Zdeněk Štybar

Tsjechisch wielrenner

Zdeněk Štybar (Planá, 11 december 1985) is een Tsjechisch veldrijder en wegwielrenner die sinds 2011 rijdt voor het vanaf 2019 geheten Deceuninck–Quick-Step; hij kwam over van Telenet-Fidea.

Zdeněk Štybar
Zdeněk Štybar
Persoonlijke informatie
Bijnaam Styby
Geboortedatum 11 december 1985
Geboorteplaats Planá, Tsjecho-Slowakije
Nationaliteit Tsjechische
Lengte 183 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Deceuninck–Quick-Step
Discipline(s) Weg
Ploegen
2005–2011
2011–
Telenet-Fidea
Quick-Step
Beste prestaties
Milaan-San Remo 7e (2014)
Gent-Wevelgem 8e (2018)
Ronde van Vlaanderen 8e (2016)
Parijs-Roubaix 2e (2015, 2017)
WK op de weg 13e (2019)
Overige
Zeges:  
Eneco Tour
Strade Bianche
Omloop Het Nieuwsblad
E3 Harelbeke
2013
2015
2019
2019
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

CarrièreBewerken

Štybar begon zijn carrière als BMX'er. Hij werd als zevenjarige wereldkampioen[1]. Daarna koos hij voor veldrijden. Zo werd hij zowel in 2002 als in 2003 derde op het WK veldrijden voor junioren. In 2005 werd hij voor het eerst wereldkampioen. In het Duitse St. Wendel versloeg hij zijn landgenoot Radomír Šimůnek op het WK voor beloften. Deze wereldtitel leverde hem een contract bij het Fidea Cycling Team op. Het daaropvolgende seizoen verlengde hij zijn wereldtitel. Ditmaal versloeg hij in het Nederlandse Zeddam de thuisrijder Lars Boom en de Belg Niels Albert.

Tijdens het seizoen 2007-2008 maakte hij zijn debuut bij de profs. Hij won zijn eerste klassementscross tijdens de Wereldbeker van Kalmthout. Later dat seizoen werd hij tweede op het WK. Ook in 2009 werd hij vicewereldkampioen. In het daaropvolgende seizoen 2009-2010 werd het Wereldkampioenschap gehouden te Tábor, in zijn thuisland. Voor eigen publiek werd hij voor het eerst wereldkampioen veldrijden bij de profs. Dat seizoen won hij ook nog het eindklassement van zowel de Wereldbeker als de Superprestige. Een jaar later, op 30 januari 2011, verlengde hij zijn wereldtitel. Ditmaal klopte hij in St. Wendel de Belgen Sven Nys en Kevin Pauwels. Na zijn tweede wereldtitel maakte Štybar vanaf 1 maart 2011 de overstap naar het Belgische UCI World Tour team Quick-Step. Eind december 2011 maakte Štybar bekend zich vanaf 2012 in de eerste plaats op het wegwielrennen te zullen focussen.[2]

In 2012 boekte hij zijn eerste zege van betekenis op de weg. Tijdens de Vierdaagse van Duinkerke won hij de vierde etappe. Later dat jaar won hij ook nog een rit in de Ronde van Polen. In 2013 brak Štybar door op de weg. In zijn allereerste Parijs-Roubaix streed hij mee voor de overwinning, tot hij moest uitwijken voor een fotograaf. Uiteindelijk werd hij zesde. Later dat jaar won hij in de Eneco Tour twee etappes en het eindklassement. In de zevende etappe van de Ronde van Spanje van 2013 klopte hij Philippe Gilbert in de sprint, nadat ze met z'n tweeën waren ontsnapt op zo'n vijf kilometer van de finish. In 2013-2014 reed hij opnieuw enkele veldritten. Hij betwistte ook het WK. Hij pakte er ietwat verrassend zijn derde wereldtitel bij de profs. In het klassieke voorjaar van 2014 behaalde hij heel wat ereplaatsen. Later dat jaar werd hij voor het eerst nationaal kampioen van Tsjechië op de weg. Tijdens de Eneco Tour won hij opnieuw een etappe. In 2015 was Štybar de beste in de Strade Bianche, waar hij op de steile slotklim in Sienna Greg Van Avermaet en Alejandro Valverde van zich af wist te houden. Ook won hij dat jaar de zesde etappe in de Ronde van Frankrijk.

