Hoofdmenu openen

Wout van Aert

wielrenner uit België
(Doorverwezen vanaf Wout Van Aert)

Wout van Aert (Herentals, 15 september 1994) is een Belgisch veldrijder en wegwielrenner. Hij reed sinds oktober 2018 voor zijn eigen eenmansploeg Cibel-Cebon Offroad Team, nadat hij brak met zijn oude werkgever Veranda's Willems-Crelan.[1] Sinds maart 2019 rijdt hij in dienst bij Team Jumbo-Visma.

Wout van Aert
Van Aert voorafgaand aan de Omloop Het Nieuwsblad voor beloften van 2015
Van Aert voorafgaand aan de Omloop Het Nieuwsblad voor beloften van 2015
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 15 september 1994
Geboorteplaats Herentals, België
Nationaliteit Vlag van België Belgische
Lengte 189 cm
Gewicht 77.4 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Team Jumbo-Visma
Discipline(s) Veldrijden
Wegwielrennen
Specialisatie(s) ▪ Moddercrossen
▪ Heuvel- en kasseienkoersen
Ploegen
2013–2014
2014–2016
2017–2018
2018–2019
2019–
Telenet-Fidea
Crelan-Vastgoedservice
Veranda's Willems-Crelan
Cibel-Cebon Offroad Team
Team Jumbo Visma
Beste top 20-prestaties
Milaan-San Remo 6e (2019)
Gent-Wevelgem 10e (2018)
Ronde van Vlaanderen 9e (2018)
Parijs-Roubaix 13e (2018)
Medailleoverzicht
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Inhoud

BiografieBewerken

Van Aert studeerde in het middelbaar onderwijs wetenschappen-wiskunde. Daarna volgde hij anderhalf jaar de opleiding toegepaste informatica aan de Thomas More-hogeschool in Geel.[2][3]

JeugdBewerken

Van Aert genoot zijn opleiding bij het jeugdteam van Telenet-Fidea. Na een anoniem eerste seizoen bij de junioren in 2010–2011, liet hij voor het eerst van zich horen in 2011–2012. Zo won hij dat seizoen de cross in Ruddervoorde. Het was dat seizoen de enige cross die Mathieu van der Poel niet wist te winnen. Op zowel het BK als het WK werd hij tweede, dit achter respectievelijk Daan Soete en diezelfde Van der Poel. Vanaf het seizoen 2012–2013 maakte Van Aert de overstap naar de beloften. Als eerstejaars presteerde hij uitstekend, hij won verschillende crossen en werd zowel op het BK als het WK derde. Door zijn prestaties werd hij op 1 januari 2013 prof bij Telenet-Fidea. In het daaropvolgende seizoen domineerde hij samen met Van der Poel de beloftecategorie. Van Aert kroonde zich dat seizoen tot wereldkampioen in Hoogerheide, nadat hij drie weken eerder gediskwalificeerd werd tijdens het BK in Waregem na een valse start. Ook won hij zijn eerste wedstrijd bij de elite, in Otegem klopte hij Klaas Vantornout en Rob Peeters, daags na dat bewuste BK.

Gaandeweg het seizoen 2014–2015 merkte Van Aert dat hij de beloftecategorie ontgroeid was. Zo won hij het EK en verschillende manches in de wereldbeker. Samen met Van der Poel besloot hij enkele weken voor het WK om vanaf nu definitief bij de profs te gaan rijden.

EliteBewerken

VeldrijdenBewerken

Na het veldritseizoen 2013–2014 wisselde Van Aert van ploeg, hij komt sindsdien uit voor Crelan-Vastgoedservice. In het seizoen 2014–2015 startte Van Aert aanvankelijk nog als belofte, in de Bpost Trofee startte hij echter al bij de elite. Tijdens de Koppenbergcross verbaasde hij door Sven Nys te kloppen en zo zijn eerste grote overwinning bij de profs te behalen. Hij zou dat seizoen 13 overwinningen behalen, inclusief de eindwinst in de Bpost bank trofee. Hij werd ook tweede op het wereldkampioenschap bij de profs achter Mathieu van der Poel.

