eindstand elite per editieBewerken

Seizoen Winnaar Tweede Derde
2019-2020   Toon Aerts   Eli Iserbyt   Michael Vanthourenhout
2018-2019   Toon Aerts   Wout van Aert   Mathieu van der Poel
2017-2018   Mathieu van der Poel   Wout van Aert   Toon Aerts
2016-2017   Wout van Aert   Kevin Pauwels   Tom Meeusen
2015-2016   Wout van Aert   Lars van der Haar   Kevin Pauwels
2014-2015   Kevin Pauwels   Lars van der Haar   Corné van Kessel
2013-2014   Lars van der Haar   Philipp Walsleben   Niels Albert
2012-2013   Niels Albert   Kevin Pauwels   Sven Nys
2011-2012   Kevin Pauwels   Sven Nys   Zdeněk Štybar
2010-2011   Niels Albert   Kevin Pauwels   Sven Nys
2009-2010   Zdeněk Štybar   Niels Albert   Sven Nys
2008-2009   Sven Nys   Bart Wellens   Zdeněk Štybar
2007-2008   Sven Nys   Bart Wellens   Lars Boom
2006-2007   Sven Nys   Bart Wellens   Erwin Vervecken
2005-2006   Sven Nys   Erwin Vervecken   Bart Wellens
2004-2005   Sven Nys   Sven Vanthourenhout   Erwin Vervecken
2003-2004   Richard Groenendaal   Sven Nys   Bart Wellens
2002-2003   Bart Wellens   Sven Nys   Mario De Clercq
2001-2002   Sven Nys   Mario De Clercq   Bart Wellens
2000-2001   Richard Groenendaal   Bart Wellens   Mario De Clercq
1999-2000   Sven Nys   Richard Groenendaal   Mario De Clercq
1998-1999   Mario De Clercq   Daniele Pontoni   Sven Nys
1997-1998   Richard Groenendaal   Adrie van der Poel   Daniele Pontoni
1996-1997   Adrie van der Poel   Richard Groenendaal   Marc Janssens
1995-1996   Luca Bramati   Richard Groenendaal   Beat Wabel
1994-1995   Daniele Pontoni   Dominique Arnould   Radomír Šimůnek
1993-1994   Paul Herygers   Danny De Bie   Marc Janssens

EindwinnaarsBewerken

Eindoverwinningen Veldrijder Edities
7   Sven Nys 99-00, 01-02, 04-05, 05-06, 06-07, 07-08, 08-09
3   Richard Groenendaal 97-98, 00-01, 03-04
2   Niels Albert 10-11, 12-13
  Kevin Pauwels 11-12, 14-15
  Wout van Aert 15-16, 16-17
  Toon Aerts 18-19, 19-20
1   Paul Herygers 93-94
  Daniele Pontoni 94-95
  Luca Bramati 95-96
  Adrie van der Poel 96-97
  Mario De Clercq 98-99
  Bart Wellens 02-03
  Zdeněk Štybar 09-10
  Lars van der Haar 13-14
  Mathieu van der Poel 17-18

(Bijgewerkt t/m 2019-2020)

Eindpodia wereldklassement per landBewerken

 Plaats  Land   Goud   Zilver   Brons Totaal
1   België 14 14 16 44
2   Nederland 6 6 2 14
3   Italië 2 1 1 4
4   Tsjechië 1 0 3 4
5   Duitsland 0 1 0 1
"   Frankrijk 0 1 0 1
7   Zwitserland 0 0 1 1
Totaal 23 23 23 69

(Bijgewerkt t/m 2019-2020)

Podia wereldbekerwedstrijden elite (min. 3 overwinningen)Bewerken

# Renner Eerste Tweede Derde Totaal
1.   Sven Nys 50 18 14 83
2.   Mathieu van der Poel 26 1 3 30
3.   Richard Groenendaal 13 18 8 39
4.   Kevin Pauwels 11 13 10 35
5.   Niels Albert 11 11 6 28
6.   Wout van Aert 9 18 3 30
7.   Bart Wellens 7 15 5 27
8.   Zdeněk Štybar 7 10 6 23
9.   Daniele Pontoni 7 6 4 17
10.   Lars van der Haar 7 5 4 16
11.   Erwin Vervecken 6 8 14 26
12.   Lars Boom 6 1 3 10
13.   Paul Herygers 5 1 2 8
14.   Mario De Clercq 4 7 9 20
15.   Eli Iserbyt 4 1 1 6
16.   Adrie van der Poel 3 8 5 16
17.   Luca Bramati 3 1 3 7
18.   Dominique Arnould 3 0 0 3