PalmaresBewerken

VeldrijdenBewerken

OverwinningenBewerken

Seizoen Wereldbeker Superprestige X²O Trofee  
WK
 
EK
 
TK
Overige Totaal
aantal
zeges
Junioren
2001-2002   NVT   Louny, Podborany, Tabor 3
2002-2003   NVT   Podborany, Podbrezová, Lostice, Hlinsko, Tabor, Frenkendorf, Brno, Plzen, Steinmaur 10
Totaal 0 0 0 0 0 1 12 13
Beloften
2003-2004 6e 12e   0
2004-2005   14e   2
2005-2006       2
2006-2007 Treviso Ruddervoorde 4e     3
Totaal 1 1 0 2 0 3 0 7
Elite
2006-2007 NVT NVT   Harderwijk, Ardooie, Oderzo, Tabor 4
2007-2008 Kalmthout   NVT   Louny, Plzen, Oderzo, Podborany 6
2008-2009 Diegem Loenhout   NVT   3
2009-2010 Koksijde, Igorre, Roubaix, Eindklassement Hamme-Zogge, Vorselaar, Eindklassement Hasselt   NVT   Stříbro, Podborany, Tervuren 11
2010-2011 Aigle, Plzen Ruddervoorde, Zonhoven Namen   NVT   Stříbro, Louny, Ardooie, Bredene 11
2011-2012 Liévin Hamme-Zogge, Middelkerke 13e NVT   Stříbro, Baden, Ardooie 7
2012-2013 NVT   1
2013-2014   NVT Bredene 2
2014-2015 NVT 0
2015-2016 0
2016-2017 0
2018-2019 4e 0
2019-2020 0
2020-2021 18e 0
Totaal 7 7 3 3 0 6 19 45

ErelijstBewerken

Seizoen Aantal WK TK WB SP X²O
2006-2007 4 zeges NVT   NVT NVT 7e
2007-2008 6 zeges     6e 4e  
2008-2009 3 zeges       8e  
2009-2010 11 zeges          
2010-2011 11 zeges     11e    
2011-2012 7 zeges 13e        
2012-2013 1 zeges   46e 19e 14e
2013-2014 2 zeges   43e 20e 55e
2014-2015 0 zeges 66e
2015-2016 0 zeges 37e
2016-2017 0 zeges 31e
2018-2019 0 zeges 4e 66e 25e
2019-2020 0 zeges 72e 31e
2020-2021 0 zeges 18e

WegwielrennenBewerken

OverwinningenBewerken

Resultaten in voornaamste wedstrijdenBewerken

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2012 76e  
2013 opgave (1) 
2014
2015 103e (1) 
2016 63e  
2017 102e  
2018 80e  
2019 55e  
2020 102e  
2021 133e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen
Jaar Milaan-San Remo Gent-Wevelgem Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Ronde van Lombardije E3 Harelbeke Strade Bianche Omloop Het Nieuwsblad WK op de weg Wereld­ranglijsten
2012 116e 180e (UWT)
2013 66e 57e 36e 6e 40e 92e 26e 26e (UWT)
2014 7e 20e 18e 5e opgave 19e 29e 83e 57e (UWT)
2015 56e 38e 9e   ↑ 42e opgave   ↑   ↑ 7e 43e 31e (UWT)
2016 142e 46e 8e 110e opgave 15e   ↑ 45e 60e (UWT)
2017 52e 67e   ↑ opgave 53e 4e 14e 14e 63e (UWT)
2018 8e 10e 9e 9e 7e 20e opgave 36e (UWT)
2019 67e 35e 36e 8e   ↑ 4e   ↑ 13e 38e (UWR)
2020 19e 41e 73e 6e 36e 134e (UWR)
2021 37e 25e 5e 62e 125e

Resultaten in kleinere rondesBewerken

Jaar Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland Ronde van Polen BinckBank Tour Ronde van Peking
2011 45e 26e
2012 opgave 33e (1)
2013 44e 24e  ↑ (2) 65e
2014 15e 82e opgave (1)
2015 opgave 83e
2016 7e (1) 81e 36e 7e
2017 48e 70e
2018 40e 70e 13e  
2019 36e 70e 15e
2020 20e 23e

(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen

PloegenBewerken

Wielerploegen
Voorganger:
Niels Albert
 
2009
  Wereldkampioen veldrijden  
2010, 2011
   
Opvolger:
Niels Albert
 
2012
Voorganger:
Sven Nys
 
2013
  Wereldkampioen veldrijden  
2014
   
Opvolger:
Mathieu van der Poel
 
2015
Voorganger:
Petr Dlask
2007
  Tsjechisch kampioen veldrijden  
Zdeněk Štybar
2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013
Opvolger:
Martin Bína
2014
  Zie de categorie Zdeněk Štybar van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.