Hoofdmenu openen

Gent-Wevelgem

eendaagse wielerwedstrijd in België

Gent-Wevelgem (in het verleden ook als Gent-Wevelgem-Gent georganiseerd) is sinds 1934 een eendaagse wielerwedstrijd in België.

Vlag van België Gent-Wevelgem
Route van de wedstrijd in 2014
Route van de wedstrijd in 2014
Regio Vlaanderen, België
Organisator Koninklijke Veloclub
Het Vliegend Wiel
Flanders Classics
Classificatie
Discipline weg
Type Eendagswedstrijd
Internationale kalender UCI World Tour
UCI Women's World Tour
Categorie 1.UWT
1.WWT
Geschiedenis
Eerste editie ♂ 1934
♀ 2012
Aantal edities ♂ 81 (2019)
♀ 8 (2019)
Eerste winnaar Vlag van België Gustave Van Bell
Vlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth Armitstead
Laatste winnaar Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff
Vlag van Nederland Kirsten Wild
Laatste Belgische winnaar Greg Van Avermaet (2017)
Laatste Nederlandse winnaar Gerrit Solleveld (1989)
Kirsten Wild (2019)
Meeste zeges Vlag van België Robert Van Eenaeme
Vlag van België Rik Van Looy
Vlag van België Eddy Merckx
Vlag van Italië Mario Cipollini
Vlag van België Tom Boonen
Vlag van Slowakije Peter Sagan
(3 zeges)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

ParcoursBewerken

De wedstrijd start sinds 2003, ondanks de naam, niet meer in Gent maar in het nabijgelegen Deinze. Gent-Wevelgem loopt het eerste wedstrijduur richting de Belgische kust, die een eind gevolgd moet worden. Nabij Veurne ("de Moeren") breekt de wedstrijd meestal open. Vanwege de vaak harde wind op de vlakke Vlaamse wegen ontstaan waaiers. Het belangrijkste obstakel is de Kemmelberg, een lastige klim met kasseien die twee keer beklommen moet worden, maar die minstens zo berucht is vanwege zijn gevaarlijke afdaling, waar al menige wielrenner gevallen is. Vaak vormt het tweeluik Monteberg-Kemmelberg het breekpunt van de wedstrijd. Verder is het parcours vrij vlak, waardoor de wedstrijd in Wevelgem toch vaak eindigt in een groepssprint.

Vanaf de editie van 2008 is het parcours ingrijpend gewijzigd; de renners rijden niet meer tot aan de kust, maar rijden een ommetje langs de Steenstraat (Bovekerke-Werken) en benaderen daarna Veurne vanuit de polders in plaats vanuit de richting van de kust. Daarna volgt de Heuvelzone, met de Vidaigneberg, de Rodeberg, de Monteberg (tot op de top en dan linksaf), een ommetje en de Kemmelberg benaderd vanuit de dorpskern van Kemmel. De afdaling gebeurt langs een heraangelegd ommetje om de gevaarlijke afdaling en de mogelijke valpartijen te vermijden. Daarna wordt deze heuvelzone opnieuw aangedaan, in dezelfde volgorde om daarna richting Wevelgem te rijden. Het nieuwe parcours is door de meeste renners goedgekeurd: sommigen menen dat de aanloop naar de Kemmelberg zodoende nerveuzer kan verlopen, maar nervositeit hoort volgens koersdirecteur Hans De Clercq bij deze koers.

In 2010 is wederom een ingrijpende wijziging doorgevoerd. Niet alleen wordt de koers van de woensdag tussen de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix op de wielerkalender verzet naar de zondag voor de Ronde. Ook zijn er veel meer hellingen ingelast voorafgaand aan de Kemmelklim; Scherpenberg, Katsberg, Berthen, Zwarteberg, Baneberg, Rodeberg en dan Monteberg en Kemmelberg. Deze reeks hellingen beklimmen de renners tweemaal alvorens naar de finish in Wevelgem te fietsen.

