Hoofdmenu openen

Julian Alaphilippe

Frans wielrenner

Julian Alaphilippe (Saint-Amand-Montrond, 11 juni 1992) is een Frans wegwielrenner en voormalig veldrijder die sinds 2014 voor dezelfde ploeg rijdt, vanaf 2019 Deceuninck–Quick-Step geheten. Hij is de broer van wielrenner Bryan Alaphilippe.

Julian Alaphilippe
Alaphilippe tijdens de Ronde van Frankrijk 2018
Alaphilippe tijdens de Ronde van Frankrijk 2018
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 11 juni 1992
Geboorteplaats Saint-Amand-Montrond, Frankrijk
Lengte 173 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Deceuninck–Quick-Step
Discipline(s) Weg
Specialisatie(s) Klimmer, klassiekerrenner
Ploegen
2013
2014–heden
Etixx-iHNed
Quick-Step
Beste prestaties
Milaan-San Remo 1e (2019)
Amstel Gold Race 4e (2019)
Luik-Bastenaken-Luik 2e (2015)
Ronde van Lombardije 2e (2017)
Ronde van Frankrijk 5e (2019)
4 etappezeges
WK op de weg 8e (2018)
Extra
Zeges:  
Ronde van Californië
Waalse Pijl
Clásica San Sebastián
Strade Bianche
2016
2018, 2019
2018
2019
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

CarrièreBewerken

JeugdBewerken

Alaphilippe begon zijn carrière in het veldrijden.[1] Zo werd hij begin 2010 tweede op het wereldkampioenschap, hij moest het in de sprint-à-deux afleggen tegen thuisrijder Tomáš Paprstka. In 2012 en 2013 werd hij nog wel Frans beloftenkampioen, en eind 2012 werd hij derde op het Europees kampioenschap, toch koos Alaphilippe voor de weg.

Dat hij ook een uitstekend wegrenner was bleek in de zomer van 2012: rijdende voor Armée de Terre won hij een etappe en bijna het eindklassement van de Coupe des Nations Ville Saguenay.

In 2013 tekende hij een contract bij Etixx-iHNed, een continentale ploeg uit Tsjechië. Tussen de profs won hij een etappe in de Ronde van Bretagne, en presteerde hij goed op het EK en het WK. Bij de beloften won hij ritten in de Ronde van Thüringen en de prestigieuze Ronde van de Toekomst.

2014Bewerken

Vanaf 2014 kwam hij, net als zijn oud-ploeggenoot bij Etixx-iHNed Petr Vakoč, uit voor Etixx-Quick Step. Hij stak voor het eerst zijn neus aan het venster tijdens de Ronde van Catalonië, dit door in de eerste etappe derde en in de tweede etappe vierde te worden, in de vijfde etappe moest hij zelfs enkel Luka Mezgec laten voorgaan. Tijdens de Ronde van de Ain in augustus boekte hij zijn eerste overwinning, hij won er de slotrit.

2015Bewerken

In 2015 waren de Ardennenklassiekers zijn eerste doel, hij werd zeer verrassend tweede in de Waalse Pijl achter Alejandro Valverde. Enkele dagen later werd hij opnieuw tweede achter Valverde in Luik-Bastenaken-Luik. Vervolgens reed hij de Ronde van Californië, waar hij ritwinst en een tweede plek in het eindklassement behaalde. In oktober werd bij Alaphilippe de ziekte van Pfeiffer geconstateerd. Hij reed het wereldkampioenschap in Richmond om deze reden niet uit.

2016Bewerken

Ook in 2016 werd Alaphilippe tweede in de Waalse Pijl. Hij wist later de Ronde van Californië te winnen. In de Ronde van Frankrijk voerde hij verschillende dagen het jongerenklassement aan. In de tweede rit eindigde hij tweede, achter Peter Sagan. Op de Olympische Spelen behaalde Alaphilippe namens Frankrijk een vierde plaats in de wegrit.

2017Bewerken

Alaphilippe reed in 2017 een succesvolle Parijs-Nice. Hij won hierin een etappe en schreef zowel het puntenklassement als het jongerenklassement op zijn naam. Tijdens de Ronde van het Baskenland liep hij bij een valpartij een blessure aan zijn rechter knieschijf op. Hierdoor kon hij niet deelnemen aan de Ardennenklassiekers en de Ronde van Frankrijk. Later in het jaar reed hij wel de Ronde van Spanje, waarin hij de achtste etappe won. Het was zijn eerste ritzege in een grote ronde.

2018Bewerken

In 2018 won hij zijn eerste klassieker, door in de Waalse Pijl de maat te nemen van Alejandro Valverde. In de Ronde van Frankrijk won hij twee etappes en schreef hij het bergklassement op zijn naam. In augustus won Alaphilippe ook de Clásica San Sebastián.

2019Bewerken

Alaphilippe begon in 2019 sterk met twee etappezeges in de Ronde van San Juan. In maart won hij de Strade Bianche en twee etappes in de Tirreno-Adriatico. Een week later schreef hij Milaan-San Remo op zijn naam. In de Ronde van Frankrijk schreef hij de derde etappe naar Epernay en de dertiende etappe (individuele tijdrit rond Pau) op zijn naam. Hij droeg tevens 14 dagen de gele trui, die hij definitief moest afstaan na etappe 19. Hij zou uiteindelijk 5de eindigen in het eindklassement. Voor zijn aanvalslustige Tour, kreeg hij ook de Superstrijdlust.

PalmaresBewerken

OverwinningenBewerken

2012 - 1 zege

2013 - 3 zeges

2014 - 1 zege

  • 4e etappe Ronde van de Ain
  •   Puntenklassement Ronde van de Ain
  •   Jongerenklassement Ronde van de Ain

2015 - 1 zege

2016 - 2 zeges

2017 - 2 zeges

2018 - 12 zeges

2019 - 13 zeges

Resultaten in voornaamste wedstrijdenBewerken

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2014
2015
2016 41e  
2017 68e (1) 
2018 33e (2)  
2019 5e (2)  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Ronde van Lombardije Strade Bianche Waalse Pijl Clásica San Sebastián WK op de weg Wereld­ranglijsten
2014 opgave opgave opgave 93e (UWT)
2015 7e   ↑   ↑ 8e opgave 28e (UWT)
2016 6e 23e 60e   ↑ 29e (UWT)
2017   ↑   ↑ 10e 18e (UWT)
2018 35e 7e 4e   ↑   ↑ 8e 8e (UWT)
2019   ↑ 4e 16e   ↑   ↑ opgave 28e

Resultaten in kleinere rondesBewerken

Jaar Tour Down Under Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van Catalonië Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Critérium du Dauphiné Eneco Tour
2014 68e 83e 57e
2015 43e opgave opgave opgave 10e
2016 opgave 6e  
2017 5e (1)     opgave
2018 18e 35e (2) 21e (1)
2019 6e (2) opgave (1) 35e (1)  

PloegenBewerken

Wielerploegen
Voorganger:
  Warren Barguil
2017
  Winnaar bergklassement in de Ronde van Frankrijk  
 
Julian Alaphilippe
2018
Opvolger:
  Romain Bardet
2019