2015–2016Bewerken

Vanaf het begin van het seizoen 2015–2016 liet Van Aert een indrukwekkende reeks optekenen door 20 veldritten op rij als eerste (14 keer) of als tweede (6 keer) te finishen. Door de gevolgen van buikgriep eindigde die reeks op 26 december 2015 in Zolder. Op 1 januari 2016 verzekerde Van Aert zich van een tweede opeenvolgende eindzege in de Bpost bank trofee. Een goeie week later, op 10 januari, kroonde hij zich voor het eerst tot Belgisch kampioen in zijn eigen Lille. Twee weken later, op 24 januari, schreef hij ook de wereldbeker op zijn naam door tweede te worden in Hoogerheide na Mathieu van der Poel. Op 31 januari 2016 werd hij na een spannend eindduel met Lars van der Haar wereldkampioen veldrijden in het Limburgse Heusden-Zolder. Op 13 februari haalde hij ook het eindklassement van de Superprestige binnen. Van Aert slaagde er wel niet in om een grand slam te laten optekenen. Hij won het nationaal kampioenschap, het wereldkampioenschap en de drie belangrijkste regelmatigheidsklassementen, maar het Europees kampioenschap moest hij aan Lars van der Haar laten.

2016–2017Bewerken

Naast het behalen van 18 overwinningen, werd Van Aert dit seizoen op 8 januari voor de tweede keer in zijn carrière Belgisch kampioen, in Oostende. Amper drie weken later, op 29 januari, verlengde hij in Belvaux zijn wereldtitel en won hij dus voor de tweede keer het wereldkampioenschap bij de elite, voor Mathieu van der Poel.

WegwielrennenBewerken

Dat Van Aert ook een uitstekend wegrenner is, bewees hij in 2014. Nadat hij al achtste geworden was in het eindklassement van de Ster ZLM Toer, won hij in juli de derde en vijfde etappe van de Ronde van Luik. Dit leverde hem ook de eindzege op. Hiermee trad hij in de voetsporen van onder andere Bjarne Riis, Stijn Devolder en Jan Bakelants. Ook in het zomerseizoen 2015 toonde hij zijn grote potentie. Dit door zowel in de Omloop Het Nieuwsblad voor beloften en de GP Jef Scherens een vierde plek te behalen.

2016Bewerken

In mei van 2016 volgde dan zijn eerste UCI-zege op de weg. In de proloog van de Ronde van België verraste hij vriend en vijand door meervoudig wereldkampioen tijdrijden Tony Martin te kloppen. Hierna bleef Van Aert het goed doen op de weg. Zo werd hij tweede in de vierde etappe van de Ster ZLM Toer na Sep Vanmarcke. Op het Belgisch kampioenschap werd hij na een zeer zware wedstrijd negende. in Dwars door het Hageland werd hij knap 2e na Niki Terpstra. Een paar weken voor de start van het nieuwe veldritseizoen won hij na een indrukwekkende demarrage nog de Schaal Sels.

2017Bewerken

Tijdens de Ronde van België van 2017 eindigde Van Aert op een 3e plaats tijdens rit 2 en een 3e plaats tijdens rit 3. Na de tijdrit pakte hij de rode leiderstrui. Tijdens de 4e rit verloor hij deze op de flanken van La Roche-Aux-Faucons. Uiteindelijk werd hij 10e in het algemene klassement. In de ronde van Limburg bleek hij de snelste te zijn uit een groepje vluchters. Tijdens de nieuw leven ingeblazen Elfstedenronde was hij wederom de beste sprinter. Ook de Grand Prix Pino Cerami wist hij te winnen, opnieuw door de beste sprint in huis te hebben van een select groepje vluchters.

2018Bewerken

Bij de Omloop Het Nieuwsblad werd Van Aert 32ste. Na een lekke band ging Van Aert mee met de favorieten voor de winst.