Sedert 2011 behoort hij tot de UCI World Tour. Ook nu weer veel hellingen, Katsberg, Berthen, Schomminkelberg, Kemmelberg, Monteberg, Baneberg, Kemmelberg en Monteberg. Eigenlijk zouden Katsberg en Schomminkelberg tweemaal worden beklommen en zou er nog tweemaal een beklimming van de Zwarteberg[-Langendreef] zijn met een afdaling van de Vidaigneberg naar de voet van de Schomminkelberg, maar het aantal kilometers moest worden teruggebracht. Daarom werd na de eerste maal Kemmel-Monteberg gekozen voor een klim van de andere zijde via de Baneberg naar de top van de Rodeberg.

Sinds 2012 is de lus in Frankrijk uitgebreid en wordt ook de Kasselberg beklommen, deze wordt tweemaal opgenomen, eenmaal de kasseiklim en daarna via de andere zijde. In 2016 is de Kasselberg er vanwege carnaval in Cassel niet bij, wel wordt in 2016 de steilste klim van de Kemmelberg voor de eerste maal sinds 1976 weer opgenomen in de koers en wordt de Kemmelberg van beide kanten bedwongen.

In 2017 wordt ter nagedachtenis van het Kerstbestand in 1914 nabij Ploegsteert een drietal halfverharde stroken rond deze plaats opgenomen in het parcours, de zogenaamde Plugstreets. Deze drie stroken zijn samen 5,2 km lang en worden ingepast tussen de eerste en tweede beklimming van de Kemmelberg.

Het parcours wordt in 2020 opnieuw verandert, de start verhuisd van Deinze naar Ieper. De renners fietsen dan eerst in oostelijke richting met een lus en gaan daarna westwaarts naar de kust. Vanaf "de Moeren" is de route weer dezelfde als de edities er voor.

OrganisatieBewerken

De wedstrijd is een organisatie van Koninklijke Veloclub Het Vliegend Wiel vzw. Deze club wordt sinds 1982 voorgezeten door Luc Gheysen. Bernard Langedock doet de organisatie en sinds enkele jaren wordt hij bijgestaan door Griet Langedock. Hans De Clercq is verantwoordelijk voor de ploegen en Frank Hoste is vanaf 2011 de koersdirecteur.

GeschiedenisBewerken

De wedstrijd werd in 1934 voor het eerste gereden en toen reeds georganiseerd door Gerard Margodt en Georges Matthys. Deze beide heren bleven zeer lang actief betrokken bij deze koers. Zij zijn beiden ondertussen reeds overleden maar bereikten beiden een hoge leeftijd. Enkel de oorlog kon af een toe een stok tussen de wielen steken, waardoor er niet elk jaar gereden is.

In 1934 was Gent-Wevelgem nog een vlakke koers voor junioren. De tweede editie in 1935 (eveneens voor junioren) voert door de Vlaamse Ardennen met hellingen als de Kwaremont, Kluisberg en Tiegemberg.

Vanaf 1936 tot en met 1939 is de koers voor onafhankelijken. Het gaat rechtstreeks van Gent naar Kortrijk en vandaar volgen plaatselijke rondes met de gevreesde Lauwberg.

Na de Tweede Wereldoorlog in 1945 wordt Gent-Wevelgem een koers voor profs. Er komt een compleet nieuw parcours via de Vlaamse Ardennen naar Wevelgem en daarna een lus door het Vlaamse Heuvelland. Op de Edelareberg, Hoppeberg, Kwaremont, Zwarteberg en Rodeberg zijn bergprijzen te verdienen. In 1946 wordt hetzelfde parcours gevolgd, maar in 1947 wordt via de kust alleen het Heuvelland (Vidaigneberg, Rodeberg) aangedaan, evenals in 1948.

Vanaf 1949 tot en met 1954 zoekt men wederom de Vlaamse Ardennen op (Kruisberg, Kwaremont) gevolgd door het Heuvelland (Rodeberg, Vidaigeneberg, Helling van Mesen). In 1955 worden Kluisberg en Kemmelberg toegevoegd. De weg over de Kemmelberg is dan nog onverhard. In 1956 wordt ook nog de Eikenberg toegevoegd aan het parcours.