Bijgewerkt: 26-jan-2020

VrouwenBewerken

Eindstand elite per editieBewerken

Seizoen Winnaar Tweede Derde
2019-2020   Annemarie Worst   Ceylin del Carmen Alvarado   Kateřina Nash
2018-2019   Marianne Vos   Sanne Cant   Annemarie Worst
2017-2018   Sanne Cant   Kaitlin Keough   Eva Lechner
2016-2017   Sophie de Boer   Sanne Cant   Kateřina Nash
2015-2016   Sanne Cant   Eva Lechner   Nikki Harris
2014-2015   Sanne Cant   Ellen Van Loy   Katie Compton
2013-2014   Katie Compton   Nikki Harris   Marianne Vos
2012-2013   Katie Compton   Sanne van Paassen   Nikki Harris
2011-2012   Daphny van den Brand   Marianne Vos   Katie Compton
2010-2011   Sanne van Paassen   Katie Compton   Marianne Vos
2009-2010   Daphny van den Brand   Marianne Vos   Sanne van Paassen
2008-2009   Hanka Kupfernagel   Daphny van den Brand   Katie Compton
2007-2008 Geen officiële eindstand
2006-2007
2005-2006
2004-2005
2003-2004   Hanka Kupfernagel   Marianne Vos   Maryline Salvetat
2002-2003   Daphny van den Brand   Hilde Quintens   Anja Nobus

EindwinnaarsBewerken

Eindoverwinningen Veldrijder Edities
3   Daphny van den Brand 02-03, 09-10, 11-12
  Sanne Cant 14-15, 15-16, 17-18
2   Hanka Kupfernagel 03-04, 08-09
  Katherine Compton 12-13, 13-14
1   Sanne van Paassen 10-11
  Sophie de Boer 16-17
  Marianne Vos 18-19
  Annemarie Worst 19-20

(Bijgewerkt t/m 2019-2020)

Eindpodia wereldklassement per landBewerken

 Plaats  Land   Goud   Zilver   Brons Totaal
1   Nederland 7 6 4 17
2   België 3 4 1 8
3   Verenigde Staten 2 2 3 7
4   Duitsland 2 0 0 2
5   Verenigd Koninkrijk 0 1 2 3
6   Italië 0 1 1 2
7   Tsjechië 0 0 2 2
"   Frankrijk 0 0 1 1
Totaal 14 14 14 42

(Bijgewerkt t/m 2019-2020)

Podia wereldbekerwedstrijden elite (min. 1 overwinning)Bewerken

# Renner Eerste Tweede Derde Totaal
1.   Marianne Vos 24 16 10 50
2.   Katherine Compton 24 13 12 49
3.   Daphny van den Brand 22 13 9 44
4.   Hanka Kupfernagel 14 17 3 34
5.   Sanne Cant 11 2 9 22
6.   Kateřina Nash 7 6 9 22
7.   Lucinda Brand 6 2 0 8
8.   Annemarie Worst 3 3 4 10
9.   Sanne van Paassen 2 4 5 11
10.   Eva Lechner 2 3 6 11
11.   Sophie de Boer 2 2 4 8
12.   Maryline Salvetat 1 9 6 16
13.   Nikki Brammeier 1 5 6 12
14.   Ceylin del Carmen Alvarado 1 5 0 6
15.   Laurence Leboucher 1 3 4 8
16.   Kaitlin Keough 1 3 1 5
17.   Evie Richards 1 1 2 4
18.   Thalita de Jong 1 1 0 2
19.   Denise Betsema 1 1 0 2
20.   Maud Kaptheijns 1 0 1 2
21.   Maghalie Rochette 1 0 0 1

Bijgewerkt: 26-jan-2020

ReglementenBewerken

WedstrijdduurBewerken

De wedstrijdduur van een veldrit moet trachten zo dicht mogelijk in de buurt te komen van onderstaande tijdspannen[1][2]:

Categorie 2019/2020 2020/2021 - heden
Mannen elite 60-70 minuten 60 minuten
Vrouwen elite 40-50 minuten 50 minuten
Mannen beloften 50 minuten 50 minuten
Mannen junioren 40 minuten 40 minuten
Vrouwen junioren n.v.t. 40 minuten

Organisatie eisenBewerken

De kandidaten voor het organiseren van een wereldbeker moeten voldoen aan de eisen van de UCI.[3]

Programma

Alle kandidaten moeten een bid indienen met de volgende 4 races:
• Mannen elite
• Vrouwen elite
• Mannen junioren
• Mannen beloften (onder 23)

De UCI bepaald vervolgens welke races per wereldbeker mogen worden georganiseerd.

Bedrijfsmodel

De UCI vereist de volgende fee's/services van de lokale organisator:
• UCI fee: € 17.500
• Prijzengeld wereldbekerwedstrijd: € 61.415
• Deelname toegang voor nationale teams voor mannen junioren en mannen beloften: € 7.000 tot € 13.000
• Betaling tot maximaal 30 hotelovernachtingen (eenpersoonskamers) met halfpension voor UCI vertegenwoordigers en staf
• Betaling van de anti-doping testen Payment of the anti-doping tests

De UCI fee omvat 60% van de marketing- en sponsorrechten. De UCI fee omvat bovendien de volgende UCI services:
• TV productie
• Tijdwaarneming
• UCI vrachtwagens, start en finish materiaal, etc.
• Prijzengeld algemeen klassement
• Aanwezigheid van UCI officials en UCI staf

De organisator heeft het recht op alle inkomsten uit ticketverkoop, neven evenementen en horeca.

Externe linksBewerken