Van Aert werd 3de bij zijn debuut in de Strade Bianche. In het verdere voorjaar bevestigde hij deze prestatie met onder meer een negende plaats in de Ronde van Vlaanderen.

Na Parijs-Roubaix laste hij een rustpauze in, in de 379 dagen voordien had hij namelijk slechts twee maal een rustperiode van 5 dagen.

In augustus won Van Aert de Ronde van Denemarken. Op het EK in Glasgow pakte hij de bronzen medaille, na Matteo Trentin en zijn rivaal uit het veldrijden Mathieu van der Poel.

PalmaresBewerken

WegwielrennenBewerken

OverwinningenBewerken

2014 - 3 zeges

2015 - 1 zege

  • Wingene Koers (geen UCI-zege)

2016 - 4 zeges

2017 - 3 zeges

2018 - 3 zeges

Totaal: 14 zeges (waarvan 7 individuele UCI-zeges)

Resultaten in voornaamste wedstrijdenBewerken

Jaar Milaan-San Remo Gent-Wevelgem Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Omloop Het Nieuwsblad Strade Bianche E3 Harelbeke Wereld­ranglijsten
2018 10e 9e 13e 32e   ↑ 74e (UWR)
2019 6e 29e 14e 22e 58e 13e   ↑   ↑

VeldrijdenBewerken

OverwinningenBewerken

Seizoen Wereldbeker Superprestige DVV Trofee WK
 
EK
 
BK
 
Overige Totaal aantal zeges
2013–14 NVT NVT NVT Otegem 1
2014–15 Koksijde Oudenaarde, Hamme, Essen, Loenhout, Baal, Eindklassement   NVT   Kruibeke, Mol, Bredene, Zonnebeke, Eeklo, Lebbeke, Oostmalle 13
2015–16 Las Vegas, Eindklassement Gieten, Zonhoven, Asper-Gavere, Francorchamps, Eindklassement Ronse, Oudenaarde, Hamme, Essen, Antwerpen, Baal, Eindklassement       Neerpelt, Erpe-Mere, Kruibeke, Mol, Eeklo 18
2016–17 Las Vegas, Iowa, Heusden-Zolder, Fiuggi, Eindklassement Francorchamps Ronse, Oudenaarde, Essen, Loenhout, Eindklassement       Geraardsbergen, Waterloo, Ardooie, Boom, Bredene, Oostmalle, Masters Waregem 18
2017–18 Zeven, Namen Boom, Asper-Gavere   DNS   Ardooie, Sint-Niklaas, Bredene 9
2018–19 Pontchâteau       Ardooie, Bredene, La Mézière 4
Totaal 9 7 15 3 0 3 26 63

ErelijstBewerken

Seizoen Aantal zeges       WB SP DVV UCI
2013–2014 1 overwinning NVT NVT NVT NVT NVT NVT 10e
2014–2015 13 overwinningen   NVT   24e 12e    
2015–2016 18 overwinningen              
2016–2017 18 overwinningen              
2017–2018 9 overwinningen   DNS          
2018–2019 4 overwinningen         4e 14e  
Totaal 63 overwinningen 3 0 3 2 1 3 2

JeugdBewerken

KledinglijnBewerken

Sinds 29 september 2017 heeft Wout van Aert samen met zijn vrouw Sarah De Bie een eigen kledinglijn met de naam Panache. “Fans zijn op zoek naar kledij die ze niet alleen in het veld, maar ook in het dagelijkse leven kunnen dragen”, aldus Van Aert.

Voorganger:
  Mathieu van der Poel
2015
  Wereldkampioen veldrijden  
  Wout van Aert
2016, 2017, 2018
Opvolger:
  Mathieu van der Poel
2019

Voorganger:
Klaas Vantornout
2015
  Belgisch kampioen veldrijden  
Wout van Aert
2016, 2017, 2018
Opvolger:
Toon Aerts
2019