In 1957 richt men de Trofee van Vlaanderen op; Omloop Het Volk en Gent-Wevelgem vallen in één weekend en hebben een gezamenlijke prijzenpot. Omdat de Omloop reeds grotendeels plaatsvindt in de Vlaamse Ardennen gaat Gent-Wevelgem hier niet meer naartoe. Gent-Wevelgem voegt nu de hellingen in Frans-Vlaanderen toe aan zijn parcours (Zwarteberg, Katsberg, Wouwenberg, Kasselberg) als aanloop naar de Kemmelberg. In 1958 worden de Frans-Vlaamse hellingen niet meer opgenomen, de grens overschrijden betekende te veel administratieve rompslomp. Na de aanloop naar de kust volgen enkel de Rodeberg, Vidaigneberg en Kemmelberg in het Heuvelland.

In 1960 raakt de Omloop Het Volk-organisatie dusdanig in conflict met de BWB over de wielerkalender dat zij haar koers afgelast. Dit is tevens het einde van de Trofee van Vlaanderen. Gent-Wevelgem doet in 1960 de zwaartepunten aan van beide klassiekers ter compensatie. Naast Muur van Geraardsbergen, Kwaremont, Kluisberg en Tiegemberg in de Vlaamse Ardennen volgen de Vidaigneberg, Kemmelberg en Helling van Mesen in het Heuvelland.

In 1961 wordt Gent-Wevelgem voor één jaar onderdeel van een tweedaagse koers. De eerste dag van Antwerpen naar Gent en de tweede dag Gent-Wevelgem met enkel hellingen in het Heuvelland (Rodeberg, Vidaigneberg, Kemmelberg, Helling van Mesen).

Vanaf 1962 tot en met 1976 gaat Gent-Wevelgem via de kust naar het Heuvelland, de Rodeberg, Vidaigneberg en Kemmelberg als vaste waarden, soms aangevuld met de Monteberg, Baneberg, Sulferberg, Goeberg, Suikerberg, Helling van Nieuwkerke, Helling van Geluveld, Kraaiberg of Scherpenberg. Dat geldt ook voor de jaren 1978 tot en met heden. In de periode 1993 tot en met 1995 worden de Frans-Vlaamse hellingen nogmaals ingelast, maar daar ziet men in 1996 weer vanaf omdat men het traditionele parcours wil behouden. De Vlaamse Ardennen worden niet meer aangedaan omdat men de roots van Gent-Wevelgem wilde behouden en omdat de renners toch pas in het Heuvelland voluit gingen koersen.

Enkel in 1977 wordt het parcours grondig gewijzigd en worden de Vlaamse Ardennen nog eenmaal aangedaan met 11 hellingen (waaronder Edelareberg, Kattenberg, Varent, Kluisberg en Tiegemberg). Ook de in 1976 in de Ronde van Vlaanderen ingelaste Koppenberg staat op het menu, hoewel deze in Gent-Wevelgem Steengat genoemd wordt. Daarna volgen nog 5 beklimmingen in het Heuvelland waaronder de dubbele klim van de Kemmelberg.

In 2003 schreef Rudy Neve een boek over de geschiedenis van de wedstrijd. In 2012 verschijnt een fotoboek n.a.v. de 75e editie van Gent-Wevelgem.

De editie van 2016 kende een zeer zwarte rand vanwege het overlijden van wielrenner Antoine Demoitié na een val en een aanrijding met een motor.

ErelijstBewerken

MannenBewerken

Jaar Winnaar Tweede Derde
1934   Gustave Van Belle   Maurice Vandenberghe   Jérôme Dufromont
1935   Albert Depreitere   Jérôme Dufromont   Karel Catrysse
1936   Robert Van Eenaeme   Joseph Somers   Gaston Denys
1937   Robert Van Eenaeme   Albert Ritserveldt   Andé Hallaert
1938   Hubert Godaert   Edmond Delathouwer   Gustave Van Cauwenberghe
1939   André Declerck   Frans Van Hellemont   Albert Van Laecke
1940-44 Niet verreden
1945   Robert Van Eenaeme   Maurice Van Herzele   André Declerck
1946   Ernest Sterckx   Maurice Desimpelaere   Michel Remue
1947   Maurice Desimpelaere   René Beyens   Lucien Vlaemynck
1948   Valère Ollivier   Albert Ramon   Hilaire Couvreur
1949   Marcel Kint   André Declerck   Albert Decin
1950   Briek Schotte   Albert Decin   André Declerck
1951   André Rosseel   Raphaël Jonckheere   Lionel Van Brabant
1952   Raymond Impanis   Maurice Blomme   Alois De Hertog
1953   Raymond Impanis   Wim van Est   Germain Derijcke
1954   Rolf Graf   Ferdi Kübler   Ernest Sterckx
1955   Briek Schotte   Désiré Keteleer   Raymond Impanis
1956   Rik Van Looy   Richard Van Genechten   Désiré Keteleer
1957   Rik Van Looy   André Noyelle   Lucien Mathys
1958   Noël Foré   Rik Van Looy   Alfred De Bruyne
1959   Leon Van Daele   Jos Hoevenaars   Jacques Anquetil
1960   Frans Aerenhouts   Frans De Mulder   Joseph Planckaert
1961   Frans Aerenhouts   Raymond Impanis   Yvo Molenaers
1962   Rik Van Looy   Frans Schoubben   Armand Desmet
1963   Benoni Beheyt   Tom Simpson   Michel Van Aerde
1964   Jacques Anquetil   Yvo Molenaers   Rik Van Looy
1965   Noël De Pauw   Bernard Van De Kerckhove   Gustaaf De Smet
1966   Herman Van Springel   Noël Van Clooster   Palle Lykke
1967   Eddy Merckx   Jan Janssen   Edward Sels
1968   Walter Godefroot   Willy Van Neste   Felice Gimondi
1969   Willy Vekemans   Roger De Vlaeminck   Erik De Vlaeminck
1970   Eddy Merckx   Willy Vekemans   Walter Godefroot
1971   Georges Pintens   Roger De Vlaeminck   Gerben Karstens
1972   Roger Swerts   Felice Gimondi   Eddy Merckx
1973   Eddy Merckx   Frans Verbeeck   Walter Planckaert
1974   Barry Hoban   Eddy Merckx   Roger De Vlaeminck
1975   Freddy Maertens   Frans Verbeeck   Rik Van Linden
1976   Freddy Maertens   Rik Van Linden   Frans Verbeeck
1977   Bernard Hinault   Vittorio Algeri   Piet van Katwijk
1978   Ferdi Van Den Haute   Walter Planckaert   Francesco Moser
1979   Francesco Moser   Roger De Vlaeminck   Jan Raas
1980   Henk Lubberding   Alfons De Wolf   Piet van Katwijk
1981   Jan Raas   Roger De Vlaeminck   Alfons De Wolf
1982   Frank Hoste   Eddy Vanhaerens   Alfons De Wolf
1983   Leo van Vliet   Jan Raas   Frank Hoste
1984   Guido Bontempi   Eric Vanderaerden   Pierino Gavazzi
1985   Eric Vanderaerden   Phil Anderson   Rudy Dhaenens
1986   Guido Bontempi   Twan Poels   Jean-Marie Wampers
1987   Teun van Vliet   Etienne De Wilde   Herman Frison
1988   Seán Kelly   Gianni Bugno   Ron Kiefel
1989   Gerrit Solleveld   Sean Yates   Rolf Sørensen
1990   Herman Frison   Johan Museeuw   Franco Ballerini
1991   Djamolidin Abdoezjaparov   Mario Cipollini   Olaf Ludwig
1992   Mario Cipollini   Johan Capiot   Adriano Baffi
1993   Mario Cipollini   Eric Vanderaerden   Djamolidin Abdoezjaparov
1994   Wilfried Peeters   Franco Ballerini   Johan Museeuw
1995   Lars Michaelsen   Maurizio Fondriest   Luc Roosen
1996   Tom Steels   Giovanni Lombardi   Johan Museeuw
1997   Philippe Gaumont   Andreï Tchmil   Johan Capiot
1998   Frank Vandenbroucke   Lars Michaelsen   Nico Mattan
1999   Tom Steels   Zbigniew Spruch   Tristan Hoffman
2000   Geert Van Bondt   Peter Van Petegem   Johan Museeuw
2001   George Hincapie   Léon van Bon   Steffen Wesemann
2002   Mario Cipollini   Fred Rodriguez   George Hincapie
2003   Andreas Klier   Henk Vogels   Tom Boonen
2004   Tom Boonen   Magnus Bäckstedt   Jaan Kirsipuu
2005   Nico Mattan   Juan Antonio Flecha   Daniele Bennati
2006   Thor Hushovd   David Kopp   Alessandro Petacchi
2007   Marcus Burghardt   Roger Hammond   Óscar Freire
2008   Óscar Freire   Aurélien Clerc   Wouter Weylandt
2009   Edvald Boasson Hagen   Aljaksandr Koetsjynski   Matthew Goss
2010   Bernhard Eisel   Sep Vanmarcke   Philippe Gilbert
2011   Tom Boonen   Daniele Bennati   Tyler Farrar
2012   Tom Boonen   Peter Sagan   Matti Breschel
2013   Peter Sagan   Borut Božič   Greg Van Avermaet
2014   John Degenkolb   Arnaud Démare   Peter Sagan
2015   Luca Paolini   Niki Terpstra   Geraint Thomas
2016   Peter Sagan   Sep Vanmarcke   Vjatsjeslav Koeznetsov
2017   Greg Van Avermaet   Jens Keukeleire   Peter Sagan
2018   Peter Sagan   Elia Viviani   Arnaud Demare
2019   Alexander Kristoff   John Degenkolb   Oliver Naesen

Meervoudige winnaarsBewerken

Overwinningen Renner Land Jaren
3 Robert Van Eenaeme   België 1936, 1937, 1945
Rik Van Looy   België 1956, 1957, 1962
Eddy Merckx   België 1967, 1970, 1973
Mario Cipollini   Italië 1992, 1993, 2002
Tom Boonen   België 2004, 2011, 2012
Peter Sagan   Slowakije 2013, 2016, 2018
2 Raymond Impanis   België 1952, 1953
Briek Schotte   België 1950, 1955
Frans Aerenhouts   België 1960, 1961
Freddy Maertens   België 1975, 1976
Guido Bontempi   Italië 1984, 1986
Tom Steels   België 1996, 1999

Overwinningen per landBewerken

Overwinningen Land
49   België
7   Italië
5   Nederland
3   Frankrijk,   Duitsland,   Noorwegen,   Slowakije
1   Denemarken,   Ierland,   Oezbekistan,   Oostenrijk,   Spanje,   Verenigd Koninkrijk,   Verenigde Staten,   Zwitserland

VrouwenBewerken

Gent-Wevelgem kent vanaf 2012 een wedstrijd voor vrouwen. De eerste twee jaren op nationaal niveau, vervolgens twee jaar op UCI-niveau 1.2 en vanaf 2016 maakt de wedstrijd deel uit van de UCI Women's World Tour.

Jaar Winnaar Tweede Derde
2012   Elizabeth Armitstead   Iris Slappendel   Jessie Daams
2013   Kirsten Wild   Sanne Van Paassen   Kelly Druyts
2014   Lauren Hall   Janneke Ensing   Vera Koedooder
2015   Floortje Mackaij   Janneke Ensing   Chloe Hosking
2016   Chantal Blaak   Lisa Brennauer   Lucinda Brand
2017   Lotta Lepistö   Jolien D'Hoore   Coryn Rivera
2018   Marta Bastianelli   Jolien D'Hoore   Lisa Klein
2019   Kirsten Wild   Lorena Wiebes   Letizia Paternoster

Meervoudige winnaarsBewerken

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
2 Kirsten Wild   Nederland 2013, 2019

Overwinningen per landBewerken

Overwinningen Land
4   Nederland
1   Finland,   Italië,   Verenigd Koninkrijk,   Verenigde Staten

Zie ookBewerken